Array
(
[text] =>

Uni

မနက်တွင်တော့ ခေတ်ဆက်သာဟန်တစ်ယောက်လင်နှင့်သားရှာရတော့သည် တွေ့တော့လည်းငိုရခက်ရီရခက်

ပိုင်စိုးဦးကတည့်တည့်ဖြစ်ပေမဲ့ ဟိန်းစိုးအောင်ကပိုင်စိုးဦး၏ခြေနားရောက်နေပြီး သားကသူတို့အလယ်ကခေါင်းရင်းပေါ်ရောက်နေ​​လေသည် ခြေတစ်ဖက်က သူ့အဖေလည်ပင်းထက်ရောက်နေသေးသည်

ချပ်!

"အယ်~ မရီး"

"တိုးတိုး ဓာတ်ပုံရိုက်ရအုံးမယ် "

"အိုကေ ဒါကဆေးပုံပဲ "

ဓာတ်ပုံအဝရိုက်ပြီးမှ ဦးကိုရောကိုဟိန်းပါနှိုးရသည်

"ဘယ်လိုအိပ်ပျော်သွားမှန်းမသိဘူး "

"ကိုဟိန်း "

"အင်း"

"ထတော့ "

"ရှုး~ စိုးဆက်အိပ်နေတယ် "

ခွီး.....

"ငါ့သားကနိုးပြီ မင်းပဲရှိတော့တာ "

"အွန်း~ ကျွတ်စ်.. ကျွတ်စ်.. ဦးဦးရှိတယ် "

"ဟာ~ ဒီကောင်အိမ်မက်ထဲကတောင်မထသေးဘူး "

"ထားလိုက်တော့ဦးရယ် ညကဘယ်ချိန်မှအိပ်လဲမသိပဲအိပ်ပါစေ "

"တော်သေးတာပေါ့ညက ခများသားမနိုးလို့ "

"ဖျားတက်သေးသလား "

"ကိုယ်အေးနေတယ် ဈေးလိုက်လို့ရမှာပါ "

"မခေါ်သွားပါနဲ့လား နေကပူပူနဲ့ "

"မင်းသားအဲလောက်လဲမပျော့ဘူး တွေ့လားသွားရမယ်ဆိုတော့မြူးနေတာပဲ "

"ဟုတ်ပ "

ပိုင်စိုးဆက်ဦးတယောက်အလှတွေသေချာလိမ်းပြီးအပြင်၌တယောက်တည်း ထိုင်နေရလေသည် အဓိကလူတွေကတယောက်မှထွက်မလာ

"လေးလေးလဲရှိတယ်လေ သားရဲ့ "

"တိတ်နေ စိုးဆက်စိတ်ဆိုးမှာ "

နောက်ဆုံးစိတ်မရှည်တော့၍ အော်ခေါ်ရတော့သည်

"ဖိုးလေးရေ........... "

"လာပြီ စိုးဆက်ရယ် စိတ်ကြီးပဲ "

"ဦးလုံး ၊ ဦးစီ ၊ ဦးပိန်ရှည် ၊ ဦးရှမ်း ၊  လာကြပါတော့......"

"စိုးဆက် မောတယ်ရေသောက် "

"လေးလေးပဲသိတယ်"

"လာပါပြီစိုးဆက်ရာ ပိုက်ဆံထုပ်နေရသေးတယ်ဟ "

"လူစုံပြီသွားမလား "

"ဖေဖေကျန်သေးတယ် ဦးမင်း ဥဟိန်းရော"

"ဖေဖေလည်းလာပြီ မင်းဦးဟိန်းခေါ်လိုက် "

"ဥဟိန်းရေ အေးချေးလုပ် "

"ဟယ်~ မင်းသားဘက်လိုက်တယ်ကျန်း "

"စကားကလည်းအခုထိမပီဘူး "

"ပီတယ်လေ ပြောပြရမလား "

"ပြောစမ်းပါအုံးကွ "

"ချပတ်! "

"မှတ်ပလား ဆဲတက်မှန်းသိသိနဲ့ တမင်ကို"

"မင်းအဲလိုဆဲရအောင်မင်းမှာရှိလို့လား "

"စိုးဆက်မှာရွှေဂျိုးရှိတယ် ကြည့်မလား "

"ကြည့်စရာလား ငါ့မှာလည်းရှိတယ် "

"မိုးမချုပ်စေနဲ့နော် သားကနေသိပ်ကောင်းတာမဟုတ်ဘူး "

"ကျုပ်လဲအဖေပါဟန်ရာ "

"အပျော်လွန်နေမှာစိုးလို့ဟန်ကပြောတာ နေမမြင့်ခင်သွားကြတော့ ဟန်လဲအလုပ်သွားတော့မယ်"

"အင်း ဂရုစိုက်အုံး "

"ဒယ်ဒီ အားမွ "

ပါးနမ်းတာကို အားမွကိုရအောင်ပြောရသေးသည် မဟုတ်လျှင် စကားမပြောတော့

"ဖေဖေလည်းနမ်း "

"မနမ်းဘာဘူး ရှုပ်ရှုပ်ရှက်ရှက် "

"စိုးဆက်အိပ်တုန်းက ဖေဖေနမ်းတယ်ယေ ဒယ်ဒီတကိုယ်လုံးနမ်းနေတာ မွမွမွဆိုပြီး"

"ဟေ့ကောင်!! "

"အော်နဲ့ ချိုချိုလည်းနမ်းသေးတယ် "

"ဟေ့ကောင်!!!တော် ~တော် "

ပါးစပ်ကိုအတင်းပိတ်ရတော့သည် မဟုတ်ရင်မဟုတ်တာတွေထွက်လာမှာ ဟန်ကိုကြည့်တော့ခြေရာပင်မကျန်အစပျောက်သွားသည်မှာ သားကိုကြည့်တော့ သူမမှားဘူးပုံစံနဲ့

"ကလေးရှေ့ကိုမရှောင် ရွတာကို "

"အိပ်ပြီထင်လို့ပေါ့ "

"ကို့သားတယောက်လုံးအိပ်လားမအိပ်လားမင်းမသိဘူးလား "

"ငါသေချာသိပ်ထားတာ မင်းတူငလည်ကအိပ်ချင်ယောင်ဆောင်တာနေမှာပေါ့ "

...........

စပို့ရှပ်​ရောင်စုံအင်္ကျီလေးကိုပလုံးနှစ်ဖက် သေချာတင်ဝတ်ထားပြီးစကဘောင်းဘီအမဲဒူးတင်လေးကို သေသပ်စွာဝတ်ထားပြီးဘွတ်အမဲကို ခြေစွပ်အဖြူတိုလေးနှင့်တွဲ၍ဆင်ထားလေသည် ဆံပင်အလယ်ခွဲကိုအနောက်ကိုပြောင်သိမ်းထာသည်ကြောင့်မျက်နှာလေးထောင့်ကလေးဟာရှင်းနေပြီး နှုတ်ခမ်းညိုညိုလေးတွေကကွေးနေလေသည် သူ့ကိုကဒီလိုကြတော့ ခန့်သား...

"ဦးလုံး စိုးဆက်ဗိုက်ဆာတယ် "

"ဟေ့ရောင်တွေ ကလေးဗိုက်ဆာနေပြီဆိုင်ဝင်မလား "

"ဝင်မယ် "

ကားပေါ်ကဆင်းသည်နှင့်ငလုံး၏ ဂုတ်ပေါ်ရောက်သွားလေပြီ ဆိုင်ထဲဝင်ထိုင်တော့ငဟိန်းနဲ့ကပ်ရပ်မှာ

"ဘာစားမလဲစိုးဆက် "

"ကွတ်တီယိုကြော် ကြက်နဲ့ ဖေဖေ"

သူစားချင်တာပြောပြီးသည်နှင့်တစ်ခါ သူ့လေးလေးဘက်ရောက်လာလေသည် စိုးဆက်တို့ခိုင်းရင်ဘယ်သူမှမလွတ်

"လေးလေး စိုးဆက်ကိုချောကလက်လေးတစ်ခွက်မှာပေးပါအုံး "

"ကိုယ်တော်လေးမှာပြီးရင်သောက်တာလဲမဟုတ် ရော့.."

စိုးဆက်နှင့်တနေရာရာသွားတိုင်းကိုကိုး နှစ်ဗူးလောက်ကိုအပါသယ်ရလေသည် ဘယ်ဆိုင်မှာဘယ်လိုအရာသာကောင်းကောင်းမှာပြီးသည်နှင့် မသောက်တော့ မရီးရောပါလျှင် ပိုင်စိုးဦး၏လွယ်အိတ်ထဲအနဲဆုံးလေးဗူးလောက်ပါသည်

"ဥဟိန်း ပူရို့ "

"စကားပီအောင်ပြောစိုးဆက် "

"ဦးဟိန်း ပူလို့"

ကွတ်တီယိုကြော်အေးသည်ထိ လေမှုတ်ပေးလိုက်ပြီး အစီအားခွံကျွေးခိုင်း​တော့သည် အစားစားရင်လေမှုတ်တာတယောက် မှာပေးရတာတယောက် ခွံ့ရတာတယောက် စိုးဆက်တို့ဗိုလ်ကျပုံက

"ဦးဟိန်းဟာလည်းခွံ့"

"ဦးလုံးတစ်ရှုး"

"ဖေဖေ ရေ"

"ဟင့်~ဦးစီက စိုးဆက်ကိုစိတ်မရှည်ဘူးပေါ့ "

"ဦးစီလဲခွံ့ပေးနေတာပဲလေ စိုးဆက် "

"ဟင်းးးးဆိုပြီးသက်ပြင်းအရှည်ချတယ် "

ဟာ.........

"တော်ပြီ ဦးဟိန်းပဲခွံ့တော့ "

*ဦးသက် ကျုပ်တစ်ခုသတိရမိတယ် ဆက်ဟန်သူ့ဗိုက်နဲ့တုန်းကလည်းကျုပ်တို့တွေအဲလိုပဲအနိုင်ကျင့်ခဲ့တာ*

*အဟုတ်ပမောင်*

ကစားကွင်းလဲရောက်သလို လောင်းကစားဝိုင်းတွေလည်းရောက်ခဲ့သဖြင့် ပြန်ရောက်လျှင် သားဒယ်ဒီကိုမပြောနဲ့နော် ကိုကိုးတိုက်မယ် ဟုအစားနှင့်ချော့ထားရလေသည်

သူတို့ကျင်းပြန်ရောက်တော့၅ခွဲဖြစ်နေပြီ

"ငါကသေပြီထင်တာ မင်းလင်ကဒေါသထွက်နေပြီ "

"တကယ်လား "

"အေး သွားမြန်မြန် "

သူတို့တွေတဲရောက်တော့ ဟန်ကတဲအရှေ့ကကွပ်ပစ်မှာ ထိုင်နေလေသည်

"ပြန်မလာတော့ဘူးထင်တာ "

"ဘာလို့ပြန်မလာရမှာလဲ ကျုပ်ကဒီမှာနေတာကို "

"အခုဘယ်ချိန်ရှိပြီလဲ "

"၅ခွဲ "

"တော်တော်ပျော်ခဲ့တယ်ပေါ့ "

"ပျော်တာပေါ့ "

"ဘယ်တွေသွားတာ "

စိတ်တိုနေမှန်းသိတာကြောင့် ပြန်ဖြေချိန်မကြာရဲ့သလို မေးကွန်းတိုင်းဖြေနေရလေသည်

"ဈေးနဲ့ကစားကွင်း "

"အဲလောက်ပဲလား "

"အင်း "

"သားကဘာဖြစ်နေလဲ သိလား "

"နေမကောင်းဘူး "

"ဒီချိန်မှဘာလို့ပြန်ရောက်တာ "

"ဟိုကောင်တွေ သွားတဲ့နေရာလိုက်နေလို့ "

"ဘယ်ကတည်းကသွားတာ "

"မနက်၈နာရီက"

"ကစားဝိုင်းမှာရှုံးလာတယ်မလား "

"ဘာလို့ရှုံးမှာလဲ သားပါတာကို "

လွှတ်ခနဲဖြေမိပြီးမှ သွားပြီဟုစိတ်ထဲကတွေးလိုက်ပြီး ဟန်ကိုကြည့်တော့မှင်သေသေ

"မနက်ကတည်းကသွားတယ်အခုမှရောက်တယ် သားနေမကောင်းတာလဲသိတယ် ကစားဝိုင်းသွားတာလဲ မတားဘူး ဟန်စကားအလေးနက်မထားတာလား သားကိုကစားဝိုင်းမခေါ်ပါနဲ့လို့ မမှာထားဘူးလား ဟမ်~ တနေ့လုံးဟန်ကအလုပ်ထဲမှာစိတ်မပါဘူး ငါ့သားဖျားနေမလား ကျင်းရောက်နေပြီလား တွေးပြီးစိတ်ပူနေရတယ် ဟောရောက်တော့ 'မလာသေးဘူး' တဲ့ ဖုန်းဆက်တော့လည်းမကိုင် ဘာလို့လဲ နဲနဲလေးမှမတွေးမိဘူးလား တွေးမိရင်လည်းအသိလေးရှိအုံးမှပေါ့ သားနေမကောင်းတာစောစောပြန်ရမယ်ဆိုပြီးတော့ ဟန်စကားတွေကလေထဲမှာပျောက်သွားတာလား "

"ကျုပ်မှားတာပါ သားလဲအဆင်ပြေနေတာနဲ့ကျုပ်မေ့သွားတာ "

"နောက်တစ်ခါ..."

"နောက်တစ်ခါဆို သားကိုကစားဝိုင်းမခေါ်တော့ပါဘူး ကျုပ်ကတိပေးတယ် "

"ဒယ်ဒီ "

သားကိုကြည့်လိုက်တော့ အဝတ်စားတွေလဲပေးထားပြီးရေပတ်တိုက်ပေးထားပုံရကာ နဖူးပေါ်ဝဲကျနေသည့်ဆံပင်လေးတွေကိုကြက်တောင်စီးပေးထား၍မျက်နှာလေးကကြည်လင်နေလေသည်

"ဖေဖေကိုဆူပါနဲ့ စိုးဆက်ပါဆူ နော်..."

"သွားတော့ ပိုင်စိုးဦး"

ပိုင်စိုးဦးလို့ခေါ်ပုံအရ ဟန်စိတ်ဆိုးနေသေးသည့်သဘောဖြစ်တာကြောင့်လှည့်ထွက်လာလိုက်သည်

"ဒယ်ဒီကရိုက်မယ်ဆိုရင်ရော "

"ရိုက်ရဘူး စိုးဆက်ရိုက်ပြီးရင်ဒယ်ဒီကငိုမယ် ဒယ်ဒီငိုရင်ဖေဖေကဆူမယ် ပြီးရင်ဒယ်ဒီကိုချော့ရမယ် ဒယ်ဒီကစိုးဆက်ကိုစိတ်ကောက်မယ် အဲဒါနဲ့သံသရာလည်.....နေမှာ.. မရိုက်နဲ့တော့်...ဆူလည်းမဆူနဲ့တော့ဒယ်ဒီမောမယ် နော်..ဒယ်ဒယ်ကလိမ္မာတယ် "

ချွဲပြီးဆိုတာနဲ့မျက်နှာကိုအတက်နိုင်ဆုံးငယ်ချပြီး နှုတ်ခမ်းလေးထော်ကာ ဒယ်ဒယ်ကဆိုပြီးအစချီသွားတက်သည်

"အံမယ် အဲလိုပြောရအောင်ကလေးမှတ်နေလား "

"​ဟုတ်တယ်လေ စိုးဆက်ဆိုထမင်းခွံ့စရာမလိုတော့ဘူး ဒယ်ဒီကဖေဖေခွံ့နေရတုန်း"

"အဲလိုလျှော်လိုက်လို့ရမလား ..လာစမ်း"

"မလာဘူး လာရင်ရိုက်မှာ "

"မရိုက်ဘူးဆို လာခဲ့ "

လာဆိုတော့လည်းကုပ်ကုပ်လေးလာသည် ပြီးတာနဲ့သူ့အပေါ်တက်ခွကာနေရာအနှံ့နမ်းမည် စိုးဆက်တို့ချွဲရင်အဲလို..

"ပျော်ခဲ့လား "

"ပျော်တယ် "

"ဘာတွေစားခဲ့လဲ "

"များကြီး ဦးလုံး၊ဦးစီ ၊ လေးလေး ၊ ဥဟိန်း စိုးဆက်ကိုများကြီးဝယ်ကျွေးတယ် "

"မင်းဖေဖေရော "

"ဖေဖေရဲပါတယ် "

"ဒယ်ဒီ ဒီနေ့လေကစားကွင်းထဲမှာ ဒုတ်ထိုးရောင်းတဲ့အန်တီကြီးနဲ့တွေ့ခဲ့တယ် "

"ဟုတ်လား အဲဒါဘာဖြစ်လို့ "

"စိုးဆက်ကစားချင်လို့ ဖေဖေကိုပြောတာအာလုံးအဲဆိုင်ကိုသွားကြတယ် အဲမှာအန်တီကြီးကလေ ဖေဖေကိုပြောတယ် "

"ဘယ်လိုပြောတာလဲ "

"ကလေးကချစ်စရာလေး မင်းညီလေးလားတဲ့ "

စကားပြောဆိုအမူရာကအစတစ်ထေရာတည်းလုပ်ပြနေသည့်သားကြောင့်ပြုံးယောင်သာတက်နိုင်သည်

"အဲတော့ ဖေဖေကဘာပြန်ပြောတာလဲ "

"မဟုတ်ဘူး ကျုပ်သားလို့ပြောလိုက်တယ် အဲဒါနဲ့အဲအန်တီကြီးက ရယ်ပြီးတော့ကလေးကအမေတူနေမှာချောတယ်နော်လို့ပြောတယ် "

"အမှန်ပဲလေ သားကချောတာကို "

"စိုးဆက်ချောတာသိတာပေါ့ ဒါမဲ့စိုးဆက်ကပြန်ပြောလိုက်တယ် စိုးဆက်ကအမေကမွေးတာမဟုတ်ဘူး ဒယ်ဒီကမွေးတာလို့ပြောလိုက်တယ် "

ထိုသို့လည်း လျှပ်တပျက်ဂုဏ်ဝင်ဆာရသေးသည်

"ဟုတ်တာပေါ့ သားကိုဒယ်ဒီကမွေးတာ "

"အဲဒါကိုမယုံဘူး ကလေးမှာအမေမရှိဘူးထင်တယ် ကလေးစိတ်ဒဏ်ရာတွေရနေတယ်ထင်တယ်တွေဘာတွေပြောနေသေးတာ "

"သားဖေဖေကဘာမှမပြောဘူးလား "

"ပြောတယ် ကျုပ်သားမှာအဖေနှစ်ယောက်ရှိတယ် ပြီးတော့ကျုပ်သားကို သူပဲမွေးတာ လို့ပြောတယ် "

"မှန်တာပေါ့ "

"ဆက်ပြောသေးတယ် ကျုပ်ယောင်္ကျားကကျုပ်သားနဲ့တစ်ထေရာတည်းပဲလို့ပြောလိုက်တယ် ပြီးတော့မဝယ်စားတော့ဘူး စိုးဆက်လည်းမစားချင်တော့လို့ဖေဖေခေါ်ပြီးထွက်လာလိုက်တယ် "

"ဒယ်ဒီ ကစားကွင်းကကိုကိုကပြောတယ် ကလေးကအမေကမဟုတ်ပဲမွေးလို့မရဘူးတဲ့ စိုးဆက်ကျတော့ဒယ်ဒီကမွေးတာဆိုဒယ်ဒီယောင်္ကျားလေးလေ "

"စိုးဆက် အဖေ့စီလာ "

ဦးကလည်းရေမိုးချိုးပြီးသည်နှင့်ဟန်တို့သားအဖဘေးတွင်လာထိုင်လေသည် ပြီးတာနဲ့ဦးအပေါ်ရောက်သွားပြန်သည်

"သားကငယ်သေးတော့အကြောင်းစုံကိုရှင်းပြလို့မရဘူး မင်းကိုမင်းဒယ်ဒီဗိုက်ထဲကမွေးထုပ်လိုက်တာ မင်းဒယ်ဒီဗိုက်မှာဒဏ်ရာလေးတွေ့တယ်ဟုတ် "

ပြောတော့လည်းခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်

"မင်းကိုမွေးတုန်းက မင်းဒယ်ဒီဗိုက်ကြီးကိုဓားနဲ့ခွဲပြီး မင်းကိုယူထုပ်လာတာ အဲဆိုသေးသေးလေး ပြီးတော့အပ်ကြီးကြီးနဲ့ပြန်ချုပ်လိုက်လို့ အခုလိုအမာရွတ်ကလေးဖြစ်နေတာ "

"ဓားကြီးနဲ့ခွဲတာ အဲဆိုဒယ်ဒီအရမ်းနာမှာပေါ့ "

"နာတာပေါ့ ပြီးတော့ သားမျက်နှာလေးတွေ့လိုက်တော့နာတာတွေပျောက်သွားကော "

"ဒယ်ဒီကိုချစ်တယ် "

"ငါ့ကိုကြမချစ်ဘူးပေါ့ "

"ချစ်ပါဘူး ဖေဖေကိုချစ်မဲ့ဒယ်ဒီရှိသားပဲ "

ဟားးးးး....ဟာ......ဟားးးးးး

"ငလည်လေး လေးလေးထမင်းစားနေတယ် သွားစားချေ "

သားသွားတော့မှ ဟန်ပေါင်ပေါ်လှဲချကာ စိတ်ဆိုးနေသူကိုချော့ဖို့ပြင်ရသည်

"ဟန် စိတ်ဆိုးနေသေးတာလား "

"နဲနဲ "

ပြွတ်စ်!

ပေါင်ပေါ်လှဲနေရင်း ရုတ်တရက်ထကာနှုတ်ခမ်းအားနမ်းလိုက်သည်ကြောင့်ရှောင်ချိန်မရလိုက် နောက်တော့ခေါင်းနောက်ကိုပါထိန်းကိုင်လာကာ အနမ်းတွေဆက်တော့သည်

နှုတ်ခမ်းသားတစ်ခုလုံး ဝါးမြိုမတက်နမ်းလာသည်ကြောင့်တွန်းဖယ်မိသော်လည်း မလှုပ် နောက်ဆုံးတဘုန်းဘုန်းထုရိုက်သော်လည်း အလုပ်ကြမ်းတွေလုပ်ထားရသည့်ရင်ဘက်ကျယ်ကြီးကကျောက်ဆောင်ကျောက်သားလို မာကျောနေသည်

ပြွတ်စ်!

သူလွှတ်ပေးတော့မှ အမောဖြေရသည် အတူနေလာသည်မှာလေးနှစ်ပြည့်တော့မည် ထိုသို့နမ်းတိုင်းအကျင့်သားကမရသေး

"အပြင်မှာဆိုတာလေးသိအုံး "

"အထဲဝင်မယ် "

"ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ "

"မရတော့ဘူး ကျုပ်ဟာတင်းနေပြီ "

ပြောပြီးသည်နှင့် စားဖိုဆောင်ဝင်သွားလေသည် ပြန်ထွက်လာတော့ အနောက်မှာ သားနဲ့သူ့ညီ နှင့်ကိုဟိန်းဘာပါလာလေသည်

"ဒယ်ဒီ စိုးဆက်ဖိုးလေးစီသွားအိပ်မယ်နော် "

"ဒယ်ဒီနဲ့အိပ်ပါလားသားရယ် "

"လေးလေးကပြောတယ် ဖိုးလေးကခေါ်ထားတယ်တဲ့အဲဒါသွားမယ်နော် "

ပြောမရတဲ့အဆုံးလွှတ်လိုက်မှရတော့သည် ဦးလက်ချက်ဆိုတာကောင်းကောင်းသိတာပေါ့

သားတို့အားလုံးထွက်သွားတာသေချာမှ ဟန်ကိုယ်လုံးလေးကာပွေ့ကာ အခန်းတွင်းချပေးလိုက်သည်

ချပေးလိုက်သည့်အတိုင်းပင်ထိုင်နေကာစိတ်ကောက်နေသေးသည့်လူကနှုတ်ခမ်းကလေးကထော်နေလေသည်မို့ မေးကနေဆွဲမော့ကာနှုတ်ခမ်းသားတွေကိုစုပ်ယူပစ်လိုက်ပြီးအလိုက်သင့်ဟာပေးသည့်နှုတ်ခမ်းအတွင်းသို့လျှာတိုးဝင်ပြီး လေအလစ်လပ်မရှိစုပ်ယူလိုက်သည်

ခါးသက်သက်အရသာနှင့်စီးကရက်နံ့က လျှာထဲရစ်ပတ်နေသည်ကြောင့် စိတ်ဆန္ဒတစ်စုံထကြွလာသည် ထို့နောက်ဟန်ဝတ်ထားသည့်ကြယ်သီးတပ်လေးကိုတစ်လုံးချင်းဖြုတ်ပြီး ဘောင်းဘီပါသူ့လက်ထဲပါသွားချေပြီး ကို့မှာကျန်တာဘောက်ဆာတစ်ခုတည်း ကိုယ်လုံးတည်းဖြစ်သွားသည့်ဟန်ကို စုံချည်ဆန်ချည်ကြည့်ပြီးသူပါအားလုံးချွတ်ပစ်လိုက်သည် ဘောက်ဆာပါချွတ်ပစ်လိုက်တော့ထွက်ပေါ်လာသည့်အကောင်ကြောင့်တံတွေးပင်မြိုချမိသည်

ခပ်စူစူလေးဖြစ်နေသောရင်ဘက်ကအသီးနှစ်ခုကိုလက်နဲ့မထိတထိသွားလုပ်လိုက်ပြီး ဖိချေလိုက်တော့ငြီးသံကလေးပင်ထွက်လာသည် ထိုမှတစ်ဆင့် ဘောက်ဆာအပေါ်ထပ်မှဟန်အရာအားလက်နဲ့ပွတ်ဆွဲလိုက်တော့ လူကမရိုးမရွဖြစ်လာရသည် နှုတ်ခမ်းသားတွေလဲမလစ်လပ်စေရ ထိုမှတစ်ဆင်ချင်း ရင်ဘက်တွေ ဗိုက်သားတွေပါအားပြင်းပြင်းစုပ်ယူလာသည် ဘောက်ဆာလည်းဘယ်ချိန်ကကျွတ်သွားမှန်းမသိလိုက်

သူဘောက်ဆာချွတ်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက်ထွက်ပေါ်လာသည်ကောင်လေးကလည်းတင်းမာနေပြီ အနီးနားမှာရှိသည့် Lubeကို သူ့အကောင်ကြီးပေါ်လောင်းချပြီး ဟန်၏အတွင်းဝလေးကိုပါလောင်းချပေးလိုက်သည် တစ်ပတ်နှစ်ခါဖြိုနေပေမဲ့လည်းအပေါက်လေးကကျပ်သိပ်နေတော့ တစ်ရစ်ချင်းထိုးထည့်နေရကာ စိတ်ကမရှည်တော့

"အား..!ဟာ့!."

"ရလား အရမ်းနာနေလား "

"ရတယ် ဆက်လုပ် "

ရတယ်ဆိုတာနဲ့ ခါးကနေထိန်းကိုင်ကာတစ်ဆုံးထိုးချပစ်လိုက်တော့ ခါးလေးပင်ကော့သွားကာ သူ့လက်ဆစ်တွေအားဆုပ်လာသည် အတွင်းသို့ထဲထဲဝင်ဝင်ရောက်သွားတော့ခဏငြိမ်ပေးထားလိုက်ပြီးမှ အားနှင့်ဆောင့်ချတော့သည်

"အာ့!.......အ! "

"ရှီး......"

"ဦး ​မြန်....မြန်....ပေး..."

အစကနာကျင်နေပေမဲ့နောက်ပိုင်းသာယာလာပုံရသည့်ဟန်ကတောင်းဆိုတော့ ဆောင့်ချက်တိုင်းမြန်လာသည် တင်ပါးနှင့်ဆီးခုံကရိုက်မိနေတာကြောင့်အသံတွေလည်းထွက်နေသေးသည်

ဤအရာ၌ကျွမ်းကျင်​နေပြီဖြစ်သောဦးက ဟန်အားလေးဘက်ထောက်ခိုင်းတော့ ဂူအောင်းနေသည့်အရာကကျွတ်ထွက်မသွား လေးဘက်ထောက်ရတာအချိန်ကြာလာတော့ ညောင်းလာပြီမို့ ပခုံးကနေထိန်းကိုင်ကာ အားပြင်းပြင်းဆက်ဆောင့်ချပစ်သည်

"အ့...ဦး....ဟန်..ပြီးချင်ပြီ "

"ခဏထိန်းထား မောင်မပြီးသေးဘူး "

အချက်သုံးဆယ်လောက်တရစပ်ဆောင့်ချပစ်လိုက်တော့မှ ဦးတုန်တက်သွားတာသိလိုက်သည် ဦးပြီးသွားပြီ

"နောက်တစ်ချီစကြမလား "

ချစ်ရသူအလိုကျခေါင်းငြိမ့်မိသည်နှင့် ပေါင်ကြားထဲနေရာယူနေပြီဖြစ်သည်

​​​မှောက်ရက်အနေထားကို ဦးကအပေါ်ကဖိထားပြီး သူ့အရာသာ ထပ်မံတိုးဝင်လာသည် အောက်ကလှုပ်ရှားမှုလည်းမပြတ်သလို နားသပ်စတွေ လည်ပင်းတွေ ကျောပြင်တွေကိုအနမ်းနှင့် ချိတ်ဆက်ထားလေသည် ဆောင့်ချက်တွေကလည်းပျင်းထန်သည်မို့ ဟန်မှာမချိမဆန့် ငြီးငြူရသည် နောက်တော့ပက်လက်လှန်ကာ ခြေနှစ်ချောင်းပခုံးပေါ်တင်ကာ ဆက်လှုပ်ရှားပြန်သည် အချက်ရေများစွာဖြစ်လာချိန်တော့ ခန္တာကိုယ်ကတုန်တက်လာပြန်ကာ အတူတူပြီးလိုက်သည်နှင့် ဦး၏ခန္တာကိုယ်က ဟန်အပေါ်ကျလာသည်

ပြွတ်စ်!

"မောင့်အသက် မောသွားပြီလား "

"အင်း "

"အိပ်တော့ "

အိပ်တော့ဟုဆိုပေမဲ့ နှုတ်ခမ်းသားတွေအားအကြမ်းပတမ်းနမ်းရှိုက်နေသေးသည် နှုတ်ခမ်းသားတွေလည်းပူထူနေပြီဖြစ်သည်

"မောင်လိုချင်သေးတယ် "

သူပင်ခေါင်းမညိတ်မိသေးနောက်တစ်ချီသို့ စပြန်သည်

"ဦး..ဖြည်းဖြည်း..နော် "

ဖြည်းခိုင်းပေမဲ့ညင်သာချင်းမရှိတစ်ဆုံးထိုးထဲ့လေသည် လေးဘက်ထောက်တော့လည်းဒူးကမခိုင်တော့တာမို့ ဘေးတစ်စောင်းအနေထားဖြင့် တိုက်ရိုက်ထိနေသလိုဖြစ်နေတာကြောင့်ဦး၏အရာကသားအိမ်ကိုပင်တက်ထိနေသလိုခံစားရသည် လက်တွေကလည်း ဦးလက်အားကိုင်ထားရလေသည် နောက်တော့ခါးကနေထိန်းကိုင်ကာအပေါ်တင်လိုက်လေသည် ဟန်အပေါ်ရောက်တော့ခဏငြိမ်နေလိုက်သည် ထိုစဥ်ဦးကခေါင်းရင်ဘက်ကိုအနည်းငယ်လျှောကာမှီလိုက်လေသည်နှင့် ဟန်လည်းစတင်လှုပ်ရှားတော့သည် ဟန်ကစက်ဝိုင်းပုံမွှေတော့ဦးမှာခေါင်းပင်မော့ကာ ညီးတော့သည်

"ဟာ့... ဟန်ရာ "

နောက်တော့ဖြည်းဖြည်းချင်းထိုင်ထလုပ်တော့သည် လုပ်နေစဥ်အတွင်းလည်း ဦးကအားမရဘူးထင် ခါးကနေထိန်းကာကိုယ်တိုင်ဆောင့်ချလေသည် ဟန်မှာလည်းအတွင်းသားတွေကဆွဲညှစ်ပေးတာကြောင့်နှစ်ယောက်စလုံး၏ခံစားမှုကအထွတ်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေကြသည် အချိန်ကြာလာတော့ဒူးကမခိုင်တော့တာသိသည့်ဦးကပဲအပေါ်ကနေထိန်းကိုင်ကအောက်ကနေဆောင့်တင်ပေးလေသည်

ဟန်မှာမောလွန်း၍ဦးအပေါ်ပဲလှဲချပစ်လိုက်ပစ်သည်

ပြွတ်စ်!

"မောင်သန်ရှင်းရေးလုပ်ပေးထားမယ် အိပ်လိုက်တော့ "

ရွှတ်!

အင်းမပြောအဲမပြောကိုယ်ပေါ်ကချလိုက်တာလည်းသိသည်ပြန်မပြောချင်း နောက်တော့ ပါးတစ်ဖက်နမ်းကာထသွားလေသည်

..........

"ဟန် မင်းအမေစီသွားသင့်တယ်လို့ထင်တယ်နော် "

"သွားချင်ဘူး "

"ကို့အမေဘဲဟန်ရယ် "

"ဟန်မှ...ကျစ်!သွားမယ် "

သွားမယ်ဆိုတာ တက်ကြွတဲ့​ကြက်ဖဆိုသည့်အတိုင်းပင်အဝတ်တွေသွားထည့်တော့သည် ညနေပိုင်းကားနဲ့ချက်ချင်းပေါကံကိုဆင်းချတော့သည် ကိုယ်ကသားလား သူကသားလားနားပင်မလည်တော့ လမ်းမှာတစ်ညအိပ်ရပြီး ပေါကံကိုညနေ့ပိုင်းတွင်ရောက်လာလေသည်

"ထွေးဦး ကလေးခေါ်သွား "

"သူ့အဖွား...."

"မြေးလို့သူမှအသိမှတ်မပြုတာခေါ်သွားစရာမလိုဘူး "

"ဟန်~ "

"ဦးတော်တော့ ဦးခေါ်လွန်းလို့သာ ဒီကိုလိုက်လာတာ ဆက်ပြောရင် ပြန်သွားဖို့ဝန်မလေးဘူး "

ဟန်ကတစ်ခါတစ်လေထိုသို့စိတ်ကြီးသည် ဟိုတစ်ခါတောတန်းဆင်းခဲ့သည့်အချိန်တုန်းက ယောင်္ကျားလေးကမွေးတဲ့ကလေးကို ငါမြေးလို့မခေါ်နိုင်ဘူးဆိုကတည်းက သားတယောက်ကောက်ချီကာ ဆင်းလာလိုက်သည်

"ယောက်ခမအမေ "

သူမ၏သားမက်ဖြစ်သူခေါ်သံကြောင့် ထိုင်ရာကနေခေါင်းထောင်ကြည့်မိသည် သူမအမှားကိုသိခဲ့သည်မှာလွန်ခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်လောက်ကတည်းကဖြစ်ပြီး သားဖြစ်သူကိုပြန်ဆက်သွယ်သော်လည်းသားမက်နှင့်သာအဆက်သွယ်ရခဲ့သည်

မိဘတယောက်အနေနဲ့ သားယောင်္ကျားကကလေးမွေးတာလက်မခံနိုင်ပေမဲ့ သူမကလည်းကလေးမွေးခဲ့သည့်မိခင်တစ်ဦးမို့ကိုယ်ချင်းစာတရားရယ် ပတ်ဝန်းကျင်ကရိုက်ခတ်လာသည့်ဒဏ်တွေကိုသူမကတံတိုင်းသဖွယ်ကာကွယ်ပေးရလေမည် သို့ပေမဲ့ သူမ၏သားမှာစကားတစ်ခွန်းကြောင့် စိတ်အနာကြီးနာနေပြီ တစ်သားမွေးတစ်သွေးလှဆိုသည့်အတိုင်းဖြူဖျော့ဖျော့အသားရေနှင့် သားမက်နှင့်နေရတာစိတ်ချမ်းသာပုံပေါ်သည်

"ယောက်ခမအမေ နေကောင်းလား "

ထောင့်မကျိုးသည့်သားမက်နှင့်မပြောချင်သော်ငြား သားမက်လို့လက်ခံထားရတာကတစ်ကြောင်း သားနှင့်ပြန်ဆင်ပြေအောင်လုပ်ပေးနိုင်တာလဲသူပဲရှိလေသည်

"ငါ့မြေးရော "

"ကိုယ့်အိမ်မှာနေတဲ့မြေးတောင်မသိဘူးလား "

"ဟန်~ ကျွန်တော်တို့သားကိုပြောနေတာလေ "

"သိသားပဲ ...တမင်ကိုပြောတာ "

"ဘာလဲ အရင်ကငါ့မြေးမသတ်မှတ်နိုင်ဘူးဆို အခုတော့ငါ့မြေးလား "

"သားဆက်ဟန် "

"မခေါ်နဲ့!! ကျုပ်ကခများသားမဟုတ်ဘူး ပြောခဲ့ဖူးတဲ့စကားတစ်ချို့မမှတ်မိဘူးထင်ပါရဲ့ ဘာတဲ့ ' ငါတို့အသိုင်းအဝိုင်းမှာဒီလိုအခြောက်မရှိဘူး ယောင်္ကျားတန်မဲ့ကလေးတောင်မွေးထားလိုက်သေးတယ် ငါအိမ်လာဘ်တိတ်တယ် ' ပြီးတော့ 'နင်လိုကောင်မျိုးအမွေပြတ်ကိုစွန့်လွှတ်တယ် ' ဆိုလား ခများကသာမေ့ချင်မေ့မယ် ကျုပ်မမေ့ဘူး အဲ့တော့ခများစွန့်ပစ်လိုက်တဲ့သားက ခများနဲ့ဘာမှမဆိုင်ဘူး "

"ဟင်း....ကောင်းပါ့ မအေကိုပြန်ပြောဆိုနေလိုက်တာ မြေမြိုမယ်အကောင်ရဲ့ လင်အားကိုးမိုက်နေတာ "

"ဟုတ်တယ် လင်အားကိုးနဲ့မိုက်နေတာ နောက်လည်းပြန်ပြောဆိုဖို့ရှိတာမို့လို့ကိစ္စမရှိရင်မခေါ်နဲ့ "

သားအမိနှစ်ယောက်ကြား ပိုင်စိုးဦးမှာ ဟိုလူကိုကြည့်လိုက်ဒီလူ့ကိုကြည့်လိုက်နှင့် ဘယ်လိုရှင်းပေးနိုင်မလဲဆိုပြီးစဥ်းစားလဲမထွက်တာကြောင့် ခေါင်းကိုသာခပ်နားနာကုပ်ပစ်လိုက်သည်

"ပိုင်စိုးဦး ငါ့မြေးခေါ်ပေး "

"ဦး.."

"ကျွန်တော်သိတာမို့လို့ သားကိုပေးတွေ့လိုက်ပါ "

ဟန်တားလည်းမရတော့ပဲ သားကိုခေါ်တော့သည်

ဦးနှင့်သားက အမေစီမှာဖြစ်ပြီး ဟန်ကလှေကတက်တွင်အနေထားနှင့်

"သား ဒါသားအဖွား ဒေါ်ခေတ်ဆက်ရတီတဲ့ "

"စိုးဆက်မှာအဖွားရှိတယ်လေ "

"မဟုတ်ဘူးလေ ဒါကသားဒယ်ဒီရဲ့အမေ "

"လာအုံး "

လာအုံးဆိုတာနှင့်သွားလိုက်ပေမဲ့အနားမကပ်

"နာမည်ကစိုးဆက်လား "

"မဟုတ်ဘူးဗျ အပြည့်စုံက ပိုင်စိုးဆက်ဦး ဒယ်ဒီပေးထားတာ "

"ဪ~ ခဏလောက်လာမလား "

လာမလားဆိုတော့လည်း တောင်ကြည့်မြောက်ကြည့် ကြည့်လိုက်သေးသည်

"မင်းအဖေမကြောက်နဲ့ လာခဲ့ "

"ဟို ဒယ်ဒီကပြောတယ် အဖွားအိမ်မှာဘဘရဲ့သားရှိတယ်တဲ့ "

"အော်~ အခုသူမရှိဘူးကျောင်းသွားတယ် "

သူသိချင်တာသိရပြီးသည်နှင့် သူမရှိရာလာခဲ့တော့သည်

နောက်ဆုံးသူမဟာလည်းအသက်ရွယ်က ၆၀ကိုစွန်းနေပြီ သားအကြီးကသုံးမရ ၊ သားအငယ်ကလည်းသူမကိုစိတ်နာနေလေသည် ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်၏အမွေအား လွဲပေးပြီးတရားစခန်းဝင်ရန်ဆုံးဖြတ်ထားလေသည်ကြောင့် အမွေခွဲထားသည့်စာချုပ်၌လက်မှတ်ထိုးရန်ခေါ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်

စာချုပ်ထဲတွင် သက်ဆိုင်ရာလူကြီးတွေ လက်မှတ်ထိုးထားကြလေပြီး ဆက်ခံမည်လက်မှတ်သာလိုတော့သည်

"ဒီမှာ မင်းဒယ်ဒီကိုလက်မှတ်ထိုးဖို့ပေးလိုက် "

ပေးလိုက်ဆိုတော့ စာရွက်လိပ်လေးကိုင်ကာ လှေကထစ်က အဖေစီသွားပေးရသည် ဟိုကပြန်ပေးလိုက်ပြီးအမှာပါးလိုက်ပြန်တာကြောင့် တစ်ခါသွားရပြီး အဖွားကနောက်တစ်ခါပြန်ပေးတော့ သွားမပေးတော့ပဲ ပိုင်စိုးဦးပေါင်ပေါ်တွင်တက်ထိုင်၍နေလေ​တော့သည်

"ဖွားလည်းဒယ်ဒီကို့မပေးနဲ့ ဒယ်ဒီလည်းမယူနဲ့ စိုးဆက်ကိုပဲပေးတော့ "

"အဲလိုရမလားစိုးဆက်ရယ် လူကလက်တောက်လောက်နဲ့အမွေလိုချင်နေရတာလဲ "

"ဖေဖေနော် "

နောက်ဆုံးဟန်ဘယ်လိုမှလက်မခံတော့ သားကိုပဲလွှဲပေးကာ မိဘဖြစ်သည့်သူတို့က အသက်၂၀ဖြစ်တဲ့ထိထိန်းသိမ်းပေးထားရမည်ဖြစ်သည် မြေ၄ဧကမို့တစ်ယောက်ကိုနှစ်ဧကစီနှင့် ဟန်က အိမ်တစ်လုံးပါလေသည်

တည်းခိုသည့်အိမ်ရောက်တော့ ဦးကတနေရာခဏဆို​ပြီးသွားလေသည် သားရယ်၊ သူ့လေးလေးရယ်က ဘုန်းကြီးကျောင်းသို့သွားတော့ ဟန်မှာအိပ်ယာပေါ်လှဲချလိုက်သည်နှင့် မျက်ခွံတွေလေးလာကာ အိမ်မက်ကမ္ဘာထဲရောက်သွားလေသည်

အီးးးးးဟီးးးးးးး

အိမ်မက်ထဲသားကငိုနေသလိုလို မျက်လုံးကဖွင့်လို့မရ သားငိုသံပိုကျယ်လာမှ အိပ်ယာက ကမန်းကတန်းထကာပြေးသွားမိလေတော့ မြေပေါ်မှာထိုင်ကာ ငိုယိုနေသည့်သား

"သား... စိုးဆက်..ဘာဖြစ်တာလဲ ဒယ်ဒီ့ကိုပြော. ၊ လေးလးရော "

"အီး...ဒယ်ဒီ..ဖေဖေလူဆိုး ဖေဖေ့ကိုရိုက်"

"ဖေဖေက သားကိုဘာလုပ်လိုက်တာလဲပြော ဒယ်ဒီရိုက်ပေးမယ် "

"မိန်းမကြီးတယောက်က သားမေမေတဲ့..ပြီးတော့သူကပြောသေးတယ် ဖေဖေနဲ့သူကချစ်နေတာတဲ့ "

'မေမေ ' သားအပြောကြောင့် ဦးနှောက်ကဘာမှထွက်မလာတော့

"သားဖေဖေနဲ့သိတာနေမှာပါသားရယ် "

"ဟုတ်ဘူး ဦးဟိန်းကပြောတယ် မင်းဖေဖေနဲ့ဒယ်ဒီကိုတယောက်ယောက်က ချစ်နေတယ်လို့လာပြောရင် စိုးဆက်တို့မိသားစုကိုခွဲ့မဲ့သူတဲ့ ပြီးတော့ အဲဒီလူကစိုးဆက်ကိုချစ်မှာမဟုတ်ဘူးတဲ့ "

"သားကိုချစ်လို့စတာနေမှာပါနော် သူကဘာပြောသွားသေးလဲသား "

ခေါင်းပဲခါပြီး သူ့ကိုဖက်ကာတစ်အီအီငိုပြန်တော့ ကျောပြင်လေးကိုပုတ်ပေးလိုက်ကာ စဥ်းစားခန်းဝင်ရသည် ရုတ်တရက်အတွေးထဲ အဲလိုတော့လုပ်ရက်မှာမဟုတ်ဘူးလေးဆိုပြီး စိတ်ကို တင်းထားကာ လာလျှင်မေးဖို့ဆုံးဖြတ်ထားလိုက်သည်

လာတော့လည်း ပြန်ဖို့အဝတ်တွေတစ်ခါတည်းပြင်ကာ စကားပြောဖို့အခွင့်ရေးမရ လမ်းခရီး၌လည်းမမေးချင် ပလောက်က ကျင်းကိုရောက်မှသာမေးရန်ပြင်လိုက်တော့သည် နေရာရောက်ပြန်တော့လည်းကိုယ်တကိုယ်လုံးကိုက်ခဲနေကာ ဒီရက်ပိုင်းထဲနေရသိပ်အဆင်မပြေနေ ထိုသို့ဖြင့်မေးမည့်စကားမမေးဖြစ်ပဲ နှစ်လလောက်ကြာသွားလေသည်

"အစီ ဦးဘယ်သွားလဲ "

"မသိပါဘူးဆက်ဟန်ရာ ထစ်ဆိုဘယ်ပျောက်ပျောက်သွားလဲမသိဘူး အဲကောင်မင်းနဲနဲပါးထိန်းအုံးခြေလှမ်းတွေပျက်နေတယ် "

"သားနဲ့ကိုဟိန်းရော "

"မင်းမေ့တက်ရန်ကော မင်းမင်းကသူတို့နေရာအလည်ခေါ်သွားတယ်လေမောင် ငဟိန်းကတော့သူ့ရည်းစားဆိုလား ရောက်လာတယ် အခုနသွားချောင်းတာရန်ဖြစ်နေကြတာထင်တယ် "

ထိုစဥ် သူတို့ရှိသည့်စားဖိုဆောင်ထဲသို့ ယုန်လေးကဝင်လာလေသည် ဒါဆိုအခုနကိုဟိန်းရည်းစားက ယုန်လေးပေါ့

"ကိုစီ အပြင်ခဏလောက်ထွက်ပေးလို့ရမလား ဦးလေးနဲ့နှစ်ယောက်တည်းစကားပြောချင်လို့ "

အစီအပြင်ထွက်ပြီးတာနှင့် ထမင်းစားပွဲလိုမျက်နှာချင်ဆိုင်ခုံတန်းလေးမှာဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်

"ယုန်လေး အားမနာပဲဦးလေးကိုဝန်ခံစရာရှိတယ် "

"အင်းပြော "

"ကိုပိုင်စိုးဦးနဲ့ ယုန်လေးကချစ်နေကြတယ် ပြီးတော့ဦးလေးတို့တောတန်းလာတဲ့နေ့က သူနဲ့နေခဲ့ကြတယ် "

မိန်းမသားဖြစ်သည့်ကိုယ့်တူမက ကိုယ့်မျက်နှာစေ့စေ့ကြည့်ကာပြောချလာသည့်စကားကြောင့် ခေါင်းပေါ်မိုးကြိုးပစ်သလိုခံစားလိုက်ရသည် သူဘာလုပ်ရမလဲ? သူဘာပြန်ပြောသင့်လဲ? လုပ်ရက်လိုက်တာဆိုတဲ့စကားကလွဲရင် ပါးစပ်ကဘာမှထွက်မလာ ဦးနှောက်ကဗလာနတ္ထိ

"ဘာလုပ်ပေးရမလဲ "

"ကိုပိုင်စိုးဦး ယုန်လေးကိုတာဝန်ယူပေးစေချင်တယ် "

"ဘာ!!! "

"မသိလို့မှားတယ်ဆိုငါမပြောဘူးအခုက နင့်ဦးလေးငါနဲ့ သူက လင်မယားတွေဆိုတာနင်သိတယ် ကလေးတယောက်တောင်ရပြီးပြီဆိုတာလဲနင်သိတယ် ပိုင်ရှင်ရှိတဲ့သူကိုရှောင်ရမှန်းမသိဘူးလား? ပြီးတော့နင်အခုဖြစ်သွားတာ နင့်ဦးလေးရဲ့ယောင်္ကျား ဘယ်လိိုစိတ်နဲ့ဖောက်ပြန်ကြတာလဲ? "

"နှလုံးသားကမလွန်ဆန်နိုင်ဘူး ဒီမှာဦးလေးသူက ဦးလေးကိုချစ်တယ်ပြောဖူးလို့လား ယုန်လေးကိုပြောတယ် ယုန်လေးလက်ခံတယ် အတူနေတယ် ဒါပဲလေ "

"အဟင်း...နင်တို့သဘောတူလို့နင်တို့နေကြတယ်လေ ဘာလို့လာပြောနေသေးလဲ ခေါ်သွားလိုက်တစ်ခါတည်း "

"မပြောလို့ရမလား အခုဟာကမပြောလို့မရလို့လာပြောရတာ အခုဆိုယုန်လေးမှာသူနဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ သူနဲ့အတူနေတာလည်း လူတိုင်းကသိနေတယ် "

ရက်စက်တယ်ဦး...ဦးအတော်ရက်စက်တယ် ဟန်ကိုမချစ်လို့ပဲထားပါတော့ ဖောက်ပြန်မယ်ဆိုသားမျက်နှာကိုတော့ကြည့်သင့်သေးသည်မလား? ပြီးတော့ကိုယ့်လင်ရဲ့တူမဖြစ်သူနဲ့မှတဲ့လား ?

ယုန်လေးပြန်သွားတော့မှ တစ်ယောက်တည်းအခန်းတွင်းဝင်ကာကြိတ်ငိုမိသည် ဦးကိုပြောဆိုလိုက်ချင်ပေမဲ့ဘယ်ရောက်လို့ရောက်နေမှန်းမသိ အကျယ်ကြီးအော်ငိုချင်ပြန်တော့လည်း ယောင်္ကျားဖြစ်ပြီးပျော့လွန်းလို့ဆိုတာလာအုံးမည် ရင်ထဲတစ်ဆစ်ဆစ်နာကျင်နေပြီး အသံတိတ်ငိုကြွေး ဖို့သာတက်နိုင်တယ် လေးနှစ်တာကာလအတွင်းဦးကချစ်တယ် တခွန်းမပြောဖူးပေမဲ့အပြုမူတွေကတစ်ဆင့် ကျေနပ်ခဲ့ရတော့ လုပ်ချတော့လည်းသူများနှင့်မတူရက်စက်လွန်းသည်

ဖောင်း~

ခွပ်~

ငိုနေရင်းနဲ့ပင် အပြင်၌အသံတွေကြားရသည်ကြောင့်မျက်ရည်တွေပင်မသုတ်မိ သုတ်ဖို့လည်းသတိမရ

အပြင်ရောက်လာတော့ ကိုဟိန်းက ဦးအားခွထိုးနေလေသည် ဘယ်သူမှလဲဝင်မဆွဲ

"တော်တော့ငဟိန်း အဲကောင်သေသွားမယ် "

"ထစမ်း..မင်းထစမ်း..မင်း... ဟာကွာ "

"ပိုင်စိုးဦး "

ဆက်ဟန်ခေါ်လိုက်တော့ ကိုဟိန်းကဖယ်ပေးလိုက်ပြီး ပိုင်စိုးဦးက သူ့အရှေ့၌ရပ်လာသည်

"ဘာလို့လဲ ၊ ဘာလို့အခုလိုလုပ်ရတာလဲ.. ဟမ်..ဖြေလေ "

ဘုန်း~

ဘုန်း~

ရင်ဘက်ကိုတဘုန်းဘုန်းထုရိုက်လာသော်မတားမိ ကျေနပ်သလောက်ထုရိုက်နေပါစေ

မို့တက်နေသည့်မျက်ဝန်းတွေက ဘယ်လောက်ငိုထားလဲသိသာနေသည်

"ကျုပ်..ကျစ်!...ခေတ်ဆက်သာဟန် ..တော်တော့"

"ဒါဆိုဘာလို့အခုလိုဖောက်ပြန်ရတာလဲဖြေရှင်းချက်ပေးလေ "

"ကျုပ်ကGay မဟုတ်ဘူး မိန်းမတယောက်အပေါ်စိတ်ယိုင်သွားတာကျုပ်မှားလား "

"ဒါဆို Gayဖြစ်တဲ့ဟန်ကမှားတာပေါ့ အဲလိုလား ဦးဘာလုပ်လုပ်ဟန်ဘာမှမပြောဘူး ဦးကိုယ်တိုင်ကလည်း 'မချစ်ရင်သာနေမယ် မဖောက်ပြန်တာမို့ စိတ်ချလို့ ရတယ်'ဆိုပြီးဦးကိုယ်တိုင်ပြောခဲ့တာ ဘာလဲဒီနှစ်တွေမှာကောင်းပေးခဲ့တာတွေကဘာတွက်လဲ ဘာလို့ဟန်အပေါ်လုပ်ရက်ရတာလဲ "

"ခေတ်ဆက်သာဟန်..ကျုပ်ပြောမယ်.. ကျုပ်ခများကိုမလိုချင်တော့ဘူး.. ကျုပ်အနားကထွက်သွားပါတော့ "

ဟင့်.

"မနှင်နဲ့!!.အစကတည်းကတာဝန်ယူမယ်ဆိုတာလည်းဦးပဲ ထွက်သွားဆိုတော့လည်းဦးပဲ မပူနဲ့ထွက်သွားမယ် မနေစေချင်တဲ့သူနားမနေဘူး ငါ့သားငါခေါ်သွားမယ် "

"မရဘူး ကျုပ်သားရဲ့အနာဂတ်မှာ Gayအဖေတယောက်လက်ထဲကြီးပြင်းလာတာမလိုဘူး ထွက်သွားချင်ခများဘာသာသွားကျုပ်သားကိုကျုပ်ပျိုးထောင်နိုင်တယ် "

"ဟေ့ရောင် "

ခွပ် ~

ငဟိန်း၏ရုတ်တရက်ထိုးချတာကြောင့် ရှောင်ချိန်မရသလို ဆွဲချိန်လည်းမရ

"ဟေ့ရောင်ငဟိန်းစိတ်ထိန်းစမ်း "

"ငါစိတ်ထိန်းရမယ်ဟုတ်လား ငါထိန်းလို့မရဘူး ဒီကောင်ကိုငါမထိုးလို့ ဆက်ဟန်ကိုငါထိုးရမှာလား ဟိုကောင်မ ယုန်လေးကိုငါသွားထိုးရမလား..ဟမ်.."

"လွှတ်စမ်း "

"မင်းပြောကြည့် မင်းဖောက်ပြန်စရာလူရှားသလား ဆက်ဟန်ကရောပေါင်းလာတဲ့နှစ်တွေမှာ သူ့တာဝန်တွေပျက်ကွက်ခဲ့တာရှိသလား.. ငါမေးနေတယ်ဟေ့ရောင် "

ခွပ်~

ပိုင်စိုးဦးက ဘာမှပြန်မလုပ် ကော်လံစကိုဆွဲထားသည့်လက်ကိုပုတ်ချကာ အထဲဝင်သွားလေသည် ဟန်မှာသာနေရာ၌ပင် ထိုင်ချလိုက်မိသည် ရင်ထဲလည်းဖြေမဆယ်နိုင်အောင်ဖြစ်ရသည်

ကိုယ်ရွေးချယ်ထားသည့်အိမ်ထောင်ဖက် ၊ ပျော်စရာအဖြစ်သတ်မှတ်ထားသည့်အိမ်ထောင်ရေး ၊ ပျော်စရာမိသားစု ၊ လင်အားကိုးနဲ့အမေ့ကိုတောင်စော်ကားခဲ့သည့် သားမိုက် ၊ အခုလိုစွန့်ပစ်ခံလိုက်မည်လို့ဘယ်တုန်းကမှမတွေးခဲ့မိ...

ဘုတ်!

"ရော့မင်းအဝတ်အိတ် "

ပိုင်စိုးဦးပစ်ချပေးလာသည့်အဝတ်အိတ်ကြီးတစ်အိတ်ရယ် ဖုန်းနဲ့ပိုက်ဆံအိတ်ရယ်ကိုကြည့်ကာ ဒေါသဆိုတာထက် ဝမ်းနည်းစိတ်ကပိုတိုးလာသည်

ဒီလိုချိန်မှာဟန်ကငိုနေရမဲ့သူမဟုတ် ၊ မာနကလေးတင်းကာ အဝတ်အိတ်တွေဆွဲပီးထွက်လာလိုက်သည် ဘယ်သွားရမယ်မှန်းလဲမသိ အမေ့အိမ်ပြန်ဖို့လည်းမဖြစ်နိုင် ရွာပြန်တော့လည်း လင်ကဖောက်ပြန်ပြီးနှင်လွှတ်ခံလိုက်ရပြီလို့ အရှက်ကရအုံးမည်.....

အိမ်နေရင်းအင်္ကျီနှင့်ပုဆိုးကိုဖြစ်သလိုဝတ်ထားပြီး အဝတ်အိတ်ကြီးရယ်နှင့် လမ်းမတန်းတွင်တရှုံ့ရှုံ့ငိုကာ ခြေဗလာနှင့်သွားနေသည့်ကောင်လေးကို ဘယ်သူကမှ ဘယ်ကလဲ ဘယ်သွားမလဲမမေးသလို ကံယကံရှင်ကိုယ်တိုင်က ဘယ်ကိုခြေဦးတည်နေလဲမသိ..

*Please is Vote*

*ဒီအပုဒ်နဲ့ပတ်သက်ပြီးအမြင်လေးတွေကို comment ရေးခဲ့ပေးကြဗျ*

........................................................................

Zaw

မနက္တြင္ေတာ့ ေခတ္ဆက္သာဟန္တစ္ေယာက္လင္ႏွင့္သားရွာရေတာ့သည္ ေတြ႕ေတာ့လည္းငိုရခက္ရီရခက္

ပိုင္စိုးဦးကတည့္တည့္ျဖစ္ေပမဲ့ ဟိန္းစိုးေအာင္ကပိုင္စိုးဦး၏ေျခနားေရာက္ေနၿပီး သားကသူတို႔အလယ္ကေခါင္းရင္းေပၚေရာက္ေနေလသည္ ေျခတစ္ဖက္က သူ႕အေဖလည္ပင္းထက္ေရာက္ေနေသးသည္

ခ်ပ္!

"အယ္~ မရီး"

"တိုးတိုး ဓာတ္ပုံရိုက္ရအုံးမယ္ "

"အိုေက ဒါကေဆးပုံပဲ "

ဓာတ္ပုံအဝရိုက္ၿပီးမွ ဦးကိုေရာကိုဟိန္းပါႏွိုးရသည္

"ဘယ္လိုအိပ္ေပ်ာ္သြားမွန္းမသိဘူး "

"ကိုဟိန္း "

"အင္း"

"ထေတာ့ "

"ရႈး~ စိုးဆက္အိပ္ေနတယ္ "

ခြီး.....

"ငါ့သားကနိုးၿပီ မင္းပဲရွိေတာ့တာ "

"အြန္း~ ကြၽတ္စ္.. ကြၽတ္စ္.. ဦးဦးရွိတယ္ "

"ဟာ~ ဒီေကာင္အိမ္မက္ထဲကေတာင္မထေသးဘူး "

"ထားလိုက္ေတာ့ဦးရယ္ ညကဘယ္ခ်ိန္မွအိပ္လဲမသိပဲအိပ္ပါေစ "

"ေတာ္ေသးတာေပါ့ညက ခမ်ားသားမနိုးလို႔ "

"ဖ်ားတက္ေသးသလား "

"ကိုယ္ေအးေနတယ္ ေဈးလိုက္လို႔ရမွာပါ "

"မေခၚသြားပါနဲ႕လား ေနကပူပူနဲ႕ "

"မင္းသားအဲေလာက္လဲမေပ်ာ့ဘူး ေတြ႕လားသြားရမယ္ဆိုေတာ့ျမဴးေနတာပဲ "

"ဟုတ္ပ "

ပိုင္စိုးဆက္ဦးတေယာက္အလွေတြေသခ်ာလိမ္းၿပီးအျပင္၌တေယာက္တည္း ထိုင္ေနရေလသည္ အဓိကလူေတြကတေယာက္မွထြက္မလာ

"ေလးေလးလဲရွိတယ္ေလ သားရဲ႕ "

"တိတ္ေန စိုးဆက္စိတ္ဆိုးမွာ "

ေနာက္ဆုံးစိတ္မရွည္ေတာ့၍ ေအာ္ေခၚရေတာ့သည္

"ဖိုးေလးေရ........... "

"လာၿပီ စိုးဆက္ရယ္ စိတ္ႀကီးပဲ "

"ဦးလုံး ၊ ဦးစီ ၊ ဦးပိန္ရွည္ ၊ ဦးရွမ္း ၊ လာၾကပါေတာ့......"

"စိုးဆက္ ေမာတယ္ေရေသာက္ "

"ေလးေလးပဲသိတယ္"

"လာပါၿပီစိုးဆက္ရာ ပိုက္ဆံထုပ္ေနရေသးတယ္ဟ "

"လူစုံၿပီသြားမလား "

"ေဖေဖက်န္ေသးတယ္ ဦးမင္း ဥဟိန္းေရာ"

"ေဖေဖလည္းလာၿပီ မင္းဦးဟိန္းေခၚလိုက္ "

"ဥဟိန္းေရ ေအးေခ်းလုပ္ "

"ဟယ္~ မင္းသားဘက္လိုက္တယ္က်န္း "

"စကားကလည္းအခုထိမပီဘူး "

"ပီတယ္ေလ ေျပာျပရမလား "

"ေျပာစမ္းပါအုံးကြ "

"ခ်ပတ္! "

"မွတ္ပလား ဆဲတက္မွန္းသိသိနဲ႕ တမင္ကို"

"မင္းအဲလိုဆဲရေအာင္မင္းမွာရွိလို႔လား "

"စိုးဆက္မွာေ႐ႊဂ်ိဳးရွိတယ္ ၾကည့္မလား "

"ၾကည့္စရာလား ငါ့မွာလည္းရွိတယ္ "

"မိုးမခ်ဳပ္ေစနဲ႕ေနာ္ သားကေနသိပ္ေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး "

"က်ဳပ္လဲအေဖပါဟန္ရာ "

"အေပ်ာ္လြန္ေနမွာစိုးလို႔ဟန္ကေျပာတာ ေနမျမင့္ခင္သြားၾကေတာ့ ဟန္လဲအလုပ္သြားေတာ့မယ္"

"အင္း ဂ႐ုစိုက္အုံး "

"ဒယ္ဒီ အားမြ "

ပါးနမ္းတာကို အားမြကိုရေအာင္ေျပာရေသးသည္ မဟုတ္လွ်င္ စကားမေျပာေတာ့

"ေဖေဖလည္းနမ္း "

"မနမ္းဘာဘူး ရႈပ္ရႈပ္ရွက္ရွက္ "

"စိုးဆက္အိပ္တုန္းက ေဖေဖနမ္းတယ္ေယ ဒယ္ဒီတကိုယ္လုံးနမ္းေနတာ မြမြမြဆိုၿပီး"

"ေဟ့ေကာင္!! "

"ေအာ္နဲ႕ ခ်ိဳခ်ိဳလည္းနမ္းေသးတယ္ "

"ေဟ့ေကာင္!!!ေတာ္ ~ေတာ္ "

ပါးစပ္ကိုအတင္းပိတ္ရေတာ့သည္ မဟုတ္ရင္မဟုတ္တာေတြထြက္လာမွာ ဟန္ကိုၾကည့္ေတာ့ေျခရာပင္မက်န္အစေပ်ာက္သြားသည္မွာ သားကိုၾကည့္ေတာ့ သူမမွားဘူးပုံစံနဲ႕

"ကေလးေရွ႕ကိုမေရွာင္ ႐ြတာကို "

"အိပ္ၿပီထင္လို႔ေပါ့ "

"ကို႔သားတေယာက္လုံးအိပ္လားမအိပ္လားမင္းမသိဘူးလား "

"ငါေသခ်ာသိပ္ထားတာ မင္းတူငလည္ကအိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တာေနမွာေပါ့ "

...........

စပို႔ရွပ္ေရာင္စုံအကၤ်ီေလးကိုပလုံးႏွစ္ဖက္ ေသခ်ာတင္ဝတ္ထားၿပီးစကေဘာင္းဘီအမဲဒူးတင္ေလးကို ေသသပ္စြာဝတ္ထားၿပီးဘြတ္အမဲကို ေျခစြပ္အျဖဴတိုေလးႏွင့္တြဲ၍ဆင္ထားေလသည္ ဆံပင္အလယ္ခြဲကိုအေနာက္ကိုေျပာင္သိမ္းထာသည္ေၾကာင့္မ်က္ႏွာေလးေထာင့္ကေလးဟာရွင္းေနၿပီး ႏႈတ္ခမ္းညိုညိုေလးေတြကေကြးေနေလသည္ သူ႕ကိုကဒီလိုၾကေတာ့ ခန့္သား...

"ဦးလုံး စိုးဆက္ဗိုက္ဆာတယ္ "

"ေဟ့ေရာင္ေတြ ကေလးဗိုက္ဆာေနၿပီဆိုင္ဝင္မလား "

"ဝင္မယ္ "

ကားေပၚကဆင္းသည္ႏွင့္ငလုံး၏ ဂုတ္ေပၚေရာက္သြားေလၿပီ ဆိုင္ထဲဝင္ထိုင္ေတာ့ငဟိန္းနဲ႕ကပ္ရပ္မွာ

"ဘာစားမလဲစိုးဆက္ "

"ကြတ္တီယိုေၾကာ္ ၾကက္နဲ႕ ေဖေဖ"

သူစားခ်င္တာေျပာၿပီးသည္ႏွင့္တစ္ခါ သူ႕ေလးေလးဘက္ေရာက္လာေလသည္ စိုးဆက္တို႔ခိုင္းရင္ဘယ္သူမွမလြတ္

"ေလးေလး စိုးဆက္ကိုေခ်ာကလက္ေလးတစ္ခြက္မွာေပးပါအုံး "

"ကိုယ္ေတာ္ေလးမွာၿပီးရင္ေသာက္တာလဲမဟုတ္ ေရာ့.."

စိုးဆက္ႏွင့္တေနရာရာသြားတိုင္းကိုကိုး ႏွစ္ဗူးေလာက္ကိုအပါသယ္ရေလသည္ ဘယ္ဆိုင္မွာဘယ္လိုအရာသာေကာင္းေကာင္းမွာၿပီးသည္ႏွင့္ မေသာက္ေတာ့ မရီးေရာပါလွ်င္ ပိုင္စိုးဦး၏လြယ္အိတ္ထဲအနဲဆုံးေလးဗူးေလာက္ပါသည္

"ဥဟိန္း ပူရို႔ "

"စကားပီေအာင္ေျပာစိုးဆက္ "

"ဦးဟိန္း ပူလို႔"

ကြတ္တီယိုေၾကာ္ေအးသည္ထိ ေလမႈတ္ေပးလိုက္ၿပီး အစီအားခြံေကြၽးခိုင္းေတာ့သည္ အစားစားရင္ေလမႈတ္တာတေယာက္ မွာေပးရတာတေယာက္ ခြံ႕ရတာတေယာက္ စိုးဆက္တို႔ဗိုလ္က်ပဳံက

"ဦးဟိန္းဟာလည္းခြံ႕"

"ဦးလုံးတစ္ရႈး"

"ေဖေဖ ေရ"

"ဟင့္~ဦးစီက စိုးဆက္ကိုစိတ္မရွည္ဘူးေပါ့ "

"ဦးစီလဲခြံ႕ေပးေနတာပဲေလ စိုးဆက္ "

"ဟင္းးးးဆိုၿပီးသက္ျပင္းအရွည္ခ်တယ္ "

ဟာ.........

"ေတာ္ၿပီ ဦးဟိန္းပဲခြံ႕ေတာ့ "

*ဦးသက္ က်ဳပ္တစ္ခုသတိရမိတယ္ ဆက္ဟန္သူ႕ဗိုက္နဲ႕တုန္းကလည္းက်ဳပ္တို႔ေတြအဲလိုပဲအနိုင္က်င့္ခဲ့တာ*

*အဟုတ္ပေမာင္*

ကစားကြင္းလဲေရာက္သလို ေလာင္းကစားဝိုင္းေတြလည္းေရာက္ခဲ့သျဖင့္ ျပန္ေရာက္လွ်င္ သားဒယ္ဒီကိုမေျပာနဲ႕ေနာ္ ကိုကိုးတိုက္မယ္ ဟုအစားႏွင့္ေခ်ာ့ထားရေလသည္

သူတို႔က်င္းျပန္ေရာက္ေတာ့၅ခြဲျဖစ္ေနၿပီ

"ငါကေသၿပီထင္တာ မင္းလင္ကေဒါသထြက္ေနၿပီ "

"တကယ္လား "

"ေအး သြားျမန္ျမန္ "

သူတို႔ေတြတဲေရာက္ေတာ့ ဟန္ကတဲအေရွ႕ကကြပ္ပစ္မွာ ထိုင္ေနေလသည္

"ျပန္မလာေတာ့ဘူးထင္တာ "

"ဘာလို႔ျပန္မလာရမွာလဲ က်ဳပ္ကဒီမွာေနတာကို "

"အခုဘယ္ခ်ိန္ရွိၿပီလဲ "

"၅ခြဲ "

"ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ခဲ့တယ္ေပါ့ "

"ေပ်ာ္တာေပါ့ "

"ဘယ္ေတြသြားတာ "

စိတ္တိုေနမွန္းသိတာေၾကာင့္ ျပန္ေျဖခ်ိန္မၾကာရဲ႕သလို ေမးကြန္းတိုင္းေျဖေနရေလသည္

"ေဈးနဲ႕ကစားကြင္း "

"အဲေလာက္ပဲလား "

"အင္း "

"သားကဘာျဖစ္ေနလဲ သိလား "

"ေနမေကာင္းဘူး "

"ဒီခ်ိန္မွဘာလို႔ျပန္ေရာက္တာ "

"ဟိုေကာင္ေတြ သြားတဲ့ေနရာလိုက္ေနလို႔ "

"ဘယ္ကတည္းကသြားတာ "

"မနက္၈နာရီက"

"ကစားဝိုင္းမွာရႈံးလာတယ္မလား "

"ဘာလို႔ရႈံးမွာလဲ သားပါတာကို "

လႊတ္ခနဲေျဖမိၿပီးမွ သြားၿပီဟုစိတ္ထဲကေတြးလိုက္ၿပီး ဟန္ကိုၾကည့္ေတာ့မွင္ေသေသ

"မနက္ကတည္းကသြားတယ္အခုမွေရာက္တယ္ သားေနမေကာင္းတာလဲသိတယ္ ကစားဝိုင္းသြားတာလဲ မတားဘူး ဟန္စကားအေလးနက္မထားတာလား သားကိုကစားဝိုင္းမေခၚပါနဲ႕လို႔ မမွာထားဘူးလား ဟမ္~ တေန႕လုံးဟန္ကအလုပ္ထဲမွာစိတ္မပါဘူး ငါ့သားဖ်ားေနမလား က်င္းေရာက္ေနၿပီလား ေတြးၿပီးစိတ္ပူေနရတယ္ ေဟာေရာက္ေတာ့ 'မလာေသးဘူး' တဲ့ ဖုန္းဆက္ေတာ့လည္းမကိုင္ ဘာလို႔လဲ နဲနဲေလးမွမေတြးမိဘူးလား ေတြးမိရင္လည္းအသိေလးရွိအုံးမွေပါ့ သားေနမေကာင္းတာေစာေစာျပန္ရမယ္ဆိုၿပီးေတာ့ ဟန္စကားေတြကေလထဲမွာေပ်ာက္သြားတာလား "

"က်ဳပ္မွားတာပါ သားလဲအဆင္ေျပေနတာနဲ႕က်ဳပ္ေမ့သြားတာ "

"ေနာက္တစ္ခါ..."

"ေနာက္တစ္ခါဆို သားကိုကစားဝိုင္းမေခၚေတာ့ပါဘူး က်ဳပ္ကတိေပးတယ္ "

"ဒယ္ဒီ "

သားကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ အဝတ္စားေတြလဲေပးထားၿပီးေရပတ္တိုက္ေပးထားပုံရကာ နဖူးေပၚဝဲက်ေနသည့္ဆံပင္ေလးေတြကိုၾကက္ေတာင္စီးေပးထား၍မ်က္ႏွာေလးကၾကည္လင္ေနေလသည္

"ေဖေဖကိုဆူပါနဲ႕ စိုးဆက္ပါဆူ ေနာ္..."

"သြားေတာ့ ပိုင္စိုးဦး"

ပိုင္စိုးဦးလို႔ေခၚပုံအရ ဟန္စိတ္ဆိုးေနေသးသည့္သေဘာျဖစ္တာေၾကာင့္လွည့္ထြက္လာလိုက္သည္

"ဒယ္ဒီကရိုက္မယ္ဆိုရင္ေရာ "

"ရိုက္ရဘူး စိုးဆက္ရိုက္ၿပီးရင္ဒယ္ဒီကငိုမယ္ ဒယ္ဒီငိုရင္ေဖေဖကဆူမယ္ ၿပီးရင္ဒယ္ဒီကိုေခ်ာ့ရမယ္ ဒယ္ဒီကစိုးဆက္ကိုစိတ္ေကာက္မယ္ အဲဒါနဲ႕သံသရာလည္.....ေနမွာ.. မရိုက္နဲ႕ေတာ့္...ဆူလည္းမဆူနဲ႕ေတာ့ဒယ္ဒီေမာမယ္ ေနာ္..ဒယ္ဒယ္ကလိမၼာတယ္ "

ခြၽဲၿပီးဆိုတာနဲ႕မ်က္ႏွာကိုအတက္နိုင္ဆုံးငယ္ခ်ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းေလးေထာ္ကာ ဒယ္ဒယ္ကဆိုၿပီးအစခ်ီသြားတက္သည္

"အံမယ္ အဲလိုေျပာရေအာင္ကေလးမွတ္ေနလား "

"ဟုတ္တယ္ေလ စိုးဆက္ဆိုထမင္းခြံ႕စရာမလိုေတာ့ဘူး ဒယ္ဒီကေဖေဖခြံ႕ေနရတုန္း"

"အဲလိုေလွ်ာ္လိုက္လို႔ရမလား ..လာစမ္း"

"မလာဘူး လာရင္ရိုက္မွာ "

"မရိုက္ဘူးဆို လာခဲ့ "

လာဆိုေတာ့လည္းကုပ္ကုပ္ေလးလာသည္ ၿပီးတာနဲ႕သူ႕အေပၚတက္ခြကာေနရာအႏွံ႕နမ္းမည္ စိုးဆက္တို႔ခြၽဲရင္အဲလို..

"ေပ်ာ္ခဲ့လား "

"ေပ်ာ္တယ္ "

"ဘာေတြစားခဲ့လဲ "

"မ်ားႀကီး ဦးလုံး၊ဦးစီ ၊ ေလးေလး ၊ ဥဟိန္း စိုးဆက္ကိုမ်ားႀကီးဝယ္ေကြၽးတယ္ "

"မင္းေဖေဖေရာ "

"ေဖေဖရဲပါတယ္ "

"ဒယ္ဒီ ဒီေန႕ေလကစားကြင္းထဲမွာ ဒုတ္ထိုးေရာင္းတဲ့အန္တီႀကီးနဲ႕ေတြ႕ခဲ့တယ္ "

"ဟုတ္လား အဲဒါဘာျဖစ္လို႔ "

"စိုးဆက္ကစားခ်င္လို႔ ေဖေဖကိုေျပာတာအာလုံးအဲဆိုင္ကိုသြားၾကတယ္ အဲမွာအန္တီႀကီးကေလ ေဖေဖကိုေျပာတယ္ "

"ဘယ္လိုေျပာတာလဲ "

"ကေလးကခ်စ္စရာေလး မင္းညီေလးလားတဲ့ "

စကားေျပာဆိုအမူရာကအစတစ္ေထရာတည္းလုပ္ျပေနသည့္သားေၾကာင့္ၿပဳံးေယာင္သာတက္နိုင္သည္

"အဲေတာ့ ေဖေဖကဘာျပန္ေျပာတာလဲ "

"မဟုတ္ဘူး က်ဳပ္သားလို႔ေျပာလိုက္တယ္ အဲဒါနဲ႕အဲအန္တီႀကီးက ရယ္ၿပီးေတာ့ကေလးကအေမတူေနမွာေခ်ာတယ္ေနာ္လို႔ေျပာတယ္ "

"အမွန္ပဲေလ သားကေခ်ာတာကို "

"စိုးဆက္ေခ်ာတာသိတာေပါ့ ဒါမဲ့စိုးဆက္ကျပန္ေျပာလိုက္တယ္ စိုးဆက္ကအေမကေမြးတာမဟုတ္ဘူး ဒယ္ဒီကေမြးတာလို႔ေျပာလိုက္တယ္ "

ထိုသို႔လည္း လွ်ပ္တပ်က္ဂုဏ္ဝင္ဆာရေသးသည္

"ဟုတ္တာေပါ့ သားကိုဒယ္ဒီကေမြးတာ "

"အဲဒါကိုမယုံဘူး ကေလးမွာအေမမရွိဘူးထင္တယ္ ကေလးစိတ္ဒဏ္ရာေတြရေနတယ္ထင္တယ္ေတြဘာေတြေျပာေနေသးတာ "

"သားေဖေဖကဘာမွမေျပာဘူးလား "

"ေျပာတယ္ က်ဳပ္သားမွာအေဖႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္ ၿပီးေတာ့က်ဳပ္သားကို သူပဲေမြးတာ လို႔ေျပာတယ္ "

"မွန္တာေပါ့ "

"ဆက္ေျပာေသးတယ္ က်ဳပ္ေယာကၤ်ားကက်ဳပ္သားနဲ႕တစ္ေထရာတည္းပဲလို႔ေျပာလိုက္တယ္ ၿပီးေတာ့မဝယ္စားေတာ့ဘူး စိုးဆက္လည္းမစားခ်င္ေတာ့လို႔ေဖေဖေခၚၿပီးထြက္လာလိုက္တယ္ "

"ဒယ္ဒီ ကစားကြင္းကကိုကိုကေျပာတယ္ ကေလးကအေမကမဟုတ္ပဲေမြးလို႔မရဘူးတဲ့ စိုးဆက္က်ေတာ့ဒယ္ဒီကေမြးတာဆိုဒယ္ဒီေယာကၤ်ားေလးေလ "

"စိုးဆက္ အေဖ့စီလာ "

ဦးကလည္းေရမိုးခ်ိဳးၿပီးသည္ႏွင့္ဟန္တို႔သားအဖေဘးတြင္လာထိုင္ေလသည္ ၿပီးတာနဲ႕ဦးအေပၚေရာက္သြားျပန္သည္

"သားကငယ္ေသးေတာ့အေၾကာင္းစုံကိုရွင္းျပလို႔မရဘူး မင္းကိုမင္းဒယ္ဒီဗိုက္ထဲကေမြးထုပ္လိုက္တာ မင္းဒယ္ဒီဗိုက္မွာဒဏ္ရာေလးေတြ႕တယ္ဟုတ္ "

ေျပာေတာ့လည္းေခါင္းတၿငိမ့္ၿငိမ့္

"မင္းကိုေမြးတုန္းက မင္းဒယ္ဒီဗိုက္ႀကီးကိုဓားနဲ႕ခြဲၿပီး မင္းကိုယူထုပ္လာတာ အဲဆိုေသးေသးေလး ၿပီးေတာ့အပ္ႀကီးႀကီးနဲ႕ျပန္ခ်ဳပ္လိုက္လို႔ အခုလိုအမာ႐ြတ္ကေလးျဖစ္ေနတာ "

"ဓားႀကီးနဲ႕ခြဲတာ အဲဆိုဒယ္ဒီအရမ္းနာမွာေပါ့ "

"နာတာေပါ့ ၿပီးေတာ့ သားမ်က္ႏွာေလးေတြ႕လိုက္ေတာ့နာတာေတြေပ်ာက္သြားေကာ "

"ဒယ္ဒီကိုခ်စ္တယ္ "

"ငါ့ကိုၾကမခ်စ္ဘူးေပါ့ "

"ခ်စ္ပါဘူး ေဖေဖကိုခ်စ္မဲ့ဒယ္ဒီရွိသားပဲ "

ဟားးးးး....ဟာ......ဟားးးးးး

"ငလည္ေလး ေလးေလးထမင္းစားေနတယ္ သြားစားေခ် "

သားသြားေတာ့မွ ဟန္ေပါင္ေပၚလွဲခ်ကာ စိတ္ဆိုးေနသူကိုေခ်ာ့ဖို႔ျပင္ရသည္

"ဟန္ စိတ္ဆိုးေနေသးတာလား "

"နဲနဲ "

ႁပြတ္စ္!

ေပါင္ေပၚလွဲေနရင္း ႐ုတ္တရက္ထကာႏႈတ္ခမ္းအားနမ္းလိုက္သည္ေၾကာင့္ေရွာင္ခ်ိန္မရလိုက္ ေနာက္ေတာ့ေခါင္းေနာက္ကိုပါထိန္းကိုင္လာကာ အနမ္းေတြဆက္ေတာ့သည္

ႏႈတ္ခမ္းသားတစ္ခုလုံး ဝါးၿမိဳမတက္နမ္းလာသည္ေၾကာင့္တြန္းဖယ္မိေသာ္လည္း မလႈပ္ ေနာက္ဆုံးတဘုန္းဘုန္းထုရိုက္ေသာ္လည္း အလုပ္ၾကမ္းေတြလုပ္ထားရသည့္ရင္ဘက္က်ယ္ႀကီးကေက်ာက္ေဆာင္ေက်ာက္သားလို မာေက်ာေနသည္

ႁပြတ္စ္!

သူလႊတ္ေပးေတာ့မွ အေမာေျဖရသည္ အတူေနလာသည္မွာေလးႏွစ္ျပည့္ေတာ့မည္ ထိုသို႔နမ္းတိုင္းအက်င့္သားကမရေသး

"အျပင္မွာဆိုတာေလးသိအုံး "

"အထဲဝင္မယ္ "

"ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ "

"မရေတာ့ဘူး က်ဳပ္ဟာတင္းေနၿပီ "

ေျပာၿပီးသည္ႏွင့္ စားဖိုေဆာင္ဝင္သြားေလသည္ ျပန္ထြက္လာေတာ့ အေနာက္မွာ သားနဲ႕သူ႕ညီ ႏွင့္ကိုဟိန္းဘာပါလာေလသည္

"ဒယ္ဒီ စိုးဆက္ဖိုးေလးစီသြားအိပ္မယ္ေနာ္ "

"ဒယ္ဒီနဲ႕အိပ္ပါလားသားရယ္ "

"ေလးေလးကေျပာတယ္ ဖိုးေလးကေခၚထားတယ္တဲ့အဲဒါသြားမယ္ေနာ္ "

ေျပာမရတဲ့အဆုံးလႊတ္လိုက္မွရေတာ့သည္ ဦးလက္ခ်က္ဆိုတာေကာင္းေကာင္းသိတာေပါ့

သားတို႔အားလုံးထြက္သြားတာေသခ်ာမွ ဟန္ကိုယ္လုံးေလးကာေပြ႕ကာ အခန္းတြင္းခ်ေပးလိုက္သည္

ခ်ေပးလိုက္သည့္အတိုင္းပင္ထိုင္ေနကာစိတ္ေကာက္ေနေသးသည့္လူကႏႈတ္ခမ္းကေလးကေထာ္ေနေလသည္မို႔ ေမးကေနဆြဲေမာ့ကာႏႈတ္ခမ္းသားေတြကိုစုပ္ယူပစ္လိုက္ၿပီးအလိုက္သင့္ဟာေပးသည့္ႏႈတ္ခမ္းအတြင္းသို႔လွ်ာတိုးဝင္ၿပီး ေလအလစ္လပ္မရွိစုပ္ယူလိုက္သည္

ခါးသက္သက္အရသာႏွင့္စီးကရက္နံ႕က လွ်ာထဲရစ္ပတ္ေနသည္ေၾကာင့္ စိတ္ဆႏၵတစ္စုံထႂကြလာသည္ ထို႔ေနာက္ဟန္ဝတ္ထားသည့္ၾကယ္သီးတပ္ေလးကိုတစ္လုံးခ်င္းျဖဳတ္ၿပီး ေဘာင္းဘီပါသူ႕လက္ထဲပါသြားေခ်ၿပီး ကို႔မွာက်န္တာေဘာက္ဆာတစ္ခုတည္း ကိုယ္လုံးတည္းျဖစ္သြားသည့္ဟန္ကို စုံခ်ည္ဆန္ခ်ည္ၾကည့္ၿပီးသူပါအားလုံးခြၽတ္ပစ္လိုက္သည္ ေဘာက္ဆာပါခြၽတ္ပစ္လိုက္ေတာ့ထြက္ေပၚလာသည့္အေကာင္ေၾကာင့္တံေတြးပင္ၿမိဳခ်မိသည္

ခပ္စူစူေလးျဖစ္ေနေသာရင္ဘက္ကအသီးႏွစ္ခုကိုလက္နဲ႕မထိတထိသြားလုပ္လိုက္ၿပီး ဖိေခ်လိဳက္ေတာ့ၿငီးသံကေလးပင္ထြက္လာသည္ ထိုမွတစ္ဆင့္ ေဘာက္ဆာအေပၚထပ္မွဟန္အရာအားလက္နဲ႕ပြတ္ဆြဲလိုက္ေတာ့ လူကမရိုးမ႐ြျဖစ္လာရသည္ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြလဲမလစ္လပ္ေစရ ထိုမွတစ္ဆင္ခ်င္း ရင္ဘက္ေတြ ဗိုက္သားေတြပါအားျပင္းျပင္းစုပ္ယူလာသည္ ေဘာက္ဆာလည္းဘယ္ခ်ိန္ကကြၽတ္သြားမွန္းမသိလိုက္

သူေဘာက္ဆာခြၽတ္လိုက္သည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ထြက္ေပၚလာသည္ေကာင္ေလးကလည္းတင္းမာေနၿပီ အနီးနားမွာရွိသည့္ Lubeကို သူ႕အေကာင္ႀကီးေပၚေလာင္းခ်ၿပီး ဟန္၏အတြင္းဝေလးကိုပါေလာင္းခ်ေပးလိုက္သည္ တစ္ပတ္ႏွစ္ခါၿဖိဳေနေပမဲ့လည္းအေပါက္ေလးကက်ပ္သိပ္ေနေတာ့ တစ္ရစ္ခ်င္းထိုးထည့္ေနရကာ စိတ္ကမရွည္ေတာ့

"အား..!ဟာ့!."

"ရလား အရမ္းနာေနလား "

"ရတယ္ ဆက္လုပ္ "

ရတယ္ဆိုတာနဲ႕ ခါးကေနထိန္းကိုင္ကာတစ္ဆုံးထိုးခ်ပစ္လိုက္ေတာ့ ခါးေလးပင္ေကာ့သြားကာ သူ႕လက္ဆစ္ေတြအားဆုပ္လာသည္ အတြင္းသို႔ထဲထဲဝင္ဝင္ေရာက္သြားေတာ့ခဏၿငိမ္ေပးထားလိုက္ၿပီးမွ အားႏွင့္ေဆာင့္ခ်ေတာ့သည္

"အာ့!.......အ! "

"ရွီး......"

"ဦး ျမန္....ျမန္....ေပး..."

အစကနာက်င္ေနေပမဲ့ေနာက္ပိုင္းသာယာလာပုံရသည့္ဟန္ကေတာင္းဆိုေတာ့ ေဆာင့္ခ်က္တိုင္းျမန္လာသည္ တင္ပါးႏွင့္ဆီးခုံကရိုက္မိေနတာေၾကာင့္အသံေတြလည္းထြက္ေနေသးသည္

ဤအရာ၌ကြၽမ္းက်င္ေနၿပီျဖစ္ေသာဦးက ဟန္အားေလးဘက္ေထာက္ခိုင္းေတာ့ ဂူေအာင္းေနသည့္အရာကကြၽတ္ထြက္မသြား ေလးဘက္ေထာက္ရတာအခ်ိန္ၾကာလာေတာ့ ေညာင္းလာၿပီမို႔ ပခုံးကေနထိန္းကိုင္ကာ အားျပင္းျပင္းဆက္ေဆာင့္ခ်ပစ္သည္

"အ့...ဦး....ဟန္..ၿပီးခ်င္ၿပီ "

"ခဏထိန္းထား ေမာင္မၿပီးေသးဘူး "

အခ်က္သုံးဆယ္ေလာက္တရစပ္ေဆာင့္ခ်ပစ္လိုက္ေတာ့မွ ဦးတုန္တက္သြားတာသိလိုက္သည္ ဦးၿပီးသြားၿပီ

"ေနာက္တစ္ခ်ီစၾကမလား "

ခ်စ္ရသူအလိုက်ေခါင္းၿငိမ့္မိသည္ႏွင့္ ေပါင္ၾကားထဲေနရာယူေနၿပီျဖစ္သည္

ေမွာက္ရက္အေနထားကို ဦးကအေပၚကဖိထားၿပီး သူ႕အရာသာ ထပ္မံတိုးဝင္လာသည္ ေအာက္ကလႈပ္ရွားမႈလည္းမျပတ္သလို နားသပ္စေတြ လည္ပင္းေတြ ေက်ာျပင္ေတြကိုအနမ္းႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ထားေလသည္ ေဆာင့္ခ်က္ေတြကလည္းပ်င္းထန္သည္မို႔ ဟန္မွာမခ်ိမဆန့္ ၿငီးျငဴရသည္ ေနာက္ေတာ့ပက္လက္လွန္ကာ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းပခုံးေပၚတင္ကာ ဆက္လႈပ္ရွားျပန္သည္ အခ်က္ေရမ်ားစြာျဖစ္လာခ်ိန္ေတာ့ ခႏၱာကိုယ္ကတုန္တက္လာျပန္ကာ အတူတူၿပီးလိုက္သည္ႏွင့္ ဦး၏ခႏၱာကိုယ္က ဟန္အေပၚက်လာသည္

ႁပြတ္စ္!

"ေမာင့္အသက္ ေမာသြားၿပီလား "

"အင္း "

"အိပ္ေတာ့ "

အိပ္ေတာ့ဟုဆိုေပမဲ့ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြအားအၾကမ္းပတမ္းနမ္းရွိုက္ေနေသးသည္ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြလည္းပူထူေနၿပီျဖစ္သည္

"ေမာင္လိုခ်င္ေသးတယ္ "

သူပင္ေခါင္းမညိတ္မိေသးေနာက္တစ္ခ်ီသို႔ စျပန္သည္

"ဦး..ျဖည္းျဖည္း..ေနာ္ "

ျဖည္းခိုင္းေပမဲ့ညင္သာခ်င္းမရွိတစ္ဆုံးထိုးထဲ့ေလသည္ ေလးဘက္ေထာက္ေတာ့လည္းဒူးကမခိုင္ေတာ့တာမို႔ ေဘးတစ္ေစာင္းအေနထားျဖင့္ တိုက္ရိုက္ထိေနသလိုျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ဦး၏အရာကသားအိမ္ကိုပင္တက္ထိေနသလိုခံစားရသည္ လက္ေတြကလည္း ဦးလက္အားကိုင္ထားရေလသည္ ေနာက္ေတာ့ခါးကေနထိန္းကိုင္ကာအေပၚတင္လိုက္ေလသည္ ဟန္အေပၚေရာက္ေတာ့ခဏၿငိမ္ေနလိုက္သည္ ထိုစဥ္ဦးကေခါင္းရင္ဘက္ကိုအနည္းငယ္ေလွ်ာကာမွီလိုက္ေလသည္ႏွင့္ ဟန္လည္းစတင္လႈပ္ရွားေတာ့သည္ ဟန္ကစက္ဝိုင္းပုံေမႊေတာ့ဦးမွာေခါင္းပင္ေမာ့ကာ ညီးေတာ့သည္

"ဟာ့... ဟန္ရာ "

ေနာက္ေတာ့ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထိုင္ထလုပ္ေတာ့သည္ လုပ္ေနစဥ္အတြင္းလည္း ဦးကအားမရဘူးထင္ ခါးကေနထိန္းကာကိုယ္တိုင္ေဆာင့္ခ်ေလသည္ ဟန္မွာလည္းအတြင္းသားေတြကဆြဲညွစ္ေပးတာေၾကာင့္ႏွစ္ေယာက္စလုံး၏ခံစားမႈကအထြတ္ထိပ္သို႔ ေရာက္ရွိေနၾကသည္ အခ်ိန္ၾကာလာေတာ့ဒူးကမခိုင္ေတာ့တာသိသည့္ဦးကပဲအေပၚကေနထိန္းကိုင္ကေအာက္ကေနေဆာင့္တင္ေပးေလသည္

ဟန္မွာေမာလြန္း၍ဦးအေပၚပဲလွဲခ်ပစ္လိုက္ပစ္သည္

ႁပြတ္စ္!

"ေမာင္သန္ရွင္းေရးလုပ္ေပးထားမယ္ အိပ္လိုက္ေတာ့ "

႐ႊတ္!

အင္းမေျပာအဲမေျပာကိုယ္ေပၚကခ်လိဳက္တာလည္းသိသည္ျပန္မေျပာခ်င္း ေနာက္ေတာ့ ပါးတစ္ဖက္နမ္းကာထသြားေလသည္

..........

"ဟန္ မင္းအေမစီသြားသင့္တယ္လို႔ထင္တယ္ေနာ္ "

"သြားခ်င္ဘူး "

"ကို႔အေမဘဲဟန္ရယ္ "

"ဟန္မွ...က်စ္!သြားမယ္ "

သြားမယ္ဆိုတာ တက္ႂကြတဲ့ၾကက္ဖဆိုသည့္အတိုင္းပင္အဝတ္ေတြသြားထည့္ေတာ့သည္ ညေနပိုင္းကားနဲ႕ခ်က္ခ်င္းေပါကံကိုဆင္းခ်ေတာ့သည္ ကိုယ္ကသားလား သူကသားလားနားပင္မလည္ေတာ့ လမ္းမွာတစ္ညအိပ္ရၿပီး ေပါကံကိုညေန႕ပိုင္းတြင္ေရာက္လာေလသည္

"ေထြးဦး ကေလးေခၚသြား "

"သူ႕အဖြား...."

"ေျမးလို႔သူမွအသိမွတ္မျပဳတာေခၚသြားစရာမလိုဘူး "

"ဟန္~ "

"ဦးေတာ္ေတာ့ ဦးေခၚလြန္းလို႔သာ ဒီကိုလိုက္လာတာ ဆက္ေျပာရင္ ျပန္သြားဖို႔ဝန္မေလးဘူး "

ဟန္ကတစ္ခါတစ္ေလထိုသို႔စိတ္ႀကီးသည္ ဟိုတစ္ခါေတာတန္းဆင္းခဲ့သည့္အခ်ိန္တုန္းက ေယာကၤ်ားေလးကေမြးတဲ့ကေလးကို ငါေျမးလို႔မေခၚနိုင္ဘူးဆိုကတည္းက သားတေယာက္ေကာက္ခ်ီကာ ဆင္းလာလိုက္သည္

"ေယာက္ခမအေမ "

သူမ၏သားမက္ျဖစ္သူေခၚသံေၾကာင့္ ထိုင္ရာကေနေခါင္းေထာင္ၾကည့္မိသည္ သူမအမွားကိုသိခဲ့သည္မွာလြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ကတည္းကျဖစ္ၿပီး သားျဖစ္သူကိုျပန္ဆက္သြယ္ေသာ္လည္းသားမက္ႏွင့္သာအဆက္သြယ္ရခဲ့သည္

မိဘတေယာက္အေနနဲ႕ သားေယာကၤ်ားကကေလးေမြးတာလက္မခံနိုင္ေပမဲ့ သူမကလည္းကေလးေမြးခဲ့သည့္မိခင္တစ္ဦးမို႔ကိုယ္ခ်င္းစာတရားရယ္ ပတ္ဝန္းက်င္ကရိုက္ခတ္လာသည့္ဒဏ္ေတြကိုသူမကတံတိုင္းသဖြယ္ကာကြယ္ေပးရေလမည္ သို႔ေပမဲ့ သူမ၏သားမွာစကားတစ္ခြန္းေၾကာင့္ စိတ္အနာႀကီးနာေနၿပီ တစ္သားေမြးတစ္ေသြးလွဆိုသည့္အတိုင္းျဖဴေဖ်ာ့ေဖ်ာ့အသားေရႏွင့္ သားမက္ႏွင့္ေနရတာစိတ္ခ်မ္းသာပုံေပၚသည္

"ေယာက္ခမအေမ ေနေကာင္းလား "

ေထာင့္မက်ိဳးသည့္သားမက္ႏွင့္မေျပာခ်င္ေသာ္ျငား သားမက္လို႔လက္ခံထားရတာကတစ္ေၾကာင္း သားႏွင့္ျပန္ဆင္ေျပေအာင္လုပ္ေပးနိုင္တာလဲသူပဲရွိေလသည္

"ငါ့ေျမးေရာ "

"ကိုယ့္အိမ္မွာေနတဲ့ေျမးေတာင္မသိဘူးလား "

"ဟန္~ ကြၽန္ေတာ္တို႔သားကိုေျပာေနတာေလ "

"သိသားပဲ ...တမင္ကိုေျပာတာ "

"ဘာလဲ အရင္ကငါ့ေျမးမသတ္မွတ္နိုင္ဘူးဆို အခုေတာ့ငါ့ေျမးလား "

"သားဆက္ဟန္ "

"မေခၚနဲ႕!! က်ဳပ္ကခမ်ားသားမဟုတ္ဘူး ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့စကားတစ္ခ်ိဳ႕မမွတ္မိဘူးထင္ပါရဲ႕ ဘာတဲ့ ' ငါတို႔အသိုင္းအဝိုင္းမွာဒီလိုအေျခာက္မရွိဘူး ေယာကၤ်ားတန္မဲ့ကေလးေတာင္ေမြးထားလိုက္ေသးတယ္ ငါအိမ္လာဘ္တိတ္တယ္ ' ၿပီးေတာ့ 'နင္လိုေကာင္မ်ိဳးအေမြျပတ္ကိုစြန့္လႊတ္တယ္ ' ဆိုလား ခမ်ားကသာေမ့ခ်င္ေမ့မယ္ က်ဳပ္မေမ့ဘူး အဲ့ေတာ့ခမ်ားစြန့္ပစ္လိုက္တဲ့သားက ခမ်ားနဲ႕ဘာမွမဆိုင္ဘူး "

"ဟင္း....ေကာင္းပါ့ မေအကိုျပန္ေျပာဆိုေနလိုက္တာ ေျမၿမိဳမယ္အေကာင္ရဲ႕ လင္အားကိုးမိုက္ေနတာ "

"ဟုတ္တယ္ လင္အားကိုးနဲ႕မိုက္ေနတာ ေနာက္လည္းျပန္ေျပာဆိုဖို႔ရွိတာမို႔လို႔ကိစၥမရွိရင္မေခၚနဲ႕ "

သားအမိႏွစ္ေယာက္ၾကား ပိုင္စိုးဦးမွာ ဟိုလူကိုၾကည့္လိုက္ဒီလူ႕ကိုၾကည့္လိုက္ႏွင့္ ဘယ္လိုရွင္းေပးနိုင္မလဲဆိုၿပီးစဥ္းစားလဲမထြက္တာေၾကာင့္ ေခါင္းကိုသာခပ္နားနာကုပ္ပစ္လိုက္သည္

"ပိုင္စိုးဦး ငါ့ေျမးေခၚေပး "

"ဦး.."

"ကြၽန္ေတာ္သိတာမို႔လို႔ သားကိုေပးေတြ႕လိုက္ပါ "

ဟန္တားလည္းမရေတာ့ပဲ သားကိုေခၚေတာ့သည္

ဦးႏွင့္သားက အေမစီမွာျဖစ္ၿပီး ဟန္ကေလွကတက္တြင္အေနထားႏွင့္

"သား ဒါသားအဖြား ေဒၚေခတ္ဆက္ရတီတဲ့ "

"စိုးဆက္မွာအဖြားရွိတယ္ေလ "

"မဟုတ္ဘူးေလ ဒါကသားဒယ္ဒီရဲ႕အေမ "

"လာအုံး "

လာအုံးဆိုတာႏွင့္သြားလိုက္ေပမဲ့အနားမကပ္

"နာမည္ကစိုးဆက္လား "

"မဟုတ္ဘူးဗ် အျပည့္စုံက ပိုင္စိုးဆက္ဦး ဒယ္ဒီေပးထားတာ "

"ဪ~ ခဏေလာက္လာမလား "

လာမလားဆိုေတာ့လည္း ေတာင္ၾကည့္ေျမာက္ၾကည့္ ၾကည့္လိုက္ေသးသည္

"မင္းအေဖမေၾကာက္နဲ႕ လာခဲ့ "

"ဟို ဒယ္ဒီကေျပာတယ္ အဖြားအိမ္မွာဘဘရဲ႕သားရွိတယ္တဲ့ "

"ေအာ္~ အခုသူမရွိဘူးေက်ာင္းသြားတယ္ "

သူသိခ်င္တာသိရၿပီးသည္ႏွင့္ သူမရွိရာလာခဲ့ေတာ့သည္

ေနာက္ဆုံးသူမဟာလည္းအသက္႐ြယ္က ၆၀ကိုစြန္းေနၿပီ သားအႀကီးကသုံးမရ ၊ သားအငယ္ကလည္းသူမကိုစိတ္နာေနေလသည္ ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္၏အေမြအား လြဲေပးၿပီးတရားစခန္းဝင္ရန္ဆုံးျဖတ္ထားေလသည္ေၾကာင့္ အေမြခြဲထားသည့္စာခ်ဳပ္၌လက္မွတ္ထိုးရန္ေခၚလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္

စာခ်ဳပ္ထဲတြင္ သက္ဆိုင္ရာလူႀကီးေတြ လက္မွတ္ထိုးထားၾကေလၿပီး ဆက္ခံမည္လက္မွတ္သာလိုေတာ့သည္

"ဒီမွာ မင္းဒယ္ဒီကိုလက္မွတ္ထိုးဖို႔ေပးလိုက္ "

ေပးလိုက္ဆိုေတာ့ စာ႐ြက္လိပ္ေလးကိုင္ကာ ေလွကထစ္က အေဖစီသြားေပးရသည္ ဟိုကျပန္ေပးလိုက္ၿပီးအမွာပါးလိုက္ျပန္တာေၾကာင့္ တစ္ခါသြားရၿပီး အဖြားကေနာက္တစ္ခါျပန္ေပးေတာ့ သြားမေပးေတာ့ပဲ ပိုင္စိုးဦးေပါင္ေပၚတြင္တက္ထိုင္၍ေနေလေတာ့သည္

"ဖြားလည္းဒယ္ဒီကို႔မေပးနဲ႕ ဒယ္ဒီလည္းမယူနဲ႕ စိုးဆက္ကိုပဲေပးေတာ့ "

"အဲလိုရမလားစိုးဆက္ရယ္ လူကလက္ေတာက္ေလာက္နဲ႕အေမြလိုခ်င္ေနရတာလဲ "

"ေဖေဖေနာ္ "

ေနာက္ဆုံးဟန္ဘယ္လိုမွလက္မခံေတာ့ သားကိုပဲလႊဲေပးကာ မိဘျဖစ္သည့္သူတို႔က အသက္၂၀ျဖစ္တဲ့ထိထိန္းသိမ္းေပးထားရမည္ျဖစ္သည္ ေျမ၄ဧကမို႔တစ္ေယာက္ကိုႏွစ္ဧကစီႏွင့္ ဟန္က အိမ္တစ္လုံးပါေလသည္

တည္းခိုသည့္အိမ္ေရာက္ေတာ့ ဦးကတေနရာခဏဆိုၿပီးသြားေလသည္ သားရယ္၊ သူ႕ေလးေလးရယ္က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႔သြားေတာ့ ဟန္မွာအိပ္ယာေပၚလွဲခ်လိဳက္သည္ႏွင့္ မ်က္ခြံေတြေလးလာကာ အိမ္မက္ကမၻာထဲေရာက္သြားေလသည္

အီးးးးးဟီးးးးးးး

အိမ္မက္ထဲသားကငိုေနသလိုလို မ်က္လုံးကဖြင့္လို႔မရ သားငိုသံပိုက်ယ္လာမွ အိပ္ယာက ကမန္းကတန္းထကာေျပးသြားမိေလေတာ့ ေျမေပၚမွာထိုင္ကာ ငိုယိုေနသည့္သား

"သား... စိုးဆက္..ဘာျဖစ္တာလဲ ဒယ္ဒီ့ကိုေျပာ. ၊ ေလးလးေရာ "

"အီး...ဒယ္ဒီ..ေဖေဖလူဆိုး ေဖေဖ့ကိုရိုက္"

"ေဖေဖက သားကိုဘာလုပ္လိုက္တာလဲေျပာ ဒယ္ဒီရိုက္ေပးမယ္ "

"မိန္းမႀကီးတေယာက္က သားေမေမတဲ့..ၿပီးေတာ့သူကေျပာေသးတယ္ ေဖေဖနဲ႕သူကခ်စ္ေနတာတဲ့ "

'ေမေမ ' သားအေျပာေၾကာင့္ ဦးႏွောက္ကဘာမွထြက္မလာေတာ့

"သားေဖေဖနဲ႕သိတာေနမွာပါသားရယ္ "

"ဟုတ္ဘူး ဦးဟိန္းကေျပာတယ္ မင္းေဖေဖနဲ႕ဒယ္ဒီကိုတေယာက္ေယာက္က ခ်စ္ေနတယ္လို႔လာေျပာရင္ စိုးဆက္တို႔မိသားစုကိုခြဲ႕မဲ့သူတဲ့ ၿပီးေတာ့ အဲဒီလူကစိုးဆက္ကိုခ်စ္မွာမဟုတ္ဘူးတဲ့ "

"သားကိုခ်စ္လို႔စတာေနမွာပါေနာ္ သူကဘာေျပာသြားေသးလဲသား "

ေခါင္းပဲခါၿပီး သူ႕ကိုဖက္ကာတစ္အီအီငိုျပန္ေတာ့ ေက်ာျပင္ေလးကိုပုတ္ေပးလိုက္ကာ စဥ္းစားခန္းဝင္ရသည္ ႐ုတ္တရက္အေတြးထဲ အဲလိုေတာ့လုပ္ရက္မွာမဟုတ္ဘူးေလးဆိုၿပီး စိတ္ကို တင္းထားကာ လာလွ်င္ေမးဖို႔ဆုံးျဖတ္ထားလိုက္သည္

လာေတာ့လည္း ျပန္ဖို႔အဝတ္ေတြတစ္ခါတည္းျပင္ကာ စကားေျပာဖို႔အခြင့္ေရးမရ လမ္းခရီး၌လည္းမေမးခ်င္ ပေလာက္က က်င္းကိုေရာက္မွသာေမးရန္ျပင္လိုက္ေတာ့သည္ ေနရာေရာက္ျပန္ေတာ့လည္းကိုယ္တကိုယ္လုံးကိုက္ခဲေနကာ ဒီရက္ပိုင္းထဲေနရသိပ္အဆင္မေျပေန ထိုသို႔ျဖင့္ေမးမည့္စကားမေမးျဖစ္ပဲ ႏွစ္လေလာက္ၾကာသြားေလသည္

"အစီ ဦးဘယ္သြားလဲ "

"မသိပါဘူးဆက္ဟန္ရာ ထစ္ဆိုဘယ္ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားလဲမသိဘူး အဲေကာင္မင္းနဲနဲပါးထိန္းအုံးေျခလွမ္းေတြပ်က္ေနတယ္ "

"သားနဲ႕ကိုဟိန္းေရာ "

"မင္းေမ့တက္ရန္ေကာ မင္းမင္းကသူတို႔ေနရာအလည္ေခၚသြားတယ္ေလေမာင္ ငဟိန္းကေတာ့သူ႕ရည္းစားဆိုလား ေရာက္လာတယ္ အခုနသြားေခ်ာင္းတာရန္ျဖစ္ေနၾကတာထင္တယ္ "

ထိုစဥ္ သူတို႔ရွိသည့္စားဖိုေဆာင္ထဲသို႔ ယုန္ေလးကဝင္လာေလသည္ ဒါဆိုအခုနကိုဟိန္းရည္းစားက ယုန္ေလးေပါ့

"ကိုစီ အျပင္ခဏေလာက္ထြက္ေပးလို႔ရမလား ဦးေလးနဲ႕ႏွစ္ေယာက္တည္းစကားေျပာခ်င္လို႔ "

အစီအျပင္ထြက္ၿပီးတာႏွင့္ ထမင္းစားပြဲလိုမ်က္ႏွာခ်င္ဆိုင္ခုံတန္းေလးမွာဝင္ထိုင္လိုက္ၾကသည္

"ယုန္ေလး အားမနာပဲဦးေလးကိုဝန္ခံစရာရွိတယ္ "

"အင္းေျပာ "

"ကိုပိုင္စိုးဦးနဲ႕ ယုန္ေလးကခ်စ္ေနၾကတယ္ ၿပီးေတာ့ဦးေလးတို႔ေတာတန္းလာတဲ့ေန႕က သူနဲ႕ေနခဲ့ၾကတယ္ "

မိန္းမသားျဖစ္သည့္ကိုယ့္တူမက ကိုယ့္မ်က္ႏွာေစ့ေစ့ၾကည့္ကာေျပာခ်လာသည့္စကားေၾကာင့္ ေခါင္းေပၚမိုးႀကိဳးပစ္သလိုခံစားလိုက္ရသည္ သူဘာလုပ္ရမလဲ? သူဘာျပန္ေျပာသင့္လဲ? လုပ္ရက္လိုက္တာဆိုတဲ့စကားကလြဲရင္ ပါးစပ္ကဘာမွထြက္မလာ ဦးႏွောက္ကဗလာနတၳိ

"ဘာလုပ္ေပးရမလဲ "

"ကိုပိုင္စိုးဦး ယုန္ေလးကိုတာဝန္ယူေပးေစခ်င္တယ္ "

"ဘာ!!! "

"မသိလို႔မွားတယ္ဆိုငါမေျပာဘူးအခုက နင့္ဦးေလးငါနဲ႕ သူက လင္မယားေတြဆိုတာနင္သိတယ္ ကေလးတေယာက္ေတာင္ရၿပီးၿပီဆိုတာလဲနင္သိတယ္ ပိုင္ရွင္ရွိတဲ့သူကိုေရွာင္ရမွန္းမသိဘူးလား? ၿပီးေတာ့နင္အခုျဖစ္သြားတာ နင့္ဦးေလးရဲ႕ေယာကၤ်ား ဘယ္လိိုစိတ္နဲ႕ေဖာက္ျပန္ၾကတာလဲ? "

"ႏွလုံးသားကမလြန္ဆန္နိုင္ဘူး ဒီမွာဦးေလးသူက ဦးေလးကိုခ်စ္တယ္ေျပာဖူးလို႔လား ယုန္ေလးကိုေျပာတယ္ ယုန္ေလးလက္ခံတယ္ အတူေနတယ္ ဒါပဲေလ "

"အဟင္း...နင္တို႔သေဘာတူလို႔နင္တို႔ေနၾကတယ္ေလ ဘာလို႔လာေျပာေနေသးလဲ ေခၚသြားလိုက္တစ္ခါတည္း "

"မေျပာလို႔ရမလား အခုဟာကမေျပာလို႔မရလို႔လာေျပာရတာ အခုဆိုယုန္ေလးမွာသူနဲ႕ရတဲ့ကိုယ္ဝန္ရွိေနၿပီ သူနဲ႕အတူေနတာလည္း လူတိုင္းကသိေနတယ္ "

ရက္စက္တယ္ဦး...ဦးအေတာ္ရက္စက္တယ္ ဟန္ကိုမခ်စ္လို႔ပဲထားပါေတာ့ ေဖာက္ျပန္မယ္ဆိုသားမ်က္ႏွာကိုေတာ့ၾကည့္သင့္ေသးသည္မလား? ၿပီးေတာ့ကိုယ့္လင္ရဲ႕တူမျဖစ္သူနဲ႕မွတဲ့လား ?

ယုန္ေလးျပန္သြားေတာ့မွ တစ္ေယာက္တည္းအခန္းတြင္းဝင္ကာႀကိတ္ငိုမိသည္ ဦးကိုေျပာဆိုလိုက္ခ်င္ေပမဲ့ဘယ္ေရာက္လို႔ေရာက္ေနမွန္းမသိ အက်ယ္ႀကီးေအာ္ငိုခ်င္ျပန္ေတာ့လည္း ေယာကၤ်ားျဖစ္ၿပီးေပ်ာ့လြန္းလို႔ဆိုတာလာအုံးမည္ ရင္ထဲတစ္ဆစ္ဆစ္နာက်င္ေနၿပီး အသံတိတ္ငိုေႂကြး ဖို႔သာတက္နိုင္တယ္ ေလးႏွစ္တာကာလအတြင္းဦးကခ်စ္တယ္ တခြန္းမေျပာဖူးေပမဲ့အျပဳမူေတြကတစ္ဆင့္ ေက်နပ္ခဲ့ရေတာ့ လုပ္ခ်ေတာ့လည္းသူမ်ားႏွင့္မတူရက္စက္လြန္းသည္

ေဖာင္း~

ခြပ္~

ငိုေနရင္းနဲ႕ပင္ အျပင္၌အသံေတြၾကားရသည္ေၾကာင့္မ်က္ရည္ေတြပင္မသုတ္မိ သုတ္ဖို႔လည္းသတိမရ

အျပင္ေရာက္လာေတာ့ ကိုဟိန္းက ဦးအားခြထိုးေနေလသည္ ဘယ္သူမွလဲဝင္မဆြဲ

"ေတာ္ေတာ့ငဟိန္း အဲေကာင္ေသသြားမယ္ "

"ထစမ္း..မင္းထစမ္း..မင္း... ဟာကြာ "

"ပိုင္စိုးဦး "

ဆက္ဟန္ေခၚလိုက္ေတာ့ ကိုဟိန္းကဖယ္ေပးလိုက္ၿပီး ပိုင္စိုးဦးက သူ႕အေရွ႕၌ရပ္လာသည္

"ဘာလို႔လဲ ၊ ဘာလို႔အခုလိုလုပ္ရတာလဲ.. ဟမ္..ေျဖေလ "

ဘုန္း~

ဘုန္း~

ရင္ဘက္ကိုတဘုန္းဘုန္းထုရိုက္လာေသာ္မတားမိ ေက်နပ္သေလာက္ထုရိုက္ေနပါေစ

မို႔တက္ေနသည့္မ်က္ဝန္းေတြက ဘယ္ေလာက္ငိုထားလဲသိသာေနသည္

"က်ဳပ္..က်စ္!...ေခတ္ဆက္သာဟန္ ..ေတာ္ေတာ့"

"ဒါဆိုဘာလို႔အခုလိုေဖာက္ျပန္ရတာလဲေျဖရွင္းခ်က္ေပးေလ "

"က်ဳပ္ကGay မဟုတ္ဘူး မိန္းမတေယာက္အေပၚစိတ္ယိုင္သြားတာက်ဳပ္မွားလား "

"ဒါဆို Gayျဖစ္တဲ့ဟန္ကမွားတာေပါ့ အဲလိုလား ဦးဘာလုပ္လုပ္ဟန္ဘာမွမေျပာဘူး ဦးကိုယ္တိုင္ကလည္း 'မခ်စ္ရင္သာေနမယ္ မေဖာက္ျပန္တာမို႔ စိတ္ခ်လိဳ႕ ရတယ္'ဆိုၿပီးဦးကိုယ္တိုင္ေျပာခဲ့တာ ဘာလဲဒီႏွစ္ေတြမွာေကာင္းေပးခဲ့တာေတြကဘာတြက္လဲ ဘာလို႔ဟန္အေပၚလုပ္ရက္ရတာလဲ "

"ေခတ္ဆက္သာဟန္..က်ဳပ္ေျပာမယ္.. က်ဳပ္ခမ်ားကိုမလိုခ်င္ေတာ့ဘူး.. က်ဳပ္အနားကထြက္သြားပါေတာ့ "

ဟင့္.

"မႏွင္နဲ႕!!.အစကတည္းကတာဝန္ယူမယ္ဆိုတာလည္းဦးပဲ ထြက္သြားဆိုေတာ့လည္းဦးပဲ မပူနဲ႕ထြက္သြားမယ္ မေနေစခ်င္တဲ့သူနားမေနဘူး ငါ့သားငါေခၚသြားမယ္ "

"မရဘူး က်ဳပ္သားရဲ႕အနာဂတ္မွာ Gayအေဖတေယာက္လက္ထဲႀကီးျပင္းလာတာမလိုဘူး ထြက္သြားခ်င္ခမ်ားဘာသာသြားက်ဳပ္သားကိုက်ဳပ္ပ်ိဳးေထာင္နိုင္တယ္ "

"ေဟ့ေရာင္ "

ခြပ္ ~

ငဟိန္း၏႐ုတ္တရက္ထိုးခ်တာေၾကာင့္ ေရွာင္ခ်ိန္မရသလို ဆြဲခ်ိန္လည္းမရ

"ေဟ့ေရာင္ငဟိန္းစိတ္ထိန္းစမ္း "

"ငါစိတ္ထိန္းရမယ္ဟုတ္လား ငါထိန္းလို႔မရဘူး ဒီေကာင္ကိုငါမထိုးလို႔ ဆက္ဟန္ကိုငါထိုးရမွာလား ဟိုေကာင္မ ယုန္ေလးကိုငါသြားထိုးရမလား..ဟမ္.."

"လႊတ္စမ္း "

"မင္းေျပာၾကည့္ မင္းေဖာက္ျပန္စရာလူရွားသလား ဆက္ဟန္ကေရာေပါင္းလာတဲ့ႏွစ္ေတြမွာ သူ႕တာဝန္ေတြပ်က္ကြက္ခဲ့တာရွိသလား.. ငါေမးေနတယ္ေဟ့ေရာင္ "

ခြပ္~

ပိုင္စိုးဦးက ဘာမွျပန္မလုပ္ ေကာ္လံစကိုဆြဲထားသည့္လက္ကိုပုတ္ခ်ကာ အထဲဝင္သြားေလသည္ ဟန္မွာသာေနရာ၌ပင္ ထိုင္ခ်လိဳက္မိသည္ ရင္ထဲလည္းေျဖမဆယ္နိုင္ေအာင္ျဖစ္ရသည္

ကိုယ္ေ႐ြးခ်ယ္ထားသည့္အိမ္ေထာင္ဖက္ ၊ ေပ်ာ္စရာအျဖစ္သတ္မွတ္ထားသည့္အိမ္ေထာင္ေရး ၊ ေပ်ာ္စရာမိသားစု ၊ လင္အားကိုးနဲ႕အေမ့ကိုေတာင္ေစာ္ကားခဲ့သည့္ သားမိုက္ ၊ အခုလိုစြန့္ပစ္ခံလိုက္မည္လို႔ဘယ္တုန္းကမွမေတြးခဲ့မိ...

ဘုတ္!

"ေရာ့မင္းအဝတ္အိတ္ "

ပိုင္စိုးဦးပစ္ခ်ေပးလာသည့္အဝတ္အိတ္ႀကီးတစ္အိတ္ရယ္ ဖုန္းနဲ႕ပိုက္ဆံအိတ္ရယ္ကိုၾကည့္ကာ ေဒါသဆိုတာထက္ ဝမ္းနည္းစိတ္ကပိုတိုးလာသည္

ဒီလိုခ်ိန္မွာဟန္ကငိုေနရမဲ့သူမဟုတ္ ၊ မာနကေလးတင္းကာ အဝတ္အိတ္ေတြဆြဲပီးထြက္လာလိုက္သည္ ဘယ္သြားရမယ္မွန္းလဲမသိ အေမ့အိမ္ျပန္ဖို႔လည္းမျဖစ္နိုင္ ႐ြာျပန္ေတာ့လည္း လင္ကေဖာက္ျပန္ၿပီးႏွင္လႊတ္ခံလိုက္ရၿပီလို႔ အရွက္ကရအုံးမည္.....

အိမ္ေနရင္းအကၤ်ီႏွင့္ပုဆိုးကိုျဖစ္သလိုဝတ္ထားၿပီး အဝတ္အိတ္ႀကီးရယ္ႏွင့္ လမ္းမတန္းတြင္တရႈံ႕ရႈံ႕ငိုကာ ေျခဗလာႏွင့္သြားေနသည့္ေကာင္ေလးကို ဘယ္သူကမွ ဘယ္ကလဲ ဘယ္သြားမလဲမေမးသလို ကံယကံရွင္ကိုယ္တိုင္က ဘယ္ကိုေျခဦးတည္ေနလဲမသိ..

*Please is Vote*

*ဒီအပုဒ္နဲ႕ပတ္သက္ၿပီးအျမင္ေလးေတြကို comment ေရးခဲ့ေပးၾကဗ်*

........................................................................

[text_hash] => f69cbe2f
)