Array
(
[text] =>

ချစ်သူတစ်ယောက် ကောက်ရထားသည် {အခန်း ၁၀}

"ဘယ်လိုလဲ ကိုယ့်ဆရာ စောစောစီးစီး တစ်ယောက်ထဲ

လာကြိတ်နေပါ့လား"

ကန်တင်းမှာ ထိုင်နေတုန်း မင်းသွင်က သူ့ကျောကိုဖက်ခနဲ

လာရိုက်ပြီး ဘေးမှာ ကပ်ထိုင်လာသည်။ မင်းသွင်က သူ့လိုမျိုး

ဂျူတီကုတ်ကို ဝတ်ထားတာ မဟုတ်ပဲ ဒီအတိုင်း ပုခုံးပေါ်တင်လာ

ခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါ မင်းကို စောင့်ရင်း စားနေတာ မင်းက နောက်ကျနေတာကို"

"ဟာ!! အဲ့ဒါ ငါ့အိမ်က ငမွှေထိုးကောင်ကိုပဲ အပြစ်တင်ရမှာ"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"သူစာမလုပ်နိုင်လို့ ငါ့ကိုကူလုပ်ခိုင်းတာကွာ အဲ့ဒါနဲ့ညက

နောက်ကျမှ အိပ်ဖြစ်တာ တော်သေးတာပေါ့ မှီသေးလို့"

မင်းသွင် ထမင်းကြော်နဲ့ ကြက်ဥကြော်ကို မှာလိုက်ပြီး စားလို့

ပြီးပြီဖြစ်တဲ့ ဩဂတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရသည်။ ဩဂတ်က

Black Coffeeကို စိမ်ပြေ နပြေ သောက်နေရင်း ဟိုကြည့်

ဒီကြည့်ဖြင့် အကြည့်တွေက ဂနာမငြိမ်။

ဆယ်တန်းကို All Dနဲ့အောင်ရင် ဒယ်ဒီကုမ္ပဏီမှာ ဝင်လုပ်တော့မှာ ဒယ်ဒီခြေရာနင်းမယ်ဆိုတဲ့ကောင်က ဆယ်တန်းကိုAll Dနဲ့

အောင်လည်း အောင်ရော သူနဲ့ဆေးကျောင်း အတူတူတက်ဖို့ကို

ရွေးချယ်ခဲ့သည်အား သူ ဩဂတ်ကိုနားမလည်ရခြင်းးတွေထဲက

တစ်ခုပင်။

ဩဂတ်က လျှို့ဝှက်တတ်သည်။ တစ်ခါတစ်လေ ဩဂတ်ရဲ့

အတွေးတွေကို သူနားမလည်ပါ။ တစ်ခါတစ်လေကျပြန်တော့

သူဖတ်ဖို့အထိ လွယ်ကူအောင် ဩဂတ်မျက်နှာမှာ ပေါ်လွင်နေ

တတ်သည်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ သူဖတ်လို့ရသည့် အချိန်က

ဩဂတ်ကို သူ့ညီအဆိုးလေးနဲ့ တွဲတွေ့ရတဲ့အချိန်များမှာသာ

ဖြစ်၏။

ဟိုတလောကမှ သူ့ညီက ဆယ်တန်းဆက်မတက်ချင်လို့

ဘာဖြစ်တယ် ညာဖြစ်တယ်ဆိုပြီး လာညည်းတတ်တဲ့ကောင်က

အခုတော့လည်း သူမဟုတ်သလိုပင်။

"ဒါနဲ့ မင်းညီက ဘာပြောသေးလဲ ဆယ်တန်းဆက်တက်မယ်တဲ့လား"

"အင်း စိတ်ပူဖို့မလိုတော့ပါဘူး ညီငါ့ကို ကတိပေးပြီးပြီ

သူဆက်တက်မယ်တဲ့ လွယ်တော့မလွယ်ဘူး ကြောက်အောင်လည်း ခြောက်တတ်ရတာပေါ့"

"အဟား!! မင်းညီက မင်းကလွဲပြီး ဘယ်သူ့စကားမှ

နားမထောင်ဘူးလေ ဒါနဲ့ သူ့ကို ဘယ်လိုခြောက်လို့ အဲ့ဒီ

ဂျစ်တူးက ကြောက်ပြီး ကျောင်းတက်ဖို့သဘောတူရတာလဲ"

"ငါ မိန်းမယူမယ်လို့ပဲ ပြောလိုက်တာ !!

မင်းသွင် စားသမျှက လည်ချောင်းမှာတစ်ခံသွားရသည်..။

ဒီစကားက ဘယ်လိုတွေးတွေး ခြိမ်းခြောက်သည့် စကားလို့

ထင်စရာမရှိပေ။ အကယ်၍ ဩဂတ်က သူ့ညီကို မဟုတ်ပဲ

သူ့ကိုသာ ငါမိန်းမယူတော့မယ်လို့ပြောလာရင် သူကလည်း

ယူချင်ယူပေါ့လို့ ပြန်ပြောမိမှာဖြစ်သည်။

"မင်းဘာဖြစ်သွားတာလဲ မင်းသွင် ထမင်းနင်နေတာလား!!!

"နင့်မေဂျီးတော် ထမင်းနင်ပါ့လား!!

"မသိဘူးလေ စားနေရင်း ငါ့ကိုကြောင်ကြည့်နေလို့"

"အေးကွာ မင်း‌က စောက်ချောကြီးဖြစ်လို့ ကြည့်ရင်း

ကြွေသွားတာကွာ ရပြီလား"

ဩဂတ်က တဟားဟားအော်ရယ်လာတော့ သူလည်းဩဂတ်ကို

ခပ်ကြိတ်ကြိတ် ဆဲပေးလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ဩဂတ်ကိုမဲနေရင်း ဩဂတ်အနောက်မှာ ရှိနေတဲ့

အလှဘုရင်မလို့ လူသိများသည့် 'လဝန်းနီ' ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးကို

သွားတွေ့သည်။ လဝန်းနီက ဩဂတ်ရဲ့ နောက်ကျောပြင်လေးကို

ပေါက်ထွက်မတတ်ကြည့်နေတာကို သူတွေ့ရတာကြောင့် မင်းသွင်ရဲ့ မြှားနက်မောင် စိတ်က ပြန်ပေါ်လာလေရာ ဩဂတ်ကိုလည်း

လက်တို့တော့သည်။

"ဩဂတ်.. မင်းနောက်မှာ Queen ရောက်နေတယ်"

ဩဂတ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ဘာ Queenလည်းကွ"

"အလှဘုရင်မလေကွာ လဝန်းနီ!!!

ထိုအခါမှ မင်းသွင်ပြောတဲ့ လဝန်းနီဆိုတာကို သူမှတ်မိသွားသည်။

သူမက အလှဘုရင်မလို့ လူသိများပြီး ပိုးပန်းတဲ့ ယောက်ျားတွေ

များစွာရှိသည်။ ထိုယောက်ျားတွေထဲမှာ သူမပါပေမယ့် လဝန်းနီ

တကယ်လှကြောင်းကိုတော့ သူလည်းလက်ခံရပါမည်။

"တန်းလှည့်မကြည့်နဲ့နော် သူ မင်းရဲ့နောက်ကျောကို

ပေါက်ထွက်မတတ် စိုက်ကြည့်ပြီး ပြုံးနေတာကွ.."

"ဟင်!! ဟုတ်လား"

လှည့်မကြည့်နဲ့ဆိုကာမှ သကောင့်သားကဆတ်ခနဲလှည့်ကြည့်ပြီး

လဝန်းနီကို လှမ်းပြုံးပြလိုက်သည်။ လဝန်းနီက မျက်လုံးပင့်ပြီး

ရဲတင်းစွာ ပြန်ပြုံးပြလေသည်။

"မင်းကလည်းကွာ လှည့်မကြည့်ပါနဲ့ဆို!!!

"ကြည့်တော့ ဘာဖြစ်လဲ သူငါ့ကို တကယ်ကြည့်နေတာ

ဟုတ်၊ မဟုတ်ကို အတည်ပြုလိုက်တာ"

"စကားမစပ် လဝန်းနီက တကယ်လှတယ်နော် သူ့နောက်ကို

လိုက်တဲ့ ယောက်ျားတွေက မနည်းဘူးဆိုပဲကွ မင်းလည်း

လိုက်ကြည့်ပါ့လား"

"တော်စမ်းပါ!! မိန်းမတစ်ယောက်နောက်ကို ခွေးတစ်ကောင်လို

အမြှီးနှံ့ပြီး လိုက်မယ့် အတန်းစားထဲမှာ ငါမပါဘူး ဟေ့ရောင်!!!

"ဒါပေမယ့် လဝန်းနီက မင်းကိုကြွေနေတဲ့ပုံပဲကွ အဲ့ဒါကြောင့်

ငါက မင်းကို လိုက်ခိုင်းတာ"

"စိတ်မဝင်စားဘူး!!!

ဩဂတ်က အဲ့လိုလူပင်။ တစ်ဖက်မိန်းကလေးက သူ့ကိုကြွေပြပုံ

ဖမ်းရင်တောင် သူ့ဘက်က စပြီး မလှုပ်ရှားတတ်။ အကယ်၍

တစ်ဖက်က လှုပ်ရှားမယ်ဆိုပါက အလိုက်သင့်လှုပ်ရှားမည့်သူပင်။

ထိုအခိုက် သူတို့ပြောနေတုန်းမှာ လဝန်းနီက ထိုင်ရာမှ ထလာပြီး

သူတို့ဝိုင်းကို လျှောက်လာသည်။

"နီနီ ဒီမှာထိုင်လို့ရမလား"

ညွှန်ပြသည့်နေရာက ဩဂတ်ရဲ့ဘေးမှာမို့ မင်းသွင်က

"ထိုင်လေ နီနီရဲ့!!

ထိုအခါ လဝန်းနီက ဝင်ထိုင်သည်။

"ကိုဩဂတ်က ဘာမှမစားဘူးလား မှာလိုက်လေ

နီနီဝယ်ကျွေးမယ်"

ဩဂတ်မျက်နှာက ပြုံးစစဖြစ်သွားသည်။ ပြီးမှ

"ကိုယ်က စားပြီးပါပြီ လာတာ အတော်ပဲ ကိုယ်နဲ့ မင်းသွင်

အခုပဲ နီနီအကြောင်း ပြောနေကြတာ"

လဝန်းနီ မျက်နှာက အံ့အားသင့်သွားသလို ကြောင်အမ်းသွားရသည်။ မင်းသွင်ကလည်း သကောင့်သားအား တိတ်တဆိတ်

ကျိန်ဆဲပစ်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ယောက် အောင်သွယ်ပေးမယ့်

ကိစ္စကိုပါ သိသွားပါက မှိုချိုးမျှစ်ချိုး အပြောခံရမလားမသိ။

"ကိုဩဂတ်တို့က နီနီအကြောင်း ဘာတွေများဖောက်သည်ချနေတာလဲ"

"အဟွန်းး!! နီနီ ဘယ်လောက်ထိ လှကြောင်းကိုပေါ့"

အခုမှ ထိုထက်ရှလှသည့် မျက်ဝန်းတွေနဲ့ ဆုံသည့်အချိန်မှ

နီနီ ရှက်ရကောင်းမှန်းသိတော့သည်။ ဩဂတ်ရဲ့ ပေါက်ထွက်မတတ် ကြည့်နေတဲ့ အဲ့ဒီအကြည့်တွေက သာမန်လူဆိုခံနိုင်မှာမဟုတ်။ သူမလို ရင့်ကျက်နေတဲ့ မိန်းကလေးတောင် ရင်တုန်

စေသည်။

"နီနီက မလှပါဘူး ကိုဩဂတ်ရယ်"

"လှလို့ပဲ အလှဘုရင်မလို့ သူများတွေ တင်စားနေကြတာပေါ့"

"အို..အဲ့ဒါက သူများတွေ လျှောက်ခေါ်ကြတာပါ နီနီက

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလှဘုရင်မလို့ မသတ်မှတ်ရဲပါဘူး

ဘယ်နေရာမဆို ကိုယ့်ထက်ပိုလှပြီး ပိုတော်တဲ့ မိန်းမတွေက

ရှိစမြဲပဲလေ.."

"ကိုယ်လည်း လက်ခံပါတယ်"

နီနီက ခပ်ရို့ရို့လေး ပြုံးရင်း

"ဟုတ်.. ကိုဩဂတ်"

"အဟင်း!!! နီနီလှကြောင်းကို လက်ခံတယ်လို့ပြောတာ"

"ကိုဩဂတ်ကလည်း!!!

ပိတုံးရောင်ကေသာ ပေါ်မှာ တစ်ပွင့်တည်းရှိတဲ့ ကံ့ကော်ပန်း အား

ငေးကြည့်ရင်း ဩဂတ် နှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံသာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။

.........................

"ကိုကြီးမင်းသွင် များများစားနော် ဒါတွေအကုန် ဖေဖေ့လက်ရာတွေချည်းပဲ"

မင်းသွင်တစ်ယောက် ဩဂတ်အိမ်ရောက်လာသည့်အချိန်က

ညအချိန်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သော်ဒီက လမ်းကြုံထမင်းဝင်စားဖို့

ပြောတဲ့အခါမှာလည်း ငြင်းဆန်မနေပဲ ဝင်စားဖို့ သဘောတူလိုက်သည်။

"ဟုတ်သားပဲ အန်ကယ်တို့ကရော?

"ဒယ်ဒီနဲ့ ဖေဖေက နောက်ကျမှ ပြန်လာကြမှာ သူများဖိတ်ထားလို့ ပါတီကိုသွားကြတယ်"

"ဪ... "

"အဝစားသွား ဒယ်ဒီတို့က အပြင်ကနေ စားခဲ့မှာဆိုတော့

ကိုကြီးမင်းသွင်သာ မစားရင် ခွေးကျွေးပစ်ရမှာစိုးလို့"

သော်ဒီအပြောကြောင့် မင်းသွင် ထမင်းနင်သွားရသည်..။

ဩဂတ်ကတော့ ကြိတ်ပြီး ရယ်နေ၏..။ အန်ကယ်လေး

ချက်ထားတဲ့ ဟင်းတွေက တကယ်ကောင်းတာမို့ မင်းသွင်မှာ

တစ်ဝကြီး စားပစ်လိုက်သည်။

"ညီလည်း များများစားရမယ်နော်"

"ဟုတ်ကိုကို... ဒီငါးကြော်က အရိုးတွေရော ဝါးစားလို့ရလား ကိုကို"

ဩဂတ် ညီ့လက်ထဲက ငါးတစ်ကောင်ကို ဆွဲယူပြီး ခေါင်းကို

ဖြုတ်ပြီးမှ အရိုးတစ်ခြား အသားတစ်ခြား သပ်သပ်စီခွဲလိုက်သည်။

ငါးက ကြော်ထားတာ မှန်ပေမယ့် မတော်တဆ ၀.၁ရာခိုင်နှုန်း

ကတောင် အရိုးစူးမှာ စိုးရိမ်ရသည်။

"ရပြီ စားတော့!!

"ဟုတ်"

ထို့နောက် ဖေဖေချက်ထားတဲ့ ငါးပိချက်ကို ၊ ကိုကို့ပန်းကန်ထဲ

ထည့်ပေးရင်း

"ကိုကိုလည်း အဝစား ကိုကိုက ညီ့ထက်တောင် ပိုစားသင့်တယ်"

"ဟုတ်ပါပြီ"

သော်ဒီက ကိုကိုစားချင် စားလို့ရအောင် တို့စရာတွေထည့်ထားတဲ့

ဗန်းကို လှမ်းယူပြီး ကိုကို့ဘက် တိုးပေးလိုက်သည်။

"သော်ဒီက အသက်၁၅နှစ်တောင် ရှိပြီနော် ရည်းစားထားဖို့

စိတ်ကူးရှိရင် အကို့ကိုပြော ရှာပေးမယ်"

"မင်းသွင် မင်းငါ့ညီကို အတတ်ကောင်းတွေ သင်မနေနဲ့

သူ့ဟာသူ နေနေတဲ့ ကလေးကို သွားဖျက်စီးနေတာ"

"အံမယ်!! မင်းကကျ ‌သော်ဒီလိုအရွယ်မှာပဲ ထားခဲ့တာ

မဟုတ်ဘူးလား မင်းရည်းစားဦးရဲ့ နာမည်ကို ငါအစဖော်ပေးရမလား"

ဩဂတ်မှာ ချက်ချင်းညီ့မျက်နှာအား အကဲခတ်ရင်း မင်းသွင်ကို

အကြည့်နဲ့သတ်လိုက်ရသည်။ သူ့အကြည့်ကို နားလည်နေတဲ့

မင်းသွင်ကလည်း ထမင်းကိုပဲ ငုံ့စားနေလိုက်တော့သည်။

"ကိုကို ဒီသခွားသီးလေးကို စားကြည့် !!

"အင်း.."

သခွားသီးက လက်၃ဆစ်စာပဲ လှီးစိပ်ထားခြင်းမို့ သူပါးစပ်ထဲ

ရောက်နေတာက လက်တစ်ဆစ်စာနဲ့ညီမျှသည်။ ရုတ်တရက်

သော်ဒီက သူကိုက်ထားဆဲဖြစ်တဲ့ သခွားသီးစိပ်ကို လက်နဲ့

လှမ်းမယူပဲ သူ့နားကိုကပ်ကာ ပါးစပ်နဲ့ပဲ ပြန်ကိုက်လိုက်ခြင်းမို့

နှုတ်ခမ်းချင်းတောင်ထိလုနီးနီး ဖြစ်သွားခဲ့ပါသည်။

သော်ဒီက ပါးစပ်ထဲရောက်နေပြီဖြစ်တဲ့ သခွားသီးကို ဘာမှ

မဖြစ်သည့်အတိုင်း ပုံမှန်အတိုင်း ဝါးစားနေသလို ဩဂတ်ကလည်း

အပြုံးမပျက်ပေ။ ထမင်းဝိုင်းအလည်မှာ တကယ်မျက်နှာ

ပျက်နေသူက မင်းသွင်သာရှိသည်။

ခုနက အစားစားချင်သည့်စိတ်တွေက အခုတော့ တစ်စက်မှ

မရှိတော့ပါ။ ရင်ခံသွားပြီမို့ ရေခွက်ကို ယူပြီး ကောက်မော့

လိုက်ရသည်။ ပိုပြီး သူ့ကိုထူးဆန်းစေတာက ဒီလိုအပြုမူမျိုး

လုပ်နေတဲ့ သော်ဒီကို ဩဂတ်က မဆူတဲ့အပြင် သူ့ညီလေးကို

ချစ်စရာလေးဟုဆိုကာ ပွယောင်းနေသော ဆံပင်လေးကို

ဖွ‌ပေးနေသည်။

မင်းသွင်မှာလည်း ညီအရင်းတစ်ယောက်ရှိသည်။ သူ့ညီက

သူ့ကို ဘယ်ကောင်မလေးနဲ့မှ သဝန်မတိုသလို ပေါင်ပေါ်လည်း

တက်မထိုင်ဖူးပါ။ အခုလို သူများပါးစပ်ထဲ ရောက်နေတဲ့

စားစရာကိုလည်း လုမစားဖူးပေ။

သော်ဒီအကြောင်းကို သူတွေးလေ သံသယတွေက

ပိုနက်နဲလေပင်။ ဒါကို ဩဂတ်ကလည်း မသိတာလား

မသိချင်ယောင် ဆောင်နေတာလား သူမတွေးတတ်..။

ဒါမှမဟုတ် သူကပဲ အလကားသက်သက် သံသယဝင်တာပဲ

ဖြစ်ချင်ဖြစ်မည်။

"ဟော!! ကိုကြီးမင်းသွင် ဘာလို့မစားတော့တာလဲ

အများကြီးရှိသေးတယ် ထည့်စားလေ"

"ကိုကြီး ရင်ပြည့်သွားလို့ပါ သော်ဒီ!!

"ဟီး.. ဟုတ်ကဲ့"

"အန်ကယ်လေး ချက်ထားတာ တကယ်ကောင်းတယ် သိလား"

"ကျေးဇူးပါဗျာ!! ကျွန်တော်က ဖေဖေ့ကို ဒီ‌လိုလေးစားချင်တယ်

ပြောလို့ ချက်ပေးတာ"

အလိုလိုက်ခံထားရတဲ့ အငယ်ဆုံးလေးကိုကြည့်ပြီး မင်းသွင်ကတော့ ခေါင်းတညိတ်ညိတ်။ အရင်တည်းကနေ အခုချိန်ထိ

သော်ဒီထူးဟန်က သူ့ကိုကိုဆို အရမ်းကပ်နေဆဲပဲ...

ဆယ်တန်းကို ဆက်မတက်ချင်ဘူး ဘာညာနဲ့ဂျစ်ကျတဲ့ကောင်က

သူ့အကိုရဲ့ မိန်းမ ယူမယ်ဆိုတဲ့စကားကြောင့် ဆက်တက်ဖို့

သဘောတူသည်တဲ့..။ အခုလည်း တစ်ယောက်ဆီကတစ်ယောက်

လုစားနေကြတာကို မင်းသွင် ခံပြင်းမှုများဖြင့် ကြည့်နေရသည်။

"ငါလည်း စားပြီးပြီဆိုတော့ ပြန်တော့မယ်"

"အေး!! ကားကို ဂရုစိုက်မောင်း"

ထထွက်သွားတော့မယ့် မင်းသွင်က မသွားခင်မှာ ဩဂတ်ကို

ကြည့်ပြီး ထပ်ပြောလာခဲ့ပါ၏။

"ဪ... ဟုတ်သားပဲ မနက်ဖြန်ကျရင် လဝန်းနီက

စောစော လာခဲ့ပါတဲ့  သူမင်းကို ဘာပြောချင်လို့လည်း

မသိဘူး"

ပြောပြီး လှစ်ခနဲထွက်သွားတဲ့ မင်းသွင်က 'သားရီး မင်းကံကောင်းပါစေ' ဟုသာ ခပ်တိုးတိုးဆုတောင်းရင်း ထွက်သွားခဲ့ပေမယ့်

ဩဂတ်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတဲ့ ညီ့ကြောင့် ပြာပြာသလဲ

ဖြစ်ရပါသည်။

"လဝန်းနီဆိုတာ ဘယ်သူလဲ ကိုကို"

"ကိုကိုတို့ အတန်းထဲက ကောင်မလေးပါ"

"လှလား!!

"အင်း!! မဆိုးပါဘူး"

"ဪ!!!

စားနေဆဲဖြစ်တဲ့ ကလေးက ချက်ချင်း ထမင်းပွဲတွေထသိမ်းနေပြီမို့ ဩဂတ်လည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်ကာ ပန်းကန်ဆေးဖို့

ထွက်သွားတဲ့ ညီ့နောက်ကနေ လိုက်သွားရတော့သည်။

"ကိုကိုထားခဲ့လေ ညီပဲဆေးလိုက်မယ်"

"ကိုကို ကူဆေးမယ်လေ"

"ညီပဲ လုပ်လိုက်မယ်"

"အင်း ဒါဆိုလည်း!!!

ညီပန်းကန်ဆေးတာကို အသာလေးရပ်ကြည့်နေပြီး သူသက်ပြင်း

ချရပါသည်။ ညီဘာလို့ စိတ်ဆိုးသွားသလည်းဆိုတာ သိတာမို့...

"လဝန်းနီက ကိုကိုတို့ အတန်းထဲက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပါ

လှလည်းလှတယ် မင်းသွင်က ဒီတိုင်းပဲလျှောက်ပြောသွားတာ

ဒါပေမယ့် ကိုကို သူ့ကို မကြိုက်ပါဘူး လှတာဘာကောင်းလို့လဲ

ကိုကို့ညီလေးလိုလည်း ချစ်စရာမကောင်းပဲနဲ့.."

သော်ဒီက 'တကယ်ရောဟုတ်ရဲ့လား' ဆိုတဲ့ သဘောမျိုးနဲ့

လှည့်ကြည့်သည်။

"တကယ်ပြောတာ ညီရဲ့!!!

သူ့ကို ခပ်ငေးငေးနဲ့ စူပုတ်ပုတ်ကြည့်နေတဲ့ ကောင်လေးကြောင့်

ဆံပင်လေးကို လက်နဲ့အသာဖွလိုက်ရသည်။ ညီက လူပျိုဖော်

ဝင်စအရွယ် ဖြစ်နေပြီမို့ ငယ်ရုပ်လည်းပျောက်ချင်လာပြီဖြစ်သလို

အသံကအစ ပြောင်းနေပြီပင်။

"သူ့ကို တွဲဖို့ စိတ်ကူးရှိလား!!!

"ကိုကို့ဘက်က ‌ဇာတ်လမ်းမစချင်ဘူး"

"သူ့ဘက်က စရင်ရော!!

"အင်း!! စဉ်းစားကြည့်ရင်လည်းမဆိုးပါဘူး"

"ဟွန်း!! ကိုကိုကြိုက်တာမှန်သမျှ ညီနဲ့မျှသုံးမယ်ဆိုတဲ့ကတိကို

မေ့ရဲမေ့ကြည့်"

ဩဂတ်မှာ ညီ့ကိုစိတ်မဆိုးနိုင်စွာ အသံထွက်ရယ်ရသည်..။

ဆယ်တန်းပြီးကတည်းက အဲ့ဒီကတိကြောင့် သူရည်းစား

ထပ်မထားရဲ။ အခုမှ လဝန်းနီအကြောင်းကို ပြောတုန်းရှိသေး

ညီက ဒီကတိအကြောင်းကို၊ ကိုယ်မေ့မှာ စိုးလို့ သတိပေးလာသည်။

"မမေ့ပါဘူး ကိုကို့ရည်းစားလည်း ညီ့ရည်းစားပါပဲ

ညီလိုချင်ရင် ကိုကိုအရမ်းကြိုက်ရင်တောင် နောက်ဆုတ်ပေးမယ်"

ထိုအခါ မျက်နှာလေးက ရွှင်ရွှင်ပျပျလေး ဖြစ်သွားရင်း

ခြေဖျားထောက်ကာ သူ့ပါးတစ်ဖက်ကို နှစ်ခါတိတိ နမ်းသွားသည်။

"ပန်းကန်ဆေးပြီးပြီလား"

"ဟုတ် ကိုကို"

"ဒါဆို အခန်းပြန်ရအောင်"

"ကိုကိုနဲ့ အတူတူ အိပ်မှာနော်"

"အင်း အိပ်ရမှာပေါ့ကွာ!! စာလုပ်ဖို့ ရှိသေးလား"

"လုပ်ပြီးတာ ကြာပေါ့!!

"သေချာတယ်နော် စာလုပ်ပြီးတာ"

"သေချာပါတယ်ဆိုမှ.. ကိုကိုကလည်း!!!

"ဒါဆို သွားအိပ်ကြမယ်"

ထို့နောက် သော်ဒီထူးဟန် တစ်ယောက် မြှောက်ကြွ မြှောက်ကြွနဲ့

ကိုကို့နောက်ကို ပါသွားခဲ့သည်။ အိမ်မှာ သူ့အတွက် သီးသန့်အခန်း လုပ်ထားပေမယ့် သူကတော့ ကိုယ့်အခန်းကို မသုံးပဲ

ဩဂတ်အခန်းမှာပဲ အနေများသည်။ တစ်ခါတစ်လေကျ ဩဂတ်ရဲ့ အဝတ်စားတွေပါ ယူဝတ်တဲ့အချိန်တွေလည်းရှိခဲ့ပါသည်..။

သူနဲ့ ဆိုဒ်ကြီးနေပေမယ့် ဩဂတ်က သူ့ညီစိတ်ချမ်းသာ‌ရင် ပြီးရော ဘာလုပ်လုပ် အကုန်လွှတ်ထားခဲ့တော့ သော်ဒီ ဆိုးရခြင်း

အကြောင်းကလည်း ကိုကို့ကြောင့်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်ခဲ့ပါသည်။

.....................

ဩဂတ်မှာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လျက်ရှိတဲ့ ကျောင်းအုပ်ရုံးခန်းမှာ

ရပ်နေရင်း သက်ပြင်းဖွဖွ ချကာ အထဲဝင်သွားလိုက်သည်..။

"ကျွန်တော် ရောက်ပါပြီ အုပ်ကြီး"

ကျောင်းအုပ် ဦးကျော်အေးက မျက်မှန်ကို ပင့်ပြီးမှ

"ဪ.. လာလေ ဩဂတ်.. ငါဘာလို့ခေါ်လိုက်တာလည်းဆိုတာ

သိတယ်မလား"

ကုလားထိုင်လေးပေါ်မှာ မထုံတက်တေး မျက်နှာထားနဲ့ထိုင်နေတဲ့

ညီ့အား ကျောင်းအုပ်က မေးဆတ်ပြရင်း ခပ်လှောင်လှောင်

ပြုံးသည်။

"မင်းနဲ့တော့ တကယ်ကွာတယ် ဆီနဲ့ရေလိုပဲ!!

"တောင်းပန်ပါတယ် အုပ်ကြီးရယ်.. ဒယ်ဒီတို့ကို ဖုန်းဆက်ပြီး

မခေါ်တာကိုလည်း ထပ်ပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဒယ်ဒီတို့ကို ဖုန်းဆက်ခေါ်ပါက ဖေဖေရဲ့ ရိုက်ချက်ကြောင့်

ညီက ထပ်နာရဦးမည်။ အခုလည်း ရန်ဖြစ်ထားပုံနဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်က ကွဲနေပြန်၏။ ဒီကလေးက ဖြစ်လိုက်ရင် ကျောင်းအုပ်

ရုံးခန်းထိ ရောက်အောင် ရန်ဖြစ်တာပင်။

"ရပါတယ်.. ငါ့စိတ်နဲ့ဆို မင်းညီကို ကျောင်းထုတ်ပစ်မှာ

သူဒီတစ်ခါ ရန်ဖြစ်တာ ကောင်မလေး တစ်ယောက်ကြောင့်!!

ဦးကျော်အေး စကားကြောင့် ဩဂတ်မျက်မှောင်ကြုတ်ပစ်ရသည်။

ညီ သဘောကျတဲ့ ကောင်မလေးအကြောင်းကို မကြားဖူးတာမို့

ကျောင်းအုပ်စကားက သူ့အတွက်အထူးဆန်းတစ်ခုလိုဖြစ်နေခဲ့

ပါသည်။

"‌ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ အုပ်ကြီး ညီက ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကြောင့် ရန်ဖြစ်တယ်ပေါ့ ဟုတ်လား"

"အေး!! ရည်းစားရှိတဲ့သူကို သွားကြောင်လို့ဆိုပဲ ကောင်မလေး

ရည်းစားနဲ့ ရန်ဖြစ်ကြရင်း အခုလို ရှုပ်ကုန်ကြတာ"

"ဒါဆို ညီနဲ့ ရန်ဖြစ်တဲ့ကောင်မလေး ရည်းစားကရော!!

"သွားကျိုးသွားလို့ ဆေးခန်းမှာ"

"ဗျာ"

"သူ့ရည်းစား ဆေးခန်းရောက်တော့ ကောင်မလေးက

ငိုပြီး လာတိုင်တော့တာပဲ ဒီကိစ္စကို ကျေနပ်အောင်မလုပ်ပေးရင်

ဘာလုပ်မယ် ညာလုပ်မယ်နဲ့ ပြီးမှ သူတို့နဲ့ ရှင်းလိုက်ပေါ့"

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

အသက်၁၈တောင် မပြည့်သေးပဲ ဖအေတစ်ယောက်လို

ဖြစ်နေတဲ့ ဩဂတ်ကိ ကျောင်းအုပ်ကတော့ သနားသလိုမျိုး

ကြည့်ပြီး မျက်နှာကိုမော်ချီကာ ဘယ်သူ့ကိုမှလူရာသွင်းချင်ပုံ

မရတဲ့ သော်ဒီထူးဟန်ဆီ အကြည့်ရောက်ချိန်မှာတော့ မျက်နှာကို

မဲ့ပစ်လိုက်သည်။

"ညီ!!!

မေးဖျားကို လက်နဲ့ကိုင်ပြီး ပင့်ယူလိုက်တော့ သူတို့နှစ်ယောက်

အကြည့်ချင်းဆုံသွားရသည်။ ပြီးမှ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ ပေါက်ကွဲ

နေတဲ့ ဒဏ်ရာကိုလက်နဲ့အသာ တို့ထိလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ရန်ဖြစ်ရပြန်တာတုန်း ကိုကိုမကြိုက်ဘူးပြောထားတဲ့ဟာ"

"ကိုကိုရယ် ဘယ်သူကတော့ အသားလွတ်ကြီး ရန်ဖြစ်ချင်ပါ့မလဲ

အဲ့ခွေးသားက အချိုးမပြေလို့ လုပ်လိုက်ရုံပဲ အေးဆေး.."

"သူများရည်းစားကို သွားကြောင်တာဆို..?

သော်ဒီအံ့ဩကာ ကိုကို့အား ပြန်ကြည့်ရသည်။ ဖြစ်ပုံက..

အဲ့ဒီကောင်မလေးကြောင့် ဖြစ်တယ်ဆိုတာမှန်၏။ ဒါပေမယ့်

သွားကြောင်လို့ မဟုတ်ပါပဲ ထိုကောင်မလေးက ကိုကို့အကြောင်းကို ပါးစပ်အရသာခံပြောပြီး မှန်းနေသူဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့်

ကိုကိုနဲ့ပတ်သတ်ရင် နည်းနည်းမှ အထိခိုက်မခံတဲ့ သော်ဒီက

ထိုကောင်မလေးအား မျက်ရည်ပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ကျတဲ့အထိ

ပြောပစ်ပြီးနောက် သူ့ရည်းစားကောင်လေးက အဆစ်ပါလာပြန်သည်။

အဲ့ဒီမှာ သူတစ်ချက် ကိုယ်နှစ်ချက်နဲ့ ရန်ဖြစ်ကြရင်း ပွဲက

အရှိန်တက်လာကာ နောက်ဆုံးမှာတော့ အဲ့ဒီကောင်ပဲ

သွားနှစ်ချောင်းကျိူးသွားတော့သည်။ ကောင်‌မလေးက ကိုးကားပြီး ယောက်ျားနှစ်ယောက် သူ့ကိုပဲ ဝိုင်းလုပြီး ရန်ဖြစ်တာလိုလိုနဲ့

ကျောင်းအုပ်ကို သွားပြီးတိုင်ကြောထူ၏။

ဒါကို၊ ကိုကိုကလည်းယုံကြည်သွားပုံမို့ သူကလည်း ဒီအတိုင်းပဲ

ထားလိုက်ကာ ရှင်းမပြချင်တော့။

"လာ.. ဆေးထည့်မယ်"

"ကိုကိုရာ ညီက ယောက်ျားပဲဟာ ဒီဒဏ်ရာလောက်ကတော့

စာမဖွဲ့ပါဘူး"

"ကိုကိုပြောရင် နားထောင်စမ်း!!

သော်ဒီ တိတ်ကျသွားပြီး မလွန်ဆန်ရဲတော့ပေ။ လောကမှာ

သူ့ကို လူဖြစ်အောင် လုပ်ပေးတဲ့ အဖေအရင်းတောင်မှ

ကိုကို့လောက် မကြောက်ရပေ။ ကိုကို့ကိုတော့ အရမ်းရိုသေပြီး

ကြောက်လည်းကြောက်ရသည်။ ကိုကိုဟာ အမြဲတမ်း သူ့ထက်

ခြေတစ်လှမ်း သာနေတဲ့သူ။ သူ ကိုကို့ကို ဘယ်ရှုထောင့်ကနေမဆို ငေးကြည့်တိုင်း ပျော်လည်းပျော်သည်။ သူများတွေ ကိုကို့ကို

မှန်းနေတာ မြင်ရတော့ စိတ်တိုရ၏။ သူ့အတွက်တော့ ကိုကိုက

တစ်ခြားသူနဲ့ မဝေမျှချင်စရာကောင်းသည့်သူပင်။

ဒါပေမယ့် သူဟာ ကိုကို့ကို တစ်ခြားဘယ်သူနဲ့မှ မျှမသုံးချင်ပေမယ့် ကိုကိုကြိုက်တဲ့ အရာမှန်သမျှကိုတော့ ကိုကိုနဲ့အတူ

မျှသုံးချင်တဲ့ စိတ်ကလေးတော့ ဖြစ်မိခဲ့ပါသည်။

Zawgyi

ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ေကာက္ရထားသည္ {အခန္း ၁၀}

"ဘယ္လိုလဲ ကိုယ့္ဆရာ ေစာေစာစီးစီး တစ္ေယာက္ထဲ

လာြကိတ္ေနပါ့လား"

ကန္တင္းမွာ ထိုင္ေနတုန္း မင္းသြင္က သူ့ေက်ာကိုဖက္ခနဲ

လာရိုက္ျပီး ေဘးမွာ ကပ္ထိုင္လာသည္။ မင္းသြင္က သူ့လိုမ်ိုး

ဂ်ူတီကုတ္ကို ဝတ္ထားတာ မဟုတ္ပဲ ဒီအတိုင္း ပုခုံးေပါ္တင္လာ

ြခင္းြဖစ္သည္။

"ငါ မင္းကို ေစာင့္ရင္း စားေနတာ မင္းက ေနာက္က်ေနတာကို"

"ဟာ!! အဲ့ဒါ ငါ့အိမ္က ငေမြွထိုးေကာင္ကိုပဲ အျပစ္တင္ရမွာ"

"ဘာြဖစ္လို့လဲ"

"သူစာမလုပ္နိုင္လို့ ငါ့ကိုကူလုပ္ခိုင္းတာကြာ အဲ့ဒါနဲ့ညက

ေနာက္က်မွ အိပ္ြဖစ္တာ ေတာ္ေသးတာေပါ့ မွီေသးလို့"

မင္းသြင္ ထမင္းေြကာ္နဲ့ ြကက္ဥေြကာ္ကို မွာလိုက္ျပီး စားလို့

ျပီးျပီြဖစ္တဲ့ ဩဂတ္ကို တစ္ခ်က္ြကည့္ရသည္။ ဩဂတ္က

Black Coffeeကို စိမ္ေျပ နေျပ ေသာက္ေနရင္း ဟိုြကည့္

ဒီြကည့္ြဖင့္ အြကည့္ေတြက ဂနာမျငိမ္။

ဆယ္တန္းကို All Dနဲ့ေအာင္ရင္ ဒယ္ဒီကုမ္ပဏီမွာ ဝင္လုပ္ေတာ့မွာ ဒယ္ဒီေြခရာနင္းမယ္ဆိုတဲ့ေကာင္က ဆယ္တန္းကိုAll Dနဲ့

ေအာင္လည္း ေအာင္ေရာ သူနဲ့ေဆးေက်ာင္း အတူတူတက္ဖို့ကို

ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္အား သူ ဩဂတ္ကိုနားမလည္ရြခင္းးေတြထဲက

တစ္ခုပင္။

ဩဂတ္က လ်ွို့ဝွက္တတ္သည္။ တစ္ခါတစ္ေလ ဩဂတ္ရဲ့

အေတြးေတြကို သူနားမလည္ပါ။ တစ္ခါတစ္ေလက်ျပန္ေတာ့

သူဖတ္ဖို့အထိ လြယ္ကူေအာင္ ဩဂတ္မ်က္နွာမွာ ေပါ္လြင္ေန

တတ္သည္။ ကံမေကာင္းစြာနဲ့ သူဖတ္လို့ရသည့္ အခ်ိန္က

ဩဂတ္ကို သူ့ညီအဆိုးေလးနဲ့ တြဲေတြ့ရတဲ့အခ်ိန္မ်ားမွာသာ

ြဖစ္၏။

ဟိုတေလာကမွ သူ့ညီက ဆယ္တန္းဆက္မတက္ခ်င္လို့

ဘာြဖစ္တယ္ ညာြဖစ္တယ္ဆိုျပီး လာညည္းတတ္တဲ့ေကာင္က

အခုေတာ့လည္း သူမဟုတ္သလိုပင္။

"ဒါနဲ့ မင္းညီက ဘာေျပာေသးလဲ ဆယ္တန္းဆက္တက္မယ္တဲ့လား"

"အင္း စိတ္ပူဖို့မလိုေတာ့ပါဘူး ညီငါ့ကို ကတိေပးျပီးျပီ

သူဆက္တက္မယ္တဲ့ လြယ္ေတာ့မလြယ္ဘူး ေြကာက္ေအာင္လည္း ေြခာက္တတ္ရတာေပါ့"

"အဟား!! မင္းညီက မင္းကလြဲျပီး ဘယ္သူ့စကားမွ

နားမေထာင္ဘူးေလ ဒါနဲ့ သူ့ကို ဘယ္လိုေြခာက္လို့ အဲ့ဒီ

ဂ်စ္တူးက ေြကာက္ျပီး ေက်ာင္းတက္ဖို့သေဘာတူရတာလဲ"

"ငါ မိန္းမယူမယ္လို့ပဲ ေျပာလိုက္တာ !!

မင္းသြင္ စားသမ်ွက လည္ေခ်ာင္းမွာတစ္ခံသြားရသည္..။

ဒီစကားက ဘယ္လိုေတြးေတြး ြခိမ္းေြခာက္သည့္ စကားလို့

ထင္စရာမရွိေပ။ အကယ္၍ ဩဂတ္က သူ့ညီကို မဟုတ္ပဲ

သူ့ကိုသာ ငါမိန္းမယူေတာ့မယ္လို့ေျပာလာရင္ သူကလည္း

ယူခ်င္ယူေပါ့လို့ ျပန္ေျပာမိမွာြဖစ္သည္။

"မင္းဘာြဖစ္သြားတာလဲ မင္းသြင္ ထမင္းနင္ေနတာလား!!!

"နင့္ေမဂ်ီးေတာ္ ထမင္းနင္ပါ့လား!!

"မသိဘူးေလ စားေနရင္း ငါ့ကိုေြကာင္ြကည့္ေနလို့"

"ေအးကြာ မင္း‌က ေစာက္ေခ်ာြကီးြဖစ္လို့ ြကည့္ရင္း

ေြကြသြားတာကြာ ရျပီလား"

ဩဂတ္က တဟားဟားေအာ္ရယ္လာေတာ့ သူလည္းဩဂတ္ကို

ခပ္ြကိတ္ြကိတ္ ဆဲေပးလိုက္သည္။

ရုတ္တရက္ ဩဂတ္ကိုမဲေနရင္း ဩဂတ္အေနာက္မွာ ရွိေနတဲ့

အလွဘုရင္မလို့ လူသိမ်ားသည့္ 'လဝန္းနီ' ဆိုတဲ့ မိန္းကေလးကို

သြားေတြ့သည္။ လဝန္းနီက ဩဂတ္ရဲ့ ေနာက္ေက်ာျပင္ေလးကို

ေပါက္ထြက္မတတ္ြကည့္ေနတာကို သူေတြ့ရတာေြကာင့္ မင္းသြင္ရဲ့ ျမွားနက္ေမာင္ စိတ္က ျပန္ေပါ္လာေလရာ ဩဂတ္ကိုလည္း

လက္တို့ေတာ့သည္။

"ဩဂတ္.. မင္းေနာက္မွာ Queen ေရာက္ေနတယ္"

ဩဂတ္က မ်က္ေမွာင္ြကုတ္သြားသည္။

"ဘာ Queenလည္းကြ"

"အလွဘုရင္မေလကြာ လဝန္းနီ!!!

ထိုအခါမွ မင္းသြင္ေျပာတဲ့ လဝန္းနီဆိုတာကို သူမွတ္မိသြားသည္။

သူမက အလွဘုရင္မလို့ လူသိမ်ားျပီး ပိုးပန္းတဲ့ ေယာက္်ားေတြ

မ်ားစြာရွိသည္။ ထိုေယာက္်ားေတြထဲမွာ သူမပါေပမယ့္ လဝန္းနီ

တကယ္လွေြကာင္းကိုေတာ့ သူလည္းလက္ခံရပါမည္။

"တန္းလွည့္မြကည့္နဲ့ေနာ္ သူ မင္းရဲ့ေနာက္ေက်ာကို

ေပါက္ထြက္မတတ္ စိုက္ြကည့္ျပီး ျပုံးေနတာကြ.."

"ဟင္!! ဟုတ္လား"

လွည့္မြကည့္နဲ့ဆိုကာမွ သေကာင့္သားကဆတ္ခနဲလွည့္ြကည့္ျပီး

လဝန္းနီကို လွမ္းျပုံးျပလိုက္သည္။ လဝန္းနီက မ်က္လုံးပင့္ျပီး

ရဲတင္းစြာ ျပန္ျပုံးျပေလသည္။

"မင္းကလည္းကြာ လွည့္မြကည့္ပါနဲ့ဆို!!!

"ြကည့္ေတာ့ ဘာြဖစ္လဲ သူငါ့ကို တကယ္ြကည့္ေနတာ

ဟုတ္၊ မဟုတ္ကို အတည္ျပုလိုက္တာ"

"စကားမစပ္ လဝန္းနီက တကယ္လွတယ္ေနာ္ သူ့ေနာက္ကို

လိုက္တဲ့ ေယာက္်ားေတြက မနည္းဘူးဆိုပဲကြ မင္းလည္း

လိုက္ြကည့္ပါ့လား"

"ေတာ္စမ္းပါ!! မိန္းမတစ္ေယာက္ေနာက္ကို ေခြးတစ္ေကာင္လို

အျမွီးနွံ့ျပီး လိုက္မယ့္ အတန္းစားထဲမွာ ငါမပါဘူး ေဟ့ေရာင္!!!

"ဒါေပမယ့္ လဝန္းနီက မင္းကိုေြကြေနတဲ့ပုံပဲကြ အဲ့ဒါေြကာင့္

ငါက မင္းကို လိုက္ခိုင္းတာ"

"စိတ္မဝင္စားဘူး!!!

ဩဂတ္က အဲ့လိုလူပင္။ တစ္ဖက္မိန္းကေလးက သူ့ကိုေြကြျပပုံ

ဖမ္းရင္ေတာင္ သူ့ဘက္က စျပီး မလွုပ္ရွားတတ္။ အကယ္၍

တစ္ဖက္က လွုပ္ရွားမယ္ဆိုပါက အလိုက္သင့္လွုပ္ရွားမည့္သူပင္။

ထိုအခိုက္ သူတို့ေျပာေနတုန္းမွာ လဝန္းနီက ထိုင္ရာမွ ထလာျပီး

သူတို့ဝိုင္းကို ေလ်ွာက္လာသည္။

"နီနီ ဒီမွာထိုင္လို့ရမလား"

ညြွန္ျပသည့္ေနရာက ဩဂတ္ရဲ့ေဘးမွာမို့ မင္းသြင္က

"ထိုင္ေလ နီနီရဲ့!!

ထိုအခါ လဝန္းနီက ဝင္ထိုင္သည္။

"ကိုဩဂတ္က ဘာမွမစားဘူးလား မွာလိုက္ေလ

နီနီဝယ္ေက်ြးမယ္"

ဩဂတ္မ်က္နွာက ျပုံးစစြဖစ္သြားသည္။ ျပီးမွ

"ကိုယ္က စားျပီးပါျပီ လာတာ အေတာ္ပဲ ကိုယ္နဲ့ မင္းသြင္

အခုပဲ နီနီအေြကာင္း ေျပာေနြကတာ"

လဝန္းနီ မ်က္နွာက အံ့အားသင့္သြားသလို ေြကာင္အမ္းသြားရသည္။ မင္းသြင္ကလည္း သေကာင့္သားအား တိတ္တဆိတ္

က်ိန္ဆဲပစ္လိုက္သည္။ သူတို့နွစ္ေယာက္ ေအာင္သြယ္ေပးမယ့္

ကိစ္စကိုပါ သိသြားပါက မွိုခ်ိုးမ်ွစ္ခ်ိုး အေျပာခံရမလားမသိ။

"ကိုဩဂတ္တို့က နီနီအေြကာင္း ဘာေတြမ်ားေဖာက္သည္ခ်ေနတာလဲ"

"အဟြန္းး!! နီနီ ဘယ္ေလာက္ထိ လွေြကာင္းကိုေပါ့"

အခုမွ ထိုထက္ရွလွသည့္ မ်က္ဝန္းေတြနဲ့ ဆုံသည့္အခ်ိန္မွ

နီနီ ရွက္ရေကာင္းမွန္းသိေတာ့သည္။ ဩဂတ္ရဲ့ ေပါက္ထြက္မတတ္ ြကည့္ေနတဲ့ အဲ့ဒီအြကည့္ေတြက သာမန္လူဆိုခံနိုင္မွာမဟုတ္။ သူမလို ရင့္က်က္ေနတဲ့ မိန္းကေလးေတာင္ ရင္တုန္

ေစသည္။

"နီနီက မလွပါဘူး ကိုဩဂတ္ရယ္"

"လွလို့ပဲ အလွဘုရင္မလို့ သူမ်ားေတြ တင္စားေနြကတာေပါ့"

"အို..အဲ့ဒါက သူမ်ားေတြ ေလ်ွာက္ေခါ္ြကတာပါ နီနီက

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အလွဘုရင္မလို့ မသတ္မွတ္ရဲပါဘူး

ဘယ္ေနရာမဆို ကိုယ့္ထက္ပိုလွျပီး ပိုေတာ္တဲ့ မိန္းမေတြက

ရွိစျမဲပဲေလ.."

"ကိုယ္လည္း လက္ခံပါတယ္"

နီနီက ခပ္ရို့ရို့ေလး ျပုံးရင္း

"ဟုတ္.. ကိုဩဂတ္"

"အဟင္း!!! နီနီလွေြကာင္းကို လက္ခံတယ္လို့ေျပာတာ"

"ကိုဩဂတ္ကလည္း!!!

ပိတုံးေရာင္ေကသာ ေပါ္မွာ တစ္ပြင့္တည္းရွိတဲ့ ကံ့ေကာ္ပန္း အား

ေငးြကည့္ရင္း ဩဂတ္ နွုတ္ခမ္းတြန့္ရုံသာ ျပုံးလိုက္ေတာ့သည္။

.........................

"ကိုြကီးမင္းသြင္ မ်ားမ်ားစားေနာ္ ဒါေတြအကုန္ ေဖေဖ့လက္ရာေတြခ်ည္းပဲ"

မင္းသြင္တစ္ေယာက္ ဩဂတ္အိမ္ေရာက္လာသည့္အခ်ိန္က

ညအခ်ိန္ရွိေနျပီြဖစ္ရာ ေသာ္ဒီက လမ္းြကုံထမင္းဝင္စားဖို့

ေျပာတဲ့အခါမွာလည္း ျငင္းဆန္မေနပဲ ဝင္စားဖို့ သေဘာတူလိုက္သည္။

"ဟုတ္သားပဲ အန္ကယ္တို့ကေရာ?

"ဒယ္ဒီနဲ့ ေဖေဖက ေနာက္က်မွ ျပန္လာြကမွာ သူမ်ားဖိတ္ထားလို့ ပါတီကိုသြားြကတယ္"

"ဪ... "

"အဝစားသြား ဒယ္ဒီတို့က အျပင္ကေန စားခဲ့မွာဆိုေတာ့

ကိုြကီးမင္းသြင္သာ မစားရင္ ေခြးေက်ြးပစ္ရမွာစိုးလို့"

ေသာ္ဒီအေျပာေြကာင့္ မင္းသြင္ ထမင္းနင္သြားရသည္..။

ဩဂတ္ကေတာ့ ြကိတ္ျပီး ရယ္ေန၏..။ အန္ကယ္ေလး

ခ်က္ထားတဲ့ ဟင္းေတြက တကယ္ေကာင္းတာမို့ မင္းသြင္မွာ

တစ္ဝြကီး စားပစ္လိုက္သည္။

"ညီလည္း မ်ားမ်ားစားရမယ္ေနာ္"

"ဟုတ္ကိုကို... ဒီငါးေြကာ္က အရိုးေတြေရာ ဝါးစားလို့ရလား ကိုကို"

ဩဂတ္ ညီ့လက္ထဲက ငါးတစ္ေကာင္ကို ဆြဲယူျပီး ေခါင္းကို

ြဖုတ္ျပီးမွ အရိုးတစ္ြခား အသားတစ္ြခား သပ္သပ္စီခြဲလိုက္သည္။

ငါးက ေြကာ္ထားတာ မွန္ေပမယ့္ မေတာ္တဆ ၀.၁ရာခိုင္နွုန္း

ကေတာင္ အရိုးစူးမွာ စိုးရိမ္ရသည္။

"ရျပီ စားေတာ့!!

"ဟုတ္"

ထို့ေနာက္ ေဖေဖခ်က္ထားတဲ့ ငါးပိခ်က္ကို ၊ ကိုကို့ပန္းကန္ထဲ

ထည့္ေပးရင္း

"ကိုကိုလည္း အဝစား ကိုကိုက ညီ့ထက္ေတာင္ ပိုစားသင့္တယ္"

"ဟုတ္ပါျပီ"

ေသာ္ဒီက ကိုကိုစားခ်င္ စားလို့ရေအာင္ တို့စရာေတြထည့္ထားတဲ့

ဗန္းကို လွမ္းယူျပီး ကိုကို့ဘက္ တိုးေပးလိုက္သည္။

"ေသာ္ဒီက အသက္၁၅နွစ္ေတာင္ ရွိျပီေနာ္ ရည္းစားထားဖို့

စိတ္ကူးရွိရင္ အကို့ကိုေျပာ ရွာေပးမယ္"

"မင္းသြင္ မင္းငါ့ညီကို အတတ္ေကာင္းေတြ သင္မေနနဲ့

သူ့ဟာသူ ေနေနတဲ့ ကေလးကို သြားဖ်က္စီးေနတာ"

"အံမယ္!! မင္းကက် ‌ေသာ္ဒီလိုအရြယ္မွာပဲ ထားခဲ့တာ

မဟုတ္ဘူးလား မင္းရည္းစားဦးရဲ့ နာမည္ကို ငါအစေဖာ္ေပးရမလား"

ဩဂတ္မွာ ခ်က္ခ်င္းညီ့မ်က္နွာအား အကဲခတ္ရင္း မင္းသြင္ကို

အြကည့္နဲ့သတ္လိုက္ရသည္။ သူ့အြကည့္ကို နားလည္ေနတဲ့

မင္းသြင္ကလည္း ထမင္းကိုပဲ ငုံ့စားေနလိုက္ေတာ့သည္။

"ကိုကို ဒီသခြားသီးေလးကို စားြကည့္ !!

"အင္း.."

သခြားသီးက လက္၃ဆစ္စာပဲ လွီးစိပ္ထားြခင္းမို့ သူပါးစပ္ထဲ

ေရာက္ေနတာက လက္တစ္ဆစ္စာနဲ့ညီမ်ွသည္။ ရုတ္တရက္

ေသာ္ဒီက သူကိုက္ထားဆဲြဖစ္တဲ့ သခြားသီးစိပ္ကို လက္နဲ့

လွမ္းမယူပဲ သူ့နားကိုကပ္ကာ ပါးစပ္နဲ့ပဲ ျပန္ကိုက္လိုက္ြခင္းမို့

နွုတ္ခမ္းခ်င္းေတာင္ထိလုနီးနီး ြဖစ္သြားခဲ့ပါသည္။

ေသာ္ဒီက ပါးစပ္ထဲေရာက္ေနျပီြဖစ္တဲ့ သခြားသီးကို ဘာမွ

မြဖစ္သည့္အတိုင္း ပုံမွန္အတိုင္း ဝါးစားေနသလို ဩဂတ္ကလည္း

အျပုံးမပ်က္ေပ။ ထမင္းဝိုင္းအလည္မွာ တကယ္မ်က္နွာ

ပ်က္ေနသူက မင္းသြင္သာရွိသည္။

ခုနက အစားစားခ်င္သည့္စိတ္ေတြက အခုေတာ့ တစ္စက္မွ

မရွိေတာ့ပါ။ ရင္ခံသြားျပီမို့ ေရခြက္ကို ယူျပီး ေကာက္ေမာ့

လိုက္ရသည္။ ပိုျပီး သူ့ကိုထူးဆန္းေစတာက ဒီလိုအျပုမူမ်ိုး

လုပ္ေနတဲ့ ေသာ္ဒီကို ဩဂတ္က မဆူတဲ့အျပင္ သူ့ညီေလးကို

ခ်စ္စရာေလးဟုဆိုကာ ပြေယာင္းေနေသာ ဆံပင္ေလးကို

ဖြ‌ေပးေနသည္။

မင္းသြင္မွာလည္း ညီအရင္းတစ္ေယာက္ရွိသည္။ သူ့ညီက

သူ့ကို ဘယ္ေကာင္မေလးနဲ့မွ သဝန္မတိုသလို ေပါင္ေပါ္လည္း

တက္မထိုင္ဖူးပါ။ အခုလို သူမ်ားပါးစပ္ထဲ ေရာက္ေနတဲ့

စားစရာကိုလည္း လုမစားဖူးေပ။

ေသာ္ဒီအေြကာင္းကို သူေတြးေလ သံသယေတြက

ပိုနက္နဲေလပင္။ ဒါကို ဩဂတ္ကလည္း မသိတာလား

မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတာလား သူမေတြးတတ္..။

ဒါမွမဟုတ္ သူကပဲ အလကားသက္သက္ သံသယဝင္တာပဲ

ြဖစ္ခ်င္ြဖစ္မည္။

"ေဟာ!! ကိုြကီးမင္းသြင္ ဘာလို့မစားေတာ့တာလဲ

အမ်ားြကီးရွိေသးတယ္ ထည့္စားေလ"

"ကိုြကီး ရင္ျပည့္သြားလို့ပါ ေသာ္ဒီ!!

"ဟီး.. ဟုတ္ကဲ့"

"အန္ကယ္ေလး ခ်က္ထားတာ တကယ္ေကာင္းတယ္ သိလား"

"ေက်းဇူးပါဗ်ာ!! က်ြန္ေတာ္က ေဖေဖ့ကို ဒီ‌လိုေလးစားခ်င္တယ္

ေျပာလို့ ခ်က္ေပးတာ"

အလိုလိုက္ခံထားရတဲ့ အငယ္ဆုံးေလးကိုြကည့္ျပီး မင္းသြင္ကေတာ့ ေခါင္းတညိတ္ညိတ္။ အရင္တည္းကေန အခုခ်ိန္ထိ

ေသာ္ဒီထူးဟန္က သူ့ကိုကိုဆို အရမ္းကပ္ေနဆဲပဲ...

ဆယ္တန္းကို ဆက္မတက္ခ်င္ဘူး ဘာညာနဲ့ဂ်စ္က်တဲ့ေကာင္က

သူ့အကိုရဲ့ မိန္းမ ယူမယ္ဆိုတဲ့စကားေြကာင့္ ဆက္တက္ဖို့

သေဘာတူသည္တဲ့..။ အခုလည္း တစ္ေယာက္ဆီကတစ္ေယာက္

လုစားေနြကတာကို မင္းသြင္ ခံျပင္းမွုမ်ားြဖင့္ ြကည့္ေနရသည္။

"ငါလည္း စားျပီးျပီဆိုေတာ့ ျပန္ေတာ့မယ္"

"ေအး!! ကားကို ဂရုစိုက္ေမာင္း"

ထထြက္သြားေတာ့မယ့္ မင္းသြင္က မသြားခင္မွာ ဩဂတ္ကို

ြကည့္ျပီး ထပ္ေျပာလာခဲ့ပါ၏။

"ဪ... ဟုတ္သားပဲ မနက္ြဖန္က်ရင္ လဝန္းနီက

ေစာေစာ လာခဲ့ပါတဲ့  သူမင္းကို ဘာေျပာခ်င္လို့လည္း

မသိဘူး"

ေျပာျပီး လွစ္ခနဲထြက္သြားတဲ့ မင္းသြင္က 'သားရီး မင္းကံေကာင္းပါေစ' ဟုသာ ခပ္တိုးတိုးဆုေတာင္းရင္း ထြက္သြားခဲ့ေပမယ့္

ဩဂတ္မွာ မ်က္ေမွာင္ြကုတ္သြားတဲ့ ညီ့ေြကာင့္ ျပာျပာသလဲ

ြဖစ္ရပါသည္။

"လဝန္းနီဆိုတာ ဘယ္သူလဲ ကိုကို"

"ကိုကိုတို့ အတန္းထဲက ေကာင္မေလးပါ"

"လွလား!!

"အင္း!! မဆိုးပါဘူး"

"ဪ!!!

စားေနဆဲြဖစ္တဲ့ ကေလးက ခ်က္ခ်င္း ထမင္းပြဲေတြထသိမ္းေနျပီမို့ ဩဂတ္လည္း ဘာလုပ္ရမွန္း မသိြဖစ္ကာ ပန္းကန္ေဆးဖို့

ထြက္သြားတဲ့ ညီ့ေနာက္ကေန လိုက္သြားရေတာ့သည္။

"ကိုကိုထားခဲ့ေလ ညီပဲေဆးလိုက္မယ္"

"ကိုကို ကူေဆးမယ္ေလ"

"ညီပဲ လုပ္လိုက္မယ္"

"အင္း ဒါဆိုလည္း!!!

ညီပန္းကန္ေဆးတာကို အသာေလးရပ္ြကည့္ေနျပီး သူသက္ျပင္း

ခ်ရပါသည္။ ညီဘာလို့ စိတ္ဆိုးသြားသလည္းဆိုတာ သိတာမို့...

"လဝန္းနီက ကိုကိုတို့ အတန္းထဲက မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပါ

လွလည္းလွတယ္ မင္းသြင္က ဒီတိုင္းပဲေလ်ွာက္ေျပာသြားတာ

ဒါေပမယ့္ ကိုကို သူ့ကို မြကိုက္ပါဘူး လွတာဘာေကာင္းလို့လဲ

ကိုကို့ညီေလးလိုလည္း ခ်စ္စရာမေကာင္းပဲနဲ့.."

ေသာ္ဒီက 'တကယ္ေရာဟုတ္ရဲ့လား' ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ိုးနဲ့

လွည့္ြကည့္သည္။

"တကယ္ေျပာတာ ညီရဲ့!!!

သူ့ကို ခပ္ေငးေငးနဲ့ စူပုတ္ပုတ္ြကည့္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးေြကာင့္

ဆံပင္ေလးကို လက္နဲ့အသာဖြလိုက္ရသည္။ ညီက လူပ်ိုေဖာ္

ဝင္စအရြယ္ ြဖစ္ေနျပီမို့ ငယ္ရုပ္လည္းေပ်ာက္ခ်င္လာျပီြဖစ္သလို

အသံကအစ ေျပာင္းေနျပီပင္။

"သူ့ကို တြဲဖို့ စိတ္ကူးရွိလား!!!

"ကိုကို့ဘက္က ‌ဇာတ္လမ္းမစခ်င္ဘူး"

"သူ့ဘက္က စရင္ေရာ!!

"အင္း!! စဉ္းစားြကည့္ရင္လည္းမဆိုးပါဘူး"

"ဟြန္း!! ကိုကိုြကိုက္တာမွန္သမ်ွ ညီနဲ့မ်ွသုံးမယ္ဆိုတဲ့ကတိကို

ေမ့ရဲေမ့ြကည့္"

ဩဂတ္မွာ ညီ့ကိုစိတ္မဆိုးနိုင္စြာ အသံထြက္ရယ္ရသည္..။

ဆယ္တန္းျပီးကတည္းက အဲ့ဒီကတိေြကာင့္ သူရည္းစား

ထပ္မထားရဲ။ အခုမွ လဝန္းနီအေြကာင္းကို ေျပာတုန္းရွိေသး

ညီက ဒီကတိအေြကာင္းကို၊ ကိုယ္ေမ့မွာ စိုးလို့ သတိေပးလာသည္။

"မေမ့ပါဘူး ကိုကို့ရည္းစားလည္း ညီ့ရည္းစားပါပဲ

ညီလိုခ်င္ရင္ ကိုကိုအရမ္းြကိုက္ရင္ေတာင္ ေနာက္ဆုတ္ေပးမယ္"

ထိုအခါ မ်က္နွာေလးက ရြွင္ရြွင္ပ်ပ်ေလး ြဖစ္သြားရင္း

ေြခဖ်ားေထာက္ကာ သူ့ပါးတစ္ဖက္ကို နွစ္ခါတိတိ နမ္းသြားသည္။

"ပန္းကန္ေဆးျပီးျပီလား"

"ဟုတ္ ကိုကို"

"ဒါဆို အခန္းျပန္ရေအာင္"

"ကိုကိုနဲ့ အတူတူ အိပ္မွာေနာ္"

"အင္း အိပ္ရမွာေပါ့ကြာ!! စာလုပ္ဖို့ ရွိေသးလား"

"လုပ္ျပီးတာ ြကာေပါ့!!

"ေသခ်ာတယ္ေနာ္ စာလုပ္ျပီးတာ"

"ေသခ်ာပါတယ္ဆိုမွ.. ကိုကိုကလည္း!!!

"ဒါဆို သြားအိပ္ြကမယ္"

ထို့ေနာက္ ေသာ္ဒီထူးဟန္ တစ္ေယာက္ ေျမွာက္ြကြ ေျမွာက္ြကြနဲ့

ကိုကို့ေနာက္ကို ပါသြားခဲ့သည္။ အိမ္မွာ သူ့အတြက္ သီးသန့္အခန္း လုပ္ထားေပမယ့္ သူကေတာ့ ကိုယ့္အခန္းကို မသုံးပဲ

ဩဂတ္အခန္းမွာပဲ အေနမ်ားသည္။ တစ္ခါတစ္ေလက် ဩဂတ္ရဲ့ အဝတ္စားေတြပါ ယူဝတ္တဲ့အခ်ိန္ေတြလည္းရွိခဲ့ပါသည္..။

သူနဲ့ ဆိုဒ္ြကီးေနေပမယ့္ ဩဂတ္က သူ့ညီစိတ္ခ်မ္းသာ‌ရင္ ျပီးေရာ ဘာလုပ္လုပ္ အကုန္လြွတ္ထားခဲ့ေတာ့ ေသာ္ဒီ ဆိုးရြခင္း

အေြကာင္းကလည္း ကိုကို့ေြကာင့္တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း ပါဝင္ခဲ့ပါသည္။

.....................

ဩဂတ္မွာ ရင္းနွီးက်ြမ္းဝင္လ်က္ရွိတဲ့ ေက်ာင္းအုပ္ရုံးခန္းမွာ

ရပ္ေနရင္း သက္ျပင္းဖြဖြ ခ်ကာ အထဲဝင္သြားလိုက္သည္..။

"က်ြန္ေတာ္ ေရာက္ပါျပီ အုပ္ြကီး"

ေက်ာင္းအုပ္ ဦးေက်ာ္ေအးက မ်က္မွန္ကို ပင့္ျပီးမွ

"ဪ.. လာေလ ဩဂတ္.. ငါဘာလို့ေခါ္လိုက္တာလည္းဆိုတာ

သိတယ္မလား"

ကုလားထိုင္ေလးေပါ္မွာ မထုံတက္ေတး မ်က္နွာထားနဲ့ထိုင္ေနတဲ့

ညီ့အား ေက်ာင္းအုပ္က ေမးဆတ္ျပရင္း ခပ္ေလွာင္ေလွာင္

ျပုံးသည္။

"မင္းနဲ့ေတာ့ တကယ္ကြာတယ္ ဆီနဲ့ေရလိုပဲ!!

"ေတာင္းပန္ပါတယ္ အုပ္ြကီးရယ္.. ဒယ္ဒီတို့ကို ဖုန္းဆက္ျပီး

မေခါ္တာကိုလည္း ထပ္ျပီး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္"

ဒယ္ဒီတို့ကို ဖုန္းဆက္ေခါ္ပါက ေဖေဖရဲ့ ရိုက္ခ်က္ေြကာင့္

ညီက ထပ္နာရဦးမည္။ အခုလည္း ရန္ြဖစ္ထားပုံနဲ့ နွုတ္ခမ္းေထာင့္က ကြဲေနျပန္၏။ ဒီကေလးက ြဖစ္လိုက္ရင္ ေက်ာင္းအုပ္

ရုံးခန္းထိ ေရာက္ေအာင္ ရန္ြဖစ္တာပင္။

"ရပါတယ္.. ငါ့စိတ္နဲ့ဆို မင္းညီကို ေက်ာင္းထုတ္ပစ္မွာ

သူဒီတစ္ခါ ရန္ြဖစ္တာ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ေြကာင့္!!

ဦးေက်ာ္ေအး စကားေြကာင့္ ဩဂတ္မ်က္ေမွာင္ြကုတ္ပစ္ရသည္။

ညီ သေဘာက်တဲ့ ေကာင္မေလးအေြကာင္းကို မြကားဖူးတာမို့

ေက်ာင္းအုပ္စကားက သူ့အတြက္အထူးဆန္းတစ္ခုလိုြဖစ္ေနခဲ့

ပါသည္။

"‌ဘယ္လိုြဖစ္တာလဲ အုပ္ြကီး ညီက ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ေြကာင့္ ရန္ြဖစ္တယ္ေပါ့ ဟုတ္လား"

"ေအး!! ရည္းစားရွိတဲ့သူကို သြားေြကာင္လို့ဆိုပဲ ေကာင္မေလး

ရည္းစားနဲ့ ရန္ြဖစ္ြကရင္း အခုလို ရွုပ္ကုန္ြကတာ"

"ဒါဆို ညီနဲ့ ရန္ြဖစ္တဲ့ေကာင္မေလး ရည္းစားကေရာ!!

"သြားက်ိုးသြားလို့ ေဆးခန္းမွာ"

"ဗ်ာ"

"သူ့ရည္းစား ေဆးခန္းေရာက္ေတာ့ ေကာင္မေလးက

ငိုျပီး လာတိုင္ေတာ့တာပဲ ဒီကိစ္စကို ေက်နပ္ေအာင္မလုပ္ေပးရင္

ဘာလုပ္မယ္ ညာလုပ္မယ္နဲ့ ျပီးမွ သူတို့နဲ့ ရွင္းလိုက္ေပါ့"

"က်ြန္ေတာ္ နားလည္ပါျပီ"

အသက္၁၈ေတာင္ မျပည့္ေသးပဲ ဖေအတစ္ေယာက္လို

ြဖစ္ေနတဲ့ ဩဂတ္ကိ ေက်ာင္းအုပ္ကေတာ့ သနားသလိုမ်ိုး

ြကည့္ျပီး မ်က္နွာကိုေမာ္ခ်ီကာ ဘယ္သူ့ကိုမွလူရာသြင္းခ်င္ပုံ

မရတဲ့ ေသာ္ဒီထူးဟန္ဆီ အြကည့္ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ့ မ်က္နွာကို

မဲ့ပစ္လိုက္သည္။

"ညီ!!!

ေမးဖ်ားကို လက္နဲ့ကိုင္ျပီး ပင့္ယူလိုက္ေတာ့ သူတို့နွစ္ေယာက္

အြကည့္ခ်င္းဆုံသြားရသည္။ ျပီးမွ နွုတ္ခမ္းေထာင့္မွာ ေပါက္ကြဲ

ေနတဲ့ ဒဏ္ရာကိုလက္နဲ့အသာ တို့ထိလိုက္သည္။

"ဘာလို့ ရန္ြဖစ္ရျပန္တာတုန္း ကိုကိုမြကိုက္ဘူးေျပာထားတဲ့ဟာ"

"ကိုကိုရယ္ ဘယ္သူကေတာ့ အသားလြတ္ြကီး ရန္ြဖစ္ခ်င္ပါ့မလဲ

အဲ့ေခြးသားက အခ်ိုးမေျပလို့ လုပ္လိုက္ရုံပဲ ေအးေဆး.."

"သူမ်ားရည္းစားကို သြားေြကာင္တာဆို..?

ေသာ္ဒီအံ့ဩကာ ကိုကို့အား ျပန္ြကည့္ရသည္။ ြဖစ္ပုံက..

အဲ့ဒီေကာင္မေလးေြကာင့္ ြဖစ္တယ္ဆိုတာမွန္၏။ ဒါေပမယ့္

သြားေြကာင္လို့ မဟုတ္ပါပဲ ထိုေကာင္မေလးက ကိုကို့အေြကာင္းကို ပါးစပ္အရသာခံေျပာျပီး မွန္းေနသူြဖစ္သည္။ ဒါေြကာင့္

ကိုကိုနဲ့ပတ္သတ္ရင္ နည္းနည္းမွ အထိခိုက္မခံတဲ့ ေသာ္ဒီက

ထိုေကာင္မေလးအား မ်က္ရည္ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္က်တဲ့အထိ

ေျပာပစ္ျပီးေနာက္ သူ့ရည္းစားေကာင္ေလးက အဆစ္ပါလာျပန္သည္။

အဲ့ဒီမွာ သူတစ္ခ်က္ ကိုယ္နွစ္ခ်က္နဲ့ ရန္ြဖစ္ြကရင္း ပြဲက

အရွိန္တက္လာကာ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ အဲ့ဒီေကာင္ပဲ

သြားနွစ္ေခ်ာင္းက်ိူးသြားေတာ့သည္။ ေကာင္‌မေလးက ကိုးကားျပီး ေယာက္်ားနွစ္ေယာက္ သူ့ကိုပဲ ဝိုင္းလုျပီး ရန္ြဖစ္တာလိုလိုနဲ့

ေက်ာင္းအုပ္ကို သြားျပီးတိုင္ေြကာထူ၏။

ဒါကို၊ ကိုကိုကလည္းယုံြကည္သြားပုံမို့ သူကလည္း ဒီအတိုင္းပဲ

ထားလိုက္ကာ ရွင္းမျပခ်င္ေတာ့။

"လာ.. ေဆးထည့္မယ္"

"ကိုကိုရာ ညီက ေယာက္်ားပဲဟာ ဒီဒဏ္ရာေလာက္ကေတာ့

စာမဖြဲ့ပါဘူး"

"ကိုကိုေျပာရင္ နားေထာင္စမ္း!!

ေသာ္ဒီ တိတ္က်သြားျပီး မလြန္ဆန္ရဲေတာ့ေပ။ ေလာကမွာ

သူ့ကို လူြဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ အေဖအရင္းေတာင္မွ

ကိုကို့ေလာက္ မေြကာက္ရေပ။ ကိုကို့ကိုေတာ့ အရမ္းရိုေသျပီး

ေြကာက္လည္းေြကာက္ရသည္။ ကိုကိုဟာ အျမဲတမ္း သူ့ထက္

ေြခတစ္လွမ္း သာေနတဲ့သူ။ သူ ကိုကို့ကို ဘယ္ရွုေထာင့္ကေနမဆို ေငးြကည့္တိုင္း ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္သည္။ သူမ်ားေတြ ကိုကို့ကို

မွန္းေနတာ ျမင္ရေတာ့ စိတ္တိုရ၏။ သူ့အတြက္ေတာ့ ကိုကိုက

တစ္ြခားသူနဲ့ မေဝမ်ွခ်င္စရာေကာင္းသည့္သူပင္။

ဒါေပမယ့္ သူဟာ ကိုကို့ကို တစ္ြခားဘယ္သူနဲ့မွ မ်ွမသုံးခ်င္ေပမယ့္ ကိုကိုြကိုက္တဲ့ အရာမွန္သမ်ွကိုေတာ့ ကိုကိုနဲ့အတူ

မ်ွသုံးခ်င္တဲ့ စိတ္ကေလးေတာ့ ြဖစ္မိခဲ့ပါသည္။

[text_hash] => fa7117b1
)