Array
(
[text] =>

Uni

"ဟေ့ရောင်ဘာတွေပြောနေတာလည်းကွာ အကြာကြီးပဲ သူကရောဘယ်သူလဲ ဘာလို့ခေတ်ဆက်သာဟန်လို့နေတာလဲ "

"ခေါတ်ဆက်သာဟန်ရဲ့ တစ်ဝမ်းကွဲအကို ခေတ်ဆက်သာဟန် "

"နာမည်တူလား ရုပ်ပါခပ်ဆင်ဆင် သွားတက်ပါတာအစပ"

"ပေါကံကတယောက်မလားအဲဒါ ဆက်ဟန်ပြောဖူးတယ်လေ သူ့မှာနာမည်တူအကိုတယောက်ရှိတယ်ဆိုတာ "

"အင်း....."

"မင်းကိုတစ်ခုခုပြောလိုက်တာလားဟေ့ရောင် ငါတို့ပြော ငါတို့သွားပြောမယ် "

"ဟင့်အင့်...အသာနေပါကွာ "

"ဆက်ဟန်ကိစ္စလား ကင်းကောင် "

"ငါတို့မလိမ်ဘဲနဲ့ ပြောပြလို့ရတယ် တိုင်ပင်လို့ရတယ် ဆွေးနွေးလို့ရတယ် ဒါမှငါတို့အကြံပေးလို့ရမှာလေ "

"ဟုတ်တယ် မင်းမင်းပြောတာမှန်တယ် အဲတော့ဘာဖြစ်တာလဲပြော"

ခေါင်းပဲအသွင်သွင်ခါနေသောကင်းကောင်ကိုကြည့်ကာ အားမလိုအားမရ သူ့များအိမ်တွင်းရေးကိစ္စလည်းဖြစ်တော့အတင်းမမေးတော့

"ကျုပ်ဆက်ဟန်သွားခေါ်အုံးမယ် "

"အေးအေး...."

ပိုင်စိုးဦးထွက်သွားမှ

"ကိစ္စကဘာလဲငါမသိပေမဲ့ ကင်းကောင်ကိုတော့ငါသနားတယ် "

"အေး..ငါရောပဲအစက ကင်းကောင်းကိုကြည့်မရတာမှန်ပေမဲ့ အခုလိုဆိုတော့လည်းသနားသားကွ "

"ကိုမင်းမင်းရောဘာကိစ္စလို့ထင်လဲ "

"ပေါကံမှာတုန်းကငါကြားရသလောက် ဆက်ဟန်ကဒါရိုင်တာတယောက်အရမ်းဖြစ်ချင်တာ စုံညီပွဲတော်တုန်းကပြဇာတ်မှာ ဆက်ဟန်ကိုယ်တိုင် ဇာတ်ညွှန်းရေးပြီးပုံဖော်ခဲ့တာတဲ့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေကလည်းအထက်ကကြီးပဲ "

"ဟုတ်လား ဘယ်လိုအထက်ကလဲ "

"အဲဒါတော့ငါမသိဘူး ဖေ့ဘုတ်ရှိတာပဲဆက်ဟန်အကောက်ထဲမွှေကြည့်ပေါ့ "

"ဘားးမှလဲမရှိဘူး "

"သေချာရှာကြည့်"

"မရှိဘူး မန်းရှင်းခေါ်ထားတာတွေ ဒေါက်ဖြုတ်ထားတာတွေပဲရှိတယ် "

"အဲတော့ငါတို့ကဘာမှမသိရတော့ဘူးလား."

"အဟမ်း မစပ်စုနဲ့တော့ "

"အ​ေကာင့်မွှေခိုင်းတာဘယ်သူလဲ "

"မင်းမင်းဆိုတဲ့ငါပဲ "

...........................

အင့် !

"ဘာလုပ်တာလဲ ဖယ် "

"ခနလေးပါခများရယ် "

ပင်လယ်နောက်ခံထားပြီး ပိုင်စိုးဦးကဆက်ဟန်ကိုရင်ခွင်ထဲနစ်မြုပ်မတက်ဖက်ထားသည်

"ဘာဖြစ်တာလဲဦး "

"စိတ်ဆိုးနေသေးတာလား ဆက်ဆိုးပါ "

"မဆိုးနဲ့တော့ပြောရမှာလေ "

"ဟင့်အင့် ကျွန်တော်ကခွင့်လွှတ်ပေးဖို့တောင်းဆိုရမှာထက် တောင်းပန်ပါတယ်ပြောရတာကြိုက်တယ် "

"ရန်ဖြစ်လာတာလား "

"မဟုတ်တာကောင် ဝမ်းနည်းနေတာ "

ခများကိုစွန့်လွှတ်ရမှာကြောက်လို့ဆိုတာတော့မပြောလိုက် ဖြစ်

"ကဲမေးလည်းမဖြေတာ မမေးတော့ဘူး "

"သွားမယ်ဟိုကို မင်းမင်းတို့ခနနေပြန်တော့မှာ "

"သွားချင်ပါဘူး ဆော့ချင်သေးတာ "

"မရဘူး နှုတ်ခမ်းတွေပြာနေပြီ ကြည့်လက်တွေကပဲကြီးခွန်ရေပူစိမ်ထားသလိုပွယောင်းနေပြီ "

"မလိုက်ဘူး "

"တကယ်မလိုက်တာသေချာလာ "

"ရာနှုံးပြည့်သေချာတယ် "

ဟန်စကားပင်မဆုံးလိုက် ဒူးဆစ်ကနေမကာ ပခုံးပေါ်မှောက်ချလိုက်တော့ ကိုယ့်အဖြစ်က ၁နှစ်သားကလေးလိုပင်

"ဘာလုပ်တာလဲ အောက်ချပေး "

"တော်ပြီလေ မနေညကချပြီးပြီး ခါးနာတယ်ခများရဲ့ "

ဘုန်း~ ဘုန်း...ဘုန်း~ ဘုန်း ...

"ဘာတွေပြောနေတာလဲ အောက်ကိုချပေးလို့ပြောတာ "

"ကျုပ်လဲအဲဒါပဲပြောတာကို ခများသာကြားချင်ရာကြား "

"လုပ်ထည့်လိုက်လို့ "

"စတာ ခများလည်းစိတ်ကြီးပဲလူကသာဘာမှမဟုတ်တာ "

"အခုချပေး ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်သွားမယ် "

"မရဘူး ဟိုရောက်မှဆင်းရမယ် "

ဆက်ငြင်းလဲမထူး ကမ်းစပ်ကနေ ဆိုင်တောင်ရောက်နေပြီ ဆိုင်ထဲ၌လူသူကအများပြား အံဩမှုတွေသောင်တင်နေသည့်မျက်နှာတွေနဲ့ မပြောဘူးလားဆိုသည့်မျက်နှာဘေးနဲ့လူတွေလည်းရှိတယ်

"မင်းတို့ကွာ တည့်တော့လည်းချက်ခြင်း "

"အေးလေ ကြားထဲငါတို့ကခင်မို့မို့အေး "

"ဒါတော့ဟန်တို့ကချစ်လို့လေ "

"ခများသာချစ်တာ ကျုပ်မချစ်ဘူး "

"အဲလိုဘာလို့အခုလိုတွေလုပ်နေတာလဲ ပစ်ထားလိုက်ပေါ့ "

"မနေနိုင်လို့ "

"တကယ်နဲနဲလေးတောင်မချစ်ဘူးလားဟင် "

မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်​​လေးဖြင့် မေးမိသော်ငြား အဖြေက တခြား

"ကိုမင်းမင်းသွားစို့လေ ဟိုရောက်ရင်မှောင်နေမယ် "

"အေး "

ကမ်းခြေကနေ ယားဘူးသာပြန်ရောက်သွားတယ် စကားတစ်ခွန်းမပြောဖြစ် တလမ်းလုံးလဲဘာတစ်ခွန်းမှဝင်မပြောသလို အတွေးပင်လယ်ထဲရောက်နေသူလိုငူငူငိုင်ငိုင်ကြီး

"ရေမချိုးနဲ့ မနက်ဖျားမယ် "

"ချိုးမှာ "

"ကျစ် ခေါင်းမမာနဲ့ဟန် မချိူုးနဲ့ဆိုမချိုးနဲ့ "

"အဲမျက်နှာပြင်လိုက် ကျုပ်ကခများတွက်ပြောတာ ချိုးချင်ချိုးမင်းသဘောပဲ "

"သူကပဲစိတ်ကောက်ရတယ်ရှိသေး ချိုးမှာကြည့်နေ "

ရေချိုးနေသူကအေးအေးလူလူ ရေကိုဇိမ်ပြေနပြေချိုးနေသည် မနေနိုင်သူကပိုင်စိုးဦး ကျင်းရှိလူတွေလဲ မျက်စိနောက်လို့ပြောမနိုင် အရှေ့လျှောက်လိုက်အနောက်လျှောက်လိုက်နှင့်

"ထွေးဦး....ပိုင်ထွေးဦး "

တယောက်ပြီးတယောက်ခေါ်လိုက် ဆက်ဟန်အားသွားပြောခိုင်းလိုက် ဟိုကလည်းအခုထိရေချိုးရာကမလာသေး သူကိုယ်တိုင်သွားကြည့်ဆိုလည်းမဟုတ်

"ပိုင်ထွေးဦးရေ .........."

"မီးဖိုချောင်ကမသာ ငါခေါ်နေတာဟ "

"ဘာလဲကွာ တမင်ကိုမထူးတာ သေတော့မှာလား ကြွမြန်မြန် "

"ငါမကြွခင် ဟိုကောင်ကြွမှာ သွားပြောလိုက်စမ်းပါကွာ သေရင်ကျင်းဟောင်းထဲမှာမြုပ်ပေးဖို့ ငါပြောနေတယ်လို့ "

"သေမလားမသေလားသူသိတယ် "

"သူကသိတယ် ရွှဲ့ဖို့လည်းသိတယ် လူကအကောင်းပြောရင်နားမထောင်ဘူး ခေါင်းကြီးလိမ့်ခေါက်ပလိုက်ချင်တယ် "

💦💦💦💦💦💦

"ငါပြောပြီးပြီလေ ဆက်ချိုးမှာလို့ နောက်လည်းလာမခေါ်နဲ့ ငါကလေးမဟုတ်ဘူးး"

"သူလာပြောခိုင်းတာမဟုတ်ဘူးမရီး လောပန်းပြောခိုင်းလိုက်တာ မနက်သင်္ကြန်အကြတ်နေ့မသွားရပဲနေလိမ့်မယ် သွားပြောလိုက်ဆိုလို့လာပြောတာ "

တကယ်လည်းလောပန်ပြောခိုင်းတာဖြစ်သည် ကင်းကောင်နှင့်ပြောဆိုနေချိန် လောပန်းရောက်လာပြီး ပြောခိုင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်

"ပြီးရော လောပန်းပြောလို့နော် "

"ဟုတ်ပ "

မရီးထွက်သွားမှ အလုံးကြီးကျသွားရသည်

7: 05pm

"မရီးဗျ ဆေးသောက်မှရမယ်လေနော် "

စောင်ကိုခြေဆုံးခေါင်းဆုံးခြုံထားသည် အရွှဲ့ကောင်းမှုကဖျားပြီလေ

အခုချိန်ဆိုဂိမ်းတိုက်နေလောက်ပြီဖြစ်သူတွေကလည်း တဲအရှေ့စုပုံထိုင်နေကြသည် ကင်းကောင်က သူတို့အခန်းဝမှာကွယ်လျက် လောပန်းတစ်စုကလည်း တဲနဲ့ဆက်ထားသည့်ကွပ်ပစ်ကလေးမှာစုပြုံပြီး ထိုင်နေကြသည် ဗျာများနေရသည်ကသူတယောက်တည်း

"ပိုင်ထွေးဦး ဆက်ဟန်ကဘယ်လိုလဲ "

"ဘာမှမစားချင်ဘူးတဲ့ အဲတော့ဆေးလည်းမတိုက်ရဘူး "

"သူ့လင်ခေါ်ချေ"

"ဟိုကောင် လာခဲ့ခဏ"

"အကိုခေါ်တာယဥ်ကျေးတယ်နော်မင်း "

"မင်းချော့ပြီးကျွေးကြည့်ပါလားကွာ မင်းကျွေးရင်ရမှာ "

"အင်း "

"ဒါနဲ့များ အိုက်တင်ခံနေသေးတယ် အစကတည်းကငါကျွေးမယ်လုပ်ရမှာစောက်လုပ်ကိုရှုပ်နေတာပဲ "

"အေးလေ "

"ရော့ ဆန်ပြုတ်တောင်အေးကုန်ပြီ "

ဆန်ပြုတ်ပန်းကန်ကိုယူကာ အခန်းလိုလုပ်ထားသည့်နေရာလေးဝင်သွားသည်နှင့် အနောက်ကအခြေနေလိုက်ကြည့်ကြတော့သည်

"ခေတ်ဆက်သာဟန် ထစမ်း စားမှဆေးသောက်လို့ရမှာ အခုလိုလုပ်နေရအောင်ကလေးလားမင်းက "

"စကားပြင်ပြော နေမကောင်းပေမဲ့လက်သီးကဇမသေးဘူး "

"အောင်မာ လေသံမာသေးတယ် စားမလားမစားဘူးလား ကျုပ်မှာအချိန်တွေပေါမနေဘူး "

"မစားဘူး "

"မစားနဲ့ "

............

"မင်းကလည်းကွာ ချော့မော့ကျွေးပါဆို ရန်ဖြစ်ခိုင်းတဲ့အတိုင်းပဲ "

"ကိုထွန်းဘာသိလို့ ကျုပ်အလိုလိုက်ထားလို့အရောင့်တက်နေတာ"

"မင်းစပြောတာလဲကြည့်အုံး ခါတိုင်းမင်းဒီလိုမဟုတ်ဘူး မင်းပြောစမ်း ကမ်းခြေမှာကတည်းကမင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ "

"မင်းမင်းမေးတာမှန်တယ် "

"ကျင်းထဲဆင်းရအောင်"

ဦးအောင်မျိုးရယ် ကိုထွန်းရယ် မင်းမင်းရယ် ပိုင်ထွေးဦးနဲ့သူ ကျင်းထဲကရေထိုးသည့်မြေစာပုံထိဆင်းသွားကြသည်

"ဆက်ဟန်အကိုနဲ့မင်းဘာဖြစ်လာတာလဲ "

"ငါတို့ကမင်းတို့ကို အလုပ်သမားတယောက်လိုသဘောမထားဘူး ကို့ညီလို ကို့သားလိုပဲသဘောထားတာ မင်းတို့ဘာ်လိုပြဿနာတွေရှာလာရှာလာ အဓိကရှင်းရမှာပဲလောပန်ဖြစ်တဲ့ငါပဲ မင်းကငါ့တို့ကျင်းသားအားလုံးထဲမှာအသက်ငယ်ဆုံး လိင်တူယူထားတဲ့သူ အနည်းဆုံးမင်းမှာစိတ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုတော့ရှိရမယ် အဲဒါဘာလဲ မင်းတိုင်ပင်ချင်ရင် မင်းဦး.. ဦးသက်လည်းရှိတယ် မဟုတ်ရင် မင်းညီလည်းရှိတယ် "

"ငါထင်တာတော့ မင်းဆက်ဟန်နဲ့တိုင်ပင်သင့်တယ် အကြိုးကြောင်းအကောင်းဆိုး သူကမင်းရဲ့အိမ်ထောင်ဖက် မင်းပြဿနာက ဆက်ဟန်နဲ့ပတ်သက်ရင် တိုင်ပင်လိုက်တာကောင်းမယ် မဟုတ်ရင် ငါဘာတွေလုပ်နေတာလဲ ဘယ်လိုတွေလုပ်သင့်လဲသေချာစဥ်းစား "

"ဟုတ်သားပဲအကိုရာ ငါလည်းရှိသားပဲ "

"ကျုပ်...ကျုပ်.."

"အင်း ဆက်ပြောလေ "

အမြဲပျော်နေတက်သည့်ကောင်၏မျက်ဝန်းထဲ သူသေချာကြည့်မိသည် တစ်စုံတစ်ခုဆုံးရှုံးရမှာသိပ်ကြောက်နေပုံ အိုင်နေသည့်မျက်ရည်တချို့ကို ကျမလာဖို့ခေါင်းကိုမော့ကာ အသက်ပုံမှန်ရှုဖို့ကြိုးစားနေရသည်

သန်မာပါသည်လို့ထင်ရသည့်လူတယောက်ကအဘယ်အကြောင်းကြောင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေရပါသနည်း?

"ကျုပ်သူ့ကိုလက်မလွှတ်ချင်ဘူး ဦးအောင်မျိုး "

"မင်းကဘာကိစ္စနဲ့လက်လွှတ်ရမှာလဲ ကင်းကောင် "

"ကျုပ်သူ့ကိုမရက်စက်နိုင်ဘူး "

"အကြောင်းရှိလို့လား "

"ကိုကြီး ငါ့ကိုကြည့် ယောင်္ကျားဆိုတာမငိုရဘူးဆိုတာရှိပေမဲ့ ဥပဒေမရှိပါဘူးကွာ မင်းနင်းခံစရာမလိုပဲငိုလို့ရတယ် ဘာပဲဖြစ်လာဖြစ်လာ မရီးရောငါရော မင်းဘေးမှာရှိတယ် အ​ခုဘာကိစ္စလဲဆိုတာပြောစမ်းပါကွာ "

"ေခတ်ဆက်သာဟန်ကပြောတယ် ဟန်အနာဂတ်တွက် ကျုပ်ကစွန့်လွှတ်ပေးရမယ်တဲ့"

"ဘာ...အဓိပ္ပယ်မရှိတာကွာ ဆက်ဟန်ရဲ့အနာဂတ်တွက်မင်းကလက်လွှတ်ပေးရမယ်ဆို မင်းရဲ့အနာဂတ်တွက်ကရောဘယ်လိုတာဝန်ယူမလဲ "

"အေးလေ အဓိပ္ပယ်မရှိဘူး အခုနအဲဒါကြောင့်ဆက်ဟန်ကိုဒီလိုပြောဆိုနေတာလား "

"အင်း "

"ကင်းကောင်ရာ လက်လွှတ်တိုင်းသူ့အနာဂတ်ကတောက်ပသွားမတဲ့လား ဒီမှာ ဥယာဥ်မှုးကောင်းရင်ပန်းကောင်းဖြစ်နိုင်တယ် အခုကဥယာဥ်မှူးလက်ထဲရောက်လာပြီမလား မျိုးစေ့ပေးလိုက်တဲ့သူနဲ့မဆိုင်တော့ဘူး ဥယာဥ်မှုးကသေချာပြုစုပျိုးထောင်ပြီးအလှဆုံးပန်းတပွင့်ဖန်တီးပေးလိုက်ပေါ့ "

"ဆက်ဟန်က ပန်းမဟုတ်ဘူးကိုထွန်း ကျုပ်ကဥယာဥ်မှုးဖြစ်ပါပြီတဲ့ ပန်းကောင်းတပွင့်ရလာရင် မြတ်နိုးသူတို့ပေါ်လာမှာ ပြီးတော့ကျုပ်ပုံစံကျုပ်အနေထားနဲ့ ဟိုးအမြင့်ကပန်းဖြစ်လာဖို့ဆိုတာမဖြစ်နိုင်ဘူး "

"ကဲပါ ငါမေးမယ် ဆက်ဟန်နဲ့မတည့်ရင်ပျော်လား အခုလိုနေတာရော မင်းကြိုက်လား "

"ဟင့်အင့် "

"အဲဆိုအခုမင်းလုပ်ရမှာက တခြားဘယ်သူပြောပြောနားမယောင်ပဲ့နဲ့ ဘဝရှေ့ဆက်ဖို့အတွက်ပဲတွေး အသက်ငယ်တာကိုခေါင်းထဲမထည့်နဲ့ အဓိကတခြားသူတွေပြောစကားဂရုစိုက်နေဖို့မဟုတ်ဘူး ငါပြောတာနာလည်လား "

"ဒါပေမဲ့ "

"ဒါပေမဲ့တွေ ဘာတွေလုပ်မနေနဲ့ ဆက်ဟန်ဘာမှမစားရသေးဘူး တစ်ခုခုသွားကျွေးလိုက် ဩဇာသီးရောင်းခိုင်းတာမဟုတ်ဘူး ကြားလားဟေ့ရောင် "

"ကြားတယ် "

........

10 minutes later

"ကင်းကောင် ကျွေးပြီးပြီးလားမြန်လိုက်တာ"

"မကျွေးရသေးဘူး "

"ဘာလုပ်နေတာ ဘီလူးနဲ့ငလုံးကောဘယ်သွားတာ"

"ဒီမှာဦးအောင်မျိုးရေ ဟိုကောင်ဝယ်ခိုင်းတာတွေသွားဝယ်တာ "

"ဘာတွေဝယ်ခိုင်းလိုက်တာလဲကင်းကောင် မင်းဟာများလိုက်လားဘာတွေလဲ "

"ကျွန်တော်တို့လည်းမသိတော့ပါဘူးဗျာ နေမကောင်းတဲ့သူကျွေးမှာ ဗယ်လင်တိုင်းဒေးချောကလက်လက်ဆောင်ပေးမဲ့အတိုင်းမှာတဲ့ထဲမှာချောကလက်မပါတာတစ်ခုမှမရှိဘူး "

"ဟုတ်ပမောင် ချောကလက်တပုံဘာလုပ်မှာ "

"တိတ်တိတ်နေ ထွေးဦး ကြာဇံပြုတ်ပေး အရည်များများထည့် "

"ဘာအရည်များများလဲမောင်မင်းဟာက အနေတော်ပေါ့ "

"မရှည်နဲ့ငါခိုင်းတဲ့အတိုင်းလုပ် အဖတ်ကိုလည်းခပ်ပျော့ပျော့ချက်နော်"

"အေးဟေ့အေး "

"ပြီးရင်ခေါ်လိုက် "

"သံပုရာသီးပါလား "

"အမ် မှာလိုက်တာလား... မေခဲ့တယ် "

"စက်ဘီးယူသွား လမ်းထိပ်ကဘိုးတော်မှာတောင်းခဲ့ "

"မသွားချင်တော့ဘူးဟာ ကိုယ့်ဟာကိုယ်သွား "

"ကင်းကောင်း မင်းဘာတွေလုပ်နေတာလဲ "

"ကိုထွန်းနောက်တော့သိမှာပေါ့ သွားပေးစမ်းပါဘီလူးရာနော် အရက်ဝယ်တိုက်မယ် "

နောက်ဆုံးလက်လျှော့လိုက်ကြပြီး လောပန်းတစ်စုကအခြေနေဆက်ကြည့်နေသလို ထွေးဦးကလည်းမီးဖိုထဲပျာနေရသည်

"ကင်းကောင်မင်းရူးနေလား ကြာဇံကအသင့်စားလေ ဘယ့်နှယ့် ငရုတ်သီးတွေငံပြာရည်တွေသ​ကြား​တွေထပ်ထည့်နေရတာတုန်း သံပုရာသီးကအဆစ်ပါသေး "

"အရည်ပိုနေတယ် မြည်းကြည့် "

ပိုင်ထွေးဦးမှာ ခပ်လန့်လန့်ဖြစ်ပေမဲ့ အရည်ညစ်ထားသည့်သံပုရာသီးအနံ့ကလေးကမွှေးမွှေးလေးဖြင့်စားချင်စဖွယ်

တချက်သောက်ကြည့်သည် အရသာက.......

"ဟိုကောင်ထွေးဦး အဆိပ်ဖြစ်မယ်ဟ "

"ကိုမင်းမင်းမြည်းကြည့်အရသာကရှယ်ပဲ ကျွန်တော်ပိုမပြောဘူး "

လောပန်တစ်စုလည်း မြည်းကြည့်ပြီးမျက်လုံးပြူးမျက်ဆန်ပြူး

"ဝိုး...မိုက်တယ်ဟ "

"အရသာကွဲ​ပြားမနေပဲချဥ်ငန်စပ်ကိုလျှာထဲပျော်ဝင်သွားတာပဲ "

"နောက်တစ်ခါ ကင်းကောင်းနည်းအတိုင်းလုပ်စားကြည့်ရမယ် "

"အင်း.."

"ထွေးဦးဟိုအထုပ်ကိုင်ခဲ့ "

..............

"မရီး ထပါအုံးဗျ ဒီမှာမရီးတွက် ကြာဇံပြုတ်လာတယ် "

"မစားချင်ဘူး "

"ကင်းကောင်ကိုယ်တိုင်လုပ်ထားတာ "

"ဘာလို့လုပ်နေတာတဲ့လဲ အခုနငါ့ကိုအော်နေပြီးတော့ "

ကြားထဲကခေါင်းကိုက်လာသည်ကြောင့် ဟိုကောင့်ကိုမေးထိုးရတော့သည် ဟိုကလည်းအပြင်ပြလိုက်ပြန်တာကြောင့် ချက်ချင်းပင်ထွက်လာလိုက်သည် ဒီလင်နှစ်ယောက်ကြားဘယ်တော့မှဝင်မပါတော့ဘူးလို့လဲဆုံးဖြတ်လိုက်သည်

"ဟန် ကျုပ်တောင်းပန်တယ် "

"ဘာအတွက်လဲ နေမကောင်းတဲ့သူကိုအော်တယ် နဲနဲလေးမှစိတ်မရှည်ဘူး ရွှတ်!"

"ခများငိုနေတယ် ဟန်ရာကျုပ်အော်လိုက်တာခများတွက်လေ အစားလေးတော့ဝင်အောင်စားပြီးဆေးသောက်ရမယ်မလား "

"မစားဘူး လေသံလည်းမာသေး "

"ဟုတ်ပြီ ကျုပ်မှားတာ အစားလေးတော့စားပါခများရယ် "

"တွေ့လား အခုတောင်စိတ်မရှည်ဘူး "

ကမ္ဘာတပြည်လုံးရှိရှိသမျှဘုရား အားသမျှဘုရား အတွင်း၃၇မင်း အပြင်၃၇မင်း နတ်ပြည်ခြောက်ထပ်ကနတ်မင်းအပေါင်း ဤရစ်ခြင်းဒုက္ခမှကင်းဝေးရပါလို၏လို့ဆုတောင်းလိုက်မိ၍လားမသိ ငိုနေတာတိတ်ကော အစားတော့မစားသေး

"အခုနအော်လိုက်တာက ကျုပ်စိတ်ဆိုးနေလို့ အော်လိုက်သလိုဖြစ်သွားတာ တောင်းပန်ပါတယ် "

"ရေချိုးတုန်းကလည်းစိတ်တိုတယ် "

"ခများအခုလိုဖြစ်မှာစိုးလို့တားတာလေ "

"ကမ်းခြေကဒီလောက်ဆော့လာလို့သဲတွေပေပွနေတာ သိသိရဲ့နဲ့ရေမချိုးခိုင်းတာကို လာအပြစ်ပြောနေတယ် "

"ကမ်းခြေမှာလဲ ကျုပ်မှားတာ ရေမချိုးခိုင်းတာလဲမှားတာ အော်တာလည်းမှားတယ် အဲတော့ ကြာဇံပြုတ်စားမယ်မလား ခများစားတဲ့အတိုင်းလုပ်ပေးလာတာနော် မစားလည်းရတယ် ခဏနေဆရာဝန်ခေါ်ပြီးဆေးထိုးပေးမယ် "

ဟန်ကဆေးထိုးရင်ရပေမဲ့ အပ်ဆွဲထုပ်တဲ့အခါကြရင် ငိုချတက်သည် ဆေးမထိုးရအောင်အတက်နိုင်ဆုံးနေပေမဲ့လည်း တစ်ခုခုဖြစ်တိုင်းအပ်နဲ့လွဲလို့မလွဲ

"မထိုးဘူး ပေးပန်းကန် "

"ရော့ မင်းတွက်ဝယ်ခိုင်းထားတာ ချောကလက်ပဲနို့ စတော်ဘယ်ရီ ငှက်ပျောသီး ဘယ်ဟာသောက်မလဲ "

"ဟိုအထဲကရော "

"ဒါကမရဘူး ခများလိမ္မာမှကျွေးမှာ အခုမလိမ္မာဘူး "

"အဲမှာနို့ပုလင်းတွေထဲကကြိုက်တာသောက် "

"နဲနဲလေးရောမရဘူးလား "

"မရဘူး နှစ်ခါပြောရတာမောတယ် ကျုပ်ပြန်လာမယ် စားထား "

မုန့်ထုပ်ကိုလည်းမမေ့ဆွဲခဲ့ရသေးသည် မဟုတ်ရင်ခိုးစားမှာ

ဟန်လည်းဆက်စားနေပြီးမကြာလိုက် ဦးရောက်လာတော့သည် ဇလုံးတလုံးနဲ့တဘတ်တစ်ထည်

"ဆေးအရင်သောက်လိုက်ပြီးရင် ရေပတ်တိုက်ရမယ် "

"ပေးဆေး "

ဆေးသောက်ပြီးသည့်ချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်အနှံရေပတ်တိုက်ပေးတော့သည်

"ခများအိပ်လိုက်တော့ "

"အရက်သောက်ဖို့ကြံနေတာလား မတားပေမဲ့ များနေပြီနော် "

"မသောက်ဘူး ဒါသွားထားမှာ ပြန်လာမယ် "

မကြာပါ ဦးပြန်ရောက်လာပြီးအဘေးတွင်ဝင်လှဲတော့သည်

"ဟန်မင်းအင်္ကျီချွတ်လိုက် "

သူပြောသလိုပဲ ကြယ်သီးတပ်အင်္ကျီလေးကို ချွတ်လိုက်ပြီး ဦးလည်းချွတ်လိုက်သည် ခဏအကြာ

"လာလေ ဘာလုပ်နေတာ ကျုပ်ကောင်ကငြိမ်နေတာနော် အကဲမစမ်းနဲ့ တစ်လှမ်းနှစ်ပွဲဖြစ်သွားမယ် "

ဖတ်!

"ဘယ်တုန်းကပြောရဲဆိုရဲဖစ်သွားတာလဲ "

"ကျုပ်အပြင်မှာသာ မခုတ်တက်တဲ့ကြောင်လိုနေတာ ခများနဲ့နှစ်ယောက်တည်းရှိရင်မပြောရဲတာမရှိဘူး ပြီးတော့ကျုပ်က ကလေးတွေနဲ့ကစားနေလို့ တနှာစိတ်တွေမရှိဘူးမထင်နဲ့ ကျုပ်ရှေ့မှာနောက်မြူစွယ်သလိုပုံစံမနေနဲ့ သမာဓိအားမကောင်းဘူး "

"ဘာ်တုန်းကမြူစွယ်နေလို့လဲ "

" ၁.....ဟိုတနေ့သင်္ကြန်ရေဆော့တုန်းက

၂.....မနေ့ ကမ်းခြေမှာတုန်းက

၃..... အခု "

"အခုက ဘယ်မှာမြူစွယ်လို့လဲမတရားမပြောနဲ့ ဦးချွတ်ခိုင်းလို့ချွတ်ရတာလေ "

"ကျုပ်ချွတ်ခိုင်းတာဟုတ်တယ် မင်းပုံစံလဲ ကြည့်လိုက်ဦး စတော်ဘယ်ရီနဲ့မှားနိုင်တယ် မင်းချယ်ရီသီးနှစ်လုံးဆိုဆွဲငုံချင်စရာလေး "

ရိတိတိလုပ်ပြီး ရီဝေဝေအကြည့်ကရင်ဘက်ဆီရောက်လာပြီးလျှာသပ်လိုက်တော့ အလျှင်မြန်ပင်ဖုံးလိုက်ရသည်

"နှာဘူး "

"အင်း ကျုပ်ကနှာဘူး မင်းအပေါက်...."

"တော်တော့နှာဘူးကောင်ရဲ့ "

"အင်းပါမစတော့ဘူး လာကျုပ်ခွင်ထဲကို "

"မလာချင်ဘူး "

"ကျစ် ခေါင်းမာနဲ့ ငြိမ်နေတဲ့ကောင်ထလာမယ် "

ရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းလိုက်တာနဲ့ထပ်လျက်သားဖြစ်ရသည် ကျောပြင်ငယ်ငယ်နှင့် သူ့ရင်ဘက်ကပ်နေအောင်ကိုဆွဲသွင်းထားပြီး ပိုက်ထားတဲ့လက်အပေါ် ခပ်အုပ်ကိုင်လိုက်သည်

"ဟိုဘက်နဲနဲတိုး အသက်ရှုရကြပ်တယ် "

"အကျင့်ဖြစ်အောင်လုပ်ထား "

"ခများကျုပ်ကိုချစ်တယ်ဆို "

"အင်း "

"ဘာလို့ချစ်တာလဲ "

"အကြောင်းပြချက်မရှိဘူး "

"မရဘူး အကြောင်းပြချက်ပေး "

"ပိုင်စိုးဦးဖြစ်နေလို့"

"အကြောင်းပြချက်မခိုင်လုံးဘူး ထပ်ပြော "

"ထွေးဦး ဘယ်သွားလဲ "

"ကစားဝိုင်း ကျုပ်မေးတာမဖြေရသေးဘူး စကားလမ်းကြောင်းမလွှဲနဲ့"

"အိပ်ပြီ "

"အိပ်တဲ့သူကစကားပြော​နေတယ်"

"ဦး...."

"ဟုတ်ပြီ ဟုတ်ပြီ မပြောတော့ဘူး အိပ်တော့ "

လူကောင်အကြီးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ လူအသေးလေးကပျောက်နေပြီး ပေါင်နှစ်ကြားညှပ်ထားသည့်ခြေထောက်ဖြူဖြူလေးမြင်မှ လူရှိမှန်းသိရသည်

သူကအေးအတူပူအမျှဆိုသည့်စကားအတိုင်း တဖက်ကောင်ငယ်လေး၏ အပူချိန်ကိုမျှလို့နေသည်

6:30am

"အယ် ဆက်ဟန်နိုးနေပြီလား "

"ဟုတ်ဦးအောင်မျိုး လူနဲနဲနုံးနေသလိုခံစားရလို့ အပြင်ထွက်လာကြည့်တာ "

"ဆက်ဟန် ဘယ်လိုနေသေးလဲ ခြေနေ "

"နဲနဲတော့သက်သာတယ် ကိုမင်းမင်း ကိုယ်တွေလက်တွေတော့ရိုက်ထားသလိုပဲ "

"အေးပေါ့ မနေ့တနေ့လုံး ဒီလောက်ရေဆော့ထားတာကို ဟိုကောင်ရော "

"သူကအိပ်တုန်းကိုမင်းမင်း "

တယောက်စနှစ်ယောက်စ အိပ်ယာထလာကြပြီး ဟန်ကနေပူဆာလှုံနေလိုက်သည် ဦးညီပါထလာတော့ ထလာသည့်လူအားလုံးကစုံသလောက်ဖြစ်နေပြီး ဟန်ထိုင်နေသည့်နားတွင်ပင် ဝိုင်းဖွဲ့ထိုင်လာကြသည်

"ဒီနေ့တော့ ဘယ်မှမသွားတော့ဘူး မင်းတို့သွားချင်တဲ့နေရာသွား မိုးမချုပ်ခင်တော့ပြန်လာကြ "

"မသွားချင်တော့ပါဘူး မင်းမင်းရာ ကျင်းမှာဘဲတခုခုလုပ်ကြမလားလို့ "

"ဦးမိုးရွှေပြောတာမှန်တယ် ဘယ်မှသွားချင်စိတ်မရှိတော့ဘူး "

"အားလုံးမသွားဘူးလား "

"မသွားဘူး "

"အဲဆိုဘာလုပ်ကြမှာ"

"မုန့်တစ်ခုခုလုပ်စားကြမလားလို့ "

"လုပ်စားကြမယ်ဆို ငါ့ဘကြီးနဲ့ အဖိုးမှာ ကြေးပြားသွားယူ "

"Yes,ser boss "

ဦးအောင်မျိုးနှင့် သူ့အဖေ စီသွားကာ ကြေးပြားတောင်းတာဝန်ကျသည်ကဟန်

"ဆက်ဟန် သေချာလို့လားကွာ "

"အေးငါလည်းမယုံဝ ငါ့ကောင်တွေကြောင်းငါသိတယ် မရွပဲမနေနိုင်တဲ့ကောင်တွေက "

"တကယ်ပါဆိုဗျာ ကိုမင်းမင်းလာတောင်းခိုင်းတာ တကယ်မုန့်လုပ်စားမယ်ဆို ငါ့ဘကြီးနဲ့အဖိုးစီမှာကြေးပြားသွားယူဆိုလို့လာတာ "

"ရော.......ရော. ရှာလိုက်ရတာဟန်ရာ နေမကောင်းတဲ့သူကအရက်ဆိုင်ရောက်နေတယ် "

"အရက်သမားတွေနဲ့လာမနှိုင်းနဲ့ လာချင်လို့လာတာမဟုတ်ဘူး "

"ဆက်ဟန်ရာ မင်းပြောမှငါတို့ပါအရက်သမားတွေကိုဖြစ်ရော "

"မဟုတ်လို့လား လောပန်း "

"ခများဘာလာလုပ်တာ "

"ကြေးပြားလာတောင်းတာ "

"ဘာလုပ်မှာ ခများလင်ကျုပ်ရှိတယ်လေ လိုချင်ကျုပ်ကိုပြောပေါ့ "

"စိတ်ဆင်းရဲလိုက်တာ ပေးစရာရှိတာလည်းမပေးကြဘူး တယောက်ကလည်းထင်ချင်ရာထင်နေကြတယ် "

"အေးပါကွာ ငိုတော့မချလိုက်နဲ့ ကြေးပြားတော့မပေးဘူးငါလိုက်မယ် ဟိုကောင်တွေစီ "

"မင်းတို့နှစ်ကောင်ကဘာလုပ်နေတာတုန်း "

"ဘဘကြီးစီကကြေးပြားမရသေးလို့ "

"ငါနော်ကောက်ထုလိုက်ရသွားအရှေ့က ငါလိုက်မယ် "

...........

"ဆက်ဟန်ရယ် ကြောပြားလေးတောင်းခိုင်းတာ သေပြီထင်တာ ပေးသမားရောက်လာပြီသူတို့ကအခုမှ "

"ဖွဲလွဲပါစေ ဖယ်ပါစေ နေမကောင်းတဲ့သူကို ဘာတွေပြောနေတာလဲ "

"ဘယ်လိုဆင်ပြေကြလား "

"ပြေတာပေါ့ လောပန်းချက်ပေးမယ်တဲ့ "

"ကင်းကောင်ရယ် ငလုံးရယ် အစီရယ်ဈေးသွား ငါဝယ်ရမဲ့စရင်းတွေရေးပေးလိုက်မယ် "

"ဘီလူးနဲ့ နီကြားက ဟိုရှေ့သစ်ပင်​အောက်ကကွင်းပြင်သန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက် "

"အဖေ"

"ဘာလဲ "

"အဖေက ဝီစကီနဲ့အအေးယူလိုက် "

"အေးအေး ဘာ....."

"ဆောရီးစကားပြောမှားတာ အဖေက ဝီစကီနဲ့အအေးတွက် ပိုက်ဆံပေးလိုက်ပြောတာ ​​ကိုမိုးရွှေနဲ့ငဟိန်းကသွားဝယ်လိုက်ပြီးရင်"

"အော် အေ ဟိုကောင်ငထွန်းနဲ့မင်းမင်းလွတ်နေသေးတယ် "

"မပူနဲ့သားအဲကောင်တွေကို ခိုင်းစရာရှိပြီးသား မင်းတို့ကောင်တွေအသီးပါနဲနဲဝယ်ခဲ့ "

တာဝန်အသီးသီးယူနေကြချိန်

🔊ပေျာ်သလားဟေ့မောင်တို့ရေ.. ပျော်တယ်ဟေ့..ပျော်တယ်ဟေ့....🔊

"ဗျို့ ကျင်းသားတို့ "

"ဦးအောင်မျိုးဗျ လောပန်းရေ "

ကျင်းထဲ သူစိမ်းတွေဝင်လာ၌တနေရာစီရောက်နေသည့်ကျင်းသားအားလုံး စုဝေးနေကြဖြစ်သည့်နေရာကိုရောက်လာသည်

"ဦးအောင်မျိုးဆိုတာဘယ်သူလဲကွ "

"အောင်မျိုးဆိုတာငါပဲ မင်းတို့ကဘယ်ကလဲ "

"အော် လောပန်းကနုတုန်းပဲ "

"အောင်မျိုး သူတို့ကဘယ်ကလဲ "

"အကို သူတို့က "

"မင်းတို့မြင်ဖူးသလိုပဲဘယ်ကလဲ "

"အိုးမိုင်မော့ ငါမျက်စိမှားတာလား လောပန်းအားလုံးငါတွေ့နေရတယ် "

"မမှားဘူး ဟေ့ရောင် ဒါကဦးအောင်မျိုးနဲ့သူ့အဖေ ဒါသူ့ညီအထွန်းနဲ့ သူ့တူမင်းမင်း ပဲ"

"ငါစိတ်မရှည်ဘူးနော်ဟေ့ရောင်တွေ "

"စိတ်လျှော့ပါညီလေးရ အကိုတို့ကလူလာရှာတာ "

"မင်းတို့လူတွေမရှိဘူး မင်းတို့အရမ်းမူးနေပြီပြန်ကြတော့ "

တဖက်ကအရက်တွေလွန်နေတော့ ရှည်ရှည်ဝေးဝေးမဖြစ်လို

"အဖိုးကလည်းဗျာ ကျွန်တော်တို့ကဟိုးဘက်ခြံရွှေကျင်သမားတွေပါ ကျွန်တော်ရှာနေတဲ့သူကဒီကျင်းမှာရှိတာသေချာတယ် သူဘယ်မှာလဲ "

"ဟေ့ရောင် မင်တို့ဇာတ်ထုပ်လာရှင်းကြစမ်း "

"ဟာ ကိုထွန်းကလည်းကျုပ်တို့ဖြင့်သူတို့ကဘယ်သူဆိုတာမသိဘူး "

"ဟုတ်တယ် ဒီကလူတွေဘယ်သူမှကျွန်တော်တို့မသိဘူး "

"မင်းလူဆိုတာဘယ်သူလဲပြော ငါရှာပေးမယ် "

"မနေ့ကဗျာ ခများတို့အဖွဲထဲမှာတွေ့လိုက်တာ ဖြူအုအုလေးနဲ့ နတ်မိမယ်လေး ဒီကလောပန်းတွေနဲ့အမျိုးထင်တယ် "

*ငါတို့ထဲမှာ ဖြူဖြူအုအုကဘယ်သူရှိလို့လဲ ငါတို့ကကျွဲမဲကို *

*ဆက်ဟန်လား *

"မင်းရှာနေတဲ့သူမရှိဘူး "

"ရှိပါတယ်ဗျာ ထုပ်ပေးစမ်းပါနော် "

ခဏလေးပြန်အိပ်ချလို့မှေးခနဲ​ဖြစ်ရုံရှိသေး ဆူညံသံတွေကြောင့်နိုးလာပြီး အပြင်ထွက်ကြည့်လိုက်သည် ယောင်ယမ်းပြီးထွက်လာသလိုဖြစ်နေသည်ကြောင့် စောင်တစ်ထည်နဲ့တို့လို့တွဲလောင်း ထိုင်နေကြနေရာလေးမှာပဲ ထိုင်ချလိုက်ပြီး အခြေနေသေချာကြည့်ရသည်

"ဒီမှာဘဲ "

ရောက်တရက်ဟန်နားရောက်လာသည့်လူတစ်စု ထိနှင့်အတူ ပိုင်ထွေးဦးကပါရောက်လာပြီးအရှေ့ကကွယ်တော့သည်

*ချစ်စရာလေးကွာ နီဆွေးဆွေးလေးနဲ့ *

"မင်းတို့အပေါက်တွေပိတ်လိုက်ကြ ကျွန်တော်ပြောတာသူလေး လောပန်းထဲကဘယ်သူ့သားလဲဟင် "

"အခုသူ့ကို မင်းလူလို့ဆိုလိုချင်တာလား "

မင်းမင်းပြောအပြီး ခေါင်းအသွင်သွင်ခါပြတော့ လက်သီးလက်မောင်းတန်းကုန်ကြပြန်သည် အလည်ကဘာမှန်းမသိအူအူကြောင်ကြောင်ကဖြစ်တုန်း

"ဒီကလောပန်းမင်းမင်းရဲ့ ညီမလေးလား အိမ်မှာအုထားလို့များလား ဒီလောက်ဖြူပြီးနုဖက်ဥအစ်နေရအောင်က "

"မင်းသိစရာမလိုဘူး ထွက်သွားလိုက်တော့အခု "

"ကိုထွန်းကလဲဗျာ စိတ်လေးလျှော့အခုတော့သွားလိုက်မယ်ဘယ်သူလေးဒီမှာဆိုတာသေချာနေပြီဘဲ "

*ချစ်စရာလေးကွာ *

ထွက်သွားတော့မလိုလုပ်ပြီးမှ ပြန်လှည့်လာပြီး ဟန်နားရောက်လာပြန်သည် မူးရူးချက်ကကိုယ့်ကိုကိုယ်ပင်မနိုင် ရောက်လာပြီး လက်လာဆွဲတော့သည်

"ငါလိုးမသား "

ဖောင်း~

"ဟ ကာကွယ်ချက်က အေးပေါ့အလှလေးဆိုတော့အဲလောက်ရှိမှာပေါ့ "

"ကျုပ်လက်ကိုလွှတ် "

"မလွှတ်ဘူးကွာ မင်းနာမည်လေးသိရမှလွှတ်မှာ "

"ငါပြောမယ်သူ့လက်လွှတ်လိုက် "

"ပြောပါယောက်ဖရဲ့ "

မင်းမင်းအား ဆက်ဟန်ရဲ့ညီအုဖစ်အထင်မှားနေပြီးဇွတ်ရိုသေနေပြန်သည်

"ပိုင်စိုးဦး"

"ဟမ် ဟား...ဟား...ယောက်ဖရယ် ဘယ်နှယ့်မိန်းကလေးကို ယောင်္ကျားနာမည်ကြီးလဲ "

"မင်းစောက်စိပါရင်သေချာကြည့် "

မင်းမင်းနားရှိနေပြီး ဟန်စီနီးနီးကပ်ကပ်ရောက်လာတော့ ဟန်ဘေးနှဖက်တွင် ထွေးဦးနှင့် နီကြားကရောက်လာပြီးအရှေ့ကကွယ်ပြန်သည် ဟန်အခုပုံကအိမ်ရှေ့စံမင်းသားကိုလုပ်ကြံမှာကြောက်၍အသေခံကာကွယ်သည့်တပ်သားလိုလို

"ဖယ်စမ်းမင်းတို့နှစ်ကောင် "

သူနှင့်အတူနောက်ကပါလာသည့်နှစ်ယောက်က ဟန်အဘေးကနှစ်ယောက်ကို ဝင်ချုပ်သည်နှင့် အကုန်လုံးရုတ်ရုတ်ဖြစ်သွားကြသည်

*မင်းမင်းငါစိတ်တိုနေပြီနော် *

"ခဏလေးစောင့် ဦးထွန်း ဟိုကောင်လာတော့မှာ "

ဟန်ရောက်ထိူလူကရောက်လာပြီး စောင်နှင့်ကွယ်ထားသည့်ရင်ဘက်ကိုဖယ်ပစ်တော့ ဒေါသထွက်လာရသည်

ဖောင်း..

"ဆက်ဟန် "

"မင်း..မင်းငါပါးထိုးတဲ့တွက် နောင်တရစေရမယ် "

*ဇာတ်လမ်းထဲကစာသားကြီး *

တောက်စ်

"မင်းပြင်ထားလိုက် "

လက်ညိုးတငေါက်ငေါက်ထိုးထွက်သွားပြီးမှ သက်ပြင်ရှည်ချမိကာ အရှေ့ကလူတွေကြည့်မိပြန်သည်

"စိတ်ထဲမထားနဲ့ဆက်ဟန် ကင်းကောင်လာမှ တစ်ပွဲစမ်းခိုင်းမယ် "

"ထားလိုက်ပါဦးထွန်း ဒီကိစ္စဦးမသိပါစေနဲ့ ဟန်လည်းဘာမှဖြစ်သွားတာမဟုတ်တာ "

"ဆက်ဟန်"

"ပြီးတော့အားလုံး ဦးကိုသွားမပြောပါနဲ့ "

"အင်းပါ မင်းလဲဝင်တော့ ဟိုကောင်လာမှပြန်ထွက်လာခဲ့ "

.........

"မင်းမင်းဘာလို့ကတိပေးလိုက်ရတာလဲ အခုကိစ္စတစ်ချက်ထိုးရုံနဲ့ပြီးသွားလို့မရဘူး "

"ဒီမှာဘကြီး မင်းမင်းဆိုတဲ့ဘကြီးတူကအသက်၂၀ ဉာဏ်ကောင်းလို့ကျင်းတစ်ကျင်းထောင်ပြီး ကျင်းသားနှစ်ဆယ်အုပ်ချုပ်တဲ့လောပန်းလုပ်နေတာ အဲလောက်က​ေတာ့စောင့်ကြည့်လိုက် "

"အခုကဟိုကောင်မပြောရတော့ဘူးလား ကင်းကောင်လက်သီးမြည်းခိုင်းချင်သေးတာ "

"မပြောရဘူးလို့ဘယ်ကောင်ပြောလဲ"

"ဆက်ဟန်လေ "

"သူပြောတာကအားလုံးမပြောနဲ့ပြောတာမလား တယောက်ချင်းစီလို့မှမပြောဘဲ အဲတော့ဟိုကောင်ကိုတယောက်ချင်းစီပြောလို့ရတယ် ok "

"လျော်ကြေးတွက်လိုရင် ဖုန်းဆက်လိုက် Kay playနဲ့လွှဲပေးလိုက်မယ် "

"ဝိုး ဒါမှငါတို့လောပန်းကွ "

"တစ်ခုတော့ရှိတယ် ကင်းကောင်ကအခုလမ်းထိပ်ရောက်နေပြီ မင်းတို့အဝကစောင့်ပြီးပြောလိုက် တခါတည်းဟိုသွားလည်းရတယ် အထုပ်တွေသယ်ဖို့တခြားသူတွေပါလိုက်သွား ထွေးဦးမင်းကတော့ မင်းမရီးနားမှာနေခဲ့ "

"မနေဘူး ကျုပ်လဲလိုက်မှာ အကိုဖြစ်ရမဲ့ရန်ပွဲမှာညီမပါလို့ဘယ်ဖြစ်မလဲ မရီးစီကိုတော့ ကင်းကောင်နဲ့ပြောပြီးမှလွှတ်လိုက်မယ် "

"အေးရတယ် အခုသွားတော့ ဟိုကမရောက်ခင်အရင်ကြိုရောက်နေမှဖြစ်မယ် "

အထုပ်သယ်ပြီးဟိုဘက်ကူးဖို့ လူစုပြီးပိုင်စိုးဦးတို့စီသွားရတော့သည်

........................................................................

Zaw

"ေဟ့ေရာင္ဘာေတြေျပာေနတာလည္းကြာ အၾကာႀကီးပဲ သူကေရာဘယ္သူလဲ ဘာလို႔ေခတ္ဆက္သာဟန္လို႔ေနတာလဲ "

"ေခါတ္ဆက္သာဟန္ရဲ႕ တစ္ဝမ္းကြဲအကို ေခတ္ဆက္သာဟန္ "

"နာမည္တူလား ႐ုပ္ပါခပ္ဆင္ဆင္ သြားတက္ပါတာအစပ"

"ေပါကံကတေယာက္မလားအဲဒါ ဆက္ဟန္ေျပာဖူးတယ္ေလ သူ႕မွာနာမည္တူအကိုတေယာက္ရွိတယ္ဆိုတာ "

"အင္း....."

"မင္းကိုတစ္ခုခုေျပာလိုက္တာလားေဟ့ေရာင္ ငါတို႔ေျပာ ငါတို႔သြားေျပာမယ္ "

"ဟင့္အင့္...အသာေနပါကြာ "

"ဆက္ဟန္ကိစၥလား ကင္းေကာင္ "

"ငါတို႔မလိမ္ဘဲနဲ႕ ေျပာျပလို႔ရတယ္ တိုင္ပင္လို႔ရတယ္ ေဆြးႏြေးလို႔ရတယ္ ဒါမွငါတို႔အႀကံေပးလို႔ရမွာေလ "

"ဟုတ္တယ္ မင္းမင္းေျပာတာမွန္တယ္ အဲေတာ့ဘာျဖစ္တာလဲေျပာ"

ေခါင္းပဲအသြင္သြင္ခါေနေသာကင္းေကာင္ကိုၾကည့္ကာ အားမလိုအားမရ သူ႕မ်ားအိမ္တြင္းေရးကိစၥလည္းျဖစ္ေတာ့အတင္းမေမးေတာ့

"က်ဳပ္ဆက္ဟန္သြားေခၚအုံးမယ္ "

"ေအးေအး...."

ပိုင္စိုးဦးထြက္သြားမွ

"ကိစၥကဘာလဲငါမသိေပမဲ့ ကင္းေကာင္ကိုေတာ့ငါသနားတယ္ "

"ေအး..ငါေရာပဲအစက ကင္းေကာင္းကိုၾကည့္မရတာမွန္ေပမဲ့ အခုလိုဆိုေတာ့လည္းသနားသားကြ "

"ကိုမင္းမင္းေရာဘာကိစၥလို႔ထင္လဲ "

"ေပါကံမွာတုန္းကငါၾကားရသေလာက္ ဆက္ဟန္ကဒါရိုင္တာတေယာက္အရမ္းျဖစ္ခ်င္တာ စုံညီပြဲေတာ္တုန္းကျပဇာတ္မွာ ဆက္ဟန္ကိုယ္တိုင္ ဇာတ္ၫႊန္းေရးၿပီးပုံေဖာ္ခဲ့တာတဲ့ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္းအထက္ကႀကီးပဲ "

"ဟုတ္လား ဘယ္လိုအထက္ကလဲ "

"အဲဒါေတာ့ငါမသိဘူး ေဖ့ဘုတ္ရွိတာပဲဆက္ဟန္အေကာက္ထဲေမႊၾကည့္ေပါ့ "

"ဘားးမွလဲမရွိဘူး "

"ေသခ်ာရွာၾကည့္"

"မရွိဘူး မန္းရွင္းေခၚထားတာေတြ ေဒါက္ျဖဳတ္ထားတာေတြပဲရွိတယ္ "

"အဲေတာ့ငါတို႔ကဘာမွမသိရေတာ့ဘူးလား."

"အဟမ္း မစပ္စုနဲ႕ေတာ့ "

"အေကာင့်မွှေခိုင်းတာဘယ်သူလဲ "

"မင္းမင္းဆိုတဲ့ငါပဲ "

...........................

အင့္ !

"ဘာလုပ္တာလဲ ဖယ္ "

"ခနေလးပါခမ်ားရယ္ "

ပင္လယ္ေနာက္ခံထားၿပီး ပိုင္စိုးဦးကဆက္ဟန္ကိုရင္ခြင္ထဲနစ္ျမဳပ္မတက္ဖက္ထားသည္

"ဘာျဖစ္တာလဲဦး "

"စိတ္ဆိုးေနေသးတာလား ဆက္ဆိုးပါ "

"မဆိုးနဲ႕ေတာ့ေျပာရမွာေလ "

"ဟင့္အင့္ ကြၽန္ေတာ္ကခြင့္လႊတ္ေပးဖို႔ေတာင္းဆိုရမွာထက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ေျပာရတာႀကိဳက္တယ္ "

"ရန္ျဖစ္လာတာလား "

"မဟုတ္တာေကာင္ ဝမ္းနည္းေနတာ "

ခမ်ားကိုစြန့္လႊတ္ရမွာေၾကာက္လို႔ဆိုတာေတာ့မေျပာလိုက္ ျဖစ္

"ကဲေမးလည္းမေျဖတာ မေမးေတာ့ဘူး "

"သြားမယ္ဟိုကို မင္းမင္းတို႔ခနေနျပန္ေတာ့မွာ "

"သြားခ်င္ပါဘူး ေဆာ့ခ်င္ေသးတာ "

"မရဘူး ႏႈတ္ခမ္းေတြျပာေနၿပီ ၾကည့္လက္ေတြကပဲႀကီးခြန္ေရပူစိမ္ထားသလိုပြေယာင္းေနၿပီ "

"မလိုက္ဘူး "

"တကယ္မလိုက္တာေသခ်ာလာ "

"ရာႏႈံးျပည့္ေသခ်ာတယ္ "

ဟန္စကားပင္မဆုံးလိုက္ ဒူးဆစ္ကေနမကာ ပခုံးေပၚေမွာက္ခ်လိဳက္ေတာ့ ကိုယ့္အျဖစ္က ၁ႏွစ္သားကေလးလိုပင္

"ဘာလုပ္တာလဲ ေအာက္ခ်ေပး "

"ေတာ္ၿပီေလ မေနညကခ်ၿပီးၿပီး ခါးနာတယ္ခမ်ားရဲ႕ "

ဘုန္း~ ဘုန္း...ဘုန္း~ ဘုန္း ...

"ဘာေတြေျပာေနတာလဲ ေအာက္ကိုခ်ေပးလို႔ေျပာတာ "

"က်ဳပ္လဲအဲဒါပဲေျပာတာကို ခမ်ားသာၾကားခ်င္ရာၾကား "

"လုပ္ထည့္လိုက္လို႔ "

"စတာ ခမ်ားလည္းစိတ္ႀကီးပဲလူကသာဘာမွမဟုတ္တာ "

"အခုခ်ေပး ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္သြားမယ္ "

"မရဘူး ဟိုေရာက္မွဆင္းရမယ္ "

ဆက္ျငင္းလဲမထူး ကမ္းစပ္ကေန ဆိုင္ေတာင္ေရာက္ေနၿပီ ဆိုင္ထဲ၌လူသူကအမ်ားျပား အံဩမႈေတြေသာင္တင္ေနသည့္မ်က္ႏွာေတြနဲ႕ မေျပာဘူးလားဆိုသည့္မ်က္ႏွာေဘးနဲ႕လူေတြလည္းရွိတယ္

"မင္းတို႔ကြာ တည့္ေတာ့လည္းခ်က္ျခင္း "

"ေအးေလ ၾကားထဲငါတို႔ကခင္မို႔မို႔ေအး "

"ဒါေတာ့ဟန္တို႔ကခ်စ္လို႔ေလ "

"ခမ်ားသာခ်စ္တာ က်ဳပ္မခ်စ္ဘူး "

"အဲလိုဘာလို႔အခုလိုေတြလုပ္ေနတာလဲ ပစ္ထားလိုက္ေပါ့ "

"မေနနိုင္လို႔ "

"တကယ္နဲနဲေလးေတာင္မခ်စ္ဘူးလားဟင္ "

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေရာင္ျခည္ေလးျဖင့္ ေမးမိေသာ္ျငား အေျဖက တျခား

"ကိုမင္းမင္းသြားစို႔ေလ ဟိုေရာက္ရင္ေမွာင္ေနမယ္ "

"ေအး "

ကမ္းေျခကေန ယားဘူးသာျပန္ေရာက္သြားတယ္ စကားတစ္ခြန္းမေျပာျဖစ္ တလမ္းလုံးလဲဘာတစ္ခြန္းမွဝင္မေျပာသလို အေတြးပင္လယ္ထဲေရာက္ေနသူလိုငူငူငိုင္ငိုင္ႀကီး

"ေရမခ်ိဳးနဲ႕ မနက္ဖ်ားမယ္ "

"ခ်ိဳးမွာ "

"က်စ္ ေခါင္းမမာနဲ႕ဟန္ မချိူုးနဲ့ဆိုမချိုးနဲ့ "

"အဲမ်က္ႏွာျပင္လိုက္ က်ဳပ္ကခမ်ားတြက္ေျပာတာ ခ်ိဳးခ်င္ခ်ိဳးမင္းသေဘာပဲ "

"သူကပဲစိတ္ေကာက္ရတယ္ရွိေသး ခ်ိဳးမွာၾကည့္ေန "

ေရခ်ိဳးေနသူကေအးေအးလူလူ ေရကိုဇိမ္ေျပနေျပခ်ိဳးေနသည္ မေနနိုင္သူကပိုင္စိုးဦး က်င္းရွိလူေတြလဲ မ်က္စိေနာက္လို႔ေျပာမနိုင္ အေရွ႕ေလွ်ာက္လိုက္အေနာက္ေလွ်ာက္လိုက္ႏွင့္

"ေထြးဦး....ပိုင္ေထြးဦး "

တေယာက္ၿပီးတေယာက္ေခၚလိုက္ ဆက္ဟန္အားသြားေျပာခိုင္းလိုက္ ဟိုကလည္းအခုထိေရခ်ိဳးရာကမလာေသး သူကိုယ္တိုင္သြားၾကည့္ဆိုလည္းမဟုတ္

"ပိုင္ေထြးဦးေရ .........."

"မီးဖိုေခ်ာင္ကမသာ ငါေခၚေနတာဟ "

"ဘာလဲကြာ တမင္ကိုမထူးတာ ေသေတာ့မွာလား ႂကြျမန္ျမန္ "

"ငါမႂကြခင္ ဟိုေကာင္ႂကြမွာ သြားေျပာလိုက္စမ္းပါကြာ ေသရင္က်င္းေဟာင္းထဲမွာျမဳပ္ေပးဖို႔ ငါေျပာေနတယ္လို႔ "

"ေသမလားမေသလားသူသိတယ္ "

"သူကသိတယ္ ႐ႊဲ႕ဖို႔လည္းသိတယ္ လူကအေကာင္းေျပာရင္နားမေထာင္ဘူး ေခါင္းႀကီးလိမ့္ေခါက္ပလိုက္ခ်င္တယ္ "

"ငါေျပာၿပီးၿပီေလ ဆက္ခ်ိဳးမွာလို႔ ေနာက္လည္းလာမေခၚနဲ႕ ငါကေလးမဟုတ္ဘူးး"

"သူလာေျပာခိုင္းတာမဟုတ္ဘူးမရီး ေလာပန္းေျပာခိုင္းလိုက္တာ မနက္သၾကၤန္အၾကတ္ေန႕မသြားရပဲေနလိမ့္မယ္ သြားေျပာလိုက္ဆိုလို႔လာေျပာတာ "

တကယ္လည္းေလာပန္ေျပာခိုင္းတာျဖစ္သည္ ကင္းေကာင္ႏွင့္ေျပာဆိုေနခ်ိန္ ေလာပန္းေရာက္လာၿပီး ေျပာခိုင္းလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္

"ၿပီးေရာ ေလာပန္းေျပာလို႔ေနာ္ "

"ဟုတ္ပ "

မရီးထြက္သြားမွ အလုံးႀကီးက်သြားရသည္

7: 05pm

"မရီးဗ် ေဆးေသာက္မွရမယ္ေလေနာ္ "

ေစာင္ကိုေျခဆုံးေခါင္းဆုံးၿခဳံထားသည္ အ႐ႊဲ႕ေကာင္းမႈကဖ်ားၿပီေလ

အခုခ်ိန္ဆိုဂိမ္းတိုက္ေနေလာက္ၿပီျဖစ္သူေတြကလည္း တဲအေရွ႕စုပုံထိုင္ေနၾကသည္ ကင္းေကာင္က သူတို႔အခန္းဝမွာကြယ္လ်က္ ေလာပန္းတစ္စုကလည္း တဲနဲ႕ဆက္ထားသည့္ကြပ္ပစ္ကေလးမွာစုၿပဳံၿပီး ထိုင္ေနၾကသည္ ဗ်ာမ်ားေနရသည္ကသူတေယာက္တည္း

"ပိုင္ေထြးဦး ဆက္ဟန္ကဘယ္လိုလဲ "

"ဘာမွမစားခ်င္ဘူးတဲ့ အဲေတာ့ေဆးလည္းမတိုက္ရဘူး "

"သူ႕လင္ေခၚေခ်"

"ဟိုေကာင္ လာခဲ့ခဏ"

"အကိုေခၚတာယဥ္ေက်းတယ္ေနာ္မင္း "

"မင္းေခ်ာ့ၿပီးေကြၽးၾကည့္ပါလားကြာ မင္းေကြၽးရင္ရမွာ "

"အင္း "

"ဒါနဲ႕မ်ား အိုက္တင္ခံေနေသးတယ္ အစကတည္းကငါေကြၽးမယ္လုပ္ရမွာေစာက္လုပ္ကိုရႈပ္ေနတာပဲ "

"ေအးေလ "

"ေရာ့ ဆန္ျပဳတ္ေတာင္ေအးကုန္ၿပီ "

ဆန္ျပဳတ္ပန္းကန္ကိုယူကာ အခန္းလိုလုပ္ထားသည့္ေနရာေလးဝင္သြားသည္ႏွင့္ အေနာက္ကအေျခေနလိုက္ၾကည့္ၾကေတာ့သည္

"ေခတ္ဆက္သာဟန္ ထစမ္း စားမွေဆးေသာက္လို႔ရမွာ အခုလိုလုပ္ေနရေအာင္ကေလးလားမင္းက "

"စကားျပင္ေျပာ ေနမေကာင္းေပမဲ့လက္သီးကဇမေသးဘူး "

"ေအာင္မာ ေလသံမာေသးတယ္ စားမလားမစားဘူးလား က်ဳပ္မွာအခ်ိန္ေတြေပါမေနဘူး "

"မစားဘူး "

"မစားနဲ႕ "

............

"မင္းကလည္းကြာ ေခ်ာ့ေမာ့ေကြၽးပါဆို ရန္ျဖစ္ခိုင္းတဲ့အတိုင္းပဲ "

"ကိုထြန္းဘာသိလို႔ က်ဳပ္အလိုလိုက္ထားလို႔အေရာင့္တက္ေနတာ"

"မင္းစေျပာတာလဲၾကည့္အုံး ခါတိုင္းမင္းဒီလိုမဟုတ္ဘူး မင္းေျပာစမ္း ကမ္းေျခမွာကတည္းကမင္းဘာျဖစ္ေနတာလဲ "

"မင္းမင္းေမးတာမွန္တယ္ "

"က်င္းထဲဆင္းရေအာင္"

ဦးေအာင္မ်ိဳးရယ္ ကိုထြန္းရယ္ မင္းမင္းရယ္ ပိုင္ေထြးဦးနဲ႕သူ က်င္းထဲကေရထိုးသည့္ေျမစာပုံထိဆင္းသြားၾကသည္

"ဆက္ဟန္အကိုနဲ႕မင္းဘာျဖစ္လာတာလဲ "

"ငါတို႔ကမင္းတို႔ကို အလုပ္သမားတေယာက္လိုသေဘာမထားဘူး ကို႔ညီလို ကို႔သားလိုပဲသေဘာထားတာ မင္းတို႔ဘာ္လိုျပႆနာေတြရွာလာရွာလာ အဓိကရွင္းရမွာပဲေလာပန္ျဖစ္တဲ့ငါပဲ မင္းကငါ့တို႔က်င္းသားအားလုံးထဲမွာအသက္ငယ္ဆုံး လိင္တူယူထားတဲ့သူ အနည္းဆုံးမင္းမွာစိတ္နဲ႕ပတ္သက္ၿပီး တစ္ခုခုေတာ့ရွိရမယ္ အဲဒါဘာလဲ မင္းတိုင္ပင္ခ်င္ရင္ မင္းဦး.. ဦးသက္လည္းရွိတယ္ မဟုတ္ရင္ မင္းညီလည္းရွိတယ္ "

"ငါထင္တာေတာ့ မင္းဆက္ဟန္နဲ႕တိုင္ပင္သင့္တယ္ အႀကိဳးေၾကာင္းအေကာင္းဆိုး သူကမင္းရဲ႕အိမ္ေထာင္ဖက္ မင္းျပႆနာက ဆက္ဟန္နဲ႕ပတ္သက္ရင္ တိုင္ပင္လိုက္တာေကာင္းမယ္ မဟုတ္ရင္ ငါဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ ဘယ္လိုေတြလုပ္သင့္လဲေသခ်ာစဥ္းစား "

"ဟုတ္သားပဲအကိုရာ ငါလည္းရွိသားပဲ "

"က်ဳပ္...က်ဳပ္.."

"အင္း ဆက္ေျပာေလ "

အၿမဲေပ်ာ္ေနတက္သည့္ေကာင္၏မ်က္ဝန္းထဲ သူေသခ်ာၾကည့္မိသည္ တစ္စုံတစ္ခုဆုံးရႈံးရမွာသိပ္ေၾကာက္ေနပုံ အိုင္ေနသည့္မ်က္ရည္တခ်ိဳ႕ကို က်မလာဖို႔ေခါင္းကိုေမာ့ကာ အသက္ပုံမွန္ရႈဖို႔ႀကိဳးစားေနရသည္

သန္မာပါသည္လို႔ထင္ရသည့္လူတေယာက္ကအဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ဝမ္းနည္းပူေဆြးေနရပါသနည္း?

"က်ဳပ္သူ႕ကိုလက္မလႊတ္ခ်င္ဘူး ဦးေအာင္မ်ိဳး "

"မင္းကဘာကိစၥနဲ႕လက္လႊတ္ရမွာလဲ ကင္းေကာင္ "

"က်ဳပ္သူ႕ကိုမရက္စက္နိုင္ဘူး "

"အေၾကာင္းရွိလို႔လား "

"ကိုႀကီး ငါ့ကိုၾကည့္ ေယာကၤ်ားဆိုတာမငိုရဘူးဆိုတာရွိေပမဲ့ ဥပေဒမရွိပါဘူးကြာ မင္းနင္းခံစရာမလိုပဲငိုလို႔ရတယ္ ဘာပဲျဖစ္လာျဖစ္လာ မရီးေရာငါေရာ မင္းေဘးမွာရွိတယ္ အခုဘာကိစၥလဲဆိုတာေျပာစမ္းပါကြာ "

"ေခတ်ဆက်သာဟန်ကပြောတယ် ဟန္အနာဂတ္တြက္ က်ဳပ္ကစြန့္လႊတ္ေပးရမယ္တဲ့"

"ဘာ...အဓိပၸယ္မရွိတာကြာ ဆက္ဟန္ရဲ႕အနာဂတ္တြက္မင္းကလက္လႊတ္ေပးရမယ္ဆို မင္းရဲ႕အနာဂတ္တြက္ကေရာဘယ္လိုတာဝန္ယူမလဲ "

"ေအးေလ အဓိပၸယ္မရွိဘူး အခုနအဲဒါေၾကာင့္ဆက္ဟန္ကိုဒီလိုေျပာဆိုေနတာလား "

"အင္း "

"ကင္းေကာင္ရာ လက္လႊတ္တိုင္းသူ႕အနာဂတ္ကေတာက္ပသြားမတဲ့လား ဒီမွာ ဥယာဥ္မႈးေကာင္းရင္ပန္းေကာင္းျဖစ္နိုင္တယ္ အခုကဥယာဥ္မႉးလက္ထဲေရာက္လာၿပီမလား မ်ိဳးေစ့ေပးလိုက္တဲ့သူနဲ႕မဆိုင္ေတာ့ဘူး ဥယာဥ္မႈးကေသခ်ာျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ၿပီးအလွဆုံးပန္းတပြင့္ဖန္တီးေပးလိုက္ေပါ့ "

"ဆက္ဟန္က ပန္းမဟုတ္ဘူးကိုထြန္း က်ဳပ္ကဥယာဥ္မႈးျဖစ္ပါၿပီတဲ့ ပန္းေကာင္းတပြင့္ရလာရင္ ျမတ္နိုးသူတို႔ေပၚလာမွာ ၿပီးေတာ့က်ဳပ္ပုံစံက်ဳပ္အေနထားနဲ႕ ဟိုးအျမင့္ကပန္းျဖစ္လာဖို႔ဆိုတာမျဖစ္နိုင္ဘူး "

"ကဲပါ ငါေမးမယ္ ဆက္ဟန္နဲ႕မတည့္ရင္ေပ်ာ္လား အခုလိုေနတာေရာ မင္းႀကိဳက္လား "

"ဟင့္အင့္ "

"အဲဆိုအခုမင္းလုပ္ရမွာက တျခားဘယ္သူေျပာေျပာနားမေယာင္ပဲ့နဲ႕ ဘဝေရွ႕ဆက္ဖို႔အတြက္ပဲေတြး အသက္ငယ္တာကိုေခါင္းထဲမထည့္နဲ႕ အဓိကတျခားသူေတြေျပာစကားဂ႐ုစိုက္ေနဖို႔မဟုတ္ဘူး ငါေျပာတာနာလည္လား "

"ဒါေပမဲ့ "

"ဒါေပမဲ့ေတြ ဘာေတြလုပ္မေနနဲ႕ ဆက္ဟန္ဘာမွမစားရေသးဘူး တစ္ခုခုသြားေကြၽးလိုက္ ဩဇာသီးေရာင္းခိုင္းတာမဟုတ္ဘူး ၾကားလားေဟ့ေရာင္ "

"ၾကားတယ္ "

........

10 minutes later

"ကင္းေကာင္ ေကြၽးၿပီးၿပီးလားျမန္လိုက္တာ"

"မေကြၽးရေသးဘူး "

"ဘာလုပ္ေနတာ ဘီလူးနဲ႕ငလုံးေကာဘယ္သြားတာ"

"ဒီမွာဦးေအာင္မ်ိဳးေရ ဟိုေကာင္ဝယ္ခိုင္းတာေတြသြားဝယ္တာ "

"ဘာေတြဝယ္ခိုင္းလိုက္တာလဲကင္းေကာင္ မင္းဟာမ်ားလိုက္လားဘာေတြလဲ "

"ကြၽန္ေတာ္တို႔လည္းမသိေတာ့ပါဘူးဗ်ာ ေနမေကာင္းတဲ့သူေကြၽးမွာ ဗယ္လင္တိုင္းေဒးေခ်ာကလက္လက္ေဆာင္ေပးမဲ့အတိုင္းမွာတဲ့ထဲမွာေခ်ာကလက္မပါတာတစ္ခုမွမရွိဘူး "

"ဟုတ္ပေမာင္ ေခ်ာကလက္တပုံဘာလုပ္မွာ "

"တိတ္တိတ္ေန ေထြးဦး ၾကာဇံျပဳတ္ေပး အရည္မ်ားမ်ားထည့္ "

"ဘာအရည္မ်ားမ်ားလဲေမာင္မင္းဟာက အေနေတာ္ေပါ့ "

"မရွည္နဲ႕ငါခိုင္းတဲ့အတိုင္းလုပ္ အဖတ္ကိုလည္းခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ခ်က္ေနာ္"

"ေအးေဟ့ေအး "

"ၿပီးရင္ေခၚလိုက္ "

"သံပုရာသီးပါလား "

"အမ္ မွာလိုက္တာလား... ေမခဲ့တယ္ "

"စက္ဘီးယူသြား လမ္းထိပ္ကဘိုးေတာ္မွာေတာင္းခဲ့ "

"မသြားခ်င္ေတာ့ဘူးဟာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္သြား "

"ကင္းေကာင္း မင္းဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ "

"ကိုထြန္းေနာက္ေတာ့သိမွာေပါ့ သြားေပးစမ္းပါဘီလူးရာေနာ္ အရက္ဝယ္တိုက္မယ္ "

ေနာက္ဆုံးလက္ေလွ်ာ့လိုက္ၾကၿပီး ေလာပန္းတစ္စုကအေျခေနဆက္ၾကည့္ေနသလို ေထြးဦးကလည္းမီးဖိုထဲပ်ာေနရသည္

"ကင္းေကာင္မင္း႐ူးေနလား ၾကာဇံကအသင့္စားေလ ဘယ့္ႏွယ့္ င႐ုတ္သီးေတြငံျပာရည္ေတြသၾကားေတြထပ္ထည့္ေနရတာတုန္း သံပုရာသီးကအဆစ္ပါေသး "

"အရည္ပိုေနတယ္ ျမည္းၾကည့္ "

ပိုင္ေထြးဦးမွာ ခပ္လန့္လန့္ျဖစ္ေပမဲ့ အရည္ညစ္ထားသည့္သံပုရာသီးအနံ႕ကေလးကေမႊးေမႊးေလးျဖင့္စားခ်င္စဖြယ္

တခ်က္ေသာက္ၾကည့္သည္ အရသာက.......

"ဟိုေကာင္ေထြးဦး အဆိပ္ျဖစ္မယ္ဟ "

"ကိုမင္းမင္းျမည္းၾကည့္အရသာကရွယ္ပဲ ကြၽန္ေတာ္ပိုမေျပာဘူး "

ေလာပန္တစ္စုလည္း ျမည္းၾကည့္ၿပီးမ်က္လုံးျပဴးမ်က္ဆန္ျပဴး

"ဝိုး...မိုက္တယ္ဟ "

"အရသာကြဲျပားမေနပဲခ်ဥ္ငန္စပ္ကိုလွ်ာထဲေပ်ာ္ဝင္သြားတာပဲ "

"ေနာက္တစ္ခါ ကင္းေကာင္းနည္းအတိုင္းလုပ္စားၾကည့္ရမယ္ "

"အင္း.."

"ေထြးဦးဟိုအထုပ္ကိုင္ခဲ့ "

..............

"မရီး ထပါအုံးဗ် ဒီမွာမရီးတြက္ ၾကာဇံျပဳတ္လာတယ္ "

"မစားခ်င္ဘူး "

"ကင္းေကာင္ကိုယ္တိုင္လုပ္ထားတာ "

"ဘာလို႔လုပ္ေနတာတဲ့လဲ အခုနငါ့ကိုေအာ္ေနၿပီးေတာ့ "

ၾကားထဲကေခါင္းကိုက္လာသည္ေၾကာင့္ ဟိုေကာင့္ကိုေမးထိုးရေတာ့သည္ ဟိုကလည္းအျပင္ျပလိုက္ျပန္တာေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္းပင္ထြက္လာလိုက္သည္ ဒီလင္ႏွစ္ေယာက္ၾကားဘယ္ေတာ့မွဝင္မပါေတာ့ဘူးလို႔လဲဆုံးျဖတ္လိုက္သည္

"ဟန္ က်ဳပ္ေတာင္းပန္တယ္ "

"ဘာအတြက္လဲ ေနမေကာင္းတဲ့သူကိုေအာ္တယ္ နဲနဲေလးမွစိတ္မရွည္ဘူး ႐ႊတ္!"

"ခမ်ားငိုေနတယ္ ဟန္ရာက်ဳပ္ေအာ္လိုက္တာခမ်ားတြက္ေလ အစားေလးေတာ့ဝင္ေအာင္စားၿပီးေဆးေသာက္ရမယ္မလား "

"မစားဘူး ေလသံလည္းမာေသး "

"ဟုတ္ၿပီ က်ဳပ္မွားတာ အစားေလးေတာ့စားပါခမ်ားရယ္ "

"ေတြ႕လား အခုေတာင္စိတ္မရွည္ဘူး "

ကမၻာတျပည္လုံးရွိရွိသမွ်ဘုရား အားသမွ်ဘုရား အတြင္း၃၇မင္း အျပင္၃၇မင္း နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္ကနတ္မင္းအေပါင္း ဤရစ္ျခင္းဒုကၡမွကင္းေဝးရပါလို၏လို႔ဆုေတာင္းလိုက္မိ၍လားမသိ ငိုေနတာတိတ္ေကာ အစားေတာ့မစားေသး

"အခုနေအာ္လိုက္တာက က်ဳပ္စိတ္ဆိုးေနလို႔ ေအာ္လိုက္သလိုျဖစ္သြားတာ ေတာင္းပန္ပါတယ္ "

"ေရခ်ိဳးတုန္းကလည္းစိတ္တိုတယ္ "

"ခမ်ားအခုလိုျဖစ္မွာစိုးလို႔တားတာေလ "

"ကမ္းေျခကဒီေလာက္ေဆာ့လာလို႔သဲေတြေပပြေနတာ သိသိရဲ႕နဲ႕ေရမခ်ိဳးခိုင္းတာကို လာအျပစ္ေျပာေနတယ္ "

"ကမ္းေျခမွာလဲ က်ဳပ္မွားတာ ေရမခ်ိဳးခိုင္းတာလဲမွားတာ ေအာ္တာလည္းမွားတယ္ အဲေတာ့ ၾကာဇံျပဳတ္စားမယ္မလား ခမ်ားစားတဲ့အတိုင္းလုပ္ေပးလာတာေနာ္ မစားလည္းရတယ္ ခဏေနဆရာဝန္ေခၚၿပီးေဆးထိုးေပးမယ္ "

ဟန္ကေဆးထိုးရင္ရေပမဲ့ အပ္ဆြဲထုပ္တဲ့အခါၾကရင္ ငိုခ်တက္သည္ ေဆးမထိုးရေအာင္အတက္နိုင္ဆုံးေနေပမဲ့လည္း တစ္ခုခုျဖစ္တိုင္းအပ္နဲ႕လြဲလို႔မလြဲ

"မထိုးဘူး ေပးပန္းကန္ "

"ေရာ့ မင္းတြက္ဝယ္ခိုင္းထားတာ ေခ်ာကလက္ပဲနို႔ စေတာ္ဘယ္ရီ ငွက္ေပ်ာသီး ဘယ္ဟာေသာက္မလဲ "

"ဟိုအထဲကေရာ "

"ဒါကမရဘူး ခမ်ားလိမၼာမွေကြၽးမွာ အခုမလိမၼာဘူး "

"အဲမွာနို႔ပုလင္းေတြထဲကႀကိဳက္တာေသာက္ "

"နဲနဲေလးေရာမရဘူးလား "

"မရဘူး ႏွစ္ခါေျပာရတာေမာတယ္ က်ဳပ္ျပန္လာမယ္ စားထား "

မုန့္ထုပ္ကိုလည္းမေမ့ဆြဲခဲ့ရေသးသည္ မဟုတ္ရင္ခိုးစားမွာ

ဟန္လည္းဆက္စားေနၿပီးမၾကာလိုက္ ဦးေရာက္လာေတာ့သည္ ဇလုံးတလုံးနဲ႕တဘတ္တစ္ထည္

"ေဆးအရင္ေသာက္လိုက္ၿပီးရင္ ေရပတ္တိုက္ရမယ္ "

"ေပးေဆး "

ေဆးေသာက္ၿပီးသည့္ခ်ိန္တြင္ ခႏၶာကိုယ္အႏွံေရပတ္တိုက္ေပးေတာ့သည္

"ခမ်ားအိပ္လိုက္ေတာ့ "

"အရက္ေသာက္ဖို႔ႀကံေနတာလား မတားေပမဲ့ မ်ားေနၿပီေနာ္ "

"မေသာက္ဘူး ဒါသြားထားမွာ ျပန္လာမယ္ "

မၾကာပါ ဦးျပန္ေရာက္လာၿပီးအေဘးတြင္ဝင္လွဲေတာ့သည္

"ဟန္မင္းအကၤ်ီခြၽတ္လိုက္ "

သူေျပာသလိုပဲ ၾကယ္သီးတပ္အကၤ်ီေလးကို ခြၽတ္လိုက္ၿပီး ဦးလည္းခြၽတ္လိုက္သည္ ခဏအၾကာ

"လာေလ ဘာလုပ္ေနတာ က်ဳပ္ေကာင္ကၿငိမ္ေနတာေနာ္ အကဲမစမ္းနဲ႕ တစ္လွမ္းႏွစ္ပြဲျဖစ္သြားမယ္ "

ဖတ္!

"ဘယ္တုန္းကေျပာရဲဆိုရဲဖစ္သြားတာလဲ "

"က်ဳပ္အျပင္မွာသာ မခုတ္တက္တဲ့ေၾကာင္လိုေနတာ ခမ်ားနဲ႕ႏွစ္ေယာက္တည္းရွိရင္မေျပာရဲတာမရွိဘူး ၿပီးေတာ့က်ဳပ္က ကေလးေတြနဲ႕ကစားေနလို႔ တႏွာစိတ္ေတြမရွိဘူးမထင္နဲ႕ က်ဳပ္ေရွ႕မွာေနာက္ျမဴစြယ္သလိုပုံစံမေနနဲ႕ သမာဓိအားမေကာင္းဘူး "

"ဘာ္တုန္းကျမဴစြယ္ေနလို႔လဲ "

" ၁.....ဟိုတေန႕သၾကၤန္ေရေဆာ့တုန္းက

၂.....မေန႕ ကမ္းေျခမွာတုန္းက

၃..... အခု "

"အခုက ဘယ္မွာျမဴစြယ္လို႔လဲမတရားမေျပာနဲ႕ ဦးခြၽတ္ခိုင္းလို႔ခြၽတ္ရတာေလ "

"က်ဳပ္ခြၽတ္ခိုင္းတာဟုတ္တယ္ မင္းပုံစံလဲ ၾကည့္လိုက္ဦး စေတာ္ဘယ္ရီနဲ႕မွားနိုင္တယ္ မင္းခ်ယ္ရီသီးႏွစ္လုံးဆိုဆြဲငုံခ်င္စရာေလး "

ရိတိတိလုပ္ၿပီး ရီေဝေဝအၾကည့္ကရင္ဘက္ဆီေရာက္လာၿပီးလွ်ာသပ္လိုက္ေတာ့ အလွ်င္ျမန္ပင္ဖုံးလိုက္ရသည္

"ႏွာဘူး "

"အင္း က်ဳပ္ကႏွာဘူး မင္းအေပါက္...."

"ေတာ္ေတာ့ႏွာဘူးေကာင္ရဲ႕ "

"အင္းပါမစေတာ့ဘူး လာက်ဳပ္ခြင္ထဲကို "

"မလာခ်င္ဘူး "

"က်စ္ ေခါင္းမာနဲ႕ ၿငိမ္ေနတဲ့ေကာင္ထလာမယ္ "

ရင္ခြင္ထဲဆြဲသြင္းလိုက္တာနဲ႕ထပ္လ်က္သားျဖစ္ရသည္ ေက်ာျပင္ငယ္ငယ္ႏွင့္ သူ႕ရင္ဘက္ကပ္ေနေအာင္ကိုဆြဲသြင္းထားၿပီး ပိုက္ထားတဲ့လက္အေပၚ ခပ္အုပ္ကိုင္လိုက္သည္

"ဟိုဘက္နဲနဲတိုး အသက္ရႈရၾကပ္တယ္ "

"အက်င့္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ထား "

"ခမ်ားက်ဳပ္ကိုခ်စ္တယ္ဆို "

"အင္း "

"ဘာလို႔ခ်စ္တာလဲ "

"အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘူး "

"မရဘူး အေၾကာင္းျပခ်က္ေပး "

"ပိုင္စိုးဦးျဖစ္ေနလို႔"

"အေၾကာင္းျပခ်က္မခိုင္လုံးဘူး ထပ္ေျပာ "

"ေထြးဦး ဘယ္သြားလဲ "

"ကစားဝိုင္း က်ဳပ္ေမးတာမေျဖရေသးဘူး စကားလမ္းေၾကာင္းမလႊဲနဲ႕"

"အိပ္ၿပီ "

"အိပ္တဲ့သူကစကားေျပာေနတယ္"

"ဦး...."

"ဟုတ္ၿပီ ဟုတ္ၿပီ မေျပာေတာ့ဘူး အိပ္ေတာ့ "

လူေကာင္အႀကီးရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ထဲ လူအေသးေလးကေပ်ာက္ေနၿပီး ေပါင္ႏွစ္ၾကားညွပ္ထားသည့္ေျခေထာက္ျဖဴျဖဴေလးျမင္မွ လူရွိမွန္းသိရသည္

သူကေအးအတူပူအမွ်ဆိုသည့္စကားအတိုင္း တဖက္ေကာင္ငယ္ေလး၏ အပူခ်ိန္ကိုမွ်လို႔ေနသည္

6:30am

"အယ္ ဆက္ဟန္နိုးေနၿပီလား "

"ဟုတ္ဦးေအာင္မ်ိဳး လူနဲနဲႏုံးေနသလိုခံစားရလို႔ အျပင္ထြက္လာၾကည့္တာ "

"ဆက္ဟန္ ဘယ္လိုေနေသးလဲ ေျခေန "

"နဲနဲေတာ့သက္သာတယ္ ကိုမင္းမင္း ကိုယ္ေတြလက္ေတြေတာ့ရိုက္ထားသလိုပဲ "

"ေအးေပါ့ မေန႕တေန႕လုံး ဒီေလာက္ေရေဆာ့ထားတာကို ဟိုေကာင္ေရာ "

"သူကအိပ္တုန္းကိုမင္းမင္း "

တေယာက္စႏွစ္ေယာက္စ အိပ္ယာထလာၾကၿပီး ဟန္ကေနပူဆာလႈံေနလိုက္သည္ ဦးညီပါထလာေတာ့ ထလာသည့္လူအားလုံးကစုံသေလာက္ျဖစ္ေနၿပီး ဟန္ထိုင္ေနသည့္နားတြင္ပင္ ဝိုင္းဖြဲ႕ထိုင္လာၾကသည္

"ဒီေန႕ေတာ့ ဘယ္မွမသြားေတာ့ဘူး မင္းတို႔သြားခ်င္တဲ့ေနရာသြား မိုးမခ်ဳပ္ခင္ေတာ့ျပန္လာၾက "

"မသြားခ်င္ေတာ့ပါဘူး မင္းမင္းရာ က်င္းမွာဘဲတခုခုလုပ္ၾကမလားလို႔ "

"ဦးမိုးေ႐ႊေျပာတာမွန္တယ္ ဘယ္မွသြားခ်င္စိတ္မရွိေတာ့ဘူး "

"အားလုံးမသြားဘူးလား "

"မသြားဘူး "

"အဲဆိုဘာလုပ္ၾကမွာ"

"မုန့္တစ္ခုခုလုပ္စားၾကမလားလို႔ "

"လုပ္စားၾကမယ္ဆို ငါ့ဘႀကီးနဲ႕ အဖိုးမွာ ေၾကးျပားသြားယူ "

"Yes,ser boss "

ဦးေအာင္မ်ိဳးႏွင့္ သူ႕အေဖ စီသြားကာ ေၾကးျပားေတာင္းတာဝန္က်သည္ကဟန္

"ဆက္ဟန္ ေသခ်ာလို႔လားကြာ "

"ေအးငါလည္းမယုံဝ ငါ့ေကာင္ေတြေၾကာင္းငါသိတယ္ မ႐ြပဲမေနနိုင္တဲ့ေကာင္ေတြက "

"တကယ္ပါဆိုဗ်ာ ကိုမင္းမင္းလာေတာင္းခိုင္းတာ တကယ္မုန့္လုပ္စားမယ္ဆို ငါ့ဘႀကီးနဲ႕အဖိုးစီမွာေၾကးျပားသြားယူဆိုလို႔လာတာ "

"ေရာ.......ေရာ. ရွာလိုက္ရတာဟန္ရာ ေနမေကာင္းတဲ့သူကအရက္ဆိုင္ေရာက္ေနတယ္ "

"အရက္သမားေတြနဲ႕လာမႏွိုင္းနဲ႕ လာခ်င္လို႔လာတာမဟုတ္ဘူး "

"ဆက္ဟန္ရာ မင္းေျပာမွငါတို႔ပါအရက္သမားေတြကိုျဖစ္ေရာ "

"မဟုတ္လို႔လား ေလာပန္း "

"ခမ်ားဘာလာလုပ္တာ "

"ေၾကးျပားလာေတာင္းတာ "

"ဘာလုပ္မွာ ခမ်ားလင္က်ဳပ္ရွိတယ္ေလ လိုခ်င္က်ဳပ္ကိုေျပာေပါ့ "

"စိတ္ဆင္းရဲလိုက္တာ ေပးစရာရွိတာလည္းမေပးၾကဘူး တေယာက္ကလည္းထင္ခ်င္ရာထင္ေနၾကတယ္ "

"ေအးပါကြာ ငိုေတာ့မခ်လိဳက္နဲ႕ ေၾကးျပားေတာ့မေပးဘူးငါလိုက္မယ္ ဟိုေကာင္ေတြစီ "

"မင္းတို႔ႏွစ္ေကာင္ကဘာလုပ္ေနတာတုန္း "

"ဘဘႀကီးစီကေၾကးျပားမရေသးလို႔ "

"ငါေနာ္ေကာက္ထုလိုက္ရသြားအေရွ႕က ငါလိုက္မယ္ "

...........

"ဆက္ဟန္ရယ္ ေၾကာျပားေလးေတာင္းခိုင္းတာ ေသၿပီထင္တာ ေပးသမားေရာက္လာၿပီသူတို႔ကအခုမွ "

"ဖြဲလြဲပါေစ ဖယ္ပါေစ ေနမေကာင္းတဲ့သူကို ဘာေတြေျပာေနတာလဲ "

"ဘယ္လိုဆင္ေျပၾကလား "

"ေျပတာေပါ့ ေလာပန္းခ်က္ေပးမယ္တဲ့ "

"ကင္းေကာင္ရယ္ ငလုံးရယ္ အစီရယ္ေဈးသြား ငါဝယ္ရမဲ့စရင္းေတြေရးေပးလိုက္မယ္ "

"ဘီလူးနဲ႕ နီၾကားက ဟိုေရွ႕သစ္ပင္ေအာက္ကကြင္းျပင္သန့္ရွင္းေရးလုပ္လိုက္ "

"အေဖ"

"ဘာလဲ "

"အေဖက ဝီစကီနဲ႕အေအးယူလိုက္ "

"ေအးေအး ဘာ....."

"ေဆာရီးစကားေျပာမွားတာ အေဖက ဝီစကီနဲ႕အေအးတြက္ ပိုက္ဆံေပးလိုက္ေျပာတာ ကိုမိုးေ႐ႊနဲ႕ငဟိန္းကသြားဝယ္လိုက္ၿပီးရင္"

"ေအာ္ ေအ ဟိုေကာင္ငထြန္းနဲ႕မင္းမင္းလြတ္ေနေသးတယ္ "

"မပူနဲ႕သားအဲေကာင္ေတြကို ခိုင္းစရာရွိၿပီးသား မင္းတို႔ေကာင္ေတြအသီးပါနဲနဲဝယ္ခဲ့ "

တာဝန္အသီးသီးယူေနၾကခ်ိန္

ပေျာ်သလားဟေ့မောင်တို့ရေ.. ေပ်ာ္တယ္ေဟ့..ေပ်ာ္တယ္ေဟ့....

"ဗ်ိဳ႕ က်င္းသားတို႔ "

"ဦးေအာင္မ်ိဳးဗ် ေလာပန္းေရ "

က်င္းထဲ သူစိမ္းေတြဝင္လာ၌တေနရာစီေရာက္ေနသည့္က်င္းသားအားလုံး စုေဝးေနၾကျဖစ္သည့္ေနရာကိုေရာက္လာသည္

"ဦးေအာင္မ်ိဳးဆိုတာဘယ္သူလဲကြ "

"ေအာင္မ်ိဳးဆိုတာငါပဲ မင္းတို႔ကဘယ္ကလဲ "

"ေအာ္ ေလာပန္းကႏုတုန္းပဲ "

"ေအာင္မ်ိဳး သူတို႔ကဘယ္ကလဲ "

"အကို သူတို႔က "

"မင္းတို႔ျမင္ဖူးသလိုပဲဘယ္ကလဲ "

"အိုးမိုင္ေမာ့ ငါမ်က္စိမွားတာလား ေလာပန္းအားလုံးငါေတြ႕ေနရတယ္ "

"မမွားဘူး ေဟ့ေရာင္ ဒါကဦးေအာင္မ်ိဳးနဲ႕သူ႕အေဖ ဒါသူ႕ညီအထြန္းနဲ႕ သူ႕တူမင္းမင္း ပဲ"

"ငါစိတ္မရွည္ဘူးေနာ္ေဟ့ေရာင္ေတြ "

"စိတ္ေလွ်ာ့ပါညီေလးရ အကိုတို႔ကလူလာရွာတာ "

"မင္းတို႔လူေတြမရွိဘူး မင္းတို႔အရမ္းမူးေနၿပီျပန္ၾကေတာ့ "

တဖက္ကအရက္ေတြလြန္ေနေတာ့ ရွည္ရွည္ေဝးေဝးမျဖစ္လို

"အဖိုးကလည္းဗ်ာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကဟိုးဘက္ၿခံေ႐ႊက်င္သမားေတြပါ ကြၽန္ေတာ္ရွာေနတဲ့သူကဒီက်င္းမွာရွိတာေသခ်ာတယ္ သူဘယ္မွာလဲ "

"ေဟ့ေရာင္ မင္တို႔ဇာတ္ထုပ္လာရွင္းၾကစမ္း "

"ဟာ ကိုထြန္းကလည္းက်ဳပ္တို႔ျဖင့္သူတို႔ကဘယ္သူဆိုတာမသိဘူး "

"ဟုတ္တယ္ ဒီကလူေတြဘယ္သူမွကြၽန္ေတာ္တို႔မသိဘူး "

"မင္းလူဆိုတာဘယ္သူလဲေျပာ ငါရွာေပးမယ္ "

"မေန႕ကဗ်ာ ခမ်ားတို႔အဖြဲထဲမွာေတြ႕လိုက္တာ ျဖဴအုအုေလးနဲ႕ နတ္မိမယ္ေလး ဒီကေလာပန္းေတြနဲ႕အမ်ိဳးထင္တယ္ "

*ငါတို႔ထဲမွာ ျဖဴျဖဴအုအုကဘယ္သူရွိလို႔လဲ ငါတို႔ကကြၽဲမဲကို *

*ဆက္ဟန္လား *

"မင္းရွာေနတဲ့သူမရွိဘူး "

"ရွိပါတယ္ဗ်ာ ထုပ္ေပးစမ္းပါေနာ္ "

ခဏေလးျပန္အိပ္ခ်လိဳ႕ေမွးခနဲျဖစ္႐ုံရွိေသး ဆူညံသံေတြေၾကာင့္နိုးလာၿပီး အျပင္ထြက္ၾကည့္လိုက္သည္ ေယာင္ယမ္းၿပီးထြက္လာသလိုျဖစ္ေနသည္ေၾကာင့္ ေစာင္တစ္ထည္နဲ႕တို႔လို႔တြဲေလာင္း ထိုင္ေနၾကေနရာေလးမွာပဲ ထိုင္ခ်လိဳက္ၿပီး အေျခေနေသခ်ာၾကည့္ရသည္

"ဒီမွာဘဲ "

ေရာက္တရက္ဟန္နားေရာက္လာသည့္လူတစ္စု ထိႏွင့္အတူ ပိုင္ေထြးဦးကပါေရာက္လာၿပီးအေရွ႕ကကြယ္ေတာ့သည္

*ခ်စ္စရာေလးကြာ နီေဆြးေဆြးေလးနဲ႕ *

"မင္းတို႔အေပါက္ေတြပိတ္လိုက္ၾက ကြၽန္ေတာ္ေျပာတာသူေလး ေလာပန္းထဲကဘယ္သူ႕သားလဲဟင္ "

"အခုသူ႕ကို မင္းလူလို႔ဆိုလိုခ်င္တာလား "

မင္းမင္းေျပာအၿပီး ေခါင္းအသြင္သြင္ခါျပေတာ့ လက္သီးလက္ေမာင္းတန္းကုန္ၾကျပန္သည္ အလည္ကဘာမွန္းမသိအူအူေၾကာင္ေၾကာင္ကျဖစ္တုန္း

"ဒီကေလာပန္းမင္းမင္းရဲ႕ ညီမေလးလား အိမ္မွာအုထားလို႔မ်ားလား ဒီေလာက္ျဖဴၿပီးႏုဖက္ဥအစ္ေနရေအာင္က "

"မင္းသိစရာမလိုဘူး ထြက္သြားလိုက္ေတာ့အခု "

"ကိုထြန္းကလဲဗ်ာ စိတ္ေလးေလွ်ာ့အခုေတာ့သြားလိုက္မယ္ဘယ္သူေလးဒီမွာဆိုတာေသခ်ာေနၿပီဘဲ "

*ခ်စ္စရာေလးကြာ *

ထြက္သြားေတာ့မလိုလုပ္ၿပီးမွ ျပန္လွည့္လာၿပီး ဟန္နားေရာက္လာျပန္သည္ မူး႐ူးခ်က္ကကိုယ့္ကိုကိုယ္ပင္မနိုင္ ေရာက္လာၿပီး လက္လာဆြဲေတာ့သည္

"ငါလိုးမသား "

ေဖာင္း~

"ဟ ကာကြယ္ခ်က္က ေအးေပါ့အလွေလးဆိုေတာ့အဲေလာက္ရွိမွာေပါ့ "

"က်ဳပ္လက္ကိုလႊတ္ "

"မလႊတ္ဘူးကြာ မင္းနာမည္ေလးသိရမွလႊတ္မွာ "

"ငါေျပာမယ္သူ႕လက္လႊတ္လိုက္ "

"ေျပာပါေယာက္ဖရဲ႕ "

မင္းမင္းအား ဆက္ဟန္ရဲ႕ညီအုဖစ္အထင္မွားေနၿပီးဇြတ္ရိုေသေနျပန္သည္

"ပိုင္စိုးဦး"

"ဟမ္ ဟား...ဟား...ေယာက္ဖရယ္ ဘယ္ႏွယ့္မိန္းကေလးကို ေယာကၤ်ားနာမည္ႀကီးလဲ "

"မင္းေစာက္စိပါရင္ေသခ်ာၾကည့္ "

မင္းမင္းနားရွိေနၿပီး ဟန္စီနီးနီးကပ္ကပ္ေရာက္လာေတာ့ ဟန္ေဘးႏွဖက္တြင္ ေထြးဦးႏွင့္ နီၾကားကေရာက္လာၿပီးအေရွ႕ကကြယ္ျပန္သည္ ဟန္အခုပုံကအိမ္ေရွ႕စံမင္းသားကိုလုပ္ႀကံမွာေၾကာက္၍အေသခံကာကြယ္သည့္တပ္သားလိုလို

"ဖယ္စမ္းမင္းတို႔ႏွစ္ေကာင္ "

သူႏွင့္အတူေနာက္ကပါလာသည့္ႏွစ္ေယာက္က ဟန္အေဘးကႏွစ္ေယာက္ကို ဝင္ခ်ဳပ္သည္ႏွင့္ အကုန္လုံး႐ုတ္႐ုတ္ျဖစ္သြားၾကသည္

*မင္းမင္းငါစိတ္တိုေနၿပီေနာ္ *

"ခဏေလးေစာင့္ ဦးထြန္း ဟိုေကာင္လာေတာ့မွာ "

ဟန္ေရာက္ထိူလူကေရာက္လာၿပီး ေစာင္ႏွင့္ကြယ္ထားသည့္ရင္ဘက္ကိုဖယ္ပစ္ေတာ့ ေဒါသထြက္လာရသည္

ေဖာင္း..

"ဆက္ဟန္ "

"မင္း..မင္းငါပါးထိုးတဲ့တြက္ ေနာင္တရေစရမယ္ "

*ဇာတ္လမ္းထဲကစာသားႀကီး *

ေတာက္စ္

"မင္းျပင္ထားလိုက္ "

လက္ညိုးတေငါက္ေငါက္ထိုးထြက္သြားၿပီးမွ သက္ျပင္ရွည္ခ်မိကာ အေရွ႕ကလူေတြၾကည့္မိျပန္သည္

"စိတ္ထဲမထားနဲ႕ဆက္ဟန္ ကင္းေကာင္လာမွ တစ္ပြဲစမ္းခိုင္းမယ္ "

"ထားလိုက္ပါဦးထြန္း ဒီကိစၥဦးမသိပါေစနဲ႕ ဟန္လည္းဘာမွျဖစ္သြားတာမဟုတ္တာ "

"ဆက္ဟန္"

"ၿပီးေတာ့အားလုံး ဦးကိုသြားမေျပာပါနဲ႕ "

"အင္းပါ မင္းလဲဝင္ေတာ့ ဟိုေကာင္လာမွျပန္ထြက္လာခဲ့ "

.........

"မင္းမင္းဘာလို႔ကတိေပးလိုက္ရတာလဲ အခုကိစၥတစ္ခ်က္ထိုး႐ုံနဲ႕ၿပီးသြားလို႔မရဘူး "

"ဒီမွာဘႀကီး မင္းမင္းဆိုတဲ့ဘႀကီးတူကအသက္၂၀ ဉာဏ္ေကာင္းလို႔က်င္းတစ္က်င္းေထာင္ၿပီး က်င္းသားႏွစ္ဆယ္အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ေလာပန္းလုပ္ေနတာ အဲေလာက္ကေတာ့စောင့်ကြည့်လိုက် "

"အခုကဟိုေကာင္မေျပာရေတာ့ဘူးလား ကင္းေကာင္လက္သီးျမည္းခိုင္းခ်င္ေသးတာ "

"မေျပာရဘူးလို႔ဘယ္ေကာင္ေျပာလဲ"

"ဆက္ဟန္ေလ "

"သူေျပာတာကအားလုံးမေျပာနဲ႕ေျပာတာမလား တေယာက္ခ်င္းစီလို႔မွမေျပာဘဲ အဲေတာ့ဟိုေကာင္ကိုတေယာက္ခ်င္းစီေျပာလို႔ရတယ္ ok "

"ေလ်ာ္ေၾကးတြက္လိုရင္ ဖုန္းဆက္လိုက္ Kay playနဲ႕လႊဲေပးလိုက္မယ္ "

"ဝိုး ဒါမွငါတို႔ေလာပန္းကြ "

"တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ ကင္းေကာင္ကအခုလမ္းထိပ္ေရာက္ေနၿပီ မင္းတို႔အဝကေစာင့္ၿပီးေျပာလိုက္ တခါတည္းဟိုသြားလည္းရတယ္ အထုပ္ေတြသယ္ဖို႔တျခားသူေတြပါလိုက္သြား ေထြးဦးမင္းကေတာ့ မင္းမရီးနားမွာေနခဲ့ "

"မေနဘူး က်ဳပ္လဲလိုက္မွာ အကိုျဖစ္ရမဲ့ရန္ပြဲမွာညီမပါလို႔ဘယ္ျဖစ္မလဲ မရီးစီကိုေတာ့ ကင္းေကာင္နဲ႕ေျပာၿပီးမွလႊတ္လိုက္မယ္ "

"ေအးရတယ္ အခုသြားေတာ့ ဟိုကမေရာက္ခင္အရင္ႀကိဳေရာက္ေနမွျဖစ္မယ္ "

အထုပ္သယ္ၿပီးဟိုဘက္ကူးဖို႔ လူစုၿပီးပိုင္စိုးဦးတို႔စီသြားရေတာ့သည္

........................................................................

[text_hash] => 897acf9d
)