Array
(
[text] =>

ချစ်သူတစ်ယောက် ကောက်ရထားသည် {အခန်း ၁၃}

ဒီနေ့က တနင်္ဂနွေနေ့ဖြစ်တဲ့ ကျောင်းပိတ်ရက်မို့ သော်ဒီ အိမ်မှာ

တစ်ယောက်ထဲ ဖြစ်နေသည်။ ပုံမှန်ဆို အပြင်ထွက်ပြီး ဘောလုံးကန် Gym ရုံသွား ဒါမှမဟုတ် လူငယ်ပီပီ လောင်းကြေးထပ်ကာ

ချိန်းထိုးပွဲတွေ သွားချင်သွားမည်။

ဒါပေမယ့် ဒီနေ့တော့ ဘယ်မှမသွားချင်ပဲ ရှိနေသည်။ ဖက်တီးကလည်း သူတစ်‌ယောက်ထဲမို့ အိမ်လာလည်မယ်ဟု ဆိုတာမို့

ခြံထဲ ဆင်းစောင့်နေလိုက်သည်။ ဒန်းပေါ်မှာ စိမ်ပြေနပြေ အသာ

ထိုင်ရင်း ဖေဖေ ဖတ်နေကျ ဝတ္ထုတစ်အုပ်ကို ကောက်ဖတ်နေ

လိုက်သည်။

ဒီတလောမှာ သူဘယ်သူနဲ့မှ ရန်မဖြစ်ပဲ ခြေငြိမ်နေတော့

ကျောင်းအုပ်က ရုံးခန်းထဲထိ ခေါ်မေးတာ ခံခဲ့ရသလို

ဒယ်ဒီနဲ့ ဖေဖေကလည်း သူငြိမ်နေတာက လုံးဝလိမ်မာသွားတာ

မဟုတ်ပဲ တစ်ခုခုကို Planချပြီး ကြံနေတယ်ဟု ထင်နေကြသည်။

တကယ်တမ်း သူလိမ်မာတာ သူနဲ့ကိုကိုပဲ သိရင် ရပြီလို့သော်ဒီက

မှတ်ယူထားခဲ့ပါသည်။

"သော်ဒီ!!!

ဖက်တီးရဲ့ အသံကြောင့် ခြံတံခါးဆီ ဖျတ်နဲကြည့်လိုက်သည်..။

ဖက်တီးက သူစီးနေကျ စက်ဘီးနဲ့ လာတာ ဖြစ်သည်။

"ဖွင့်ထားပြီးသား တွန်းပြီးဝင်ခဲ့!!!

"အေး"

ဖက်တီးက သူ့စက်ဘီးကို အရိပ်ကျတဲ့ မြက်ခင်းရဲ့တစ်နေရာမှာ

ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ဘေးမှာ ထိုင်လာခဲ့သည်..။

"မင်းအတော်ငြိမ်နေတာပဲကွ ဘယ်မှ မသွားဘူးလား"

သော်ဒီက ဝတ္ထုကို ပိတ်ချလိုက်ပြီး

"မသွားဘူး !!

"မင်းကြည့်ရတာ ပျင်းစရာကြီးပါကွာ ရည်းစားလေးဘာလေး

ထားကြည့်ပါ့လား"

"ကိုယ်တိုင်ကျ အဖြစ်မရှိဘူး သူများကိုကျ အကြံပေးတတ်တယ်

ကိုကြီးမင်းသွင်နဲ့ တစ်အိမ်တည်း ပေးနေရမှာ မင်းကို"

"ဟ! ငါက စာကို ကျားကုတ်ကျားကဲ မကြိုးစားရင်

စာလိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်လို့လေ မင်းကကျ မတူဘူး မင်းကို

ကြည့်လိုက်ရင် စာလုပ်တာ မတွေ့ပဲနဲ့ အမြဲတမ်း အမှတ်က

ငါ့ထက် သာနေတာချည်း!!

"ဟွန်း!! ငါစာလုပ်တဲ့ချိန် မင်းမှ မတွေ့တာ"

"ဒါပေမယ့် ငါကလည်း ငါ့သူငယ်ချင်းကို ရည်းစားရစေချင်တယ်

ကိုကြီးဩဂတ်တောင် ဆယ်တန်းမှာ ရည်းစားထားခဲ့တာနော်

မင်းလည်း ထားပါ့လား"

သော်ဒီ တစ်ချက်တွေဝေသွားပြီးမှ...

"မင်းရှာပေးမှာလား!!!

"မင်း ဆန္ဒရှိရင် ငါ့ညီမ ဝမ်းကွဲနဲ့ ချိတ်ပေးရမလား!!!

"သူတောင်းစား ကိုယ့်ညီမကို သူငယ်ချင်းနဲ့ချိတ်ပေးတယ်ပေါ့"

"ကိစ္စမရှိဘူး မင်းနဲ့ဆို ယုံရတာပဲ"

"တော်စမ်းပါကွာ စိတ်မဝင်စားဘူး"

ဖက်တီးက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချပြီးမှ

"ဟုတ်ပြီလေ ဒါဆို မင်းကြိုက်တဲ့ပုံစံပြောကြည့် ငါရှာပေးမယ်

ဘယ်လိုမိန်းကလေးကိုကြိုက်လဲ ကလေးဆန်တဲ့ ကောင်မလေးကို

ကြိုက်တာလား ဒါမှမဟုတ် လှပြီး ရင့်ကျက်တဲ့ကောင်မလေးတွေကို ကြိုက်တာလား"

"အနည်းဆုံး ငါ့ထက် အသက်၂နှစ်ကြီးသူ ဖြစ်ရမယ်

ငါ့ထက် ခြေတစ်လှမ်း အမြဲသာသူ ဖြစ်ရမယ် ကိုကို့လို ငါ့အပေါ်

ဂရုစိုက်နိုင်ရမယ် ကိုကို့လို Eight Packလည်း ပါရမယ် .."

"ချီးပဲ!!! ဘယ်မိန်းကလေးက Eight Pack ထွက်မှာလဲ

မင်းကိုကိုကို ပြန်ယူတာမှ ဟုတ်သေးတယ်..'

ဖက်တီး သူ့ဟာသူ ပြောပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်သွားရသည်။

သော်ဒီကတော့ ပုံမှန်အတိုင်း သူ့ကို ရူးနေလား ဆိုတဲ့အကြည့်နဲ့

ကြည့်ကာ ပြောစရာရှိတာ ဆက်ပြောလာခဲ့သည်။

"ကိုကို့လို ငါ့ကို နာခံအောင် လုပ်နိုင်ရမယ် ဒါပေမယ့်

အဲ့လူက ကိုကိုတော့ မဟုတ်ဘူးနော်.."

"ဪ!! အင်းပါ"

ဖက်တီး ဘာမှမပြောနိုင်ပဲ ဆွံ့အလျက်ရှိနေကာ သူ့လက်မသူ

ပြန်ကိုက်နေပြီး မဝံ့မရဲနဲ့ ပုံမှန်လိုဖြစ်နေတဲ့ သော်ဒီထူးဟန်ကို

ခဏခဏ ခိုးကြည့်နေလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ မင်း ဆယ်တန်းကို ဂုဏ်ထူး ဘယ်လောက်နဲ့

မှန်းထားလဲ ဖက်တီး!!

"မမှန်းပါဘူး နှစ်ချင်းပေါက် အောင်ရင်ကို ကျေနပ်နေပြီကွာ

အမေကလည်း နှစ်ချင်းပေါက် မအောင်ရင် အိမ်ပေါ်က

နှင်ချမယ်တဲ့.."

"ဘယ်လိုဖြစ်တာတုန်း မင်းပြောတော့ မိဘတွေခြေရာနင်းနိုင်တဲ့

သူ ဖြစ်အောင်လို့ အင်ဂျင်နီယာကြီး လုပ်မှာဆို"

"အဲ့ဒါ ဆယ်တန်းမတက်ခင်ကလေကွာ အခုတက်ရတော့

စာတွေက ခက်လိုက်တာ.."

ထိုအချိန် ခြံရှေ့က ကားဟွန်းသံကြောင့် ဖက်တီးနဲ့ သူပါ

ခြံရှေ့ကိုကြည့်ရသည်။

"ကိုကိုပြန်လာတာ ထင်တယ်!!

ပြောရင်း လှစ်ခနဲပြေးထွက်သွားကာ ခြံတံခါးကိုသွားဖွင့်ပေးရသည်။ ကားက ခြံထဲကို မောင်းဝင်လာတော့မှ ကားပေါ်မှာ

ရှိနေတာ ကိုကိုတစ်ယောက်ထဲ မဟုတ်ကြောင်း သူတွေ့ရပါသည်။

"ကိုကို!!

ကားပေါ်က ဆင်းလာသူက ကိုကို့အပြင် မလဝန်းနီကိုလည်း

သူတွေ့လိုက်ရတော့ အနည်းငယ်တော့ ကြောင်စီစီဖြစ်သွားသည်။

"ကိုကို.."

"အပြင်မသွားဘူးလား ညီ!!

"ဟင့်အင်း"

ဩဂတ်က သူ့ဆီလျှောက်လာနေတဲ့ ဖက်တီးကိုပါတွေ့လိုက်ရတာမို့ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့်

"ဪ ဟိန်းလေးပါ ရောက်နေတာကိုး!!

"ဟုတ်တယ် ကိုကို ညီတစ်ယောက်ထဲ ပျင်းလို့ လှမ်းခေါ်လိုက်တာ"

"အင်း!! ကိုကို အိမ်မှာ ယူရမယ့်ပစ္စည်းရှိလို့ လာယူတာ"

"ဟုတ်"

ပြောပြီး ကိုကိုက အိမ်ထဲ ဝင်သွားပေမယ့် မလဝန်းနီကတော့

လက်ထဲက မုန့်ထုတ်တွေကို သူ့ဆီလှမ်းပေးကာ....

"သော်ဒီက အချိုစားရတာ ကြိုက်တယ်လို့ ကိုဩဂတ်က

ပြောတာနဲ့ အစ်မ ဝယ်လာလိုက်တာ"

သော်ဒီ အနည်းငယ်မျက်ခုံးပင့်မိသွားပေမယ့် ငြင်းလည်း

မငြင်းချင်တာကြောင့် လက်ခံလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပါနော် အစ်မ!!

"ဟင်းဟင်း!! ရပါတယ် သူစိမ်းတွေမှ မဟုတ်တာ"

သူ့ဘာသာပြောပြီး သူ့ဟာသူရှက်ကာ အိမ်ထဲပြေးဝင်သွားသည့်

နီနီကိုကြည့်ပြီး သော်ဒီ မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ အံကြိတ်မိသွားသည်။

ကိုကိုကလည်း ထိုအစ်မကို ခဏခဏ အိမ်ခေါ်လာတော့ သူ့မှာ

မကြည့်ချင် မမြင်ချင်တော့ပါ။

အခုလည်း ကိုကို့နားကပ်ချင်လို့ ညီကို လာဖားနေမှန်း

သိသားပဲ..။

မလဝန်းနီက ရုပ်လေးကလည်းလှ အမူယာဟန်ပန်လေးကလည်း

ဘာတစ်ခုမှ ပြောစရာမရှိ။ ကိုကို့ရဲ့စံနှုန်းနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့

မိန်းမတွေထဲမှာပါ၏။ သို့သော် သူ့အတွက်ကတော့ ကိုက်ညီတိုင်း

ကိုကို့ကို သူများလက်ထဲအပါမခံနိုင်ပါ။

သော်ဒီတစ်ယောက် လက်ထဲက မုန့်ထုတ်တွေကြည်ပြီး

လှောင်ပြုံး၊ ပြုံးလိုက်တော့သည်။

"သူက ဘယ်သူလဲ သော်ဒီ!!!

"ကိုကို့ကျောင်းက မိန်းကလေးလေ အလှဘုရင်မတဲ့ !!

"ဪ.. ကိုကြီးဩဂတ်နဲ့ သူနဲ့က ဘာတွေလည်း ချစ်သူတွေလား"

သော်ဒီမျက်နှာရိပ်ကို တစ်ချက်အကဲခတ်ပြီး အရဲစွန့်မေးလိုက်တော့ သော်ဒီမျက်နှာက မဲ့ကျသွားတယ်။ ဒီကောင်က

ကိုကြီးဩဂတ်ကို ဘယ်သူနဲ့မှ သဘောတူတာမဟုတ်တော့

မေးသာမေးရပေမယ့် ဆတ်ဆတ်ထိမခံ ထထိုးမှာလည်း

ကြောက်ရပါသည်။

"ကိုကိုနဲ့ ချစ်သူတွေ ဟုတ်၊ မဟုတ်တော့ ငါမသိဘူး

ဒါပေမယ့် အစ်မနဲ့ ငါ မကြာခင် အတွဲတွေ ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ

ငါပြောရဲတယ်"

ဖက်တီးခန္ဓာက တုန်တက်သွား၏။ သော်ဒီမျက်နှာကို အလန့်တကြား ကြည့်တော့လည်း အဲ့ကောင်မျက်နှာထက်မှာ

ယုံကြည်မှုတွေက အပြည့်ပဲ။

ဘုရား..ဘုရား ကိုယ့်အကို ကြိုက်တဲ့ မိန်းကလေးကိုများ

ကြံကြီးစီရာ ဒီကောင်ဖြတ်ခုတ်တော့မှာလား...

......................

ယနေ့ အပြင်သွားရန် နီနီနဲ့ ချိန်းထားခါမှ ဖျက်လိုက်ရပါ၏။

အကြောင်းကတော့ ညီညီ ဖျားနေတဲ့အတွက် ဖြစ်သည်။

ဖေဖေကလည်း ညီ့ကိုစိတ်မချနိုင်ကာ အခန်းထဲ ခဏခဏလာပြီး

အခြေနေကို ခဏခဏအကဲခတ်တတ်သော်လည်း ညီညီကတော့

ဘယ်လောက်အခြေနေဆိုးပါစေ နေကောင်းတယ်ဟုသာညာခဲ့ပြီး

ဆေးထိုး၊ ဆေးသောက်ရမှာကို သေမတတ်ကြောက်သူဖြစ်၏။

"အဲ့ဒါကြောင့် ကိုကိုပြောတာပေါ့ နေပူထဲက ပြန်မလာရင်

ရေတန်းမချိုးးပါနဲ့ဆိုတာကို အခုတော့ ဖြစ်ပြီမလား"

ဆေးထိုးခံလိုက်ရခြင်းကြောင့် မျက်နှာမဲ့နေတဲ့ ညီက ငိုချင်ပတ်ကျိ

မျက်နှာလေး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဖျားနေတဲ့အတွက် ဖြူဥနေသော

မျက်နှာသန့်သန့်လေးက ပို၍ပင်ဖြူဖက်ဖြူလျော်ဖြစ်လာကာ

အရင်ထက်ပိုပြီး သူ့အပေါ်ချွဲချင်သည်။

"ကိုကို ဘာဖြစ်နေတာလဲ ညီ ဆေးထိုးခံလိုက်ရလို့

ဖင်နာနေတာနော်!!!

"အဟင်း!!! အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ညီ့အခန်းထဲမှာ ကိုကိုလာနေပေးတာပေါ့"

"ကျေးဇူးပါ ကိုကို... ဒါနဲ့ ကိုကိုဘာမှလုပ်စရာမရှိဘူးလားဟင်

တော်ခါကျ ညီ..ကိုကို့ရဲ့ အလုပ်တွေကို နှောက်ယှက်သလို

ဖြစ်နေပါဦးမယ်"

"နီနီနဲ့တော့ အပြင်မှာ ချိန်းထားတာရှိတယ်!!!

ဆိုရင်ပဲ သော်ဒီဝမ်းနည်းသွားကာ မျက်ဝန်းထောင့်စွန်းလေး

နှစ်ဖက်က စိုစွတ်သွားခဲ့ပါသည်။

"ဒါပေမယ့် ကိုကို့ ညီက ဖျားနေတာဆိုတော့ မလာနိုင်တော့ဘူးလို့ ပြောလိုက်တယ်"

သူ့နှုတ်ခမ်းတွေက ကိုကို့စကားကြောင့် ကွေးတက်လာတော့သည်။ ထို့နောက် လှဲနေရာမှ ကိုကို့ခါးကို တင်းနေအောင်

ဖက်ကာ မျက်နှာကို ၊ ကိုကို့ရင်ခွင်မှာအသာအပ်ထားရင်းဖြင့်

ရင်ထဲမှာလည်း ဝမ်းနည်းဝမ်းသာဖြစ်နေခဲ့ပါသည်။

ပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ကျနေတဲ့ မျက်ရည်တွေက ဝမ်းသာလို့လား

ဝမ်းနည်းလို့လား သူကိုယ်တိုင်တောင်မသိသည့်တိုင် ဘာကို

ဝမ်းသာပြီး ဘယ်အရာကိုဝမ်းနည်းရမလည်းဆိုတာ သော်ဒီမသိ။

အချိန်တန်ပါက သူနဲ့ကိုကို ခွဲရမှာကို သိပြီး ဝမ်းနည်းတာလား

ဒါမှမဟုတ် ကိုကို့ဦးစားပေးက အမြဲတမ်း သူဖြစ်နေခဲ့လို့ အဲ့ဒါကို

ဝမ်းသာနေလား။

ကိုကိုက ပခုံးလေးကို၊ ကိုင်ပြီး ငိုနေတဲ့သူ့မျက်ဝန်းတွေအား

သေချာကြည့်ကာ မျက်ရည်တွေကိုလည်း ဂရုတစိုက်သုတ်ပေး

လာခဲ့သည်။

"ကျောင်းလူဆိုးလေးက မျက်ရည်လွယ်တယ်ဆိုတာ သိကြရင်

ရယ်စရာ ဖြစ်ကုန်တော့မှာပဲ"

ရယ်သံဖွဖွဖြင့် ကိုကို့မျက်နှာလေးအား သူငေးကြည့်နေမိရင်း

ပင့်သက်ရှိုက်လိုက်မိသည်။

"ကိုကို!!

"အင်း"

"ညီ့ကို မစွန့်ပစ်ပါနဲ့နော်.. ညီ..ကိုကို့ကိုချစ်တယ်

အကုန်လုံးထက် ပိုချစ်တယ်"

ရှိုက်သံတွေဖြင့် ဗလုံးဗထွေးပြောတော့ ရယ်သံဖွဖွဖြင့်

တုန့်ပြန်လာပြီး နှာခေါင်းထိပ်လေးကို လက်နဲ့ဆွဲညှစ်ရင်း

အသည်းတယားယားဖြစ်နေခဲ့ပါသည်။

"မစွန့်ပစ်ပါဘူးကွာ .. ကိုကိုက ဒီလောက်ထိ ညီ့ကိုချစ်တာ

ဘာလို့စွန့်ပစ်ရမှာလဲ"

"ကိုကိုက အချိန်တန်လို့ မိန်းမ ယူသွားရင် ညီက ကျန်ခဲ့ရမှာ"

ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကိုကို့အပြုံးတွေ တောင့်ခဲသွားကာ ပျောက်ကွယ်

သွားခဲ့ပြီး အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ပါ၏။

"အဲ့လိုဖြစ်စရာလား ညီ့ကိုမထားခဲ့ပါဘူးကွာ စိတ်ချ"

"ဒီတစ်ခါ ရည်းစားထားမယ်ဆို ကိုကို့ရည်းစားကို

ညီအရင်တွဲကြည့်မှာနော်"

"ဟင်းဟင်း!! ညီလိုချင်ရင် ပေးမှာပေါ့"

ဤသို့ဖြင့် ကိုကိုက သူ့ကိုကတိအထပ်ထပ် ပေးခဲ့တာကို

သူကတော့ စိတ်ထဲမှာ သေချာတယုတယလေး သိမ်းထားရင်း

ကျေနပ်ခဲ့ရပါသည်..။

"ညီ့မှာ သဘောကျရမယ့် ကောင်မလေး ရှိပြီလား.."

ခဏကြာပြီးတဲ့အခါ ကိုကို့ရဲ့ တည်ကြည်သော အသံလေးက

ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ သူလန့်ဖျတ်သွားခဲ့ရပြီး ကိုကို့ရဲ့

မျက်နှာလေးကို ပြန်ကြည့်လိုက်မိပါသည်။

"ဘာလို့မေးတာလည်းဟင်"

"ညီနဲ့ ရွယ်တူ ကလေးတွေက ရည်းစား စထားကြပြီလေ

ဒါကြောင့် ကိုယ့်ညီမှာရော သဘောကျရမယ့် ကောင်မလေး

ရှိနေပြီလားဆိုတာ သိချင်လို့"

ကိုကို့ပုံစံက ကိုယ့်ညီလေးအကြောင်းသိချင်လို့ တီးခေါက်ကြည့်တဲ့

အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်ပမာ ဖြစ်နေ၍ သူ ဝမ်းနည်းသွားရသည်။

ထိုအခါ ကိုကိုက ပြာပြာသလဲဖြင့်

"ဘာမှမဖြစ်ဘူးနော် ကိုကို့မေးခွန်းမှားသွားလို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး ကိုကို.. တကယ်တော့ သဘောကျတယ်ဆိုတာ

ဘာမှန်းမသိလို့ ကြောင်သွားတာပါ"

"ဪ!!!

"ကိုကိုပြောတဲ့ သဘောကျတယ်ဆိုတာ ရင်ခုန်တာကို

ပြောတာလား"

"အင်း အဲ့ဒီသဘောမျိုးပဲ ညီ့မှာရင်ခုန်ရတဲ့ ကောင်မလေး

ရှိပြီလား"

အတန်းထဲက ဘယ်ကောင်မလေးကမှ သူ့ကိုမကြိုက်တာ

သူသိပါ၏။ သို့တိုင် ကောင်မလေးတိုင်းကတော့ ကိုကို့ကို

ကြိုက်ကြပါသည်။

ကိုကိုက အသားဖြူတဲ့အထဲပါပြီး လူတိုင်းကိုစွဲလမ်းသွားအောင်

ပြုစားတတ်တဲ့ ပါးချိုင့်လေးနှစ်ဖက်လည်းပါ၏။ အထူးသဖြင့်

ကိုကို့ မျက်ဝန်းတွေက လင်းယုန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထက်ရှလှပြီး

အတွင်းစိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုလုံးကိုပါ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည်ဟု

ထင်စရာကောင်းလှသည်။

ဒါကြောင့် ကိုကိုနဲ့ဆုံတဲ့လူတိုင်းက ကိုကိုနဲ့ အကြာကြီး

အကြည့်ချင်းမဆုံရဲကြ။ သူသည်လည်း ကိုကို့ရဲ့မျက်ဝန်းတွေကို

စိုက်ကြည့်တိုင်း ခဏခဏ သတိလက်လွတ်ဖြစ်ခဲ့ရပါသည်။

"ရှိပြီမို့လားဟင် ညီ!!

အူမြူးတက်ကြွစွာ မေးလာသည့်ကိုကို့ကို သူငေးရုံသာ

ငေးကြည့်နေမိသည်။ ခြေဖျားလက်ဖျားတွေ အေးသည့်တိုင်

ကိုကိုက သူ့ကိုဤမျှလောက် ပြုစားနိုင်သည်တဲ့လား....

"ညီရည်းစားထားရင် ကိုကိုက ခွင့်ပြုမှာလား"

"အင်းပေါ့!!!

"ကိုကိုရည်းစားထားရင်တော့ ညီ့ကိုအရင်ကျော်ရမှာနော်"

ကိုကိုက ပြုံး၍သာခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ပြောပါဦး ရင်ခုန်နေတဲ့ကောင်မလေးအကြောင်းကို"

"ရင်ခုန်တိုင်း အချစ်မဟုတ်ဘူးမလား"

"အင်း!!!

သူ အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို အသာဖိကိုက်ပစ်လိုက်ပါသည်။

ပြီးမှ

"ညီ.... ရင်ခုန်နေပါတယ် ကိုကို!!!

စကားအဆုံး ကိုကိုကတိတ်ကျသွားပြီး ခဏကြာပြီးနောက်မှာတော့ သူ့ကိုဖက်လာကာ 'တော်တယ်'ဟု ဝမ်းသာအားရ

ပြောလာခဲ့ပါသည်။ သူကလည်း ယောင်ရမ်းကာ ကိုကို့အား

ပြန်ဖက်ရင်း သူ့လက်ထဲက လွတ်ချင်နေတဲ့ ကိုကို့ကြောင့်

သဘောကျလျက် နှုတ်ခမ်းကိုမဲ့ပစ်ခဲ့သည်။

ကိုကိုတစ်ယောက်ကတော့ ဘာမှ မသိနိုင်ရှာပဲ နောက်ဆုံး

သူ့ညီလေးက လူသားဆန်လာတယ်ဟုထင်ကာ တအားကျေနပ်

ပီတိဖြာနေခဲ့ပါတော့သည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သော်ဒီအဖျားတွေ အရှင်းပျောက်ပြီးသည့်အခါ၌ ကိုကိုက သူကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို

ရင်ခုန်တယ်ဆိုတာကို အခွင့်ရေးအနေနဲ့ အသုံးချကာ သူ့ကို

စကားစလာခဲ့ပါသည်။

"ညီ!!!

"ဟုတ်ကဲ့ ကိုကို"

ဩဂတ်မှာ စကားစဖို့အရေး လည်ဂုတ်လေးတွေကို ခပ်ဖွဖွ

ပွတ်သပ်ရင်း ညီ့အကြည့်တွေနဲ့ ရင်မဆိုင်နိုင်စွာ မျက်နှာကို

လွှဲထားရသည်။

"ဘာပြောချင်လို့လဲ ကိုကို"

"ဟို...ကိုကို အကယ်၍ ရည်းစားထားရင် ညီ စိတ်ဆိုးးမှာလား"

သော်ဒီရဲ့ ပျော်နေတဲ့စိတ်တွေက ကိုကို့စကားတွေကြောင့်

ငရဲထိ ထိုးကျသွားကာ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးတွေကလည်း

အကုန်ပျောက်ကွယ်သွားတော့ ဩဂတ်မှာ ပြာပြာသလဲဖြင့်...

"ကိုကိုက ညီ့ထက် ဘယ်သူ့ကိုမှ ဦးစားမပေးပါဘူး

အဲ့ဒါကြောင့် ကိုကို့ ဂရုစိုက်မှုတွေကို တစ်ခြားသူနဲ့ ခွဲဝေဖို့

မလိုဘူးနော် အကုန် ညီညီပိုင်တယ်"

ဒီလိုလေး ပြောတာတောင် သော်ဒီက မျက်နှာထားတင်းနေဆဲ

"ကိုကို အဲ့ကတိကို မှတ်မိလား?

ဩဂတ်မျက်နှာ ကွက်ခနဲ ပျက်သွားသည်။ တစ်ခုခုဆို ညီညီက

အဲ့ကတိနဲ့ ကိုင်ပေါက်သည်။ ဒီလိုဆိုတော့ မင်းသွင်ပြောတဲ့

'မင်းက မင်းညီအရိပ်အောက်မှာပဲနေတော့မှာလား' ဆိုတဲ့

စကားကို ပြန်ကြားယောင်လာရင်း ညီ့ကို သူစိတ်ရှိသလောက်

အော်ပစ်လိုက်ချင်သည်။

မင်းက ဘာကောင်မလို့ ငါ့ဘဝကို စိတ်ကြိုက်ဆုံးဖြတ်ရတာလည်းဆိုပြီး..

ဒါပေမယ့် တကယ့်လက်တွေ့မှာတော့ မျက်ရည်ဝဲသွားတဲ့ ညီ့ကို

ကြည့်ပြီး ဘာစကားမှ ပြောမထွက်နိုင်တော့ပါ။ အဲ့ဒီအစား

အနားကို ကပ်သွားပေမယ့် ညီက အနောက်ကိုသာ ဆုတ်သွားခဲ့ပါ၏။

"ကိုကို အဲ့ကတိကို မေ့သွားပြီမလား"

"မဟုတ်တာ ကိုကို မမေ့ပါဘူး"

"အင်း ဒါဆို ဆက်ပြောကြည့် ကိုကို့ရည်းစားကလည်း

ညီ့ရည်းစားပဲလို့ ကိုကိုပြောဖူးတယ် မဟုတ်ဘူးလား"

"အကယ်၍ ကိုကို လက်မခံရင်ရော!!!

သော်ဒီက မျက်နှာကိုမဲ့ချပြီး ဂျစ်တစ်တစ် အမူယာလေး

တဖြတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒါဆို ညီ ဝမ်းနည်းမှာပေါ့!!!

"ညီ!!!

"ညီ့မျက်ရည်ထက် ကိုကို့ဆန္ဒက ပိုအရေးကြီးနေရင်

လုပ်ချင်တာ လုပ်လိုက်"

"ညီ!! မဟုတ်ဘူးလေ"

ညီက တစ်ချက်မှ လှည့်မကြည့်ပဲ ထွက်သွားခဲ့သည်..။

အနောက်က လိုက်သွားချင်ပေမယ့် အတွေးတွေနဲ့ ယောက်ယက်

ခတ်သွားတဲ့ဩဂတ်က မလှုပ်ပဲ ထိုနေရာမှာ ငြိမ်လျက်သား

ထိုင်နေမိသည်။ စိတ်ထဲကနေလည်း 'ညီ့ကို မပြောလိုက်ရင်

အကောင်းသား'လို့ တွေးမိသွားသည်..။

"ဟူး!!! ညီ့မျက်ရည်ထက် ကိုကို့ဆန္ဒက အရေးမကြီးပါဘူးကွာ"

မနက်ဖြန်ရောက်ရင် ညီနဲ့ ဘယ်လိုမျက်နှာချင်းဆိုင်ရမယ် မသိ။

ညီ ကိုယ့်ကို စိတ်ကောက်သွားတာ သေချာသည်မို့ တစ်ညလုံး

စာလုပ်ရမယ့်အစား ညီ့ကို ချော့မယ့်စကားလုံးတွေကိုသာ

ထိုင်စီလိုက်ရသည်။ ညီက ပုံမှန်ချိန်တွေတိုင်း ချစ်ဖို့ကောင်းပေမယ့် စိတ်ကောက်သွားပြီဆိုရင်တော့ သူမတူအောင်တည်ငြိမ်ပြီး

နည်းနည်း အန္တရာယ်များလှသည်။

............................

"ညီ!! အိမ်မှာ ဒယ်ဒီတို့ ရှိနေကြတာလား"

ဩဂတ်မှာ အိမ်ကို နီနီကိုမခေါ်လာချင်ပေမယ့် နီနီကလည်း

အားနေတာ စိတ်မရှိရင် ခေါ်သွားပေးပါ့လား အိမ်ကိုလိုက်လည်

ချင်လို့ ဆိုပြီး ပြောတာနဲ့ မကောင်းတတ်လို့ တင်ခေါ်လာရသည်။

ညီက သူ့ကိုပြန်မဖြေပဲ မျက်လုံးလှန်ကြည့်ရင်း

"ဟုတ်ကဲ့ ကိုကြီးဩဂတ်!!

ကိုကိုလို့တောင် မခေါ်တော့တဲ့ ကောင်လေးကြောင့် ခေါင်းကုတ်ရင်း သက်ပြင်းချရသည်။

"ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်တာလဲ ကြာပြီလား"

"ခုနက!!

"သော်ဒီက ဒီနေ့ တစ်ယောက်ထဲပါလား ဟိုတစ်နေ့ကတွေ့တဲ့

သူငယ်ချင်းရောဟင်.."

"သူ့အိမ်မှာ!!

အခြေနေက နည်းနည်းတော့ ကို့ယို့ကားယားနိုင်တာမို့

ဩဂတ်မှာ သက်ပြင်းချရင်း နီနီက ခေါင်းကုတ်နေသည်..။

ထိုအချိန်မှာပဲ သော်ဒီ ထိုင်နေတဲ့ဒန်းပေါ်ကနေ မတ်တပ်ထရပ်ကာ အိမ်ထဲကို ဝင်ခဲ့လိုက်သည်။

"ကိုကိုနော် ဘာဖြစ်နေတာလဲ အခန်းထဲမှာလည်း မဟုတ်ပဲနဲ့"

"ဒါဆို အခန်းထဲ သွားမယ်လေ ငယ်ကတော့ ကိုယ့်ကို

ဟိုဟာမလုပ်နဲ့ ဒီဟာမလုပ်နဲ့ဆိုပြီး ပြောနေတာ ကလေးက

အပြင်မှာပဲ ရှိသေးတဲ့ဟာကို"

ဒယ်ဒီက ဖေဖေ့ကို ပွေ့ထားရင်း မျက်နှာအနှံ့လိုက်နမ်းနေကာ

ဖေဖေကလည်း တော်တော့ ဘာညာပြောနေပေမယ့် မကြိုက်ပုံလည်း မရပါပဲ ပြုံးဖြီးဖြီးကြီး ဖြစ်နေသည်။ သော်ဒီ ကြည့်နေရင်း

ကိုယ့်ဘာသာ မျက်ဖြူလန်ပစ်လိုက်သည်။

"သားငယ်က အပြင်မှာ ရှိနေသေးတယ်လေ ဆင်ခြင်ပါလို့

ငယ် မပြောထားဘူးလား"

"ဒါဆို အခန်းထဲ သွားမယ်လေ .."

ဖေဖေက တစ်ချက်စဉ်းစားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"အင်း... ကိုကို့သဘော"

ထို့နောက် ဒယ်ဒီက ဖေဖေ့ကို ကောက်ပွေ့ပြီး အပေါ်ထပ်ကို

တန်းနေအောင်တက်သွားတဲ့အထိ ရပ်နေတဲ့သူ့ကို မြင်ပုံမရ။

"ညီ!!!

"အမေ့!!!!!

ဒယ်ဒီတို့ကို ကြည့်နေတာမို့ အနောက်မှာရောက်နေသူကိုမမြင်။

အသံပေးလိုက်တော့မှ ခန္ဓာကိုယ်က တုန်တက်သွားရင်း

အနောက်ကို လှည့်ကြည့်တော့ ကိုကို့မျက်နှာက ဇီးရွက်ပမာ

ငယ်ကျနေခဲ့သည်။

"ကိုကြီးဩဂတ် ဘာပြောစရာ ရှိလို့လဲ.."

"ဟိုဟာ.. ညကျရင် ကိုကိုနဲ့ မုန့်သွားစားမလား"

"ဟင့်အင်း ကိုကြီးဩဂတ် ချစ်သူနဲ့ပဲ သွားစားလိုက်ပါနော်

ကျွန်တော် အဲ့လောက်ထိ အားမနေဘူး"

"ညီကကွာ!!

ဩဂတ် တကယ်ရူးချင်လာပြီဖြစ်သည်။ ဒီကလေးက သူ့ကို

ရင်ထဲ တနုံ့နုံ့ ဖြစ်အောင် သိပ်လုပ်တတ်လွန်းပါသည်...။

အခုဆို ညီသူ့နားမကပ်တာ ရက်နည်းနည်း ကြာနေလှပြီမို့

ဒီရက်တွေမှာ ညီ့ထက် ဘယ်အရာကမှ ပိုအရေးမကြီးကြောင်း

သေချာသွားခဲ့သည်။

"ညီ!!!

သော်ဒီ လှေခါးထစ်ပေါ် ခြေတစ်လှမ်းပဲ နင်းရသေးတယ်။

ကိုကို့အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်မို့ တုန့်ဆိုင်းစွာ ရပ်လိုက်သည်။

အနောက်ကိုတော့ လှည့်မကြည့်..

"ညီ့ကို စိတ်ခုအောင် လုပ်မိတဲ့အတွက် ကိုကိုတောင်းပန်တယ်နော်"

ဒီကိစ္စကို ကြိုတွေးထားတာတောင် တကယ်တမ်းကိုကို့နှုတ်က

သူရည်းစားထားဖို့အကြောင်း ပြောလာတဲ့အခါ ထင်ထားသလို

ခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့ပါချေ။ ကိုကိုဟာ သူ့ကိုပဲ ဂရုစိုက်ပြီး သူ့ကိုသာ

အလိုလိုက်ရမည်။

ထို့နောက်မှာ သော်ဒီ လှေခါးထစ်တွေ တစ်ထစ်ပြီးတစ်ထစ်

တက်ကာ အပေါ်ထပ်ကို ရောက်လာတော့သည်...။ သူ့အခန်းဆီ

သွားဖို့ ဒယ်ဒီတို့အခန်းရှေ့ကနေ အရင်ဖြတ်ရတာမို့ အထဲက

ဒယ်ဒီနဲ့ ဖေဖေ့ရဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချစ်တဲ့အကြောင်း

ပြောတဲ့ စကားတွေက သူမကြားချင်မှ အဆုံးပဲ။

Zawgyi

ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ေကာက္ရထားသည္ {အခန္း ၁၃}

ဒီေန့က တနင္္ဂေနြေန့ြဖစ္တဲ့ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မို့ ေသာ္ဒီ အိမ္မွာ

တစ္ေယာက္ထဲ ြဖစ္ေနသည္။ ပုံမွန္ဆို အျပင္ထြက္ျပီး ေဘာလုံးကန္ Gym ရုံသြား ဒါမွမဟုတ္ လူငယ္ပီပီ ေလာင္းေြကးထပ္ကာ

ခ်ိန္းထိုးပြဲေတြ သြားခ်င္သြားမည္။

ဒါေပမယ့္ ဒီေန့ေတာ့ ဘယ္မွမသြားခ်င္ပဲ ရွိေနသည္။ ဖက္တီးကလည္း သူတစ္‌ေယာက္ထဲမို့ အိမ္လာလည္မယ္ဟု ဆိုတာမို့

ြခံထဲ ဆင္းေစာင့္ေနလိုက္သည္။ ဒန္းေပါ္မွာ စိမ္ေျပနေျပ အသာ

ထိုင္ရင္း ေဖေဖ ဖတ္ေနက် ဝတ္ထုတစ္အုပ္ကို ေကာက္ဖတ္ေန

လိုက္သည္။

ဒီတေလာမွာ သူဘယ္သူနဲ့မွ ရန္မြဖစ္ပဲ ေြချငိမ္ေနေတာ့

ေက်ာင္းအုပ္က ရုံးခန္းထဲထိ ေခါ္ေမးတာ ခံခဲ့ရသလို

ဒယ္ဒီနဲ့ ေဖေဖကလည္း သူျငိမ္ေနတာက လုံးဝလိမ္မာသြားတာ

မဟုတ္ပဲ တစ္ခုခုကို Planခ်ျပီး ြကံေနတယ္ဟု ထင္ေနြကသည္။

တကယ္တမ္း သူလိမ္မာတာ သူနဲ့ကိုကိုပဲ သိရင္ ရျပီလို့ေသာ္ဒီက

မွတ္ယူထားခဲ့ပါသည္။

"ေသာ္ဒီ!!!

ဖက္တီးရဲ့ အသံေြကာင့္ ြခံတံခါးဆီ ဖ်တ္နဲြကည့္လိုက္သည္..။

ဖက္တီးက သူစီးေနက် စက္ဘီးနဲ့ လာတာ ြဖစ္သည္။

"ဖြင့္ထားျပီးသား တြန္းျပီးဝင္ခဲ့!!!

"ေအး"

ဖက္တီးက သူ့စက္ဘီးကို အရိပ္က်တဲ့ ျမက္ခင္းရဲ့တစ္ေနရာမွာ

ရပ္လိုက္ျပီး သူ့ေဘးမွာ ထိုင္လာခဲ့သည္..။

"မင္းအေတာ္ျငိမ္ေနတာပဲကြ ဘယ္မွ မသြားဘူးလား"

ေသာ္ဒီက ဝတ္ထုကို ပိတ္ခ်လိုက္ျပီး

"မသြားဘူး !!

"မင္းြကည့္ရတာ ပ်င္းစရာြကီးပါကြာ ရည္းစားေလးဘာေလး

ထားြကည့္ပါ့လား"

"ကိုယ္တိုင္က် အြဖစ္မရွိဘူး သူမ်ားကိုက် အြကံေပးတတ္တယ္

ကိုြကီးမင္းသြင္နဲ့ တစ္အိမ္တည္း ေပးေနရမွာ မင္းကို"

"ဟ! ငါက စာကို က်ားကုတ္က်ားကဲ မြကိုးစားရင္

စာလိုက္နိုင္မွာ မဟုတ္လို့ေလ မင္းကက် မတူဘူး မင္းကို

ြကည့္လိုက္ရင္ စာလုပ္တာ မေတြ့ပဲနဲ့ အျမဲတမ္း အမွတ္က

ငါ့ထက္ သာေနတာခ်ည္း!!

"ဟြန္း!! ငါစာလုပ္တဲ့ခ်ိန္ မင္းမွ မေတြ့တာ"

"ဒါေပမယ့္ ငါကလည္း ငါ့သူငယ္ခ်င္းကို ရည္းစားရေစခ်င္တယ္

ကိုြကီးဩဂတ္ေတာင္ ဆယ္တန္းမွာ ရည္းစားထားခဲ့တာေနာ္

မင္းလည္း ထားပါ့လား"

ေသာ္ဒီ တစ္ခ်က္ေတြေဝသြားျပီးမွ...

"မင္းရွာေပးမွာလား!!!

"မင္း ဆန္ဒရွိရင္ ငါ့ညီမ ဝမ္းကြဲနဲ့ ခ်ိတ္ေပးရမလား!!!

"သူေတာင္းစား ကိုယ့္ညီမကို သူငယ္ခ်င္းနဲ့ခ်ိတ္ေပးတယ္ေပါ့"

"ကိစ္စမရွိဘူး မင္းနဲ့ဆို ယုံရတာပဲ"

"ေတာ္စမ္းပါကြာ စိတ္မဝင္စားဘူး"

ဖက္တီးက သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ ခ်ျပီးမွ

"ဟုတ္ျပီေလ ဒါဆို မင္းြကိုက္တဲ့ပုံစံေျပာြကည့္ ငါရွာေပးမယ္

ဘယ္လိုမိန္းကေလးကိုြကိုက္လဲ ကေလးဆန္တဲ့ ေကာင္မေလးကို

ြကိုက္တာလား ဒါမွမဟုတ္ လွျပီး ရင့္က်က္တဲ့ေကာင္မေလးေတြကို ြကိုက္တာလား"

"အနည္းဆုံး ငါ့ထက္ အသက္၂နွစ္ြကီးသူ ြဖစ္ရမယ္

ငါ့ထက္ ေြခတစ္လွမ္း အျမဲသာသူ ြဖစ္ရမယ္ ကိုကို့လို ငါ့အေပါ္

ဂရုစိုက္နိုင္ရမယ္ ကိုကို့လို Eight Packလည္း ပါရမယ္ .."

"ခ်ီးပဲ!!! ဘယ္မိန္းကေလးက Eight Pack ထြက္မွာလဲ

မင္းကိုကိုကို ျပန္ယူတာမွ ဟုတ္ေသးတယ္..'

ဖက္တီး သူ့ဟာသူ ေျပာျပီး ရွက္ကိုးရွက္ကန္းြဖစ္သြားရသည္။

ေသာ္ဒီကေတာ့ ပုံမွန္အတိုင္း သူ့ကို ရူးေနလား ဆိုတဲ့အြကည့္နဲ့

ြကည့္ကာ ေျပာစရာရွိတာ ဆက္ေျပာလာခဲ့သည္။

"ကိုကို့လို ငါ့ကို နာခံေအာင္ လုပ္နိုင္ရမယ္ ဒါေပမယ့္

အဲ့လူက ကိုကိုေတာ့ မဟုတ္ဘူးေနာ္.."

"ဪ!! အင္းပါ"

ဖက္တီး ဘာမွမေျပာနိုင္ပဲ ဆြံ့အလ်က္ရွိေနကာ သူ့လက္မသူ

ျပန္ကိုက္ေနျပီး မဝံ့မရဲနဲ့ ပုံမွန္လိုြဖစ္ေနတဲ့ ေသာ္ဒီထူးဟန္ကို

ခဏခဏ ခိုးြကည့္ေနလိုက္သည္။

"ဒါနဲ့ မင္း ဆယ္တန္းကို ဂုဏ္ထူး ဘယ္ေလာက္နဲ့

မွန္းထားလဲ ဖက္တီး!!

"မမွန္းပါဘူး နွစ္ခ်င္းေပါက္ ေအာင္ရင္ကို ေက်နပ္ေနျပီကြာ

အေမကလည္း နွစ္ခ်င္းေပါက္ မေအာင္ရင္ အိမ္ေပါ္က

နွင္ခ်မယ္တဲ့.."

"ဘယ္လိုြဖစ္တာတုန္း မင္းေျပာေတာ့ မိဘေတြေြခရာနင္းနိုင္တဲ့

သူ ြဖစ္ေအာင္လို့ အင္ဂ်င္နီယာြကီး လုပ္မွာဆို"

"အဲ့ဒါ ဆယ္တန္းမတက္ခင္ကေလကြာ အခုတက္ရေတာ့

စာေတြက ခက္လိုက္တာ.."

ထိုအခ်ိန္ ြခံေရွ့က ကားဟြန္းသံေြကာင့္ ဖက္တီးနဲ့ သူပါ

ြခံေရွ့ကိုြကည့္ရသည္။

"ကိုကိုျပန္လာတာ ထင္တယ္!!

ေျပာရင္း လွစ္ခနဲေျပးထြက္သြားကာ ြခံတံခါးကိုသြားဖြင့္ေပးရသည္။ ကားက ြခံထဲကို ေမာင္းဝင္လာေတာ့မွ ကားေပါ္မွာ

ရွိေနတာ ကိုကိုတစ္ေယာက္ထဲ မဟုတ္ေြကာင္း သူေတြ့ရပါသည္။

"ကိုကို!!

ကားေပါ္က ဆင္းလာသူက ကိုကို့အျပင္ မလဝန္းနီကိုလည္း

သူေတြ့လိုက္ရေတာ့ အနည္းငယ္ေတာ့ ေြကာင္စီစီြဖစ္သြားသည္။

"ကိုကို.."

"အျပင္မသြားဘူးလား ညီ!!

"ဟင့္အင္း"

ဩဂတ္က သူ့ဆီေလ်ွာက္လာေနတဲ့ ဖက္တီးကိုပါေတြ့လိုက္ရတာမို့ ခပ္ျပုံးျပုံးြဖင့္

"ဪ ဟိန္းေလးပါ ေရာက္ေနတာကိုး!!

"ဟုတ္တယ္ ကိုကို ညီတစ္ေယာက္ထဲ ပ်င္းလို့ လွမ္းေခါ္လိုက္တာ"

"အင္း!! ကိုကို အိမ္မွာ ယူရမယ့္ပစ္စည္းရွိလို့ လာယူတာ"

"ဟုတ္"

ေျပာျပီး ကိုကိုက အိမ္ထဲ ဝင္သြားေပမယ့္ မလဝန္းနီကေတာ့

လက္ထဲက မုန့္ထုတ္ေတြကို သူ့ဆီလွမ္းေပးကာ....

"ေသာ္ဒီက အခ်ိုစားရတာ ြကိုက္တယ္လို့ ကိုဩဂတ္က

ေျပာတာနဲ့ အစ္မ ဝယ္လာလိုက္တာ"

ေသာ္ဒီ အနည္းငယ္မ်က္ခုံးပင့္မိသြားေပမယ့္ ျငင္းလည္း

မျငင္းခ်င္တာေြကာင့္ လက္ခံလိုက္သည္။

"ေက်းဇူးပါေနာ္ အစ္မ!!

"ဟင္းဟင္း!! ရပါတယ္ သူစိမ္းေတြမွ မဟုတ္တာ"

သူ့ဘာသာေျပာျပီး သူ့ဟာသူရွက္ကာ အိမ္ထဲေျပးဝင္သြားသည့္

နီနီကိုြကည့္ျပီး ေသာ္ဒီ မေက်မနပ္ြဖစ္ကာ အံြကိတ္မိသြားသည္။

ကိုကိုကလည္း ထိုအစ္မကို ခဏခဏ အိမ္ေခါ္လာေတာ့ သူ့မွာ

မြကည့္ခ်င္ မျမင္ခ်င္ေတာ့ပါ။

အခုလည္း ကိုကို့နားကပ္ခ်င္လို့ ညီကို လာဖားေနမွန္း

သိသားပဲ..။

မလဝန္းနီက ရုပ္ေလးကလည္းလွ အမူယာဟန္ပန္ေလးကလည္း

ဘာတစ္ခုမွ ေျပာစရာမရွိ။ ကိုကို့ရဲ့စံနွုန္းနဲ့ ကိုက္ညီတဲ့

မိန္းမေတြထဲမွာပါ၏။ သို့ေသာ္ သူ့အတြက္ကေတာ့ ကိုက္ညီတိုင္း

ကိုကို့ကို သူမ်ားလက္ထဲအပါမခံနိုင္ပါ။

ေသာ္ဒီတစ္ေယာက္ လက္ထဲက မုန့္ထုတ္ေတြြကည္ျပီး

ေလွာင္ျပုံး၊ ျပုံးလိုက္ေတာ့သည္။

"သူက ဘယ္သူလဲ ေသာ္ဒီ!!!

"ကိုကို့ေက်ာင္းက မိန္းကေလးေလ အလွဘုရင္မတဲ့ !!

"ဪ.. ကိုြကီးဩဂတ္နဲ့ သူနဲ့က ဘာေတြလည္း ခ်စ္သူေတြလား"

ေသာ္ဒီမ်က္နွာရိပ္ကို တစ္ခ်က္အကဲခတ္ျပီး အရဲစြန့္ေမးလိုက္ေတာ့ ေသာ္ဒီမ်က္နွာက မဲ့က်သြားတယ္။ ဒီေကာင္က

ကိုြကီးဩဂတ္ကို ဘယ္သူနဲ့မွ သေဘာတူတာမဟုတ္ေတာ့

ေမးသာေမးရေပမယ့္ ဆတ္ဆတ္ထိမခံ ထထိုးမွာလည္း

ေြကာက္ရပါသည္။

"ကိုကိုနဲ့ ခ်စ္သူေတြ ဟုတ္၊ မဟုတ္ေတာ့ ငါမသိဘူး

ဒါေပမယ့္ အစ္မနဲ့ ငါ မြကာခင္ အတြဲေတြ ြဖစ္လာမယ္ဆိုတာ

ငါေျပာရဲတယ္"

ဖက္တီးခန္ဓာက တုန္တက္သြား၏။ ေသာ္ဒီမ်က္နွာကို အလန့္တြကား ြကည့္ေတာ့လည္း အဲ့ေကာင္မ်က္နွာထက္မွာ

ယုံြကည္မွုေတြက အျပည့္ပဲ။

ဘုရား..ဘုရား ကိုယ့္အကို ြကိုက္တဲ့ မိန္းကေလးကိုမ်ား

ြကံြကီးစီရာ ဒီေကာင္ြဖတ္ခုတ္ေတာ့မွာလား...

......................

ယေန့ အျပင္သြားရန္ နီနီနဲ့ ခ်ိန္းထားခါမွ ဖ်က္လိုက္ရပါ၏။

အေြကာင္းကေတာ့ ညီညီ ဖ်ားေနတဲ့အတြက္ ြဖစ္သည္။

ေဖေဖကလည္း ညီ့ကိုစိတ္မခ်နိုင္ကာ အခန္းထဲ ခဏခဏလာျပီး

အေြခေနကို ခဏခဏအကဲခတ္တတ္ေသာ္လည္း ညီညီကေတာ့

ဘယ္ေလာက္အေြခေနဆိုးပါေစ ေနေကာင္းတယ္ဟုသာညာခဲ့ျပီး

ေဆးထိုး၊ ေဆးေသာက္ရမွာကို ေသမတတ္ေြကာက္သူြဖစ္၏။

"အဲ့ဒါေြကာင့္ ကိုကိုေျပာတာေပါ့ ေနပူထဲက ျပန္မလာရင္

ေရတန္းမခ်ိုးးပါနဲ့ဆိုတာကို အခုေတာ့ ြဖစ္ျပီမလား"

ေဆးထိုးခံလိုက္ရြခင္းေြကာင့္ မ်က္နွာမဲ့ေနတဲ့ ညီက ငိုခ်င္ပတ္က်ိ

မ်က္နွာေလး ြဖစ္ေနခဲ့သည္။ ဖ်ားေနတဲ့အတြက္ ြဖူဥေနေသာ

မ်က္နွာသန့္သန့္ေလးက ပို၍ပင္ြဖူဖက္ြဖူေလ်ာ္ြဖစ္လာကာ

အရင္ထက္ပိုျပီး သူ့အေပါ္ခ်ြဲခ်င္သည္။

"ကိုကို ဘာြဖစ္ေနတာလဲ ညီ ေဆးထိုးခံလိုက္ရလို့

ဖင္နာေနတာေနာ္!!!

"အဟင္း!!! အဲ့ဒါေြကာင့္ပဲ ညီ့အခန္းထဲမွာ ကိုကိုလာေနေပးတာေပါ့"

"ေက်းဇူးပါ ကိုကို... ဒါနဲ့ ကိုကိုဘာမွလုပ္စရာမရွိဘူးလားဟင္

ေတာ္ခါက် ညီ..ကိုကို့ရဲ့ အလုပ္ေတြကို ေနွာက္ယွက္သလို

ြဖစ္ေနပါဦးမယ္"

"နီနီနဲ့ေတာ့ အျပင္မွာ ခ်ိန္းထားတာရွိတယ္!!!

ဆိုရင္ပဲ ေသာ္ဒီဝမ္းနည္းသြားကာ မ်က္ဝန္းေထာင့္စြန္းေလး

နွစ္ဖက္က စိုစြတ္သြားခဲ့ပါသည္။

"ဒါေပမယ့္ ကိုကို့ ညီက ဖ်ားေနတာဆိုေတာ့ မလာနိုင္ေတာ့ဘူးလို့ ေျပာလိုက္တယ္"

သူ့နွုတ္ခမ္းေတြက ကိုကို့စကားေြကာင့္ ေကြးတက္လာေတာ့သည္။ ထို့ေနာက္ လွဲေနရာမွ ကိုကို့ခါးကို တင္းေနေအာင္

ဖက္ကာ မ်က္နွာကို ၊ ကိုကို့ရင္ခြင္မွာအသာအပ္ထားရင္းြဖင့္

ရင္ထဲမွာလည္း ဝမ္းနည္းဝမ္းသာြဖစ္ေနခဲ့ပါသည္။

ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္က်ေနတဲ့ မ်က္ရည္ေတြက ဝမ္းသာလို့လား

ဝမ္းနည္းလို့လား သူကိုယ္တိုင္ေတာင္မသိသည့္တိုင္ ဘာကို

ဝမ္းသာျပီး ဘယ္အရာကိုဝမ္းနည္းရမလည္းဆိုတာ ေသာ္ဒီမသိ။

အခ်ိန္တန္ပါက သူနဲ့ကိုကို ခြဲရမွာကို သိျပီး ဝမ္းနည္းတာလား

ဒါမွမဟုတ္ ကိုကို့ဦးစားေပးက အျမဲတမ္း သူြဖစ္ေနခဲ့လို့ အဲ့ဒါကို

ဝမ္းသာေနလား။

ကိုကိုက ပခုံးေလးကို၊ ကိုင္ျပီး ငိုေနတဲ့သူ့မ်က္ဝန္းေတြအား

ေသခ်ာြကည့္ကာ မ်က္ရည္ေတြကိုလည္း ဂရုတစိုက္သုတ္ေပး

လာခဲ့သည္။

"ေက်ာင္းလူဆိုးေလးက မ်က္ရည္လြယ္တယ္ဆိုတာ သိြကရင္

ရယ္စရာ ြဖစ္ကုန္ေတာ့မွာပဲ"

ရယ္သံဖြဖြြဖင့္ ကိုကို့မ်က္နွာေလးအား သူေငးြကည့္ေနမိရင္း

ပင့္သက္ရွိုက္လိုက္မိသည္။

"ကိုကို!!

"အင္း"

"ညီ့ကို မစြန့္ပစ္ပါနဲ့ေနာ္.. ညီ..ကိုကို့ကိုခ်စ္တယ္

အကုန္လုံးထက္ ပိုခ်စ္တယ္"

ရွိုက္သံေတြြဖင့္ ဗလုံးဗေထြးေျပာေတာ့ ရယ္သံဖြဖြြဖင့္

တုန့္ျပန္လာျပီး နွာေခါင္းထိပ္ေလးကို လက္နဲ့ဆြဲညွစ္ရင္း

အသည္းတယားယားြဖစ္ေနခဲ့ပါသည္။

"မစြန့္ပစ္ပါဘူးကြာ .. ကိုကိုက ဒီေလာက္ထိ ညီ့ကိုခ်စ္တာ

ဘာလို့စြန့္ပစ္ရမွာလဲ"

"ကိုကိုက အခ်ိန္တန္လို့ မိန္းမ ယူသြားရင္ ညီက က်န္ခဲ့ရမွာ"

ဒီတစ္ြကိမ္ေတာ့ ကိုကို့အျပုံးေတြ ေတာင့္ခဲသြားကာ ေပ်ာက္ကြယ္

သြားခဲ့ျပီး အနည္းငယ္မ်က္ေမွာင္ြကုတ္သြားခဲ့ပါ၏။

"အဲ့လိုြဖစ္စရာလား ညီ့ကိုမထားခဲ့ပါဘူးကြာ စိတ္ခ်"

"ဒီတစ္ခါ ရည္းစားထားမယ္ဆို ကိုကို့ရည္းစားကို

ညီအရင္တြဲြကည့္မွာေနာ္"

"ဟင္းဟင္း!! ညီလိုခ်င္ရင္ ေပးမွာေပါ့"

ဤသို့ြဖင့္ ကိုကိုက သူ့ကိုကတိအထပ္ထပ္ ေပးခဲ့တာကို

သူကေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ေသခ်ာတယုတယေလး သိမ္းထားရင္း

ေက်နပ္ခဲ့ရပါသည္..။

"ညီ့မွာ သေဘာက်ရမယ့္ ေကာင္မေလး ရွိျပီလား.."

ခဏြကာျပီးတဲ့အခါ ကိုကို့ရဲ့ တည္ြကည္ေသာ အသံေလးက

ထပ္မံထြက္ေပါ္လာသည့္အခါ သူလန့္ဖ်တ္သြားခဲ့ရျပီး ကိုကို့ရဲ့

မ်က္နွာေလးကို ျပန္ြကည့္လိုက္မိပါသည္။

"ဘာလို့ေမးတာလည္းဟင္"

"ညီနဲ့ ရြယ္တူ ကေလးေတြက ရည္းစား စထားြကျပီေလ

ဒါေြကာင့္ ကိုယ့္ညီမွာေရာ သေဘာက်ရမယ့္ ေကာင္မေလး

ရွိေနျပီလားဆိုတာ သိခ်င္လို့"

ကိုကို့ပုံစံက ကိုယ့္ညီေလးအေြကာင္းသိခ်င္လို့ တီးေခါက္ြကည့္တဲ့

အစ္ကိုြကီးတစ္ေယာက္ပမာ ြဖစ္ေန၍ သူ ဝမ္းနည္းသြားရသည္။

ထိုအခါ ကိုကိုက ျပာျပာသလဲြဖင့္

"ဘာမွမြဖစ္ဘူးေနာ္ ကိုကို့ေမးခြန္းမွားသြားလို့လား"

"မဟုတ္ပါဘူး ကိုကို.. တကယ္ေတာ့ သေဘာက်တယ္ဆိုတာ

ဘာမွန္းမသိလို့ ေြကာင္သြားတာပါ"

"ဪ!!!

"ကိုကိုေျပာတဲ့ သေဘာက်တယ္ဆိုတာ ရင္ခုန္တာကို

ေျပာတာလား"

"အင္း အဲ့ဒီသေဘာမ်ိုးပဲ ညီ့မွာရင္ခုန္ရတဲ့ ေကာင္မေလး

ရွိျပီလား"

အတန္းထဲက ဘယ္ေကာင္မေလးကမွ သူ့ကိုမြကိုက္တာ

သူသိပါ၏။ သို့တိုင္ ေကာင္မေလးတိုင္းကေတာ့ ကိုကို့ကို

ြကိုက္ြကပါသည္။

ကိုကိုက အသားြဖူတဲ့အထဲပါျပီး လူတိုင္းကိုစြဲလမ္းသြားေအာင္

ျပုစားတတ္တဲ့ ပါးခ်ိုင့္ေလးနွစ္ဖက္လည္းပါ၏။ အထူးသြဖင့္

ကိုကို့ မ်က္ဝန္းေတြက လင္းယုန္တစ္ေကာင္ကဲ့သို့ ထက္ရွလွျပီး

အတြင္းစိတ္ဝိညာဉ္ တစ္ခုလုံးကိုပါ ေဖာက္ထြင္းျမင္နိုင္သည္ဟု

ထင္စရာေကာင္းလွသည္။

ဒါေြကာင့္ ကိုကိုနဲ့ဆုံတဲ့လူတိုင္းက ကိုကိုနဲ့ အြကာြကီး

အြကည့္ခ်င္းမဆုံရဲြက။ သူသည္လည္း ကိုကို့ရဲ့မ်က္ဝန္းေတြကို

စိုက္ြကည့္တိုင္း ခဏခဏ သတိလက္လြတ္ြဖစ္ခဲ့ရပါသည္။

"ရွိျပီမို့လားဟင္ ညီ!!

အူျမူးတက္ြကြစြာ ေမးလာသည့္ကိုကို့ကို သူေငးရုံသာ

ေငးြကည့္ေနမိသည္။ ေြခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြ ေအးသည့္တိုင္

ကိုကိုက သူ့ကိုဤမ်ွေလာက္ ျပုစားနိုင္သည္တဲ့လား....

"ညီရည္းစားထားရင္ ကိုကိုက ခြင့္ျပုမွာလား"

"အင္းေပါ့!!!

"ကိုကိုရည္းစားထားရင္ေတာ့ ညီ့ကိုအရင္ေက်ာ္ရမွာေနာ္"

ကိုကိုက ျပုံး၍သာေခါင္းညိတ္ျပသည္။

"ေျပာပါဦး ရင္ခုန္ေနတဲ့ေကာင္မေလးအေြကာင္းကို"

"ရင္ခုန္တိုင္း အခ်စ္မဟုတ္ဘူးမလား"

"အင္း!!!

သူ ေအာက္နွုတ္ခမ္းေလးကို အသာဖိကိုက္ပစ္လိုက္ပါသည္။

ျပီးမွ

"ညီ.... ရင္ခုန္ေနပါတယ္ ကိုကို!!!

စကားအဆုံး ကိုကိုကတိတ္က်သြားျပီး ခဏြကာျပီးေနာက္မွာေတာ့ သူ့ကိုဖက္လာကာ 'ေတာ္တယ္'ဟု ဝမ္းသာအားရ

ေျပာလာခဲ့ပါသည္။ သူကလည္း ေယာင္ရမ္းကာ ကိုကို့အား

ျပန္ဖက္ရင္း သူ့လက္ထဲက လြတ္ခ်င္ေနတဲ့ ကိုကို့ေြကာင့္

သေဘာက်လ်က္ နွုတ္ခမ္းကိုမဲ့ပစ္ခဲ့သည္။

ကိုကိုတစ္ေယာက္ကေတာ့ ဘာမွ မသိနိုင္ရွာပဲ ေနာက္ဆုံး

သူ့ညီေလးက လူသားဆန္လာတယ္ဟုထင္ကာ တအားေက်နပ္

ပီတိြဖာေနခဲ့ပါေတာ့သည္။

ရက္အနည္းငယ္ြကာျပီးေနာက္ ေသာ္ဒီအဖ်ားေတြ အရွင္းေပ်ာက္ျပီးသည့္အခါ၌ ကိုကိုက သူေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို

ရင္ခုန္တယ္ဆိုတာကို အခြင့္ေရးအေနနဲ့ အသုံးခ်ကာ သူ့ကို

စကားစလာခဲ့ပါသည္။

"ညီ!!!

"ဟုတ္ကဲ့ ကိုကို"

ဩဂတ္မွာ စကားစဖို့အေရး လည္ဂုတ္ေလးေတြကို ခပ္ဖြဖြ

ပြတ္သပ္ရင္း ညီ့အြကည့္ေတြနဲ့ ရင္မဆိုင္နိုင္စြာ မ်က္နွာကို

လြွဲထားရသည္။

"ဘာေျပာခ်င္လို့လဲ ကိုကို"

"ဟို...ကိုကို အကယ္၍ ရည္းစားထားရင္ ညီ စိတ္ဆိုးးမွာလား"

ေသာ္ဒီရဲ့ ေပ်ာ္ေနတဲ့စိတ္ေတြက ကိုကို့စကားေတြေြကာင့္

ငရဲထိ ထိုးက်သြားကာ မ်က္နွာေပါ္က အျပုံးေတြကလည္း

အကုန္ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့ ဩဂတ္မွာ ျပာျပာသလဲြဖင့္...

"ကိုကိုက ညီ့ထက္ ဘယ္သူ့ကိုမွ ဦးစားမေပးပါဘူး

အဲ့ဒါေြကာင့္ ကိုကို့ ဂရုစိုက္မွုေတြကို တစ္ြခားသူနဲ့ ခြဲေဝဖို့

မလိုဘူးေနာ္ အကုန္ ညီညီပိုင္တယ္"

ဒီလိုေလး ေျပာတာေတာင္ ေသာ္ဒီက မ်က္နွာထားတင္းေနဆဲ

"ကိုကို အဲ့ကတိကို မွတ္မိလား?

ဩဂတ္မ်က္နွာ ကြက္ခနဲ ပ်က္သြားသည္။ တစ္ခုခုဆို ညီညီက

အဲ့ကတိနဲ့ ကိုင္ေပါက္သည္။ ဒီလိုဆိုေတာ့ မင္းသြင္ေျပာတဲ့

'မင္းက မင္းညီအရိပ္ေအာက္မွာပဲေနေတာ့မွာလား' ဆိုတဲ့

စကားကို ျပန္ြကားေယာင္လာရင္း ညီ့ကို သူစိတ္ရွိသေလာက္

ေအာ္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။

မင္းက ဘာေကာင္မလို့ ငါ့ဘဝကို စိတ္ြကိုက္ဆုံးြဖတ္ရတာလည္းဆိုျပီး..

ဒါေပမယ့္ တကယ့္လက္ေတြ့မွာေတာ့ မ်က္ရည္ဝဲသြားတဲ့ ညီ့ကို

ြကည့္ျပီး ဘာစကားမွ ေျပာမထြက္နိုင္ေတာ့ပါ။ အဲ့ဒီအစား

အနားကို ကပ္သြားေပမယ့္ ညီက အေနာက္ကိုသာ ဆုတ္သြားခဲ့ပါ၏။

"ကိုကို အဲ့ကတိကို ေမ့သြားျပီမလား"

"မဟုတ္တာ ကိုကို မေမ့ပါဘူး"

"အင္း ဒါဆို ဆက္ေျပာြကည့္ ကိုကို့ရည္းစားကလည္း

ညီ့ရည္းစားပဲလို့ ကိုကိုေျပာဖူးတယ္ မဟုတ္ဘူးလား"

"အကယ္၍ ကိုကို လက္မခံရင္ေရာ!!!

ေသာ္ဒီက မ်က္နွာကိုမဲ့ခ်ျပီး ဂ်စ္တစ္တစ္ အမူယာေလး

တြဖတ္ ေပါ္လာခဲ့သည္။

"ဒါဆို ညီ ဝမ္းနည္းမွာေပါ့!!!

"ညီ!!!

"ညီ့မ်က္ရည္ထက္ ကိုကို့ဆန္ဒက ပိုအေရးြကီးေနရင္

လုပ္ခ်င္တာ လုပ္လိုက္"

"ညီ!! မဟုတ္ဘူးေလ"

ညီက တစ္ခ်က္မွ လွည့္မြကည့္ပဲ ထြက္သြားခဲ့သည္..။

အေနာက္က လိုက္သြားခ်င္ေပမယ့္ အေတြးေတြနဲ့ ေယာက္ယက္

ခတ္သြားတဲ့ဩဂတ္က မလွုပ္ပဲ ထိုေနရာမွာ ျငိမ္လ်က္သား

ထိုင္ေနမိသည္။ စိတ္ထဲကေနလည္း 'ညီ့ကို မေျပာလိုက္ရင္

အေကာင္းသား'လို့ ေတြးမိသြားသည္..။

"ဟူး!!! ညီ့မ်က္ရည္ထက္ ကိုကို့ဆန္ဒက အေရးမြကီးပါဘူးကြာ"

မနက္ြဖန္ေရာက္ရင္ ညီနဲ့ ဘယ္လိုမ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ရမယ္ မသိ။

ညီ ကိုယ့္ကို စိတ္ေကာက္သြားတာ ေသခ်ာသည္မို့ တစ္ညလုံး

စာလုပ္ရမယ့္အစား ညီ့ကို ေခ်ာ့မယ့္စကားလုံးေတြကိုသာ

ထိုင္စီလိုက္ရသည္။ ညီက ပုံမွန္ခ်ိန္ေတြတိုင္း ခ်စ္ဖို့ေကာင္းေပမယ့္ စိတ္ေကာက္သြားျပီဆိုရင္ေတာ့ သူမတူေအာင္တည္ျငိမ္ျပီး

နည္းနည္း အန္တရာယ္မ်ားလွသည္။

............................

"ညီ!! အိမ္မွာ ဒယ္ဒီတို့ ရွိေနြကတာလား"

ဩဂတ္မွာ အိမ္ကို နီနီကိုမေခါ္လာခ်င္ေပမယ့္ နီနီကလည္း

အားေနတာ စိတ္မရွိရင္ ေခါ္သြားေပးပါ့လား အိမ္ကိုလိုက္လည္

ခ်င္လို့ ဆိုျပီး ေျပာတာနဲ့ မေကာင္းတတ္လို့ တင္ေခါ္လာရသည္။

ညီက သူ့ကိုျပန္မေြဖပဲ မ်က္လုံးလွန္ြကည့္ရင္း

"ဟုတ္ကဲ့ ကိုြကီးဩဂတ္!!

ကိုကိုလို့ေတာင္ မေခါ္ေတာ့တဲ့ ေကာင္ေလးေြကာင့္ ေခါင္းကုတ္ရင္း သက္ျပင္းခ်ရသည္။

"ဘယ္တုန္းက ျပန္ေရာက္တာလဲ ြကာျပီလား"

"ခုနက!!

"ေသာ္ဒီက ဒီေန့ တစ္ေယာက္ထဲပါလား ဟိုတစ္ေန့ကေတြ့တဲ့

သူငယ္ခ်င္းေရာဟင္.."

"သူ့အိမ္မွာ!!

အေြခေနက နည္းနည္းေတာ့ ကို့ယို့ကားယားနိုင္တာမို့

ဩဂတ္မွာ သက္ျပင္းခ်ရင္း နီနီက ေခါင္းကုတ္ေနသည္..။

ထိုအခ်ိန္မွာပဲ ေသာ္ဒီ ထိုင္ေနတဲ့ဒန္းေပါ္ကေန မတ္တပ္ထရပ္ကာ အိမ္ထဲကို ဝင္ခဲ့လိုက္သည္။

"ကိုကိုေနာ္ ဘာြဖစ္ေနတာလဲ အခန္းထဲမွာလည္း မဟုတ္ပဲနဲ့"

"ဒါဆို အခန္းထဲ သြားမယ္ေလ ငယ္ကေတာ့ ကိုယ့္ကို

ဟိုဟာမလုပ္နဲ့ ဒီဟာမလုပ္နဲ့ဆိုျပီး ေျပာေနတာ ကေလးက

အျပင္မွာပဲ ရွိေသးတဲ့ဟာကို"

ဒယ္ဒီက ေဖေဖ့ကို ေပြ့ထားရင္း မ်က္နွာအနွံ့လိုက္နမ္းေနကာ

ေဖေဖကလည္း ေတာ္ေတာ့ ဘာညာေျပာေနေပမယ့္ မြကိုက္ပုံလည္း မရပါပဲ ျပုံးြဖီးြဖီးြကီး ြဖစ္ေနသည္။ ေသာ္ဒီ ြကည့္ေနရင္း

ကိုယ့္ဘာသာ မ်က္ြဖူလန္ပစ္လိုက္သည္။

"သားငယ္က အျပင္မွာ ရွိေနေသးတယ္ေလ ဆင္ြခင္ပါလို့

ငယ္ မေျပာထားဘူးလား"

"ဒါဆို အခန္းထဲ သြားမယ္ေလ .."

ေဖေဖက တစ္ခ်က္စဉ္းစားျပီးမွ ေခါင္းညိတ္ျပသည္။

"အင္း... ကိုကို့သေဘာ"

ထို့ေနာက္ ဒယ္ဒီက ေဖေဖ့ကို ေကာက္ေပြ့ျပီး အေပါ္ထပ္ကို

တန္းေနေအာင္တက္သြားတဲ့အထိ ရပ္ေနတဲ့သူ့ကို ျမင္ပုံမရ။

"ညီ!!!

"အေမ့!!!!!

ဒယ္ဒီတို့ကို ြကည့္ေနတာမို့ အေနာက္မွာေရာက္ေနသူကိုမျမင္။

အသံေပးလိုက္ေတာ့မွ ခန္ဓာကိုယ္က တုန္တက္သြားရင္း

အေနာက္ကို လွည့္ြကည့္ေတာ့ ကိုကို့မ်က္နွာက ဇီးရြက္ပမာ

ငယ္က်ေနခဲ့သည္။

"ကိုြကီးဩဂတ္ ဘာေျပာစရာ ရွိလို့လဲ.."

"ဟိုဟာ.. ညက်ရင္ ကိုကိုနဲ့ မုန့္သြားစားမလား"

"ဟင့္အင္း ကိုြကီးဩဂတ္ ခ်စ္သူနဲ့ပဲ သြားစားလိုက္ပါေနာ္

က်ြန္ေတာ္ အဲ့ေလာက္ထိ အားမေနဘူး"

"ညီကကြာ!!

ဩဂတ္ တကယ္ရူးခ်င္လာျပီြဖစ္သည္။ ဒီကေလးက သူ့ကို

ရင္ထဲ တနုံ့နုံ့ ြဖစ္ေအာင္ သိပ္လုပ္တတ္လြန္းပါသည္...။

အခုဆို ညီသူ့နားမကပ္တာ ရက္နည္းနည္း ြကာေနလွျပီမို့

ဒီရက္ေတြမွာ ညီ့ထက္ ဘယ္အရာကမွ ပိုအေရးမြကီးေြကာင္း

ေသခ်ာသြားခဲ့သည္။

"ညီ!!!

ေသာ္ဒီ ေလွခါးထစ္ေပါ္ ေြခတစ္လွမ္းပဲ နင္းရေသးတယ္။

ကိုကို့အသံက ထြက္ေပါ္လာသည္မို့ တုန့္ဆိုင္းစြာ ရပ္လိုက္သည္။

အေနာက္ကိုေတာ့ လွည့္မြကည့္..

"ညီ့ကို စိတ္ခုေအာင္ လုပ္မိတဲ့အတြက္ ကိုကိုေတာင္းပန္တယ္ေနာ္"

ဒီကိစ္စကို ြကိုေတြးထားတာေတာင္ တကယ္တမ္းကိုကို့နွုတ္က

သူရည္းစားထားဖို့အေြကာင္း ေျပာလာတဲ့အခါ ထင္ထားသလို

ခံနိုင္ရည္မရွိခဲ့ပါေခ်။ ကိုကိုဟာ သူ့ကိုပဲ ဂရုစိုက္ျပီး သူ့ကိုသာ

အလိုလိုက္ရမည္။

ထို့ေနာက္မွာ ေသာ္ဒီ ေလွခါးထစ္ေတြ တစ္ထစ္ျပီးတစ္ထစ္

တက္ကာ အေပါ္ထပ္ကို ေရာက္လာေတာ့သည္...။ သူ့အခန္းဆီ

သြားဖို့ ဒယ္ဒီတို့အခန္းေရွ့ကေန အရင္ြဖတ္ရတာမို့ အထဲက

ဒယ္ဒီနဲ့ ေဖေဖ့ရဲ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ခ်စ္တဲ့အေြကာင္း

ေျပာတဲ့ စကားေတြက သူမြကားခ်င္မွ အဆုံးပဲ။

[text_hash] => 1daa02b1
)