Array
(
[text] =>
Uni
သူတို့ချက်ပြုတ်တော့ အညှော်မိမယ်ဆိုပြီး ချက်ပြုတ်နေသည်နှင့်ဝေးသည့်အပင်အောက်သို့သားအဖနှစ်ယောက်ရောက်သွားရသည် ညနေစားဖို့ရတော့လူတွေလည်းရောက်နေပြီဆိုသားအဖနှစ်ယောက်ပြန်ရွှေ့ရပြန်သည်
ရွာသားတစ်ချို့ကလည်း ယောင်္ကျားလေးကမွေးတယ်ဆိုပြီးအထူးဆန်းလာကြသလို
မထင်သေးချင်းအလျင်းမရှိစိတ်ရင်းဖြစ်လာကြတဲ့သူလည်းရှိသည်
"ဆက် ကလေးမွေးထားတော့ပင်ပန်းမှာပေါ့ "
"ကိုနီကြား အခုချိန်မှာဆက်ဟန်က အိမ်ထောင်သည်တယောက်ဖြစ်သွားတဲ့တွက် အပြောဆိုဆင်ခြင်ပေးပါ ပြီးတော့ကိုယ်ချစ်တဲ့လူအတွက်ကလေးမွေးပေးရတာပဲ မပင်ပန်းပါဘူး "
"ဟုတ်ပါပြီ စကားပြောလောသွားလို့ကိုတောင်းပန်ပါတယ် "
"ဟန်ရေ... ညောင်းနေပြီလား ပေးကျုပ်ကိုကလေး ရော့ဒါကခများတွက် ေခါက်ဆွဲကြော် "
*ကင်းကောင်ကြီး သဝန်တိုနေပြီ *
*ကောင်းတယ် ရွာထဲကမိန်းကလေးနဲနဲပဲလာသေး လူပျိုလုပ်ချင်တဲ့အကောင် *
"ပိုင်စိုးဦး အဖေဖြစ်သွားလို့ငါဝမ်းသားပါတယ် "
"ဟင်း.....ကျုပ်ကပိုဝမ်းသာတာ ဘီလူးရဲ့ အခုဆိုကလေးအဖေဆက်ဟန်နား ကပ်လာတဲ့ကောင်မှန်သမျှ အကြောင်းပြချက်မရှိထိုးခွဲလို့ရသွားပြီ ကျုပ်အပိုင်ဆိုတာလည်းအကုန်သိပြီ "
"အေးပါကွာ "
" ဟ~ ကင်းကောင်အဲလောက်ဥစ္စာမရူးနဲ့ ခဏလေးချီချင်တာကို "
"ငဟိန်း... ငဟိန်း... သနားလိုက်တာကွာ "
"ငါ့ကိုသနားရအောင် ဦးလေးဖြစ်တဲ့မင်းကော ချီရလို့လား "
"ကျုပ်စကားမဆုံးသေးဘူးလေ ဘဝတူဆိုတာကျန်ခဲ့သေးတယ် "
"ပေးချီလိုက်ပါဦးရဲ့ "
"မရပါဘူး သူ့လက်ကြမ်းနဲ့ကျုပ်သား အသားနာသွားရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ "
"ငါ့လက်ကထင်သလောက်လဲမကြမ်းပါဘူးကွာ မင်းမလဲ နော်လို့... နော်... နော်... "
နောက်ဆုံး ေနာ်အခေါက်တစ်ရာမပြည့်ခင် နှစ်ခါအခါအလိုတွင် နားငြီးလွန်း၍ပေးချီလိုက်သည်
"ပိုင်စိုးဦး ကလေးနာမည်တော့ပြောပြသင့်တယ်မလား "
"ငါ့ကောင်ကြီး နာမည်မပေးရသေးဘူးထင်တယ် "
"ပြောလိုက်တော့လို့ ငါတို့လောပန်တွေအကုန်သိချင်နေတာကို "
"ကျုပ်သားနာမည်က ပိုင်စိုးဆက်ဦး အိမ်နာမည်ကစိုးဆက် "
"ဟာ သွားပါပြီကွာ ပိုင်စိုးဦးဆိုတဲ့နာမည်တောင်မခေါ်ချင်လို့ ကင်းကောင် ၉၉ပြားဆိုပြီးခေါ်တာ "
"ဒီနာမည်ကိုဘယ်သူပေးတာတုန်း ဆက်ဟန်မင်းမလား လင်ချစ်ပုံက လင်နာမည်ကိုအကုန်လုံးယူရတယ်လို့ "
"အေးလေ ဆက်လေးတစ်လုံးပဲပိုတာ ဘာထူးသေးလဲ ပိုင်စိုးဦးငယ်ဆိုပြီးပေးလိုက်ပြီးရော "
"အဖေကအကြီး သားကအငယ် "
နောက်တော့ လူတွေအသီးသီးပြန်ကုန်ကြပြီး ကျင်းပေါင်းလုပ်သည့် ကိုထွန်းကျင်းနှင့်ဦးအောင်မျိုးကျင်းသားတွေကျန်ခဲ့သည် အိုးတွေပို့သူ့ပို ဆေးသူကဆေးနှင့် အလုပ်တွေလက်နဲ့မအား
"ဟား ကျုပ်တူလေးကစီးပွားရေးလဲကောင်းတယ် "
"ဘယ်လောက်တောင်လဲ "
"နှစ်သိန်းကျော်ရတယ် လောပန်း "
"တကယ်ကြီး "
"ဟုတ် "
ေနာက်နေ့တွင် ပါပေါက်စို့လုပ်လွန်းလို့ အနှီးလေးတွေက ကျင်းရဲ့နေရာအနှံ့ပြည့်နေလေသည်
ထွေးဦး နှင့်ငဟိန်းက သားချော့တေးကျက်တယ်ဆိုတာလာသေးသလို ဦးကလည်းရေစည်နားကမထွက်ရ အစီနှင့်ထွေးဦးမှာလည်း ဖိုထဲခဏခဏဝင်ရလေသည်
"ဆက်ဟန်ရော့ နေပူတဲ့ချိန်ဆိုဒါနဲ့လှမ်း မင်းသားအနှီးတွေနဲ့ ငါတို့ဘယ်နားလှမ်းရမှန်းမသိဘူး "
လက်ထဲရောက်လာသည် အညှပ်များစွာပါသည့်ချိတ်ကလေး
"မိထ္ထီလာကန်ဝယ် ဖားကောက်ခဲ့ပါ့မယ် ပြီးရင်ဘာလဲ "
"ဖားကောက်မယ်ပြီးရင် ပလိုင်းထဲထည့် ရေနွေးတည် အရေခွံနွာ ပြီးရင်ချက်စား အရက်နဲ့မြည်း "
ဒေါက်လ်!
"အရက်တွက်ဖားကောက်တယ် ထင်သလား "
"သိသားပဲ မင်းတို့နှစ်ကောင် ဖားကောက်နေတာဟိုနေ့ကတည်းက အခုထိမရသေးဘူးလား "
"မရလို့ပေါ့ "
"ငါဆိုပြမယ် သေချာနားထောင် အမ်း~ မိထ္ထီလာကန်ဝယ် ဖားကောက်ခဲ့ပါ့မယ် ဗျိုင်းရှေ့ကပြန်ကာပြန်ကာရယ် မိုးစုန်းစုန်းချုပ်ပေါ့ကလေးငယ်ရယ် အိပ်ယာကနိုးရင်စို့ရပေါက်ရမယ် "
"ငါထင်တာ အိပ်ယာကနိုးရင်ကျောင်းသွားရအုံးမယ် မလား "
"ချီး...ဒါက၆ ရက်သားလေးကျောင်းသွားလို့မရဘူး စို့မယ်ပေါက်မယ်ဒါပဲ "
"ဟုတ်သားပဲ "
"နေအုံး ဆက်ဟန်ရေ စိုးဆက်ကဘာနေ့သားလဲ "
"၂၅.၂.၂၀၂၅ ကြာသပတေး "
"မွေးတာတောင် လင်မွေးနေ့နဲ့တိုက်မွေးတယ် "
"သူနာတဲ့ချိန်ပဲလေ"
"ဆက်ဟန် တောတန်းဆရာတော်ဖုန်းဆက်လာတယ် ကျင်းနားရက်များရင် တောတန်းဆင်းခဲ့အုံးတဲ့ "
"ဦးသက်နဲ့ဆက်သွယ်ရတာလား ကလေးကငယ်တော့စိတ်ကပါပေမဲ့လူကမပါဘူး "
"ငါးလပိုင်းဆို နားရမယ်ပြောတယ် အဲချိန်ဆိုကလေးက သုံးလသားလောက်တော့ဖြစ်နေပြီ "
"အခြေနေကြည့်လိုက်မယ်လေ"
ဟန်ကလေးမွေးပြီးချိန်အပင်ပန်းဆုံးက သူဖြစ်လေသည် ဆေးရုံကဆင်းကတည်းက ဟန်နို့ကိုသာ တိုက်လေသည် နို့မှုန့်ကို အနည်းငယ်သာပေးစို့လေသည်မို့ ဟန်နို့တိုက်တိုင်းလက်ကွယ်ရတာအမော တခြားကောင်တွေကလေးကြည့်ရင်းကလေးနို့ဆာရင် နမော်နမဲ့အင်္ကျီလှန်လိုက်မလားသူ့မှာတွေးမိသေးသည် ကလေးကိုချီမလားဆိုပြီ သူ့ညီကိုတနေ့အခါတစ်ရာလောက်ကမှာရသေးသည်
"ဦးရယ် ချီလို့ရနေပြီဆို "
"မရဘူး ဟန်ကလေးကိုကုန်းချီလိုက်ရင် ဗိုက်ကိုခေါက်မိသလိုဖြစ်သွားမှာပေါ့ "
"အဲဆိုဟန်ကိုယ်တိုင်ဘယ်တော့ချီရမှာလဲ "
"ဗိုက်ချုပ်ရိုးကသေချာရင် "
"အမာရွတ်တွေကျန်နေမှာနော်ကိုကြီး "
"ဆေးလိမ်းပေးမှာ "
"မလိမ်းချင်ပါဘူး သားမွေးတဲ့အမှတ်တရထားမှာ "
"ဆက်ဟန်ရော့ ပူတုန်းစားလိုက် "
"ကိုကိုစီရယ် ငြီးငွေ့လာပြီ နေ့တိုင်းဒီကြက်သားကျော်နဲ့ ငရုတ်ကောင်းဟင်းခါးကြီးကဆင်မပြေဘူး ဆေးနဲ့မွေးတာပဲစားလို့ရပါတယ် "
"မရဘူး ကိုထွန်းပြောတယ် မီးနေသည်ကတခြားဟာမစားတာအကောင်းဆုံးပဲတဲ့ ငရုတ်ကောင်းဟင်းချိုကနို့ထွက်အားကောင်းတယ်ဆိုလို့ ငါချက်ပေးနေတာနော် "
"စားလိုက်ပါဟန်ရာနော် သားအတွက်ပဲလေ "
ဟန်ထမင်းစားတော့ ဦးကသားကို အလင်းရောင်ရသည့်နေရာသို့ချီသွားတော့အုပ်စုလိုက်ပါသွားပြန်သည်
"သားရေ လေးလေးကသားအတွက် သားချော့တေးလေ့ကျင့်နေတယ်နော် "
"တယ်ဟုတ်ပါလား ရပြီလား ဆိုပြကြည့် "
"ထွေးဦး ဘယ်ကတည်းကခိုးကျင့်နေတာ ငါတို့ကျမပြောဘူး "
"သေချာနားထောင်
အို အေး အိုအေး အို့အေး အိုအေး
ကန်ရေပြင်တောက်ပ လမင်းကြီးကသာ
ငှက်ကလေးများလည်းအိပ်ပျော်နေပါပြီ
ကန်ရေပြင်ကြီးလဲ ငြိမ်သပ်တိတ်ဆိတ်စွာ
"ဆက်ဆိုလေ "
"ပြီးပြီလေ ငါအဲလောက်ပဲရတယ် "
"ဒီကောင်ငစားဟ "
"မင်းတို့ကြည့် သားကဟန်နဲ့ပိုတူတယ် မျက်ခုံးမွေးပါးပါးကလေးရယ် ဒီနှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ ဟန်နဲ့တူတူပဲ "
"လနဲနဲကြီးလာရင်ဝတုပ်ပြဲလေးဖြစ်မှာနော်မင်းသားက "
"ဟုတ်ပ ကျုပ်တူလေးကကြီးလာရင်လူချောလေးဖြစ်မှာ "
"ပိုင်စိုးဦး ငါ့ကိုကလေးပေးချီပါအုံး "
"လက်ကြမ်းကြီးနဲ့ပြုတ်ကြမှဖြင့် "
"သေကောင် ငါကမင်းဦးလေးနော် ငါ့လဲကွာကလေးအဖေပါဘဲ "
"အဖြစ်သဲမနေနဲ့ကိုကြီး "
"ကလေးက အိပ်ချင်နေတာထင်တာသွားလိုက်အုံးမယ် "
"အဲဒါဘာမှမဟုတ်ဘူး ကတောက် ကတောက်သွားနိုင်တဲ့ခါကြရင်လာလိုက်မယ် အဲခါမှတွေ့မယ် ဒင်းနဲ့ "
"ငါ့သား အိပ်တော့မှာနော်ဟိတ်ကောင်တွေ ပြောချင်တခြားနေရာသွား"
ခုဆိုရင် သင်္ကြန်ရက်ရောက်လာ၌ကျင်းနားထားကြရသည်
"ခြေနေမကောင်းပါဘူးကွာ သင်္ကြန်လည်ဖို့ဆင်မပြေဘူး ကျင်းထဲမှာဘဲတစ်ခုခုလုပ်စားကြတာပေါ့ "
"ကလောဘက်သွားမလား "
"တော်ပါ ဒီကျင်းပြီးရင်အဲဘက်ပြောင်းရမှာဘဲမသွားတော့ဘူး "
"ဟန်သားနိုးနေလား "
"အင်း ''
''အပြင်လမ်းလျှောက်သွားရအောင်ဟန် "
သားအဖသုံးယောက်သား ဦးကသားကိုချီလျက်ဖြင့်တောင်စောင်းဘက်လမ်းလျှောက်ထွက်လေတော့သည်
သူ့ဘေးတွင်ကပ်၍ပါလာသည့်ဟန်မှာတစ်သားမွေးတစ်သွေးလှဆိုသည့်အတိုင်းပင် ပါးကအကြောလေးတွေမြင်ရသည်ထိအသားရေကကြည်လင်လာပြီး ဆေးများစွာကြောင့်ဆံပင်တွေသိပ်မကျန်တော့ပေမဲ့ သားနှစ်လပြည့်တော့မှဆံပင်တွေသေချာထိန်းသိမ်းလိုက်တော့ခပ်အုပ်အုပ်လေးဖြစ်နေပြီ တားဆေးအစွမ်းကြောင့်လည်းအသားတွေပြည့်တက်လာသည်
"ဟန် မင်းဘာလုပ်ရတာဝါသနာပါတာလဲ "
"ရုပ်ရှင်ဒါရိုက်တာ "
"ဟင်းးးးး လုပ်ချင်လား "
"မလုပ်ချင်တော့ဘူး ဟန်ရဲ့အနာဂတ်တွက်ဦးနဲ့သားရှိနေပြီ ဟန့်ဘဝတွက် ဦးနဲ့သားတွက်ကိုပဲစဥ်းစားတော့မှာ"
"မဟုတ်သေးဘူးဟန်ရယ် မင်းကငယ်ရွယ်ထက်မြတ်တဲ့လူငယ်တယောက် ဘယ်အရာမဆိုလုပ်ဖို့တွန့်ဆုတ်မနေရဘူးဟန်"
"ဒါဆိုဦးနဲ့သားကရော ဦးကလည်းလူငယ်ပဲလေ "
" ကျုပ်မှာရည်မှန်းထားတဲ့ပန်းတိုင်မရှိဘူးဟန် ကျုပ်မိသားစုနဲ့ကျုပ်ဘဝရှေ့ဆက်မယ် "
"ဟန်ကရောဦးရဲ့ဘာလဲ"
"ကျုပ်မိသားစု ကျုပ်ကလေးရဲ့အဖေ "
ပြွတ်စ်!
ကလေးအားချီထားသည့်ဦးကိုမျက်နှာချင်းဆိုင်အနေထားကနေ နှုတ်ခမ်းအားနမ်းလိုက်တော့မျက်နှာအနီရောင်သို့ချက်ချင်းပြောင်းသွားတော့သည်
"ဟန့်! "
"ဘာလဲ "
"ခများနဲ့တော့ ကလေးရှေ့မှာမရှက်ဘူးလား "
"ဟွန့် ဘာလို့ရှက်ရမှာအဲကလေးကဘာမှမသိဘူး "
"မရှက်တာသေချာလား စမ်းကြည့်ရမလား "
မရှက်ဘူးသာပြောတာ ကလေးကတစ်ဖက် ဟန်ကတစ်ဖက်ရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး မျက်နှာနားလေမှုတ်တော့ပန်းရောင်သန်းသွားတာက ရင်ခွင်ထဲကလူ
"ကလေးပြုတ်ကြမယ် "
"ကျုပ်နမ်းတာခံလေ "
"လွှတ်အုံး "
"လွှတ်ချင်ဘူးကျုပ်နှုတ်ခမ်းလေးနမ်းအုံးမှာ "
"ဦးကဆိုးတယ် "
"ခများထင်တာထက် ပိုဆိုးတာသိတယ်မလား မသိရင်ပြပေးမယ် "
"ချစ်တယ် "
" ဂျစ်(ရှ) သဲမ် ဖရန့်(ခါ) "
"ဘာပြောတာလဲ "
"ဘာမှမဟုတ်ဘူး "
"ဟွန့်~ ပိုင်စိုးဆက်ဦးလေးကိုလဲဒယ်ဒီကချစ်တယ်နော် "
"ဘာဒယ်ဒီလဲဘကျုပ်ကဒယ်ဒီလုပ်မှာ "
"ဦးကငယ်တယ်လေ အလျှော့ပေးမှပေါ့ ဟန်ကဒယ်ဒီပဲ"
"ဖြစ်ရသေး"
"သားကိုလဲချစ်တယ် ဒယ်ဒီယောင်္ကျားကိုတော့ပိုချစ်တာပေါ့ "
"မင်းကတော့လေ သားသာမင်းစကားနားလည်ရင်ပြန်ပြောနေလောက်ပြီ "
"ဦး ဟန့်ကိုဘာလို့ဝါသနာပါရာလုပ်စေချင်တာလည်း"
"မင်းကတော်တယ် လူရည်လည်တယ် ထက်တယ် အပေါင်းသင်းဆန့်တယ် အဲလိုလူတယောက်ကိုကျုပ်နှမြောလို့ "
"ဒီစကားကိုဦးသက်တို့ကိုကြားစေချင်လိုက်တာ သူတို့ခေါ်နေသလိုဦးဟာ၉၉ပြားကောင် မဟုတ်ဘူးဆိုတာပြစေချင်တယ် "
"ရှုပ်ထွေးတဲ့နေရာတွေမှာ ၉၉ပြားကောင်ဖြစ်ရတာအသုံးဝင်တယ် "
"ပြန်ရအောင်ဦး သားအိပ်ချင်နေပြီ "
"မင်းသားအိပ်ပုတ် နေ့လယ်ကမင်းသားလေငလုံးကချီရော အဲမှာရှုးပါချတာ "
"တိုက်ဆိုင်သွားတာပါ ဦးရယ် "
"အဲဒါမဟုတ်သေးဘူး မင်းသားပါချတာကဟိုကနမ်းတာနဲ့ကွက်တိ နမ်းတာလည်းဂျိုးမှသွားနမ်းတာကို "
"ဦးသားပညာတွေပေးတာ "
"ဟုတ်ပမောင် "
...........
"ရေးရေးးးး "
"သဲတုန်းကြီး စောစောနိုးနေတာပဲ"
"မင်းတူကနိုးကတည်းကကောက်နေတယ် "
"ဟုတ်လား လေးလေးအသဲကဘာကောက်နေတာလဲ "
"ညကဆိုးဆက် ဒယ်နဲ့ဖေဂျားမှာအိပ်တာရေ ဆိုးဆက်နိုးတော့ဖေဘေးမှာရောက်ရောက်နေရို့ "
မိမိအကိုအားကြည့်လိုက်တော့ ပိုးမသေတဲ့မျက်နှာနဲ့ ကလေးသာဒီထက်ပြောတက်ပြီးနားလည်လာရင်တော့ မတွေးတက်တော့ စကားစပြောတုန်းကဆိုပိုင်စိုးဦး၏မျက်နှာအားဆယ်ခါပြန်ကြည့်လိုက်ရသည် သူ့ကိုဖေလို့ခေါ်တယ်ဆိုပြီးတနေ့လုံးမှုန်ကူပ်နေတော့သည်
"ကဲပါသားရယ် ဖေဖေနဲ့မျက်နှာသစ်မယ်မလား "
"သစ်ဝူး ဒယ်နဲ့သစ်မှာ "
"သားဒယ်ဒီကအိပ်ယာထနောက်ကျအုံးမှာ သားပဲညကပြောတော့ကိုကိုးသောက်ချင်တာဆို "
"သောက်မှာရေ... "
"ကလေးပေးတော့ကိုကြီးရာ မင်းကျင်းဆင်းရအုံးမှာစိုးဆက်ကြောင်းလဲသိရဲ့သားနဲ့ ဘူးဆိုဖရုံသီးတာမဟုတ်ဘူး "
"လေးလေးကမျက်နှာသစ်ပေးမယ် ခါးခါးလိမ်းပေးမယ် ကိုကိုးလည်းဖျော်ပေးမယ်နော် လာလေးလေးစီ"
လာလို့ခေါ်မှပိုင်စိုးဦးလည်ပင်အားပိုဖက်လိုက်သေးသည် စိုးဆက်တို့ခေါင်းမာရင်ဘယ်သူမှလိုက်မမှီ
"လာဝူး ထော်နဲ့ဥဟိန်းရော "
"ဥဟိန်းမဟုတ်ပါဘူးကွာ ဦးဟိန်းပါကွ "
"ဦးဟိန်းနဲ့ပဲသစ်မှာ ဦးဟိန်းဖျော်တာပဲသောက်မှာ "
"မင်းဦးဟိန်းက အိပ်တုန်းပဲစိုးဆက် လေးလေးကိုလုပ်ခိုင်းလိုက်နော် "
"ထော်မှာ ဦးဟိန်းသွားထော်မှာ "
"ကဲပြောမရလည်းသွား "
လွှတ်ချလိုက်တော့လည်းခြေတံတိုတိုလေးတွေနှင့် ပြေးသွားလေသောကြောင့် အသဲသန်တားရသည်
"မပြေးနဲ့လေစိုးဆက်ရယ် "
"၂နှစ်ကျော်ကလမ်းကောင်းကောင်းလျှောက်တက်နေပါပြီကိုကြီးရာ "
"မင်းမသိပါဘူးကွာ စိုးဆက်နဲနဲလေးဖြစ်ရင်ဟန်ကငိုတော့မှာ အဲဆိုငါမခံစားနိုင်ဘူး "
"အမလေးမနက်စောစီးမူးပြီးသွေးတက်လာပြီထင်တယ် "
ခဏနေတော့ ဟိန်းစိုးအောင်ကိုယ်ပေါ်ခွက်ရက်သားပါလာလေသည်
"ထွေးဦး မင်းကိုလောပန်းကပြောလိုက်တယ်ကျင်းဆင်းတဲ့ဒီနေ့မြေကျင်းအပြီးလုပ်ရမှာမို့လိုတဲ့ "
"အေအေ "
"သားစိုးဆက် မင်းအဖေစီခဏသွားအုံးကိုကိုးဖျော်ပေးမယ် "
"သွားဝူး ဥဟိန်းနဲ့ပဲနေမှာ "
"ဟေ့ရောင်ပိုင်စိုးဦး မင်းသားငါ့ကိုဥဟိန်းခေါ်ရင်လေ ဥတွေတက်သလိုငါခံစားရတယ် "
"ကလေးပဲကွာစကားတော့ပီမလား "
ဗြဲက်~
ဖောင်း~
"မင်းသားခြေသန်တယ် ထစ်ခနဲဆိုခြေကပါပြီ "
"အဲကြောင့်ငါပြောတယ် စိုးဆက်ကိုမခြောက်နဲ့လို့ ခြောက်လို့ကြောက်ရင်စိုးဆက်မဟုတ်ဘူး အခုတော့မျက်နှာထိပြီမလား "
"ရမလားလို့ပါဟ တခြားကလေးတွေဆိုအဲလိုခြောက်ရင်ပြဲနေအောင်ငိုတော့မှာ "
တီးးးးတီ....
"ဦး..........မင်း........"
"ကားတောင်မှတ်မိနေပြီစိုးဆက်တို့ကတော့ "
"မောနီး စိုးဆက် "
"ဖေ သူဘာပြောတာရဲ"
ခွီ....
ဟားးးးဟာ.....ဟားးလ်..
"ကိုမင်းမင်းရယ် ကလေးကိုမောနီးသွားပြောလို့သိမလား"
"ဦးနဲ့လိုက်မလား ကစားစရာတွေအများကြီးဝယ်ပေးမယ် "
"ကရှားစရာ...... လိုက်ဘူးးဒယ်ကကြိုက်ဝူး"
"ပိုင်စိုးဦး မင်းသားကဆက်ဟန်တော့ကြောက်သား "
"ကြောက်မှာပေါ့ ဟိုကမျက်စောင်းထိုးရင်ဂျောင်ကပ်နေတော့တာ"
"ဖေရိမ်ရယ်"
"ဟာ ဒါမျိုးကျသိတယ်"
" စိုးဆက်ကလူလည်"
ကိုကိုးတစ်ခွက်နှင့်မုန့်ထုပ်ကလေးချပေးလိုက်တော့ သင်ပေးထားသည့်အတိုင်းငြိမ်ငြိမ်ကလေးစားနေလေသည် အဲဒါလည်းဆက်ဟန်ရှိလို့ဆက်ဟန်သာမရှိကြည့် မနက်စာစားကတည်းကဗြောင်းဆန်နေသည်မှာအိပ်ယာဝင်မှသာ ငြိမ်သည်
"စိုးဆက် စားနေနော် ဦးဦးအလုပ်ဆင်းရတော့မယ်"
"ဟုတ်ဥဟိန်း"
.........
"နေ့ကထိပ်ရောက်နေပြီ မြန်မြန်လုပ်ကြဟေ့ အားတင်းထားဒီနေ့ပြီးရင်မင်းတို့ခွင့်ပေးမယ် "
"လောပန်းရာ မောရတဲ့ထဲနားရမှန်းသိတယ် ကျုပ်တို့လည်းလုပ်နေတာပဲကို "
"အေးပါကွာ ငါကအားပိုတက်အောင်ပြောပေးတာ အစီကအခုထိချက်လို့မပြီးသေးဘူး "
"ကျုပ်တို့ပြီးလို့ဒင်းမပြီးသေးရင် ပိုင်စိုးဦးကဒီတိုင်းမထားဘူးဆောင့်ကန်ကန်မှာ "
"လောပန်း အစီကဘာလို့အခုထိမပြီးသေးတာတုန်း"
"ဆက်ဟန်ကလေးကိုဆူထားတယ်လေ အဲတော့အစီကိုပဲကပ်နေတော့တာ"
"ငသက်ရေ ညနေမိုးချုပ်မလား"
"ဒီပုံတိုင်းဆိုရင်တော့ မွန်းလွဲပိုင်းတောင်ပြီးလောက်တယ်"
"အေအေ ဗိုက်ဆာနေပြီ တက်ကြတော့ဗိုက်ဟာရင်လုပ်ဖို့စိတ်မပါဘူး နားကြ"
ကျင်းထဲကတက်လာတော့ အစီကျောမှာစိုးဆက်ကတွယ်နေပြီး ဆက်ဟန်ကတော့မတွေ့
"စိုးဆက် ဖေစီလာ "
"ဖေ..အော့..အော့..."
"ပိုင်စိုးဦး မင်းညစ်ပတ်တာကလေးတောင်သိတယ် "
"ဦးစီရောမလာဘူးပေါ့ "
"ဦးလုံးချိုက်ပုတ် "
"မင်းစိတ်ပုတ်တာလဲငါ့သားသိတယ် "
"ဦးဟိန်းစီရော စိုးဆက်လေးမလာရင်ဝမ်းနည်းမှာ "
"ရာရို့ "
ငဟိန်းကလက်ကမ်းပေးတော့ ငဟိန်းစီရောက်သွားရသည်
"စိုးဆက် ဒယ်ဒီရော "
"စီး..."
သူမသိသည့်အရာတစ်ခုအားမေးလျှင် စစ်ကူခေါ်တက်တာက နှစ်နှစ်ခွဲကလေး၏အကျင့်
"စိုးဆက်ရယ် ငါ့နာမည်အစီပါဟ မင်းခေါ်လိုက်ရင်ငါ့မှာဘာစီးလို့စီးရမှန်းမသိဘူး "
"အဝတ်လှမ်းနေတာလေ ထမင်းမစားသေးဘူး မင်းနဲ့စားမှာတဲ့ ကလေးကငါကျွေးပြီးပြီ "
"ငါဟန်ကိုသွားခေါ်အုံးမယ် "
အဝတ်လှမ်းနေရင်း ဟန်ခန္တာကိုယ်လေးမှာနွေးထွေးသွားလေသည် ဟန်မရုံးပေ ရမှာမှမဟုတ်ပဲ
ရွှတ်!
"မင်းခန္တာကိုယ်ကပိုသေးလာသလိုပဲ "
"ဦးကပိုထွားလာတာ ဟန်ကပုံမှန်ပဲ "
"ကလေးကိုဆူထားတာလား "
"အင်း ဘာလဲမကြိုက်ဘူးလား "
"မင်းမှာအကြောင်းရှိလို့ဆူတယ်ဆိုတာကျုပ်သိတယ်လေ ဒါပေမဲ့ဆူရတဲ့အကြောင်းကိုတော့သိချင်တယ် "
"နေ့လယ်ကဟန် ဦးအဝတ်တွေခေါက်နေတာ ဟန်ကိုယ်မှာကပ်ပြီးခုန်နေတာ အဲမှာလဲကျတော့အဝတ်တွေပွကုန်ကော ဟန်နဲနဲလေးအော်လိုက်တာ အစီကိုလှမ်းခေါ်တော့တာပဲ ထမင်းကျွေးတာတောင်မရဘူး "
"မင်းမမှားဘူး ဒါတွေထားခဲ့ ကျုပ်ဗိုက်ဆာပြီ ပြီးရင်အလုပ်ဆင်းရအုံးမှာ "
သူတို့တဲကိုရောက်တော့ အားလုံးကပြီးစီးပြီးထိုင်နေကြပြီ
သူတို့နှစ်ယောက်သာကျန်တော့လေသည် ခါတိုင်းဆိုမျက်နှာကိုတစ်ဝကြီးကြည့်ပြီးမှစားမှာအခုတော့ အလုပ်ဆင်းရန်အမြန်လို၍ ဖင်ပင်မကျမတ်တပ်ရပ်အနေထားနှင့် စားသောက်ပြီး ပန်းကန်းကိုအကြမ်းဆေးခဲ့လိုက်ရသည်
"ငသက်ညနေကျရင် ငါ့စီမှာကြေးပြားလာယူ မင်းကောင်တွေတွက် "
အရက်သောက်ရမယ်ဆိုတော့ကာပိုတက်ကြွလာပြီးခပ်မြန်မြန်ပြီးသွားလေသည် ရေမိုးချိုးပြီးစုထိုင်ကြတော့အချိန်ဟာ သုံးနာရီခန့်လောက်ရှိပြီ
"အစီ ဟန်သားဖရော "
"နေ့လယ်အိပ်နေတာ မနိုးသေးတာလားပဲ မင်းအိပ်နေကြနေရာမှာ "
သူတို့ကတစ်ခါတစ်လေအပင်အောက်အိပ်တက်သည်ကြောင့် စစ်ပခက်တွေအသင့်ဆောင်ထားကြလေသည် မြေရှင်းပြီးအပင်ကြီးနှစ်ပင်ကြားအရိပ်ကောင်းသည့်နေရာတွင်နေ့လယ်နေ့ခင်းဟန်သားဖကလာအိပ်တက်သည် သူအဲနေရာရောက်တော့မြင်ရတဲ့မြင်ကွင်းကစိတ်တိုစရာကောင်းလွန်းသည်
စိုးဆက်ကဟန်၏နို့အားစိုးလျက်သား ဟန်ကကြယ်သီးသုံးလုံးလောက်ဖြုတ်ထားတော့ နံရိုးနှင့်ချယ်ရီအောက်ပါအတိုင်းသား ဒါတင်ပဲလားမဟုတ်သေးတဖက်ကစို့နေပြီး တဖက်ကနို့ပေါ်လက်တင်ထားသည် ဒီပုံကိုတခြားသူလာမြင်ရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ နောက်တစ်ခါစောင်ယူဖို့သတိပေးရတော့မည်ဟု တွေးထားလိုက်သည်
သားနှင့်ဟန်ကဖြူဖြူအုအုကလေးကြားထဲမှာသူကကျီးကန်း
ပခက်ထဲကလူသားနှစ်ယောက်ကို မြေကြီးပေါ်မှာပဲတင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ကာ ကြည့်လိုက်တော့သည် ဤလူသားနှစ်ယောက်ကသူ့အားအကြိမ်ကြိမ်ပြုံးနိုင်စေသောဆေးတစ်လက်ကဲ့သို့ပင်
ဟင့် !
သားကနိုးလာတော့ရင်ခွင်ထဲထည့်ထားသည့်ဟန်ပါနိုးလာသည်
"ဦး ဘယ်ကတည်းကရောက်နေတာလဲနှိုးတာမဟုတ်ဘူး "
"မင်းကညဖက်ဆိုသားကိုထကြည့်နေရတာ အိပ်ရေးဝအောင်အိပ်ပါစေဆိုပြီးမနှိုးတာပ "
"ဦးရောက်နေတာကြာပြီလား ဘယ်နှနာရီရှိနေပြီလဲ "
"သုံးနာရီလောက်ကပြီးတာနဲ့ဒီရောက်လာတာပဲ"
"ဟမ်...အခုကလေးနာရီရှိနေပြီ တဲကိုပြန်ရအောင် "
"ကလေးကျုပ်ကိုပေး ကျုပ်ခများခဏခဏပြောတယ်သားကိုရင်ခွင်ထဲထည့်မသိပ်ပါနဲ့ဆို "
"ဘာဖြစ်လို့လဲဦးရယ် "
"ဘာဖြစ်ရမှာလဲ ညကျရင်သားကမင်းအဲလိုသိပ်မှအိပ်တာသိသိရဲ့နဲ့ အဲဆိုသားမအိပ်သေးဘူး ကျုပ်ကတရေးရပြီ"
"ဘာလိုလိုနဲ့မနက်ဖြန်သားတောင် သုံးနှစ်ပြည့်ပြီ"
"အချိန်တွေကမြန်တယ် ဒါနဲ့မင်းရွာကဖုန်းလာတယ် မင်းအမေဆေးရုံတင်ထားရတယ်တဲ့ အဲဒါ "
"ဟင့်အင့်~ ဟန်မသွားဘူး အဲချိန်တုန်းကဟန်ခံစားရတာဟန်ပဲသိတယ် ဟန်ထင်တာအနဲဆုံးတော့နားလည်းပေးမယ်ထင်ခဲ့တာ ဟန်ဘက်ရှိနေပေးမယ်ထင်ခဲ့တာ အဲလိုမှန်းသိရင်ဟန်သားကိုအဖွားပါဆိုပြီးမမိတ်ဆက်ပေးဘူး တောတန်းကလူတွေအကုန်လက်ခံနိုင်တာတောင် အမေကမိဘတယောက်အနေနဲ့နားလည်မပေးခဲ့ဘူး နင်လိုကောင်မျိုးအမွေပြတ်တဲ့ ဟန်စိတ်နာတာကအမွေဖြတ်လို့လဲမဟုတ်ဘူး "
"ကျုပ်သိတယ် ဒါပေမဲ့အမေကအမေဘဲလေ "
"ဒါပေမဲ့ဒါကနောက်ဆုံးအကြိမ်လဲဖြစ်ရင်ဖြစ်နေနိုင်တယ် ခွင့်လဲရနေပြီ သွားမယ်ဆိုကျုပ်လဲလိုက်ခဲ့မယ် မင်းတယောက်တည်းကိုရင်ဆိုင်ခိုင်းတာမျိုးမဖြစ်ချင်ဘူး "
"အွန်း သားနဲ့ရေသွားချိုးအုံးမယ် "
"အင်း သားကိုချိုးပေးပြီးရင်တယောက်ယောက်နဲ့လှမ်းပေးလိုက် ခများလည်းအကြာကြီးမချိုးနဲ့အအေးပတ်မယ် "
"အွန်း"
..............
"စိုးဆက်ရေ ဦးလုံးပိုက်ဆံရပြီကွ မနက်ဖြန်ဈေးသွားမယ် "
"ဒီကဦးဟိန်းလည်း စိုးဆက်တွက်အဝတ်စားသစ်လေးဝယ်ပေးမယ် "
"ဦးဟိန်းကအဝတ်စားဆို ဦးစီကကစားစရာ "
"ဦးစီကကစားစရာဆို လေးလေးကမင်းစားချင်တဲ့မုန့်တွေ"
"လေး...."
"အေ့......တော်ကြစမ်း မနက်ဖြန်သာခေါ်ပြီးတယောက်တစ်ခုသာဝယ်ပေးလိုက်ကြတော့ ဘာတွေမှန်းကိုမသိဘူး နေအုံးသားကြီးလာမှ တန်ဖိုးကြီးတာတောင်းခိုင်းအုံးမယ် "
"ဟေ့ရောင် ပိုင်စိုးဦး မင်းသားတွက်တဲ့ ကားဂိတ်ကပါဆယ်ဗူးတွေရောက်နေလို့ လမ်းကြုံယူလာပေးတာ "
"ငါ့သားတွက် ပါဆယ်ဗူးကများတယ်နော် "
"အေးဟ ဘာတွေလဲမသိဘူး "
"ငါးဗူးတောင်ကင်းကောင်ရ နာမည်ဖတ်ကြည့်ဘယ်သူ့စီကပို့လိုက်တာလဲလို့ "
သူပါဆယ်ဗူးတစ်ခုယူလိုက်ပြီး နာမည်တွေကိုအသံထွက်ဖတ်လိုက်သည်
"နေသင်္ခါလီယံကို
ခေတ္တထိုင်းနိုင်ငံမှ ပလောက်မြို့တွင်းဂိတ်သို့
ပိုင်စိုးဆက်ဦးထံ"
"ဟေ့ရောင်မင်းဟာဟုတ်လို့လား နာမည်ကရှည်တာ "
"နာမည်ရှည်တာငါဖြတ်ပြစ်လို့မရဘူး ရှိတဲ့တိုင်းပဲ "
"ထိုင်းကပေါ့ ပို့တဲ့သူကဘာလဲဖွင့်ကြည့် "
"မဖွင့်ပါနဲ့ မနက်မှစိုးဆက်ကိုဖွင့်ခိုင်း ဒီပုံအတိုင်းဆိုမွေးနေ့လက်ဆောင်ရလာတာပဲ "
"နောက်တယောက်ကရော "
"သူရိန်မင်းဇင်
ခေတ္တထိုင်းနိုင်ငံမှ ပလောက်မြို့တွင်းဂိတ်သို့
ပိုင်စိုးဆက်ဦးထံ
အောင်ခန့်စည်
ခေတ္တထိုင်းနိုင်ငံမှ ပလောက်မြို့တွင်းဂိတ်သို့
ပိုင်စိုးဆက်ဦးထံ
တွယ်တာယဥ်
မန္တလေးဆေးတက္ကသိုလ်မှ ပလောက်မြို့တွင်းဂိတ်သို့
ပိုင်စိုးဆက်ဦးထံ
ဝေမာစိုး
တောင်ဒဂုံမှ ပလောက်မြို့တွင်းဂိတ်သို့
ပိုင်စိုးဆက်ဦးထံ
"ဒါကဟန်သူငယ်ချင်တွေလား "
"မင်းတောင်မသိတာငါတို့ကဘယ်လိုသိမလဲ"
"ငါသိတာတာ နေကို ၊ မင်းဇင် ၊ ခန့်ခန့် ၊ ယဥ် ၊ ဝေဝေ တို့လေ "
ဒေါက်လ်!
"ကျပ်မပြည့်ကောင် အဲဒါအတိုကောက်ဟ "
"ဪ~အေ.. ဟုတ်သား "
"ဦးဘာတွေလဲ "
"မင်းသူငယ်ချင်းတွေ သားအတွက်တဲ့ "
"ဟုတ်လား လက်ဆောင်ထင်တယ် ဖွင့်ကြည့်ပါလား "
"မနက်မှသားကိုဖွင့်ခိုင်းလေ "
"ဟန်သိချင်တယ်လေနော် "
သူတို့လည်းသိချင်တာကြောင့် ဖွင့်ကြည့်တော့ အဝတ်စားတွေဖိနပ်တွေဦးထုပ်ကလေးတွေဖြစ်လေသည်
...........
"စောက်မိုးတွေနဲ့တော့ အလုပ်လုပ်ရမယ်မရှိဘူး "
"၁၅၀၀၀ခွဲရသားပဲ မဆိုးဘူး "
"ကိုကြီးတို့ကနေ့စားဆို ဘာလို့ပြန်လာကြတာလဲ "
"ရေမနိုင်ဘူး ရေအရမ်းများလို့ လာလိုက်တာ "
"ဒါနဲ့ မင်းမရီးနဲ့တူရော "
"အခုနအပြင်မှာကစားနေတယ် အသံတော့မကြားဘူး ဘယ်ရောက်သွားလဲမသိဘူး "
သူကျင်းကိုပတ်ရှာတော့ ရေအသန့်ကိုလှောင်ထားသည့်တွင်းထဲမှာရောက်နေလေသည် မိုးကလည်းရွာနေသလို ရေကူးနေကြသေးတာကြောင့် ဒေါသထွက်လာရင် ဖျားရင်ဒီကောင်ပဲရင်ကျိုးရမှာ
"ဟန့်!!!!! "
"ဒယ်ဒီ.... ဖေ........ဖေ....."
"ယောင်္ကျား ဟီးးးးးးးးး ဆော့မလား "
"တိတ်စိမ်း ကလေးလဲမဟုတ် တက်လာခဲ့အခု "
တက်လာကြတော့လည်းအမှားလုပ်ထားသည်ဆိုတော့နှစ်ယောက်စလုံးခေါင်းပင်မဖော် သူ့ရဲ့အရှေ့လာရပ်တော့သည်
"ဟန် မင်းကကလေးလား "
"ဆော့ချင်လာလို့ "
"တိတ် ကလေးကဆော့ချင်တာတောင်တားရမှာရာသီဥတုကဖောက်ပြန်နေတာ နေမကောင်းဖြစ်တက်တယ်ခများနားမလည်ဘူးလား ဟမ်~လူကမောရတဲ့ထဲ မမောမပြေဘူး "
"ဖေ့ စိုးဆက်ဘူး "
ဖေ့ဆိုတာနဲ့ပြေးဖက်ပြီးသား ပြီးရင်စိုးဆက်ဘူး( စိတ်မကောင်းပါဘူး )ဆိုတာတန်းပြောမည် ဒါမျိုးနဲ့လုပ်စားနေကြ
"မရဘူး အပစ်ပေးရမယ် "
"အီးဟီးးးးးအဲဒါဒယ်ဒီကြောင့် စိုးဆက်ကလိုက်ဆော့ပေးတာကို ဒယ်ဒီပဲရိုက် "
"အင်း မင်းဒယ်ဒီကိုအပစ်ပေးရမယ် "
"ဦး!!!းးး"
ပြွစ်!
"ဗြဲ....ဖေဖေလူဆိုး... အပစ်ပေးမယ်ဆိုပြီးနမ်းတယ် "
"ငါ့ယောင်္ကျားလေ လုပ်ချင်သလိုလုပ်မှာပေါ့ "
"ရဝူး စိုးဆက်လည်းပေး"
"မပေး....ဘူး...."
"မင်းတို့သားအဖ အဝတ်လဲတော့ဖျားနေမယ် "
"အဲဒါတွေကြောင့်ဦးကိုချစ်နေရတာ "
.................
"ဦး...တစ်ခုခုလုပ်အုံးလေ "
"စိတ်အေးအေးထားဟန်ရာ ကျုပ်ဆရာခါ်ထားတယ် "
ညနေကအကောင်း ညရောက်မှချက်ချင်းကိုယ်တွေပူလာတော့သည် အော့အန်တာရောဝမ်းလျှောတာရောမို့ကလေးကအချိန်ထပ်ကြာရင်မကောင်း
ပိုင်ထွေးဦးကရေနွေးတည်ပေးနေသလို ကလေးကို လူသုံးယောက်အလှည့်ကျချီပြီးလမ်းလျှောက်နေရတော့သည်
"ဆရာ စိုးရိမ်ရလား "
"ကလးကညနေဘာစားထားလဲ "
"မြေပဲလက်သုပ်စားတယ်ဆရာ "
"စိုးရိမ်စရာတော့မရှိဘူး အစာအဆိပ်သင့်တာလောက်ပါဘဲ မြေပဲနဲ့မတည့်တာဖြစ်လိမ့်မယ် ကလေးတွေးဆေးရည်တွေပေးခဲ့မယ် တနေ့သုံးကြိမ်တိုက်ပေး ကလေးကိုယ်ပူလာရင်ရေပတ်နာနာကလေးတိုက်ပေးရင်ရတယ် "
"ဟုတ်ကျေးဇူးပါဆရာ "
သန်းခေါင်လောက်ထိ ကလေးလဲမအိပ်သလိုလူကြီးလဲမအိပ်ရသေးပေ သတိရရင်တစ်ခါတစ်ခါထငိုတက်သေးသည်
"ကိုကြီးမရီးအိပ်ပြီလား "
"အေအိပ်နေပြီ မင်းတို့လည်းသွားအိပ်တော့လေ "
"အဲဆိုကျုပ်အိပ်မယ်နော် ဟိုကောင်ငဟိန်းရှိသေးတယ် "
ငဟိန်းစီသွားတော့လက်ဖက်ရည်သောက်နေလေသည်
"ငဟိန်းငါ့ကိုတစ်ခွက်လောက် "
ကျွတ််စ်.. ကျွတ်စ်လည်းပြောနေရသေးသလိုလက်ကလညတင်ပါးပုတ်ပေးနေရသေးသည်
"ရော့... မင်းသားအိပ်မဲ့ပုံမပေါ်ဘူး မျက်လုံးကိုပြူးနေတာပဲ မင်းသားချော့တေးနဲ့သိပ်ကြည့်ပါလား "
"သားချော့တေးအပြင် ငါရသမျှသီချင်းလဲကုန်ပြီ "
"ကလေးငါ့ကိုပေး မင်းအေးဆေးသောက် "
"စိုးဆက်ရေ အိပ်တော့လေကွာဆိုးရင်မချစ်ဘူး "
"ဦးဦးသီချင်းဆိုပေးရမလား "
🎶လမ်းခရီးများအဆုံးထိမရောက်ခင်
လေထဲကအိမ်ငယ်လေး လဲပြိုပြီ
စတေးခဲ့သမျှ တစ်ခုမှအဖတ်မတင်
မှန်းထသမျှအရာရာနောက်ကျကုန်ပြီ
ပြန်မျှော်နေမိ ပြန်လာချိန်လေး ယုံကြည်နေမိ
ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှတောင်းပန်တယ်
ပြန်လိုချင်မိ နင်ခိုဝင်ချိန်လေး
ရင်ထဲလမ်းရှင်းထားတယ်
တစ်သက်လုံးအေးချမ်းသွားမယ်
အကုန်လုံး ကျောခိုင်းထားတယ်
မင်းလေးတယောက်ကလွဲရင်........🎶
"ဟေ့ရောင် မင်းအသဲကွဲနေတာလား "
"ရှုးတိုးတိုး မင်းသားအိပ်နေပြီ "
"ဟမ်~ ဟုတ်ပ "
"သားပေးတော့ ငါအိပ်ယာထဲသွားသိပ်လိုက်မယ် "
"ရပြီ ငါ့စီမှာပဲထားလိုက်တော့လှုပ်ရင်နိုးသွားလိမ့်မယ် "
စားဖိုဆောင်ရဲ့ကွပ်ပစ်မှာ ပိုင်စိုးဦးကအိပ်ယာပြင်ပေးလိုက်သည် ငဟိန်းကစိုးဆက်ကိုရင်ဘက်ပေါ်မှောက်ရက်လေးတင်ထားလေသည်
"သားဖြေးဖြေးချ "
"ဒီတိုင်းထားလိုက်တော့ကွာ "
"ပြုတ်ကျမယ် ပြုတ်ကျရင်ငါ့သားလက်ကျိုးမယ် "
"အဲလောက်ကငါထိန်းနိုင်တယ် စောင်ခြုံခဲ့ပေးလေ ခြင်ကိုက်မှ"
စောင်အပါးလေးတစ်ထည်ကို စိုးဆက်နှင့်ငဟိန်းပေါ်လွှားပေးခဲ့ပြီးသူပါအိပ်ယာပြောင်းလာတော့သည်
"ဘာလုပ်တာလဲ"
"ငါ့သားနိုးရင် ငါသိပ်မလို့ "
"မင်းလင်နားသွားလေ "
"အပေါက်ပိတ်အိပ် "
ဂျစ်(ရှ) သဲမ် ဖရန့်(ခါ) -_-_ =မင်းကိုချစ်တယ်
ဆိုတဲ့အဓိပ္ပါယ်ပါ
........................................................................
Zaw
သူတို႔ခ်က္ျပဳတ္ေတာ့ အေညွာ္မိမယ္ဆိုၿပီး ခ်က္ျပဳတ္ေနသည္ႏွင့္ေဝးသည့္အပင္ေအာက္သို႔သားအဖႏွစ္ေယာက္ေရာက္သြားရသည္ ညေနစားဖို႔ရေတာ့လူေတြလည္းေရာက္ေနၿပီဆိုသားအဖႏွစ္ေယာက္ျပန္ေ႐ႊ႕ရျပန္သည္
႐ြာသားတစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း ေယာကၤ်ားေလးကေမြးတယ္ဆိုၿပီးအထူးဆန္းလာၾကသလို
မထင္ေသးခ်င္းအလ်င္းမရွိစိတ္ရင္းျဖစ္လာၾကတဲ့သူလည္းရွိသည္
"ဆက္ ကေလးေမြးထားေတာ့ပင္ပန္းမွာေပါ့ "
"ကိုနီၾကား အခုခ်ိန္မွာဆက္ဟန္က အိမ္ေထာင္သည္တေယာက္ျဖစ္သြားတဲ့တြက္ အေျပာဆိုဆင္ျခင္ေပးပါ ၿပီးေတာ့ကိုယ္ခ်စ္တဲ့လူအတြက္ကေလးေမြးေပးရတာပဲ မပင္ပန္းပါဘူး "
"ဟုတ္ပါၿပီ စကားေျပာေလာသြားလို႔ကိုေတာင္းပန္ပါတယ္ "
"ဟန္ေရ... ေညာင္းေနၿပီလား ေပးက်ဳပ္ကိုကေလး ေရာ့ဒါကခမ်ားတြက္ ေခါက်ဆွဲကြော် "
*ကင္းေကာင္ႀကီး သဝန္တိုေနၿပီ *
*ေကာင္းတယ္ ႐ြာထဲကမိန္းကေလးနဲနဲပဲလာေသး လူပ်ိဳလုပ္ခ်င္တဲ့အေကာင္ *
"ပိုင္စိုးဦး အေဖျဖစ္သြားလို႔ငါဝမ္းသားပါတယ္ "
"ဟင္း.....က်ဳပ္ကပိုဝမ္းသာတာ ဘီလူးရဲ႕ အခုဆိုကေလးအေဖဆက္ဟန္နား ကပ္လာတဲ့ေကာင္မွန္သမွ် အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိထိုးခြဲလို႔ရသြားၿပီ က်ဳပ္အပိုင္ဆိုတာလည္းအကုန္သိၿပီ "
"ေအးပါကြာ "
" ဟ~ ကင္းေကာင္အဲေလာက္ဥစၥာမ႐ူးနဲ႕ ခဏေလးခ်ီခ်င္တာကို "
"ငဟိန္း... ငဟိန္း... သနားလိုက္တာကြာ "
"ငါ့ကိုသနားရေအာင္ ဦးေလးျဖစ္တဲ့မင္းေကာ ခ်ီရလို႔လား "
"က်ဳပ္စကားမဆုံးေသးဘူးေလ ဘဝတူဆိုတာက်န္ခဲ့ေသးတယ္ "
"ေပးခ်ီလိုက္ပါဦးရဲ႕ "
"မရပါဘူး သူ႕လက္ၾကမ္းနဲ႕က်ဳပ္သား အသားနာသြားရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ "
"ငါ့လက္ကထင္သေလာက္လဲမၾကမ္းပါဘူးကြာ မင္းမလဲ ေနာ္လို႔... ေနာ္... ေနာ္... "
ေနာက္ဆုံး ေနာ်အခေါက်တစ်ရာမပြည့်ခင် ႏွစ္ခါအခါအလိုတြင္ နားၿငီးလြန္း၍ေပးခ်ီလိုက္သည္
"ပိုင္စိုးဦး ကေလးနာမည္ေတာ့ေျပာျပသင့္တယ္မလား "
"ငါ့ေကာင္ႀကီး နာမည္မေပးရေသးဘူးထင္တယ္ "
"ေျပာလိုက္ေတာ့လို႔ ငါတို႔ေလာပန္ေတြအကုန္သိခ်င္ေနတာကို "
"က်ဳပ္သားနာမည္က ပိုင္စိုးဆက္ဦး အိမ္နာမည္ကစိုးဆက္ "
"ဟာ သြားပါၿပီကြာ ပိုင္စိုးဦးဆိုတဲ့နာမည္ေတာင္မေခၚခ်င္လို႔ ကင္းေကာင္ ၉၉ျပားဆိုၿပီးေခၚတာ "
"ဒီနာမည္ကိုဘယ္သူေပးတာတုန္း ဆက္ဟန္မင္းမလား လင္ခ်စ္ပုံက လင္နာမည္ကိုအကုန္လုံးယူရတယ္လို႔ "
"ေအးေလ ဆက္ေလးတစ္လုံးပဲပိုတာ ဘာထူးေသးလဲ ပိုင္စိုးဦးငယ္ဆိုၿပီးေပးလိုက္ၿပီးေရာ "
"အေဖကအႀကီး သားကအငယ္ "
ေနာက္ေတာ့ လူေတြအသီးသီးျပန္ကုန္ၾကၿပီး က်င္းေပါင္းလုပ္သည့္ ကိုထြန္းက်င္းႏွင့္ဦးေအာင္မ်ိဳးက်င္းသားေတြက်န္ခဲ့သည္ အိုးေတြပို႔သူ႕ပို ေဆးသူကေဆးႏွင့္ အလုပ္ေတြလက္နဲ႕မအား
"ဟား က်ဳပ္တူေလးကစီးပြားေရးလဲေကာင္းတယ္ "
"ဘယ္ေလာက္ေတာင္လဲ "
"ႏွစ္သိန္းေက်ာ္ရတယ္ ေလာပန္း "
"တကယ္ႀကီး "
"ဟုတ္ "
ေနာက်နေ့တွင် ပါေပါက္စို႔လုပ္လြန္းလို႔ အႏွီးေလးေတြက က်င္းရဲ႕ေနရာအႏွံ႕ျပည့္ေနေလသည္
ေထြးဦး ႏွင့္ငဟိန္းက သားေခ်ာ့ေတးက်က္တယ္ဆိုတာလာေသးသလို ဦးကလည္းေရစည္နားကမထြက္ရ အစီႏွင့္ေထြးဦးမွာလည္း ဖိုထဲခဏခဏဝင္ရေလသည္
"ဆက္ဟန္ေရာ့ ေနပူတဲ့ခ်ိန္ဆိုဒါနဲ႕လွမ္း မင္းသားအႏွီးေတြနဲ႕ ငါတို႔ဘယ္နားလွမ္းရမွန္းမသိဘူး "
လက္ထဲေရာက္လာသည္ အညွပ္မ်ားစြာပါသည့္ခ်ိတ္ကေလး
"မိထၳီလာကန္ဝယ္ ဖားေကာက္ခဲ့ပါ့မယ္ ၿပီးရင္ဘာလဲ "
"ဖားေကာက္မယ္ၿပီးရင္ ပလိုင္းထဲထည့္ ေရႏြေးတည္ အေရခြံႏြာ ၿပီးရင္ခ်က္စား အရက္နဲ႕ျမည္း "
ေဒါက္လ္!
"အရက္တြက္ဖားေကာက္တယ္ ထင္သလား "
"သိသားပဲ မင္းတို႔ႏွစ္ေကာင္ ဖားေကာက္ေနတာဟိုေန႕ကတည္းက အခုထိမရေသးဘူးလား "
"မရလို႔ေပါ့ "
"ငါဆိုျပမယ္ ေသခ်ာနားေထာင္ အမ္း~ မိထၳီလာကန္ဝယ္ ဖားေကာက္ခဲ့ပါ့မယ္ ဗ်ိဳင္းေရွ႕ကျပန္ကာျပန္ကာရယ္ မိုးစုန္းစုန္းခ်ဳပ္ေပါ့ကေလးငယ္ရယ္ အိပ္ယာကနိုးရင္စို႔ရေပါက္ရမယ္ "
"ငါထင္တာ အိပ္ယာကနိုးရင္ေက်ာင္းသြားရအုံးမယ္ မလား "
"ခ်ီး...ဒါက၆ ရက္သားေလးေက်ာင္းသြားလို႔မရဘူး စို႔မယ္ေပါက္မယ္ဒါပဲ "
"ဟုတ္သားပဲ "
"ေနအုံး ဆက္ဟန္ေရ စိုးဆက္ကဘာေန႕သားလဲ "
"၂၅.၂.၂၀၂၅ ၾကာသပေတး "
"ေမြးတာေတာင္ လင္ေမြးေန႕နဲ႕တိုက္ေမြးတယ္ "
"သူနာတဲ့ခ်ိန္ပဲေလ"
"ဆက္ဟန္ ေတာတန္းဆရာေတာ္ဖုန္းဆက္လာတယ္ က်င္းနားရက္မ်ားရင္ ေတာတန္းဆင္းခဲ့အုံးတဲ့ "
"ဦးသက္နဲ႕ဆက္သြယ္ရတာလား ကေလးကငယ္ေတာ့စိတ္ကပါေပမဲ့လူကမပါဘူး "
"ငါးလပိုင္းဆို နားရမယ္ေျပာတယ္ အဲခ်ိန္ဆိုကေလးက သုံးလသားေလာက္ေတာ့ျဖစ္ေနၿပီ "
"အေျခေနၾကည့္လိုက္မယ္ေလ"
ဟန္ကေလးေမြးၿပီးခ်ိန္အပင္ပန္းဆုံးက သူျဖစ္ေလသည္ ေဆး႐ုံကဆင္းကတည္းက ဟန္နို႔ကိုသာ တိုက္ေလသည္ နို႔မႈန့္ကို အနည္းငယ္သာေပးစို႔ေလသည္မို႔ ဟန္နို႔တိုက္တိုင္းလက္ကြယ္ရတာအေမာ တျခားေကာင္ေတြကေလးၾကည့္ရင္းကေလးနို႔ဆာရင္ နေမာ္နမဲ့အကၤ်ီလွန္လိုက္မလားသူ႕မွာေတြးမိေသးသည္ ကေလးကိုခ်ီမလားဆိုၿပီ သူ႕ညီကိုတေန႕အခါတစ္ရာေလာက္ကမွာရေသးသည္
"ဦးရယ္ ခ်ီလို႔ရေနၿပီဆို "
"မရဘူး ဟန္ကေလးကိုကုန္းခ်ီလိုက္ရင္ ဗိုက္ကိုေခါက္မိသလိုျဖစ္သြားမွာေပါ့ "
"အဲဆိုဟန္ကိုယ္တိုင္ဘယ္ေတာ့ခ်ီရမွာလဲ "
"ဗိုက္ခ်ဳပ္ရိုးကေသခ်ာရင္ "
"အမာ႐ြတ္ေတြက်န္ေနမွာေနာ္ကိုႀကီး "
"ေဆးလိမ္းေပးမွာ "
"မလိမ္းခ်င္ပါဘူး သားေမြးတဲ့အမွတ္တရထားမွာ "
"ဆက္ဟန္ေရာ့ ပူတုန္းစားလိုက္ "
"ကိုကိုစီရယ္ ၿငီးေငြ႕လာၿပီ ေန႕တိုင္းဒီၾကက္သားေက်ာ္နဲ႕ င႐ုတ္ေကာင္းဟင္းခါးႀကီးကဆင္မေျပဘူး ေဆးနဲ႕ေမြးတာပဲစားလို႔ရပါတယ္ "
"မရဘူး ကိုထြန္းေျပာတယ္ မီးေနသည္ကတျခားဟာမစားတာအေကာင္းဆုံးပဲတဲ့ င႐ုတ္ေကာင္းဟင္းခ်ိဳကနို႔ထြက္အားေကာင္းတယ္ဆိုလို႔ ငါခ်က္ေပးေနတာေနာ္ "
"စားလိုက္ပါဟန္ရာေနာ္ သားအတြက္ပဲေလ "
ဟန္ထမင္းစားေတာ့ ဦးကသားကို အလင္းေရာင္ရသည့္ေနရာသို႔ခ်ီသြားေတာ့အုပ္စုလိုက္ပါသြားျပန္သည္
"သားေရ ေလးေလးကသားအတြက္ သားေခ်ာ့ေတးေလ့က်င့္ေနတယ္ေနာ္ "
"တယ္ဟုတ္ပါလား ရၿပီလား ဆိုျပၾကည့္ "
"ေထြးဦး ဘယ္ကတည္းကခိုးက်င့္ေနတာ ငါတို႔က်မေျပာဘူး "
"ေသခ်ာနားေထာင္
အို ေအး အိုေအး အို႔ေအး အိုေအး
ကန္ေရျပင္ေတာက္ပ လမင္းႀကီးကသာ
ငွက္ကေလးမ်ားလည္းအိပ္ေပ်ာ္ေနပါၿပီ
ကန္ေရျပင္ႀကီးလဲ ၿငိမ္သပ္တိတ္ဆိတ္စြာ
"ဆက္ဆိုေလ "
"ၿပီးၿပီေလ ငါအဲေလာက္ပဲရတယ္ "
"ဒီေကာင္ငစားဟ "
"မင္းတို႔ၾကည့္ သားကဟန္နဲ႕ပိုတူတယ္ မ်က္ခုံးေမြးပါးပါးကေလးရယ္ ဒီႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႕ ဟန္နဲ႕တူတူပဲ "
"လနဲနဲႀကီးလာရင္ဝတုပ္ၿပဲေလးျဖစ္မွာေနာ္မင္းသားက "
"ဟုတ္ပ က်ဳပ္တူေလးကႀကီးလာရင္လူေခ်ာေလးျဖစ္မွာ "
"ပိုင္စိုးဦး ငါ့ကိုကေလးေပးခ်ီပါအုံး "
"လက္ၾကမ္းႀကီးနဲ႕ျပဳတ္ၾကမွျဖင့္ "
"ေသေကာင္ ငါကမင္းဦးေလးေနာ္ ငါ့လဲကြာကေလးအေဖပါဘဲ "
"အျဖစ္သဲမေနနဲ႕ကိုႀကီး "
"ကေလးက အိပ္ခ်င္ေနတာထင္တာသြားလိုက္အုံးမယ္ "
"အဲဒါဘာမွမဟုတ္ဘူး ကေတာက္ ကေတာက္သြားနိုင္တဲ့ခါၾကရင္လာလိုက္မယ္ အဲခါမွေတြ႕မယ္ ဒင္းနဲ႕ "
"ငါ့သား အိပ္ေတာ့မွာေနာ္ဟိတ္ေကာင္ေတြ ေျပာခ်င္တျခားေနရာသြား"
ခုဆိုရင္ သၾကၤန္ရက္ေရာက္လာ၌က်င္းနားထားၾကရသည္
"ေျခေနမေကာင္းပါဘူးကြာ သၾကၤန္လည္ဖို႔ဆင္မေျပဘူး က်င္းထဲမွာဘဲတစ္ခုခုလုပ္စားၾကတာေပါ့ "
"ကေလာဘက္သြားမလား "
"ေတာ္ပါ ဒီက်င္းၿပီးရင္အဲဘက္ေျပာင္းရမွာဘဲမသြားေတာ့ဘူး "
"ဟန္သားနိုးေနလား "
"အင္း ''
''အျပင္လမ္းေလွ်ာက္သြားရေအာင္ဟန္ "
သားအဖသုံးေယာက္သား ဦးကသားကိုခ်ီလ်က္ျဖင့္ေတာင္ေစာင္းဘက္လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ေလေတာ့သည္
သူ႕ေဘးတြင္ကပ္၍ပါလာသည့္ဟန္မွာတစ္သားေမြးတစ္ေသြးလွဆိုသည့္အတိုင္းပင္ ပါးကအေၾကာေလးေတြျမင္ရသည္ထိအသားေရကၾကည္လင္လာၿပီး ေဆးမ်ားစြာေၾကာင့္ဆံပင္ေတြသိပ္မက်န္ေတာ့ေပမဲ့ သားႏွစ္လျပည့္ေတာ့မွဆံပင္ေတြေသခ်ာထိန္းသိမ္းလိုက္ေတာ့ခပ္အုပ္အုပ္ေလးျဖစ္ေနၿပီ တားေဆးအစြမ္းေၾကာင့္လည္းအသားေတြျပည့္တက္လာသည္
"ဟန္ မင္းဘာလုပ္ရတာဝါသနာပါတာလဲ "
"႐ုပ္ရွင္ဒါရိုက္တာ "
"ဟင္းးးးး လုပ္ခ်င္လား "
"မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး ဟန္ရဲ႕အနာဂတ္တြက္ဦးနဲ႕သားရွိေနၿပီ ဟန့္ဘဝတြက္ ဦးနဲ႕သားတြက္ကိုပဲစဥ္းစားေတာ့မွာ"
"မဟုတ္ေသးဘူးဟန္ရယ္ မင္းကငယ္႐ြယ္ထက္ျမတ္တဲ့လူငယ္တေယာက္ ဘယ္အရာမဆိုလုပ္ဖို႔တြန့္ဆုတ္မေနရဘူးဟန္"
"ဒါဆိုဦးနဲ႕သားကေရာ ဦးကလည္းလူငယ္ပဲေလ "
" က်ဳပ္မွာရည္မွန္းထားတဲ့ပန္းတိုင္မရွိဘူးဟန္ က်ဳပ္မိသားစုနဲ႕က်ဳပ္ဘဝေရွ႕ဆက္မယ္ "
"ဟန္ကေရာဦးရဲ႕ဘာလဲ"
"က်ဳပ္မိသားစု က်ဳပ္ကေလးရဲ႕အေဖ "
ႁပြတ္စ္!
ကေလးအားခ်ီထားသည့္ဦးကိုမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္အေနထားကေန ႏႈတ္ခမ္းအားနမ္းလိုက္ေတာ့မ်က္ႏွာအနီေရာင္သို႔ခ်က္ခ်င္းေျပာင္းသြားေတာ့သည္
"ဟန့္! "
"ဘာလဲ "
"ခမ်ားနဲ႕ေတာ့ ကေလးေရွ႕မွာမရွက္ဘူးလား "
"ဟြန့္ ဘာလို႔ရွက္ရမွာအဲကေလးကဘာမွမသိဘူး "
"မရွက္တာေသခ်ာလား စမ္းၾကည့္ရမလား "
မရွက္ဘူးသာေျပာတာ ကေလးကတစ္ဖက္ ဟန္ကတစ္ဖက္ရင္ခြင္ထဲဆြဲသြင္းလိုက္ၿပီး မ်က္ႏွာနားေလမႈတ္ေတာ့ပန္းေရာင္သန္းသြားတာက ရင္ခြင္ထဲကလူ
"ကေလးျပဳတ္ၾကမယ္ "
"က်ဳပ္နမ္းတာခံေလ "
"လႊတ္အုံး "
"လႊတ္ခ်င္ဘူးက်ဳပ္ႏႈတ္ခမ္းေလးနမ္းအုံးမွာ "
"ဦးကဆိုးတယ္ "
"ခမ်ားထင္တာထက္ ပိုဆိုးတာသိတယ္မလား မသိရင္ျပေပးမယ္ "
"ခ်စ္တယ္ "
" ဂ်စ္(ရွ) သဲမ္ ဖရန့္(ခါ) "
"ဘာေျပာတာလဲ "
"ဘာမွမဟုတ္ဘူး "
"ဟြန့္~ ပိုင္စိုးဆက္ဦးေလးကိုလဲဒယ္ဒီကခ်စ္တယ္ေနာ္ "
"ဘာဒယ္ဒီလဲဘက်ဳပ္ကဒယ္ဒီလုပ္မွာ "
"ဦးကငယ္တယ္ေလ အေလွ်ာ့ေပးမွေပါ့ ဟန္ကဒယ္ဒီပဲ"
"ျဖစ္ရေသး"
"သားကိုလဲခ်စ္တယ္ ဒယ္ဒီေယာကၤ်ားကိုေတာ့ပိုခ်စ္တာေပါ့ "
"မင္းကေတာ့ေလ သားသာမင္းစကားနားလည္ရင္ျပန္ေျပာေနေလာက္ၿပီ "
"ဦး ဟန့္ကိုဘာလို႔ဝါသနာပါရာလုပ္ေစခ်င္တာလည္း"
"မင္းကေတာ္တယ္ လူရည္လည္တယ္ ထက္တယ္ အေပါင္းသင္းဆန့္တယ္ အဲလိုလူတေယာက္ကိုက်ဳပ္ႏွေျမာလို႔ "
"ဒီစကားကိုဦးသက္တို႔ကိုၾကားေစခ်င္လိုက္တာ သူတို႔ေခၚေနသလိုဦးဟာ၉၉ျပားေကာင္ မဟုတ္ဘူးဆိုတာျပေစခ်င္တယ္ "
"ရႈပ္ေထြးတဲ့ေနရာေတြမွာ ၉၉ျပားေကာင္ျဖစ္ရတာအသုံးဝင္တယ္ "
"ျပန္ရေအာင္ဦး သားအိပ္ခ်င္ေနၿပီ "
"မင္းသားအိပ္ပုတ္ ေန႕လယ္ကမင္းသားေလငလုံးကခ်ီေရာ အဲမွာရႈးပါခ်တာ "
"တိုက္ဆိုင္သြားတာပါ ဦးရယ္ "
"အဲဒါမဟုတ္ေသးဘူး မင္းသားပါခ်တာကဟိုကနမ္းတာနဲ႕ကြက္တိ နမ္းတာလည္းဂ်ိဳးမွသြားနမ္းတာကို "
"ဦးသားပညာေတြေပးတာ "
"ဟုတ္ပေမာင္ "
...........
"ေရးေရးးးး "
"သဲတုန္းႀကီး ေစာေစာနိုးေနတာပဲ"
"မင္းတူကနိုးကတည္းကေကာက္ေနတယ္ "
"ဟုတ္လား ေလးေလးအသဲကဘာေကာက္ေနတာလဲ "
"ညကဆိုးဆက္ ဒယ္နဲ႕ေဖဂ်ားမွာအိပ္တာေရ ဆိုးဆက္နိုးေတာ့ေဖေဘးမွာေရာက္ေရာက္ေနရို႔ "
မိမိအကိုအားၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပိုးမေသတဲ့မ်က္ႏွာနဲ႕ ကေလးသာဒီထက္ေျပာတက္ၿပီးနားလည္လာရင္ေတာ့ မေတြးတက္ေတာ့ စကားစေျပာတုန္းကဆိုပိုင္စိုးဦး၏မ်က္ႏွာအားဆယ္ခါျပန္ၾကည့္လိုက္ရသည္ သူ႕ကိုေဖလို႔ေခၚတယ္ဆိုၿပီးတေန႕လုံးမႈန္ကူပ္ေနေတာ့သည္
"ကဲပါသားရယ္ ေဖေဖနဲ႕မ်က္ႏွာသစ္မယ္မလား "
"သစ္ဝူး ဒယ္နဲ႕သစ္မွာ "
"သားဒယ္ဒီကအိပ္ယာထေနာက္က်အဳံးမွာ သားပဲညကေျပာေတာ့ကိုကိုးေသာက္ခ်င္တာဆို "
"ေသာက္မွာေရ... "
"ကေလးေပးေတာ့ကိုႀကီးရာ မင္းက်င္းဆင္းရအုံးမွာစိုးဆက္ေၾကာင္းလဲသိရဲ႕သားနဲ႕ ဘူးဆိုဖ႐ုံသီးတာမဟုတ္ဘူး "
"ေလးေလးကမ်က္ႏွာသစ္ေပးမယ္ ခါးခါးလိမ္းေပးမယ္ ကိုကိုးလည္းေဖ်ာ္ေပးမယ္ေနာ္ လာေလးေလးစီ"
လာလို႔ေခၚမွပိုင္စိုးဦးလည္ပင္အားပိုဖက္လိုက္ေသးသည္ စိုးဆက္တို႔ေခါင္းမာရင္ဘယ္သူမွလိုက္မမွီ
"လာဝူး ေထာ္နဲ႕ဥဟိန္းေရာ "
"ဥဟိန္းမဟုတ္ပါဘူးကြာ ဦးဟိန္းပါကြ "
"ဦးဟိန္းနဲ႕ပဲသစ္မွာ ဦးဟိန္းေဖ်ာ္တာပဲေသာက္မွာ "
"မင္းဦးဟိန္းက အိပ္တုန္းပဲစိုးဆက္ ေလးေလးကိုလုပ္ခိုင္းလိုက္ေနာ္ "
"ေထာ္မွာ ဦးဟိန္းသြားေထာ္မွာ "
"ကဲေျပာမရလည္းသြား "
လႊတ္ခ်လိဳက္ေတာ့လည္းေျခတံတိုတိုေလးေတြႏွင့္ ေျပးသြားေလေသာေၾကာင့္ အသဲသန္တားရသည္
"မေျပးနဲ႕ေလစိုးဆက္ရယ္ "
"၂ႏွစ္ေက်ာ္ကလမ္းေကာင္းေကာင္းေလွ်ာက္တက္ေနပါၿပီကိုႀကီးရာ "
"မင္းမသိပါဘူးကြာ စိုးဆက္နဲနဲေလးျဖစ္ရင္ဟန္ကငိုေတာ့မွာ အဲဆိုငါမခံစားနိုင္ဘူး "
"အမေလးမနက္ေစာစီးမူးၿပီးေသြးတက္လာၿပီထင္တယ္ "
ခဏေနေတာ့ ဟိန္းစိုးေအာင္ကိုယ္ေပၚခြက္ရက္သားပါလာေလသည္
"ေထြးဦး မင္းကိုေလာပန္းကေျပာလိုက္တယ္က်င္းဆင္းတဲ့ဒီေန႕ေျမက်င္းအၿပီးလုပ္ရမွာမို႔လိုတဲ့ "
"ေအေအ "
"သားစိုးဆက္ မင္းအေဖစီခဏသြားအုံးကိုကိုးေဖ်ာ္ေပးမယ္ "
"သြားဝူး ဥဟိန္းနဲ႕ပဲေနမွာ "
"ေဟ့ေရာင္ပိုင္စိုးဦး မင္းသားငါ့ကိုဥဟိန္းေခၚရင္ေလ ဥေတြတက္သလိုငါခံစားရတယ္ "
"ကေလးပဲကြာစကားေတာ့ပီမလား "
ၿဗဲက္~
ေဖာင္း~
"မင္းသားေျခသန္တယ္ ထစ္ခနဲဆိုေျခကပါၿပီ "
"အဲေၾကာင့္ငါေျပာတယ္ စိုးဆက္ကိုမေျခာက္နဲ႕လို႔ ေျခာက္လို႔ေၾကာက္ရင္စိုးဆက္မဟုတ္ဘူး အခုေတာ့မ်က္ႏွာထိၿပီမလား "
"ရမလားလို႔ပါဟ တျခားကေလးေတြဆိုအဲလိုေျခာက္ရင္ၿပဲေနေအာင္ငိုေတာ့မွာ "
တီးးးးတီ....
"ဦး..........မင္း........"
"ကားေတာင္မွတ္မိေနၿပီစိုးဆက္တို႔ကေတာ့ "
"ေမာနီး စိုးဆက္ "
"ေဖ သူဘာေျပာတာရဲ"
ခြီ....
ဟားးးးဟာ.....ဟားးလ္..
"ကိုမင္းမင္းရယ္ ကေလးကိုေမာနီးသြားေျပာလို႔သိမလား"
"ဦးနဲ႕လိုက္မလား ကစားစရာေတြအမ်ားႀကီးဝယ္ေပးမယ္ "
"ကရွားစရာ...... လိုက္ဘူးးဒယ္ကႀကိဳက္ဝူး"
"ပိုင္စိုးဦး မင္းသားကဆက္ဟန္ေတာ့ေၾကာက္သား "
"ေၾကာက္မွာေပါ့ ဟိုကမ်က္ေစာင္းထိုးရင္ေဂ်ာင္ကပ္ေနေတာ့တာ"
"ေဖရိမ္ရယ္"
"ဟာ ဒါမ်ိဳးက်သိတယ္"
" စိုးဆက္ကလူလည္"
ကိုကိုးတစ္ခြက္ႏွင့္မုန့္ထုပ္ကေလးခ်ေပးလိုက္ေတာ့ သင္ေပးထားသည့္အတိုင္းၿငိမ္ၿငိမ္ကေလးစားေနေလသည္ အဲဒါလည္းဆက္ဟန္ရွိလို႔ဆက္ဟန္သာမရွိၾကည့္ မနက္စာစားကတည္းကေျဗာင္းဆန္ေနသည္မွာအိပ္ယာဝင္မွသာ ၿငိမ္သည္
"စိုးဆက္ စားေနေနာ္ ဦးဦးအလုပ္ဆင္းရေတာ့မယ္"
"ဟုတ္ဥဟိန္း"
.........
"ေန႕ကထိပ္ေရာက္ေနၿပီ ျမန္ျမန္လုပ္ၾကေဟ့ အားတင္းထားဒီေန႕ၿပီးရင္မင္းတို႔ခြင့္ေပးမယ္ "
"ေလာပန္းရာ ေမာရတဲ့ထဲနားရမွန္းသိတယ္ က်ဳပ္တို႔လည္းလုပ္ေနတာပဲကို "
"ေအးပါကြာ ငါကအားပိုတက္ေအာင္ေျပာေပးတာ အစီကအခုထိခ်က္လို႔မၿပီးေသးဘူး "
"က်ဳပ္တို႔ၿပီးလို႔ဒင္းမၿပီးေသးရင္ ပိုင္စိုးဦးကဒီတိုင္းမထားဘူးေဆာင့္ကန္ကန္မွာ "
"ေလာပန္း အစီကဘာလို႔အခုထိမၿပီးေသးတာတုန္း"
"ဆက္ဟန္ကေလးကိုဆူထားတယ္ေလ အဲေတာ့အစီကိုပဲကပ္ေနေတာ့တာ"
"ငသက္ေရ ညေနမိုးခ်ဳပ္မလား"
"ဒီပုံတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ မြန္းလြဲပိုင္းေတာင္ၿပီးေလာက္တယ္"
"ေအေအ ဗိုက္ဆာေနၿပီ တက္ၾကေတာ့ဗိုက္ဟာရင္လုပ္ဖို႔စိတ္မပါဘူး နားၾက"
က်င္းထဲကတက္လာေတာ့ အစီေက်ာမွာစိုးဆက္ကတြယ္ေနၿပီး ဆက္ဟန္ကေတာ့မေတြ႕
"စိုးဆက္ ေဖစီလာ "
"ေဖ..ေအာ့..ေအာ့..."
"ပိုင္စိုးဦး မင္းညစ္ပတ္တာကေလးေတာင္သိတယ္ "
"ဦးစီေရာမလာဘူးေပါ့ "
"ဦးလုံးခ်ိဳက္ပုတ္ "
"မင္းစိတ္ပုတ္တာလဲငါ့သားသိတယ္ "
"ဦးဟိန္းစီေရာ စိုးဆက္ေလးမလာရင္ဝမ္းနည္းမွာ "
"ရာရို႔ "
ငဟိန္းကလက္ကမ္းေပးေတာ့ ငဟိန္းစီေရာက္သြားရသည္
"စိုးဆက္ ဒယ္ဒီေရာ "
"စီး..."
သူမသိသည့္အရာတစ္ခုအားေမးလွ်င္ စစ္ကူေခၚတက္တာက ႏွစ္ႏွစ္ခြဲကေလး၏အက်င့္
"စိုးဆက္ရယ္ ငါ့နာမည္အစီပါဟ မင္းေခၚလိုက္ရင္ငါ့မွာဘာစီးလို႔စီးရမွန္းမသိဘူး "
"အဝတ္လွမ္းေနတာေလ ထမင္းမစားေသးဘူး မင္းနဲ႕စားမွာတဲ့ ကေလးကငါေကြၽးၿပီးၿပီ "
"ငါဟန္ကိုသြားေခၚအုံးမယ္ "
အဝတ္လွမ္းေနရင္း ဟန္ခႏၱာကိုယ္ေလးမွာႏြေးေထြးသြားေလသည္ ဟန္မ႐ုံးေပ ရမွာမွမဟုတ္ပဲ
႐ႊတ္!
"မင္းခႏၱာကိုယ္ကပိုေသးလာသလိုပဲ "
"ဦးကပိုထြားလာတာ ဟန္ကပုံမွန္ပဲ "
"ကေလးကိုဆူထားတာလား "
"အင္း ဘာလဲမႀကိဳက္ဘူးလား "
"မင္းမွာအေၾကာင္းရွိလို႔ဆူတယ္ဆိုတာက်ဳပ္သိတယ္ေလ ဒါေပမဲ့ဆူရတဲ့အေၾကာင္းကိုေတာ့သိခ်င္တယ္ "
"ေန႕လယ္ကဟန္ ဦးအဝတ္ေတြေခါက္ေနတာ ဟန္ကိုယ္မွာကပ္ၿပီးခုန္ေနတာ အဲမွာလဲက်ေတာ့အဝတ္ေတြပြကုန္ေကာ ဟန္နဲနဲေလးေအာ္လိုက္တာ အစီကိုလွမ္းေခၚေတာ့တာပဲ ထမင္းေကြၽးတာေတာင္မရဘူး "
"မင္းမမွားဘူး ဒါေတြထားခဲ့ က်ဳပ္ဗိုက္ဆာၿပီ ၿပီးရင္အလုပ္ဆင္းရအုံးမွာ "
သူတို႔တဲကိုေရာက္ေတာ့ အားလုံးကၿပီးစီးၿပီးထိုင္ေနၾကၿပီ
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္သာက်န္ေတာ့ေလသည္ ခါတိုင္းဆိုမ်က္ႏွာကိုတစ္ဝႀကီးၾကည့္ၿပီးမွစားမွာအခုေတာ့ အလုပ္ဆင္းရန္အျမန္လို၍ ဖင္ပင္မက်မတ္တပ္ရပ္အေနထားႏွင့္ စားေသာက္ၿပီး ပန္းကန္းကိုအၾကမ္းေဆးခဲ့လိုက္ရသည္
"ငသက္ညေနက်ရင္ ငါ့စီမွာေၾကးျပားလာယူ မင္းေကာင္ေတြတြက္ "
အရက္ေသာက္ရမယ္ဆိုေတာ့ကာပိုတက္ႂကြလာၿပီးခပ္ျမန္ျမန္ၿပီးသြားေလသည္ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီးစုထိုင္ၾကေတာ့အခ်ိန္ဟာ သုံးနာရီခန့္ေလာက္ရွိၿပီ
"အစီ ဟန္သားဖေရာ "
"ေန႕လယ္အိပ္ေနတာ မနိုးေသးတာလားပဲ မင္းအိပ္ေနၾကေနရာမွာ "
သူတို႔ကတစ္ခါတစ္ေလအပင္ေအာက္အိပ္တက္သည္ေၾကာင့္ စစ္ပခက္ေတြအသင့္ေဆာင္ထားၾကေလသည္ ေျမရွင္းၿပီးအပင္ႀကီးႏွစ္ပင္ၾကားအရိပ္ေကာင္းသည့္ေနရာတြင္ေန႕လယ္ေန႕ခင္းဟန္သားဖကလာအိပ္တက္သည္ သူအဲေနရာေရာက္ေတာ့ျမင္ရတဲ့ျမင္ကြင္းကစိတ္တိုစရာေကာင္းလြန္းသည္
စိုးဆက္ကဟန္၏နို႔အားစိုးလ်က္သား ဟန္ကၾကယ္သီးသုံးလုံးေလာက္ျဖဳတ္ထားေတာ့ နံရိုးႏွင့္ခ်ယ္ရီေအာက္ပါအတိုင္းသား ဒါတင္ပဲလားမဟုတ္ေသးတဖက္ကစို႔ေနၿပီး တဖက္ကနို႔ေပၚလက္တင္ထားသည္ ဒီပုံကိုတျခားသူလာျမင္ရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ေနာက္တစ္ခါေစာင္ယူဖို႔သတိေပးရေတာ့မည္ဟု ေတြးထားလိုက္သည္
သားႏွင့္ဟန္ကျဖဴျဖဴအုအုကေလးၾကားထဲမွာသူကက်ီးကန္း
ပခက္ထဲကလူသားႏွစ္ေယာက္ကို ေျမႀကီးေပၚမွာပဲတင္ပလႅင္ေခြထိုင္ကာ ၾကည့္လိုက္ေတာ့သည္ ဤလူသားႏွစ္ေယာက္ကသူ႕အားအႀကိမ္ႀကိမ္ၿပဳံးနိုင္ေစေသာေဆးတစ္လက္ကဲ့သို႔ပင္
ဟင့္ !
သားကနိုးလာေတာ့ရင္ခြင္ထဲထည့္ထားသည့္ဟန္ပါနိုးလာသည္
"ဦး ဘယ္ကတည္းကေရာက္ေနတာလဲႏွိုးတာမဟုတ္ဘူး "
"မင္းကညဖက္ဆိုသားကိုထၾကည့္ေနရတာ အိပ္ေရးဝေအာင္အိပ္ပါေစဆိုၿပီးမႏွိုးတာပ "
"ဦးေရာက္ေနတာၾကာၿပီလား ဘယ္ႏွနာရီရွိေနၿပီလဲ "
"သုံးနာရီေလာက္ကၿပီးတာနဲ႕ဒီေရာက္လာတာပဲ"
"ဟမ္...အခုကေလးနာရီရွိေနၿပီ တဲကိုျပန္ရေအာင္ "
"ကေလးက်ဳပ္ကိုေပး က်ဳပ္ခမ်ားခဏခဏေျပာတယ္သားကိုရင္ခြင္ထဲထည့္မသိပ္ပါနဲ႕ဆို "
"ဘာျဖစ္လို႔လဲဦးရယ္ "
"ဘာျဖစ္ရမွာလဲ ညက်ရင္သားကမင္းအဲလိုသိပ္မွအိပ္တာသိသိရဲ႕နဲ႕ အဲဆိုသားမအိပ္ေသးဘူး က်ဳပ္ကတေရးရၿပီ"
"ဘာလိုလိုနဲ႕မနက္ျဖန္သားေတာင္ သုံးႏွစ္ျပည့္ၿပီ"
"အခ်ိန္ေတြကျမန္တယ္ ဒါနဲ႕မင္း႐ြာကဖုန္းလာတယ္ မင္းအေမေဆး႐ုံတင္ထားရတယ္တဲ့ အဲဒါ "
"ဟင့္အင့္~ ဟန္မသြားဘူး အဲခ်ိန္တုန္းကဟန္ခံစားရတာဟန္ပဲသိတယ္ ဟန္ထင္တာအနဲဆုံးေတာ့နားလည္းေပးမယ္ထင္ခဲ့တာ ဟန္ဘက္ရွိေနေပးမယ္ထင္ခဲ့တာ အဲလိုမွန္းသိရင္ဟန္သားကိုအဖြားပါဆိုၿပီးမမိတ္ဆက္ေပးဘူး ေတာတန္းကလူေတြအကုန္လက္ခံနိုင္တာေတာင္ အေမကမိဘတေယာက္အေနနဲ႕နားလည္မေပးခဲ့ဘူး နင္လိုေကာင္မ်ိဳးအေမြျပတ္တဲ့ ဟန္စိတ္နာတာကအေမြျဖတ္လို႔လဲမဟုတ္ဘူး "
"က်ဳပ္သိတယ္ ဒါေပမဲ့အေမကအေမဘဲေလ "
"ဒါေပမဲ့ဒါကေနာက္ဆုံးအႀကိမ္လဲျဖစ္ရင္ျဖစ္ေနနိုင္တယ္ ခြင့္လဲရေနၿပီ သြားမယ္ဆိုက်ဳပ္လဲလိုက္ခဲ့မယ္ မင္းတေယာက္တည္းကိုရင္ဆိုင္ခိုင္းတာမ်ိဳးမျဖစ္ခ်င္ဘူး "
"အြန္း သားနဲ႕ေရသြားခ်ိဳးအုံးမယ္ "
"အင္း သားကိုခ်ိဳးေပးၿပီးရင္တေယာက္ေယာက္နဲ႕လွမ္းေပးလိုက္ ခမ်ားလည္းအၾကာႀကီးမခ်ိဳးနဲ႕အေအးပတ္မယ္ "
"အြန္း"
..............
"စိုးဆက္ေရ ဦးလုံးပိုက္ဆံရၿပီကြ မနက္ျဖန္ေဈးသြားမယ္ "
"ဒီကဦးဟိန္းလည္း စိုးဆက္တြက္အဝတ္စားသစ္ေလးဝယ္ေပးမယ္ "
"ဦးဟိန္းကအဝတ္စားဆို ဦးစီကကစားစရာ "
"ဦးစီကကစားစရာဆို ေလးေလးကမင္းစားခ်င္တဲ့မုန့္ေတြ"
"ေလး...."
"ေအ့......ေတာ္ၾကစမ္း မနက္ျဖန္သာေခၚၿပီးတေယာက္တစ္ခုသာဝယ္ေပးလိုက္ၾကေတာ့ ဘာေတြမွန္းကိုမသိဘူး ေနအုံးသားႀကီးလာမွ တန္ဖိုးႀကီးတာေတာင္းခိုင္းအုံးမယ္ "
"ေဟ့ေရာင္ ပိုင္စိုးဦး မင္းသားတြက္တဲ့ ကားဂိတ္ကပါဆယ္ဗူးေတြေရာက္ေနလို႔ လမ္းႀကဳံယူလာေပးတာ "
"ငါ့သားတြက္ ပါဆယ္ဗူးကမ်ားတယ္ေနာ္ "
"ေအးဟ ဘာေတြလဲမသိဘူး "
"ငါးဗူးေတာင္ကင္းေကာင္ရ နာမည္ဖတ္ၾကည့္ဘယ္သူ႕စီကပို႔လိုက္တာလဲလို႔ "
သူပါဆယ္ဗူးတစ္ခုယူလိုက္ၿပီး နာမည္ေတြကိုအသံထြက္ဖတ္လိုက္သည္
"ေနသခၤါလီယံကို
ေခတၱထိုင္းနိုင္ငံမွ ပေလာက္ၿမိဳ႕တြင္းဂိတ္သို႔
ပိုင္စိုးဆက္ဦးထံ"
"ေဟ့ေရာင္မင္းဟာဟုတ္လို႔လား နာမည္ကရွည္တာ "
"နာမည္ရွည္တာငါျဖတ္ျပစ္လို႔မရဘူး ရွိတဲ့တိုင္းပဲ "
"ထိုင္းကေပါ့ ပို႔တဲ့သူကဘာလဲဖြင့္ၾကည့္ "
"မဖြင့္ပါနဲ႕ မနက္မွစိုးဆက္ကိုဖြင့္ခိုင္း ဒီပုံအတိုင္းဆိုေမြးေန႕လက္ေဆာင္ရလာတာပဲ "
"ေနာက္တေယာက္ကေရာ "
"သူရိန္မင္းဇင္
ေခတၱထိုင္းနိုင္ငံမွ ပေလာက္ၿမိဳ႕တြင္းဂိတ္သို႔
ပိုင္စိုးဆက္ဦးထံ
ေအာင္ခန့္စည္
ေခတၱထိုင္းနိုင္ငံမွ ပေလာက္ၿမိဳ႕တြင္းဂိတ္သို႔
ပိုင္စိုးဆက္ဦးထံ
တြယ္တာယဥ္
မႏၱေလးေဆးတကၠသိုလ္မွ ပေလာက္ၿမိဳ႕တြင္းဂိတ္သို႔
ပိုင္စိုးဆက္ဦးထံ
ေဝမာစိုး
ေတာင္ဒဂုံမွ ပေလာက္ၿမိဳ႕တြင္းဂိတ္သို႔
ပိုင္စိုးဆက္ဦးထံ
"ဒါကဟန္သူငယ္ခ်င္ေတြလား "
"မင္းေတာင္မသိတာငါတို႔ကဘယ္လိုသိမလဲ"
"ငါသိတာတာ ေနကို ၊ မင္းဇင္ ၊ ခန့္ခန့္ ၊ ယဥ္ ၊ ေဝေဝ တို႔ေလ "
ေဒါက္လ္!
"က်ပ္မျပည့္ေကာင္ အဲဒါအတိုေကာက္ဟ "
"ဪ~ေအ.. ဟုတ္သား "
"ဦးဘာေတြလဲ "
"မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြ သားအတြက္တဲ့ "
"ဟုတ္လား လက္ေဆာင္ထင္တယ္ ဖြင့္ၾကည့္ပါလား "
"မနက္မွသားကိုဖြင့္ခိုင္းေလ "
"ဟန္သိခ်င္တယ္ေလေနာ္ "
သူတို႔လည္းသိခ်င္တာေၾကာင့္ ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ အဝတ္စားေတြဖိနပ္ေတြဦးထုပ္ကေလးေတြျဖစ္ေလသည္
...........
"ေစာက္မိုးေတြနဲ႕ေတာ့ အလုပ္လုပ္ရမယ္မရွိဘူး "
"၁၅၀၀၀ခြဲရသားပဲ မဆိုးဘူး "
"ကိုႀကီးတို႔ကေန႕စားဆို ဘာလို႔ျပန္လာၾကတာလဲ "
"ေရမနိုင္ဘူး ေရအရမ္းမ်ားလို႔ လာလိုက္တာ "
"ဒါနဲ႕ မင္းမရီးနဲ႕တူေရာ "
"အခုနအျပင္မွာကစားေနတယ္ အသံေတာ့မၾကားဘူး ဘယ္ေရာက္သြားလဲမသိဘူး "
သူက်င္းကိုပတ္ရွာေတာ့ ေရအသန့္ကိုေလွာင္ထားသည့္တြင္းထဲမွာေရာက္ေနေလသည္ မိုးကလည္း႐ြာေနသလို ေရကူးေနၾကေသးတာေၾကာင့္ ေဒါသထြက္လာရင္ ဖ်ားရင္ဒီေကာင္ပဲရင္က်ိဳးရမွာ
"ဟန့္!!!!! "
"ဒယ္ဒီ.... ေဖ........ေဖ....."
"ေယာကၤ်ား ဟီးးးးးးးးး ေဆာ့မလား "
"တိတ္စိမ္း ကေလးလဲမဟုတ္ တက္လာခဲ့အခု "
တက္လာၾကေတာ့လည္းအမွားလုပ္ထားသည္ဆိုေတာ့ႏွစ္ေယာက္စလုံးေခါင္းပင္မေဖာ္ သူ႕ရဲ႕အေရွ႕လာရပ္ေတာ့သည္
"ဟန္ မင္းကကေလးလား "
"ေဆာ့ခ်င္လာလို႔ "
"တိတ္ ကေလးကေဆာ့ခ်င္တာေတာင္တားရမွာရာသီဥတုကေဖာက္ျပန္ေနတာ ေနမေကာင္းျဖစ္တက္တယ္ခမ်ားနားမလည္ဘူးလား ဟမ္~လူကေမာရတဲ့ထဲ မေမာမေျပဘူး "
"ေဖ့ စိုးဆက္ဘူး "
ေဖ့ဆိုတာနဲ႕ေျပးဖက္ၿပီးသား ၿပီးရင္စိုးဆက္ဘူး( စိတ္မေကာင္းပါဘူး )ဆိုတာတန္းေျပာမည္ ဒါမ်ိဳးနဲ႕လုပ္စားေနၾက
"မရဘူး အပစ္ေပးရမယ္ "
"အီးဟီးးးးးအဲဒါဒယ္ဒီေၾကာင့္ စိုးဆက္ကလိုက္ေဆာ့ေပးတာကို ဒယ္ဒီပဲရိုက္ "
"အင္း မင္းဒယ္ဒီကိုအပစ္ေပးရမယ္ "
"ဦး!!!းးး"
ႁပြစ္!
"ၿဗဲ....ေဖေဖလူဆိုး... အပစ္ေပးမယ္ဆိုၿပီးနမ္းတယ္ "
"ငါ့ေယာကၤ်ားေလ လုပ္ခ်င္သလိုလုပ္မွာေပါ့ "
"ရဝူး စိုးဆက္လည္းေပး"
"မေပး....ဘူး...."
"မင္းတို႔သားအဖ အဝတ္လဲေတာ့ဖ်ားေနမယ္ "
"အဲဒါေတြေၾကာင့္ဦးကိုခ်စ္ေနရတာ "
.................
"ဦး...တစ္ခုခုလုပ္အုံးေလ "
"စိတ္ေအးေအးထားဟန္ရာ က်ဳပ္ဆရာခၚထားတယ္ "
ညေနကအေကာင္း ညေရာက္မွခ်က္ခ်င္းကိုယ္ေတြပူလာေတာ့သည္ ေအာ့အန္တာေရာဝမ္းေလွ်ာတာေရာမို႔ကေလးကအခ်ိန္ထပ္ၾကာရင္မေကာင္း
ပိုင္ေထြးဦးကေရႏြေးတည္ေပးေနသလို ကေလးကို လူသုံးေယာက္အလွည့္က်ခ်ီၿပီးလမ္းေလွ်ာက္ေနရေတာ့သည္
"ဆရာ စိုးရိမ္ရလား "
"ကလးကညေနဘာစားထားလဲ "
"ေျမပဲလက္သုပ္စားတယ္ဆရာ "
"စိုးရိမ္စရာေတာ့မရွိဘူး အစာအဆိပ္သင့္တာေလာက္ပါဘဲ ေျမပဲနဲ႕မတည့္တာျဖစ္လိမ့္မယ္ ကေလးေတြးေဆးရည္ေတြေပးခဲ့မယ္ တေန႕သုံးႀကိမ္တိုက္ေပး ကေလးကိုယ္ပူလာရင္ေရပတ္နာနာကေလးတိုက္ေပးရင္ရတယ္ "
"ဟုတ္ေက်းဇူးပါဆရာ "
သန္းေခါင္ေလာက္ထိ ကေလးလဲမအိပ္သလိုလူႀကီးလဲမအိပ္ရေသးေပ သတိရရင္တစ္ခါတစ္ခါထငိုတက္ေသးသည္
"ကိုႀကီးမရီးအိပ္ၿပီလား "
"ေအအိပ္ေနၿပီ မင္းတို႔လည္းသြားအိပ္ေတာ့ေလ "
"အဲဆိုက်ဳပ္အိပ္မယ္ေနာ္ ဟိုေကာင္ငဟိန္းရွိေသးတယ္ "
ငဟိန္းစီသြားေတာ့လက္ဖက္ရည္ေသာက္ေနေလသည္
"ငဟိန္းငါ့ကိုတစ္ခြက္ေလာက္ "
ကြၽတ္္စ္.. ကြၽတ္စ္လည္းေျပာေနရေသးသလိုလက္ကလညတင္ပါးပုတ္ေပးေနရေသးသည္
"ေရာ့... မင္းသားအိပ္မဲ့ပုံမေပၚဘူး မ်က္လုံးကိုျပဴးေနတာပဲ မင္းသားေခ်ာ့ေတးနဲ႕သိပ္ၾကည့္ပါလား "
"သားေခ်ာ့ေတးအျပင္ ငါရသမွ်သီခ်င္းလဲကုန္ၿပီ "
"ကေလးငါ့ကိုေပး မင္းေအးေဆးေသာက္ "
"စိုးဆက္ေရ အိပ္ေတာ့ေလကြာဆိုးရင္မခ်စ္ဘူး "
"ဦးဦးသီခ်င္းဆိုေပးရမလား "
လမ္းခရီးမ်ားအဆုံးထိမေရာက္ခင္
ေလထဲကအိမ္ငယ္ေလး လဲၿပိဳၿပီ
စေတးခဲ့သမွ် တစ္ခုမွအဖတ္မတင္
မွန္းထသမွ်အရာရာေနာက္က်ကဳန္ၿပီ
ျပန္ေမွ်ာ္ေနမိ ျပန္လာခ်ိန္ေလး ယုံၾကည္ေနမိ
ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ်ေတာင္းပန္တယ္
ျပန္လိုခ်င္မိ နင္ခိုဝင္ခ်ိန္ေလး
ရင္ထဲလမ္းရွင္းထားတယ္
တစ္သက္လုံးေအးခ်မ္းသြားမယ္
အကုန္လုံး ေက်ာခိုင္းထားတယ္
မင္းေလးတေယာက္ကလြဲရင္........
"ေဟ့ေရာင္ မင္းအသဲကြဲေနတာလား "
"ရႈးတိုးတိုး မင္းသားအိပ္ေနၿပီ "
"ဟမ္~ ဟုတ္ပ "
"သားေပးေတာ့ ငါအိပ္ယာထဲသြားသိပ္လိုက္မယ္ "
"ရၿပီ ငါ့စီမွာပဲထားလိုက္ေတာ့လႈပ္ရင္နိုးသြားလိမ့္မယ္ "
စားဖိုေဆာင္ရဲ႕ကြပ္ပစ္မွာ ပိုင္စိုးဦးကအိပ္ယာျပင္ေပးလိုက္သည္ ငဟိန္းကစိုးဆက္ကိုရင္ဘက္ေပၚေမွာက္ရက္ေလးတင္ထားေလသည္
"သားေျဖးေျဖးခ် "
"ဒီတိုင္းထားလိုက္ေတာ့ကြာ "
"ျပဳတ္က်မယ္ ျပဳတ္က်ရင္ငါ့သားလက္က်ိဳးမယ္ "
"အဲေလာက္ကငါထိန္းနိုင္တယ္ ေစာင္ၿခဳံခဲ့ေပးေလ ျခင္ကိုက္မွ"
ေစာင္အပါးေလးတစ္ထည္ကို စိုးဆက္ႏွင့္ငဟိန္းေပၚလႊားေပးခဲ့ၿပီးသူပါအိပ္ယာေျပာင္းလာေတာ့သည္
"ဘာလုပ္တာလဲ"
"ငါ့သားနိုးရင္ ငါသိပ္မလို႔ "
"မင္းလင္နားသြားေလ "
"အေပါက္ပိတ္အိပ္ "
........................................................................
[text_hash] => 883dcdd6
)
What do you think?