Array
(
[text] =>

ချစ်သူတစ်ယောက် ကောက်ရထားသည် {အခန်း ၁၄}

"ဒါဘာဖြစ်တာလဲ.."

ပွန်းပဲ့နေတဲ့ လက်ကို ဆတ်ခနဲဆွဲယူပြီး ညီ့အား သူမေးပေမယ့်

ညီကတော့ မထုံတက်တေးလုပ်ကာ မျက်နှာလွှဲရင်း လက်ကို

ပြန်ရုန်းပစ်သည်။

"ကိုကိုပြောတာ မကြားဘူးလား ဘာဖြစ်တာလည်းလို့"

"ဒီပုံစံကို မြင်တာတောင် ကိုကြီးဩဂတ်ကမသိဘူးလား"

"တော်စမ်း!! ဒီမှာ သော်ဒီထူးဟန် မင်းငါ့ကို မရွဲ့နဲ့နော်

ကိုကိုက ကောင်းကောင်းမေးရင် ကောင်းကောင်းဖြေလေ

ဒီဒဏ်ရာကြောင့် ညစာ ထွက်မစားတာလား"

"ဟုတ်တယ်"

"ဆေးထည့်ပေးမယ်.."

‌ညီက ရေချိုးပြီးခါစ သန့်သန့်ပြန့်ပြန့်လေးဖြစ်တဲ့အပြင်

ရေထိထားတဲ့ ဒဏ်ရာကလည်း နီရဲနေခဲ့ပါသည်။

"လက်ကို ဒီပေး!!

မပေးချင် ပေးချင်နဲ့ ပေးလာပေမယ့် ညီ့မျက်နှာကခပ်တင်းတင်းရယ်။ ဒီလိုဆိုတော့လည်း သူက ပါးလေးကို ဆွဲဖဲ့ပစ်လိုက်ချင်သည်။ ညီက စိတ်တိုပြီး ထထိုးမှာစိုးလို့သာ...

"ကိုကြီးဩဂတ်ရဲ့ ရည်းစားကိုပဲ သွားဂရုစိုက်ပါ့လား

ကျွန်တော်က ယောက်ျားဆိုတော့ အကူညီမလိုဘူး.."

ညီ့ရဲ့ခနဲ့တဲ့တဲ့ စကားကြောင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်..။

တကယ်ဆို ညီ့ရဲ့စိတ်ကို သိပါလျက်နဲ့ ပြောချင်ရာပြောခဲ့တာ

သူ့အမှားသာ ဖြစ်သည်။

"ကိုကိုတို့က ရည်းစားမဟုတ်ပါဘူး ညီ မကြိုက်ရင် ကိုကို

ဘာမှမလုပ်ဘူးနော် စိတ်မကောက်နဲ့တော့.."

"..........."

"ကိုကို့ကို ရွဲ့ချင်လို့ ဒဏ်ရာကြီးနဲ့ အိမ်ကိုပြန်လာခဲ့တာလား"

"ကိုကြီးဩဂတ်!!!

"ကိုကိုလို့ ပြန်ခေါ်!!

"ဟင်း!! ကိုကို ဘာဖြစ်နေတာလဲ ကျွန်တော် ကိုကိုလုပ်ချင်တာ

လုပ်ဖို့ ခွင့်ပြုထားတယ်လေ"

"အဲ့ဒါက မင်းကိုကို့ကို လစ်လျူရှုနေခြင်း တစ်မျိုးပဲလေ

ကိုကို ကတိမဖျက်ဘူး ညီဘာဖြစ်ချင်လဲ "

"ကျွန်တော်ပြောဖူးတဲ့ ရင်ခုန်ရတဲ့ ကောင်မလေးဆိုတာလေ

အဲ့ဒါ မမလဝန်းနီကို ပြောတာ ကိုကို"

ကိုကို့မျက်နှာက ထိတ်လန့်သွားသလို သူ့အားထက်ရှတဲ့

အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည်လည်း

ကိုကို့ရဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပစ်လိုက်ပါ၏။

တကယ်တမ်းမှာတော့ ဩဂတ်က စောစောကမှ ညစာ၊ စားရင်း

ဒယ်ဒီတို့ဆီက သိလာတဲ့ သတင်းကြောင့် ကြောက်နေခြင်း

ဖြစ်သည်။ ညီ့အမေဘက်က မိဘတွေက ဖေဖေနဲ့ မတော်တဆ

တွေ့ပြီး ညီ့အကြောင်းကိုလည်း မေးသေးတယ် တွေ့ခွင့်လည်း

တောင်းသေးတယ်တဲ့။ ကံကောင်းတာက သူတို့က ဖေဖေနဲ့

Mallတစ်ခုမှာ တွေ့ခဲ့ပြီး ညီ ဘယ်မှာရှိနေလည်းဆိုတာ အတိအကျ မသိကြပေ။

ဩဂတ် စိတ်ပူတာကတော့ သူချစ်ရတဲ့ ညီလေးက

သူ့ကိုရွဲ့ချင်တဲ့ စိတ်နဲ့ အဲ့လူတွေနဲ့မတော်တဆ တွေ့မိရင်း

လုပ်ချင်တာ လုပ်သွားမှာ စိုးရိမ်တာပင်...

မွေးကတည်းက သူဟာ ညီ့အား ချစ်ပြီး အလိုလိုက်ဖို့သက်သက်

မွေးလာတဲ့ပုံရပါသည်။

"အဲ့ဒါကြောင့်.. ညီ ကိုကို့ကို စကားမပြောတာလားဟင်"

ဩဂတ်မှာ ညီ့အား ဆေးထည့်ပေးနေရင်း ခပ်ဖွဖွလေး

ပြုံးလိုက်၏။ ညီကအရွဲ့တိုက်ပြီး လုပ်ချင်ရာ လုပ်တတ်ပေမယ့်

သူကတော့ ညီဘယ်လောက်ဆိုးပါစေ ခွင့်လွှတ်တတ်သည့်သူ

ဖြစ်ရာ သူဟာလည်း ညီနဲ့ဆန့်ကျင်ဘက် တစ်ခါမှ ရန်မဖြစ်ဖူးတဲ့

လူလိမ်မာလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

ကျရာအရပ်မှာ ပျော်အောင်နေတတ်တဲ့ သူ့စိတ်ကြောင့်ရယ်

ဟာသဉာဏ်ရှိပြီး ပျော်ပျော်နေတတ်တဲ့ အကျင့်ရယ်ကြောင့်

လူတိုင်းနဲ့ တည့်အောင်နေတတ်တာက သူ့အကျင့်တစ်ခုပင်။

ညီကတော့ လက်ရဲဇက်ရဲရှိပြီး သူ့လိုမျိုး သီးခံတတ်သူမဟုတ်။

အခုတောင် လဝန်းနီကို သဘောကျနေသည့်အကြောင်းအား

ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်မဟုတ်လား။

"ဘယ်တုန်းက သဘောကျသွားတာလဲ"

"မြင်မြင်ချင်း!!!

ဆေးထည့်တာကို အဆုံးသတ်ပြီး ညီ့မျက်နှာအား သူမကြည့်ဘဲနဲ့

မနေနိုင်ပါချေ။

"ကိုကို့ကို ပြောခဲ့ရောပေါ့ ညီရယ်"

"မပြောရဲလို့ပါ"

"ဘာဖြစ်လို့ မပြောရဲတာတုန်းဟမ်"

"ကိုကိုစိတ်ဆိုးမှာပေါ့ ကိုကိုက မမကို သဘောကျနေတာမလား"

ဩဂတ် ညီဖြစ်သူ စကားကြောင့် ခပ်ဖွဖွရယ်ပစ်လိုက်သည်။

သူတကယ်ပဲ လဝန်းနီအား သဘောကျပေမယ့် အသည်းအသန်

မဟုတ်ပါ။ တစ်ဖက်မိန်းကလေးက သူနဲ့ကိုက်ညီတဲ့အတွက်

အဆင်ပြေပြီး တွဲဖို့ စိတ်ကူးသာရှိသည်။ ဒါပေမယ့် သူ့စိတ်ကူးနဲ့

ဆန္ဒတို့က ညီ့လောက်တော့ တန်ဖိုးမရှိပါချေ။

"ဒီမှာ နားထောင်!!! ကိုကိုက သူ့ကိုသဘောကျတာမှန်တယ်

အကယ်၍ ကိုကို့ညီက သူ့ကိုသဘောကျရင် နောက်ဆုတ်ပေးမယ်

ညီ့လောက် ကိုကို့အတွက် ဘယ်အရာကမှ အရေးမကြီးပါဘူးကွာ"

သော်ဒီ နည်းနည်းတော့ စိတ်ပြေသွားသည်။ ‌တကယ်တော့

သူလည်း ကိုကို့ကို တကယ်လွမ်းမိပြီး ညတိုင်းတစ်ယောက်ထဲ

အိပ်ရသည်ကို အခုထိ နေသားမကျ။ ဒါကြောင့် ကိုကို့ကို

စိတ်ဆိုးနေပေမယ့် လွမ်းလည်းလွမ်း ဖက်လည်းဖက်ချင်သည်။

"ညီဘာဖြစ်ချင်လဲ ကိုကိုအကုန် ဖြစ်အောင်လုပ်ပေးမယ်"

"ကိုကိုတို့ အခြေနေက ဘယ်အဆင့်ရောက်နေပြီလည်းဟင်"

"စကားပြောနေတုန်း အဆင့်ရှိပါသေးတယ် ညီရဲ့!!

ဩဂတ်သည် ပြောရင်းမှ မကြာသေးခင်က နီနီက သူ့ကို

မုန့်သွားစားဖို့ ဖိတ်ခဲ့ကြောင်းကို သတိရသွားခဲ့သည်။

"မကြာခင်တုန်းက သူ့ဘက်ကနေ ကိုကို့ကို မုန့်စားဖို့

ဖိတ်ထားသေးတယ် အဲ့တုန်းက မအားလို့ အားတဲ့အခါမှ

ပြောမယ်လို့ ‌ပြန်ပြောထားသေးတယ်"

"အဲ့ထက်ပိုပြီး မရှိတာ သေချာတယ်နော် ကိုကို"

ဩဂတ်မှာ အခုမှပဲ ညီ့ရဲ့ပါးကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း

ဆွဲဖဲ့နိုင်သွားသည်။ ညီတစ်ယောက် နီနီကိုသဘောကျ၍

သူ့ဟာသူ လုပ်ချင်ရာ လုပ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဒီလိုဆိုတော့

ကလေးဆန်ဆန် စိတ်ကောက်နေတဲ့ ညီ့ကို သူအသည်းယားနေမိတော့သည်။

"သေချာတယ်!!! ကိုကို့ကို ယုံနော်"

ပြောရင်း ညီ့လက်တစ်ဖက်ကို ဆွဲယူကာ ဖွဖွကလေး

ကိုင်တွယ်ကာ ပါးတစ်ဖက်ကို ဖျတ်ခနဲ အနမ်းပေးလိုက်တော့

ရင်းနှီးနေတဲ့ စူးရှရှ အော်သံလေးက အစ သူ့ကိုကြည်နူးအောင်

လုပ်နိုင်ခဲ့ပါ၏။

"ဟာ.. ကိုကို မနမ်းနဲ့လေ ညီက..လူကြီးဖြစ်နေပြီဗျ"

ညီ အခုလိုဆတ်ဆတ်ထိမခံလေ သူက ပိုစချင်လေ

ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ဟုတ်ပါပြီ အဆိုးလေးရယ်!!!

ဆွဲဖက်ခံလိုက်ရသည်မို့ ကိုကို့ရင်ခွင်ထဲ မျက်နှာအပ်သွားသည်။

ပြီးနောက် ကိုကိုက လူကိုအတင်း ဖက်ထားရင်း သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ

စုံးစုံးမြှုပ်တဲ့အထိ လွှတ်မပေး။

"ကိုကို့ကို မသိချင်ယောင် ဆောင်ရတာ ပျော်ရဲ့လားဟမ်"

"ကိုကိုကသာ ညီ့ကို ပစ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား ဟိုမမနဲ့ပဲ

အချိန်ကုန်နေပြီး..."

ထိုအခါ ဩဂတ်က ညီ့ကိုဖက်ထားရင်းမှ ခန္ဓာကိုယ်ချင်း

ခွာလိုက်ပြီး မျက်နှာနုနုအား ကြည့်လိုက်သည်..။ စိတ်ကောက်

မပြေသေးသလိုဖြစ်နေတဲ့ ညီ့မျက်နှာက စူပုတ်နေကာ ခုနက

ဂျစ်ကန်ကန် အမူယာလေးက ပျောက်ကွယ်သွားကာ ချစ်စရာလေး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မျက်ရည်ခံမှဲ့လေးကို အသည်းယားစွာ ငေးကြည့်ပြီးနောက်

ညီ့ကို ဖျစ်ညှစ်လိုက်ချင်စိတ်တွေက တဖွားဖွား..

"မဟုတ်ပါဘူးကွာ ကိုယ့်စိတ်တွေက ချစ်ရတဲ့ ညီလေးဆီမှာပဲ

ရှိတာ ညီက ကိုကို့ကို အမြဲလစ်လျူရှုထားတော့ ဘယ်လိုမျိုး

ချော့ရမလည်း မသိတာကွာ နောက်ပြီး ကိုကိုချော့ဖူးတာ

ဒီအဆိုးလေး တစ်ယောက်ထဲရှိတာ .."

နူးညံ့စွာ ကြည့်ရင်း ပါးလေးကို ဆွဲဖဲ့တော့ စိတ်ကောက်ပြေသွားတဲ့ ကလေးငယ်က ပြုံးဖြီးသွားတာမြင်ရသည့်အခါဩဂတ်စိတ်ထဲ

ရွှင်ပျပျလေး ပြန်ဖြစ်လာရသည်။ ညီဟာ သူနဲ့ယှဉ်ပါက

အသိစိတ်ကအစ အရာအားလုံး ကလေးတစ်ယောက်လိုသာ

တွေးတတ်သည်။ ဒါကြောင့် အတွေးတွေနဲ့ အသိဉာဏ်တွေက

ရင့်ကျက်နေပြီဖြစ်တဲ့သူက ညီ့အား အရာရာ လိုက်မယှဉ်သင့်။

အရှူံးကို၊ ကိုယ်တိုင်ယူပြီး အနိုင်ကိုတော့ ညီ့အတွက်သာ

ရှိသင့်သည်ဟု ဩဂတ်က မှတ်ယူထားခဲ့သည်။

.......................

"စောင့်နေတာ ကြာပြီလားဟင် အစ်မ!!

ရှေ့မှာ လာထိုင်ရင်း ရွှင်ပျပျ နှုတ်ဆက်လာသော ကောင်လေးကြောင့် သူမ ကြောင်အသွားရသည်။ ထို့နောက် ဩဂတ်က

နှုတ်ဆက်သလို ပြုံးပြပြီး လွတ်နေတဲ့ ခုံမှာဝင်ထိုင်၏..။

ဩဂတ်နဲ့ နှစ်ဦးတည်း တွေ့ဖို့ ချိန်းထားပေမယ့် သူ့ညီဂျစ်တူးကို

ခေါ်လာမယ်လို့ လဝန်းနီ တကယ်မထင်ထားခဲ့။ သူမတို့ အေးဆေး

ချိန်းတွေ့ရမယ်ထင်တာ သော်ဒီရှိနေတော့ မလွတ်လပ်တော့။

ပိုဆိုးတာက ဩဂတ်က သူ့ညီလိုက်လာမယ့်အကြောင်းကို သူမထံ

ဖုန်းကြိုမဆက်သလို အခုလို လိုက်နှောက်နေခြင်းကိုလည်း

ဘာမှမဖြစ်သလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးရှိနေတဲ့အခါ စိတ်ထဲ တင်းခနဲ

ဖြစ်သွားရသည်။

"သော်ဒီပါ လိုက်လာမယ် မထင်ထားဘူး"

"ကိုကို့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့ အစ်မ ကျွန်တော်ကသာ

ကြိုမပြောခိုင်းတဲ့သူပါ"

"အင်း.. အစ်မက နည်းနည်း အံ့ဩသွားရုံပါ"

"ဟုတ် အစ်မကြိုက်တာမှာလေ ကျွန်တော် ကျွေးမယ်"

သော်ဒီက မေးကြီးထောက်လျက် သူမကို ရွှင်းရွှင်းစားစားကြည့်ကာ ပြောလာတော့ စိတ်ထဲမလုံမလဲ ဖြစ်သွားတာမို့ မုန့်တွေ

ကောက်မှာပစ်လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့.. အစ်မ အရင်က Boyfriend ဘယ်နှစ်ယောက်

ရှိခဲ့ဖူးသလဲ"

"နှစ်ယောက်!!

"ဟမ်!! ဒါဆို ကိုကိုထက် သာတာပေါ့ ကိုကိုဆို တစ်ယောက်ထဲ"

ဩဂတ်မှာတော့ ညီ့ကိုလွှတ်ထားပေးရင်း နီနီနဲ့မျက်နှာချင်း

မဆိုင်ဝံ့တာမို့ မျက်လွှာချကာ လာပို့ပေးတဲ့ မုန့်တွေကို တစ်ခုပြီး

တစ်ခု မြည်းနေလိုက်သည်။

"အင်း လူတိုင်းက အတိတ်ရှိတာပဲ ကိုဩဂတ်လည်း

အရင်က ရည်းစားထားဖူးမှာပေါ့"

"ဟုတ်တယ် အစ်မ!! ဒါပေမယ့် သူတို့ချင်းက ပြတ်သွားကြပြီပဲဟာ"

နီနီက ငြိမ်နေတာမို့ ရန်စချင်တဲ့ သူကပဲ

"ကျွန်တော် လိုက်ဖြတ်လို့ ပြတ်သွားကြတာလေ.."

"ဟမ်!!

နီနီ သူ့မျက်နှာကို မျက်လုံးတွေပြူးရင်း ကြည့်လာသည်..။

သော်ဒီကတော့ ဒီလိုဖြစ်ရပ်တွေ ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ

ကြိုတွေးပြီးသားမို့ အပြုံးမပျက်..။

"ကိုကို အစ်မကို ပြောဖူးလားတော့ အသိဘူး!!

ကော်ဖီတစ်ငုံအား သောက်လိုက်ပြီး နီနီမျက်နှာကို စိမ်ပြေနပြေ

ကြည့်နေတဲ့ သူ့မျက်ဝန်းအကြည့်တွေထဲမှာ အောင်လံတို့က

စိုက်ထူထားလျက်....

"ဘာကိုလည်းဟင် အစ်မ နားမလည်ဘူး.."

သူမ ဩဂတ်ကိုကြည့်လိုက်တော့ ဩဂတ်ရဲ့ အကြည့်တွေက

မလန်းဆန်းသလို မျက်နှာကလည်းရွှင်ပျမနေပါ။ ဒါက သူမ

စိတ်ဝင်စားခဲ့သည့် ယောက်ျားနဲ့ လားလားမှ သက်ဆိုင်မှု

မရှိသလို။

"ကိုကို... ညီဆက်ပြောရမလား"

"ရတယ် ကိုကိုပဲ ပြောလိုက်ပါ့မယ်"

ဩဂတ် လေးကန်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း အကဲခတ်နေပုံရတဲ့

နီနီအား ကြည့်လိုက်သည်။ နီနီရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့  မျက်နှာကို

နှမျောတသစွာ ကြည့်ပြီးနောက် တွေဝေမနေတော့ပဲ ပြောလိုက်

ပါ၏။

"ကိုယ့်ညီက နီနီကို သဘောကျတဲ့အတွက် တွဲချင်နေတာ!!!

"ဟမ်!!!

"ဟုတ်တယ် နီနီ .."

သူမမှာ အရှက်သည်းရင်း ဩဂတ်မျက်နှာကိုကြည့်လိုက်

မျက်နှာကိုမော်ချီထားတဲ့ သော်ဒီကိုကြည့်လိုက်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ ဒါက သူမ မျှော်မှန်း ထားတာနဲ့ သွေဖယ်နေ၍ ရှော့

အကြီးကျယ် ရသွားတာတော့အမှန်။

"သော်ဒီက အစ်မကို သဘောကျတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား"

"အင်း အမှန်ပဲ"

"အစ်မလည်းသဘောကျပါတယ် ဒါပေမယ့် မောင်လေး တစ်ယောက်လိုပဲ.."

မျှော်လင့်ထားပြီးသားမို့ သော်ဒီထူးထူးခြားခြား ဘာမှ

ခံစားမနေ။

"သော်ဒီက နီနီကိုသဘောကျတာကို သိပြီးပြီ ဒါဆို ကိုဩဂတ်

ရှင်ကရော"

ဩဂတ်မှာ ကြောင်အမ်းသွားရ၏။ ခဏကြာသည်အထိ

စဉ်းစားပြီးခါမှ နီနီဘာပြောချင်သလည်းဆိုတာ သူနားလည်တော့သည်။

"ကိုယ် လဝန်းနီကို လုံးဝ သဘောမကျဖူးပါဘူး..."

လဝန်းနီမျက်နှာက ရှက်စိတ်ကြောင့် ချက်ချင်း ရဲတွတ်လာ၏။

ဩဂတ်ဂုဏ်ပိုင်ဆိုတဲ့ အမျိုးသားနဲ့ လာမတွေ့ခင်မှာ သူမရဲ့

စိတ်ကို အကောင်းဆုံးပြင်ဆင်ခဲ့ရသည်။ အခု နှစ်ယောက်အတူ

တွေ့ခြင်းက ကိုဩဂတ် သူမကို ဖွင့်ပြောလာမယ်ဆိုတဲ့မျှော်လင့်

ချက်တစ်ခုထဲသာ ရှိခဲ့သည်။

အခုတော့ ကိုဩဂတ်က သူမကိုငြင်းတဲ့အပြင် ညီဖြစ်သူဆီကိုပါ

ထိုးပေးနေတာမို့ သူမကိုယ် သူမ သိပ်အထင်ကြီးခဲ့ကြောင်း

စိတ်ထဲက ကြိတ်ပြောရင်း ခပ်လှောင်လှောင်ပြုံးမိသွားသည်။

"အစ်မ တကယ်လို့ ကိုကို့ကို သဘောကျရင် နှစ်ယောက်တွဲလိုက်လေ"

"ညီညီ!! တော်စမ်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့

မိန်းကလေး တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် နှစ်ယောက်တွဲလို့

ရနိုင်မှာလဲ ကိုကို မင်းကို ချစ်ပေမယ့် ဒီတစ်ခုကိုတော့

အလိုမလိုက်နိုင်ဘူးနော် မင်းပဲနီနီကိုသဘောကျတယ်ဆို"

သော်ဒီ ကိုကို့ကိုလျှာထုတ်ပြောင်ပြပြီး ဘာမှမဖြစ်သလိုပဲ

ပြန်နေလိုက်သည်။ အစ်မ လဝန်းနီကတော့ မျက်ရည်တွေ

ဝဲနေပြီမို့  မေးထောက်လျက် စိမ်ပြေနပြေကြည့်နေလိုက်၏။

"ညီ့စကားတွေ အရမ်းလွန်သွားတယ် နီနီ.. ညီ့အစား

ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ်နော် ကိုယ့်ညီက နီနီကိုတကယ်ပဲ

သဘောကျတာပါ "

"ရ.. ရပါတယ် ကိုဩဂတ် ဒါပေမယ့် နီနီ သော်ဒီကို

မောင်လေးတစ်ယောက်ထက် မပိုဖူးဘူးနော်"

"အင်း!! ကိုယ်နားလည်ပါတယ် ဒါပေမယ့်

ကိုယ် နီနီကို သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လိုမျိုးပဲ ခင်တာနော်"

သူမ အောက်နှုတ်ခမ်းကို ခပ်သာသာကိုက်ရင်းဆွံ့အနေမိသည်။

သူမနဲ့ ဩဂတ် ချိန်းတွေ့နိုင်မယ်လို့ထင်ပေမယ့် အခုက

ဆိုင်ခေါ်ပြီး တကူးတက အရှက်ခွဲသလိုကြီးမို့ မျက်ဝန်းထောင့်စွန်းလေး နှစ်ဖက်ကစိုစွတ်လာ၏။

"သော်ဒီက နီနီကိုသဘောကျလို့ ကိုဩဂတ် နောက်ဆုတ်လိုက်တာလားဟင်"

ဩဂတ်က စိတ်မသက်သာစွာ နီနီမျက်နှာကိုကြည့်နေလိုက်သည်။

သော်ဒီကလည်း စကားဝိုင်းထဲကို ဝင်ပါဖို့ စိတ်ကူးမရှိ။

ခဏကြာတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ထားရစ်ခဲ့ပြီး ထထွက်သွား၏။ ဩဂတ်အကြည့်တွေက ထွက်သွားပြီဖြစ်တဲ့ ညီ့နောက်ကျောမှာ ကပ်ပါသွားခဲ့ပါသည်။

"အဲ့လိုလည်း ပြောလို့ရပါတယ် ကိုယ်က ညီ့ကို ကျော်လို့မရဘူး

ဒါပေမယ့် နီနီ.. ကိုယ့်ညီကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့နော် သူက

ငယ်သေးတော့ အကောင်း အဆိုး သေချာခွဲတတ်သေးတာ

မဟုတ်ဘူး တကယ်တမ်း အပြစ်ရှိတဲ့သူက ကိုယ်ပါ!!!

နောက်ဆုံးအချိန်ထိ ကာကွယ်ပေးသွားတဲ့ ဩဂတ်ကိုသာ

ကြောင်အမ်းစွာ ငေးရင်း မျက်လွှာချလိုက်တယ်..။

"နီနီရဲ့ စိတ်ကို ကိုဩဂတ် သိတယ်မလား!!

"အင်း!!

"ဒါဆို ဘာလို့ နီနီကို သော်ဒီဆီ ထိုးပေးနေရသေးတာလဲ

နောက်ပြီး သော်ဒီပုံစံက နီနီကိုတကယ်သဘောကျပြီး

ချစ်တဲ့ပုံလည်း မရဘူးနော် ကိုဩဂတ်တို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်

ပေါင်းပြီး နီနီကို လာလှိမ့်နေကြတာလား"

"အဲ့လိုသဘောမျိုး မဟုတ်ပါဘူး နီနီ... တကယ်တော့

နီနီက မိန်းမကောင်းလေး တစ်ယောက်ပါ လှလည်းလှသလို

တော်လည်းတော်တယ် ဘယ်သူမဆို နီနီကို စိတ်ဝင်စားမိမှာပဲ

ညီကလည်း နီနီကိုသဘောကျတယ်ပြောတော့ ကိုယ်လည်း

အံ့ဩသွားတာ ကိုယ်လက်မခံလို့ မရဘူးလေ.."

"ဘာလို့လဲ... နီနီက ကိုဩဂတ်ကိုပဲ....."

"သူက ကိုယ့်ညီဖြစ်နေတာကြောင့်!!! ဟင်း!!!

တစ်ချို့ကိစ္စတွေမှာ ကိုယ်က ညီ့ကိုကျော်လို့မရဘူး နီနီ"

သူမ အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို ဖိကိုက်လိုက်မိတယ်..။

ညီအစ်ကိုဖြစ်တာနဲ့ပဲ အလွယ်တကူ နောက်ဆုတ်ပေးခဲ့တဲ့

ဩဂတ်ကို တကယ်မယုံနိုင်။ သူမ သိတဲ့အချစ်ကတော့

တကယ်ချစ်ရင် စွန့်စားရဲရမှာပင်။ ဩဂတ်ဆီမှာ သူမနဲ့ပတ်သတ်ပြီး  အသည်းသန်ဖြစ်မှုတွေအား မတွေ့ရ။ ဒါကိုကြည့်ရုံနဲ့

ဒီယောက်ျားရဲ့ စိတ်ကို အလိုလိုနားလည်လိုက်သလိုရှိသည်။

ကိုဩဂတ်က နီနီကို သဘောကျပေမယ့် သူ့ညီသဘောကျတယ်

ဆိုတော့ အလွယ်လေးနောက်ဆုတ်ပေးခဲ့သည်။

"ညီကလည်း ချောပါတယ် နီနီသဘောကျရင် သူ့ကိုလည်း

ဆယ်တန်းအောင်တာနဲ့ ဆရာဝန်ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးလိုက်မယ်လေ "

"အို... နီနီက ကိုဩဂတ်ကို ဆရာဝန် တစ်ယောက် ဖြစ်ကို

ဖြစ်မှာမို့ သဘောကျတယ်ထင်နေလား ကိုဩဂတ် နီနီရဲ့စိတ်ကို

သေချာနားမလည်သေးပါဘူး"

"ဟုတ်တယ်... ကိုယ်နားမလည်ပါဘူး "

"နီနီ.. ရှင်းရှင်းပဲပြောမယ် သော်ဒီကို သဘောကျတာမဟုတ်ပဲ

ရှင့်ကိုပဲ ချစ်တာ"

"ကိုယ်..."

နီနီကို ငြင်းဖို့ရာအတွက် သူချိတုံချတုံဖြစ်နေသည်။ ထိုစဉ်

ပြန်လာပြီဖြစ်တဲ့ ညီညီကြောင့် အံကြိတ်ရင်း..

"ကိုယ် မင်းကို မချစ်ခဲ့ဖူးဘူး..ဒီအတိုင်း မင်းကိုယ့်ကို ချစ်တာကို

သဘောကျရုံပါပဲ အဲ့ဒီထက်မပိုဘူး"

"ကိုကို.. ညီ ‌ပိုက်ဆံရှင်းခဲ့ပြီနော်"

အနောက်ကနေ ဖက်လာရင်း ပါးတစ်ဖက်ကို နမ်းလိုက်တာမို့

နီနီ ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။ ပြီးမှ ဩဂတ်နဲ့ သော်ဒီက

ညီအစ်ကို အရင်းတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သတိရသွားတော့

တကယ်တမ်း ရှက်ရသူက သူမသာ ဖြစ်နေသည်။

"အစ်မက ဘာတဲ့လဲ ညီ့ကို တွဲမယ်တဲ့လား.."

"သူငြင်းးလိုက်တယ်!!!

စကားဆုံးတော့ ညီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ နီနီဘက်က

ငြင်းလိုက်တယ်ဆိုတာကို လက်သင့်မခံတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေခဲ့၏။

"အစ်မ တွဲချင်ရင် ကျွန်တော်ကိုပဲ ရမယ် ကိုကို့ကို မရဘူး!!!

"ညီ..တော်တော့ ကားပေါ်က သွားစောင့်နေ ကိုကို့ကို

အချိန်ခဏပေး ဟုတ်ပြီလား"

ညီ့ပါးကိုဖွဖွနမ်းရင်း ပြောတော့ ခေါင်းညိတ်ကာ လှည့်ထွက်သွား

သည်မို့ ဩဂတ်မှာ ထိုနောက်ကျောပြင်လေးအား ကြည့်လျက်

နှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံပြုံးမိသွားသည်။

"ကိုဩဂတ်တို့က ညီအစ်ကို အရင်းမဟုတ်ဘူးဆို "

"ဒီအကြောင်းကို နီနီလည်း သိတယ်မဟုတ်ဘူးလား"

လဝန်းနီရဲ့ မျက်နှာမှာ ထေ့ငေါ့သည့် အပြုံးလေးက ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ရှင့်ဒယ်ဒီ ယူထားတဲ့ လူကလည်း ယောက်ျားတစ်ယောက် ဆိုတာ နီနီ မေ့သွားတာ။

"ရှင် ယောက်ျားတွေကို စိတ်ဝင်စားတာလား ကိုဩဂတ်"

မထင်မှတ်ထားတဲ့ မေးခွန်းကြောင့် ဩဂတ်ကြောင်အမ်းပြီးမှ

မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူယောက်ျားတွေကို ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်မဝင်စားဖူးဘူး။ သူ့ရဲ့ ပထမဆုံးရည်းစားကလည်း မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပင်။ အရင်တည်းက မိန်းမတွေပဲ

သဘောကျခဲ့သူမို့ သေတဲ့အထိ မိန်းမတွေပဲ သဘောကျသွားမှာ

ဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ဂေးတစ်ယောက်နဲ့ တူတာရှိမနေပါ..။

ဒါကို နီနီက ဘာကိုကြည့်ပြီး ယောက်ျားတွေကို သဘောကျတယ်

လို့ ထင်ရတာလဲ။ ကိုယ်သာ တကယ်သဘောကျရင် အနီးဆုံး

ဖြစ်တဲ့ မင်းသွင်ကို သဘောကျမှာပေါ့။ ဒါပေမယ့် သူနဲ့မင်းသွင်က

သူငယ်ချင်းထက်မပိုတာ သူကိုယ်တိုင်နဲ့ မင်းသွင်သာသိသည်။

"ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ နီနီ!!!

"နီနီပြောဖို့တောင် လိုမယ်မထင်ဘူး ရှင်နဲ့ ရှင့်ညီက

ရိုးရော ရိုးရဲ့လား.."

"ဒီမှာ လဝန်းနီ.. ငါ့ဒယ်ဒီက ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့

လက်ထပ်ထားတယ်ဆိုတိုင်း ငါ့ကိုပါ လိုရာဆွဲမတွေးစမ်းပါနဲ့

ညီနဲ့ ငါက ဖြူစင်တယ် ဒါကိုမှ မင်းတို့ တွေးချင်ရာတွေးကြတယ်

ဆိုရင်တော့ ငါလည်း မတတ်နိုင်ဘူး နောက်တစ်ခုက ဘာမှ

မသိသေးတဲ့ ညီ့ကိုပါ မရိုးသားဘူးလို့ ထင်တာကတော့

လွန်တယ် မထင်ဘူးလား"

"အကယ်၍ ရိုးတယ်ဆိုရင်တောင် အဲ့ဒီလူက ရှင်ပဲဖြစ်မှာပါ

နီနီက မြွေမြွေချင်း ခြေမြင်ပြီးသား"

"ညီ့ကို မဟုတ်တာတွေ စွပ်စွဲပြောဆိုနေမယ်ဆိုရင်တော့

ငါတို့ ထပ်မတွေ့ပဲ နေရအောင်!!

ဩဂတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ပြန်လှည့်ထွက်မည်အပြု

"ကိုဩဂတ်.. "

သူ့ခြေလှမ်းတွေ တန့်သွားပေမယ့် လှည့်တော့မကြည့်...

"နီနီ ကျောင်းပြီးရင် မန္တလေးကို ပြန်တော့မယ်.."

"ဒါကတော့ မင်းရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ပါ နီနီ ငါ့ကို အစအဆုံး

ပြောပြဖို့ မလိုပါဘူး"

"တစ်သက်လုံး ရှင့်ညီကိုပဲ ရွေးချယ်သွားနိုင်ပါစေလို့

စိတ်ရင်းနဲ့ ဆုတောင်းပါတယ်"

အဖျားခတ်တိမ်ဝင်သွားတဲ့ အသံကြောင့် လက်သီးဆုပ်မိသွားတယ်။ ပြီးမှ ထိုမိန်းကလေးကို တစ်ချက်မှ လှည့်မကြည့်တော့ပဲ

ညီညီရှိရာ ကားဆီသို့ပြန်လာလိုက်သည်။

"ကိုကို.. ပြန်လာပြီလား"

"အင်း!!

ကားတံခါးကို ဝုန်းခနဲဆောင့်ပိတ်ပြီးမှ လုပ်ချင်လုပ်ပြီးကျေနပ်နေတဲ့ ညီ့မျက်နှာကို ခပ်တည်တည်ကြည့်ရတယ်။ ညီ့လုပ်ရပ်က

မှန်နေတာမျိုးးမဟုတ်ပေမယ့် အပြစ်လည်းမပြောရက်..။

မျက်ရည်တွေနဲ့ သနားအောင်လုပ်ပြနိုင်တာကိုက ညီ့ရဲ့အားသာ

ချက် တစ်ခုဖြစ်နေတာ။

"အခုကျေနပ်ပြီလား.."

သော်ဒီတစ်ယောက် ပေါ့ပါးစွာပြုံးရင်း ကိုကို့အနားပိုကပ်သွားတယ်။

"ညီ့ကြည့်ရတာ သူပြန်မကြိုက်လို့ ဝမ်းနည်းနေတဲ့ပုံမရဘူးနော်"

"ကိုကိုရာ အာရုံနောက်စရာတွေ မပြောစမ်းပါနဲ့လား

သူမကြိုက်လည်း ဘာဖြစ်လဲ ကန်ထဲမှာ ငါးတွေမှ အများကြီးပဲ

တစ်နေ့ကျရင် ကိုယ့်ပိုက်ကွန်မှာ လာငြိတဲ့ ငါးတစ်ကောင်တော့

ရှိလာမှာပါ.."

"မင်းပဲ ပြောတတ်..."

"ဘာလဲ ကိုကိုက အစ်မကို လက်လွှတ်ရလို့ ဝမ်းနည်းနေတာလား

ဒါဆိုလည်း ပြန်လိုက်သွားလေ အခုသွားရင် မှီသေးတယ်.."

"အဲ့လို မလုပ်နိုင်တာ သိတယ်မလား!!

သူ့အတွက်တော့ ခုနက လဝန်းနီရှေ့ကနေ လှည့်ထွက်လာတည်းက ပြန်သွားဖို့ စိတ်ကူးနည်းနည်းတောင် မရှိတော့တာ..။

တစ်နေ့ကျရင် ညီညီ နားလည်ဖို့ကိုသာ ဆုတောင်းရင်း သက်ပြင်း

ချကာ နီနီထိုင်နေတဲ့ နေရာကို ကြည့်လိုက်မိတော့သည်။

သူနီနီကို တကယ်သဘောကျပြီး အဆင်ပြေရင်တွဲဖို့အထိပါ

တွေးခဲ့ဖူးပါသည်။ သို့သော် ညီက နီနီကို သဘောကျတယ်

ဆိုတော့ အစ်ကိုဖြစ်တဲ့ သူကပဲ နောက်ဆုတ်ပေးရမည်သာ။

နီနီက ညီ့ကိုငြင်းလိုက်ပေမယ့် ဒါကိုအခွင့်ကောင်းယူပြီး

နီနီနဲ့ တွဲလိမ့်မည်မဟုတ်။ ဒီကိစ္စက ညီ့နှလုံးသားကိုနင်းခြေသလို

ဖြစ်သွားမှာကို သူမလိုလားပေ။

သူ့အတွက်တော့ ညီက ပထမ၊ ဒုတိယ နောက်ပြီး တတိယ။

ညီနဲ့ယှဉ်ပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ မရွေးနိုင်တာကလည်း သူ့အားနည်းချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသွားရမယ့်

ပန်းတိုင်က ညီ့ကိုနင်းပြီးမှ လိုရာကိုရောက်မယ်ဆို

လမ်းတစ်ဝက်မှာပဲ ရပ်ပစ်လိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မည်။

Zawgyi

ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ေကာက္ရထားသည္ {အခန္း ၁၄}

"ဒါဘာြဖစ္တာလဲ.."

ပြန္းပဲ့ေနတဲ့ လက္ကို ဆတ္ခနဲဆြဲယူျပီး ညီ့အား သူေမးေပမယ့္

ညီကေတာ့ မထုံတက္ေတးလုပ္ကာ မ်က္နွာလြွဲရင္း လက္ကို

ျပန္ရုန္းပစ္သည္။

"ကိုကိုေျပာတာ မြကားဘူးလား ဘာြဖစ္တာလည္းလို့"

"ဒီပုံစံကို ျမင္တာေတာင္ ကိုြကီးဩဂတ္ကမသိဘူးလား"

"ေတာ္စမ္း!! ဒီမွာ ေသာ္ဒီထူးဟန္ မင္းငါ့ကို မရြဲ့နဲ့ေနာ္

ကိုကိုက ေကာင္းေကာင္းေမးရင္ ေကာင္းေကာင္းေြဖေလ

ဒီဒဏ္ရာေြကာင့္ ညစာ ထြက္မစားတာလား"

"ဟုတ္တယ္"

"ေဆးထည့္ေပးမယ္.."

‌ညီက ေရခ်ိုးျပီးခါစ သန့္သန့္ျပန့္ျပန့္ေလးြဖစ္တဲ့အျပင္

ေရထိထားတဲ့ ဒဏ္ရာကလည္း နီရဲေနခဲ့ပါသည္။

"လက္ကို ဒီေပး!!

မေပးခ်င္ ေပးခ်င္နဲ့ ေပးလာေပမယ့္ ညီ့မ်က္နွာကခပ္တင္းတင္းရယ္။ ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း သူက ပါးေလးကို ဆြဲဖဲ့ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။ ညီက စိတ္တိုျပီး ထထိုးမွာစိုးလို့သာ...

"ကိုြကီးဩဂတ္ရဲ့ ရည္းစားကိုပဲ သြားဂရုစိုက္ပါ့လား

က်ြန္ေတာ္က ေယာက္်ားဆိုေတာ့ အကူညီမလိုဘူး.."

ညီ့ရဲ့ခနဲ့တဲ့တဲ့ စကားေြကာင့္ သက္ျပင္းခ်လိုက္သည္..။

တကယ္ဆို ညီ့ရဲ့စိတ္ကို သိပါလ်က္နဲ့ ေျပာခ်င္ရာေျပာခဲ့တာ

သူ့အမွားသာ ြဖစ္သည္။

"ကိုကိုတို့က ရည္းစားမဟုတ္ပါဘူး ညီ မြကိုက္ရင္ ကိုကို

ဘာမွမလုပ္ဘူးေနာ္ စိတ္မေကာက္နဲ့ေတာ့.."

"..........."

"ကိုကို့ကို ရြဲ့ခ်င္လို့ ဒဏ္ရာြကီးနဲ့ အိမ္ကိုျပန္လာခဲ့တာလား"

"ကိုြကီးဩဂတ္!!!

"ကိုကိုလို့ ျပန္ေခါ္!!

"ဟင္း!! ကိုကို ဘာြဖစ္ေနတာလဲ က်ြန္ေတာ္ ကိုကိုလုပ္ခ်င္တာ

လုပ္ဖို့ ခြင့္ျပုထားတယ္ေလ"

"အဲ့ဒါက မင္းကိုကို့ကို လစ္လ်ူရွုေနြခင္း တစ္မ်ိုးပဲေလ

ကိုကို ကတိမဖ်က္ဘူး ညီဘာြဖစ္ခ်င္လဲ "

"က်ြန္ေတာ္ေျပာဖူးတဲ့ ရင္ခုန္ရတဲ့ ေကာင္မေလးဆိုတာေလ

အဲ့ဒါ မမလဝန္းနီကို ေျပာတာ ကိုကို"

ကိုကို့မ်က္နွာက ထိတ္လန့္သြားသလို သူ့အားထက္ရွတဲ့

အြကည့္ေတြနဲ့ ြကည့္လာြခင္းြဖစ္သည္။ သူသည္လည္း

ကိုကို့ရဲ့ အြကည့္ေတြနဲ့ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ပစ္လိုက္ပါ၏။

တကယ္တမ္းမွာေတာ့ ဩဂတ္က ေစာေစာကမွ ညစာ၊ စားရင္း

ဒယ္ဒီတို့ဆီက သိလာတဲ့ သတင္းေြကာင့္ ေြကာက္ေနြခင္း

ြဖစ္သည္။ ညီ့အေမဘက္က မိဘေတြက ေဖေဖနဲ့ မေတာ္တဆ

ေတြ့ျပီး ညီ့အေြကာင္းကိုလည္း ေမးေသးတယ္ ေတြ့ခြင့္လည္း

ေတာင္းေသးတယ္တဲ့။ ကံေကာင္းတာက သူတို့က ေဖေဖနဲ့

Mallတစ္ခုမွာ ေတြ့ခဲ့ျပီး ညီ ဘယ္မွာရွိေနလည္းဆိုတာ အတိအက် မသိြကေပ။

ဩဂတ္ စိတ္ပူတာကေတာ့ သူခ်စ္ရတဲ့ ညီေလးက

သူ့ကိုရြဲ့ခ်င္တဲ့ စိတ္နဲ့ အဲ့လူေတြနဲ့မေတာ္တဆ ေတြ့မိရင္း

လုပ္ခ်င္တာ လုပ္သြားမွာ စိုးရိမ္တာပင္...

ေမြးကတည္းက သူဟာ ညီ့အား ခ်စ္ျပီး အလိုလိုက္ဖို့သက္သက္

ေမြးလာတဲ့ပုံရပါသည္။

"အဲ့ဒါေြကာင့္.. ညီ ကိုကို့ကို စကားမေျပာတာလားဟင္"

ဩဂတ္မွာ ညီ့အား ေဆးထည့္ေပးေနရင္း ခပ္ဖြဖြေလး

ျပုံးလိုက္၏။ ညီကအရြဲ့တိုက္ျပီး လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္တတ္ေပမယ့္

သူကေတာ့ ညီဘယ္ေလာက္ဆိုးပါေစ ခြင့္လြွတ္တတ္သည့္သူ

ြဖစ္ရာ သူဟာလည္း ညီနဲ့ဆန့္က်င္ဘက္ တစ္ခါမွ ရန္မြဖစ္ဖူးတဲ့

လူလိမ္မာေလးတစ္ေယာက္ြဖစ္သည္။

က်ရာအရပ္မွာ ေပ်ာ္ေအာင္ေနတတ္တဲ့ သူ့စိတ္ေြကာင့္ရယ္

ဟာသဉာဏ္ရွိျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ့ အက်င့္ရယ္ေြကာင့္

လူတိုင္းနဲ့ တည့္ေအာင္ေနတတ္တာက သူ့အက်င့္တစ္ခုပင္။

ညီကေတာ့ လက္ရဲဇက္ရဲရွိျပီး သူ့လိုမ်ိုး သီးခံတတ္သူမဟုတ္။

အခုေတာင္ လဝန္းနီကို သေဘာက်ေနသည့္အေြကာင္းအား

ဖုံးကြယ္ထားခဲ့သည္မဟုတ္လား။

"ဘယ္တုန္းက သေဘာက်သြားတာလဲ"

"ျမင္ျမင္ခ်င္း!!!

ေဆးထည့္တာကို အဆုံးသတ္ျပီး ညီ့မ်က္နွာအား သူမြကည့္ဘဲနဲ့

မေနနိုင္ပါေခ်။

"ကိုကို့ကို ေျပာခဲ့ေရာေပါ့ ညီရယ္"

"မေျပာရဲလို့ပါ"

"ဘာြဖစ္လို့ မေျပာရဲတာတုန္းဟမ္"

"ကိုကိုစိတ္ဆိုးမွာေပါ့ ကိုကိုက မမကို သေဘာက်ေနတာမလား"

ဩဂတ္ ညီြဖစ္သူ စကားေြကာင့္ ခပ္ဖြဖြရယ္ပစ္လိုက္သည္။

သူတကယ္ပဲ လဝန္းနီအား သေဘာက်ေပမယ့္ အသည္းအသန္

မဟုတ္ပါ။ တစ္ဖက္မိန္းကေလးက သူနဲ့ကိုက္ညီတဲ့အတြက္

အဆင္ေျပျပီး တြဲဖို့ စိတ္ကူးသာရွိသည္။ ဒါေပမယ့္ သူ့စိတ္ကူးနဲ့

ဆန္ဒတို့က ညီ့ေလာက္ေတာ့ တန္ဖိုးမရွိပါေခ်။

"ဒီမွာ နားေထာင္!!! ကိုကိုက သူ့ကိုသေဘာက်တာမွန္တယ္

အကယ္၍ ကိုကို့ညီက သူ့ကိုသေဘာက်ရင္ ေနာက္ဆုတ္ေပးမယ္

ညီ့ေလာက္ ကိုကို့အတြက္ ဘယ္အရာကမွ အေရးမြကီးပါဘူးကြာ"

ေသာ္ဒီ နည္းနည္းေတာ့ စိတ္ေျပသြားသည္။ ‌တကယ္ေတာ့

သူလည္း ကိုကို့ကို တကယ္လြမ္းမိျပီး ညတိုင္းတစ္ေယာက္ထဲ

အိပ္ရသည္ကို အခုထိ ေနသားမက်။ ဒါေြကာင့္ ကိုကို့ကို

စိတ္ဆိုးေနေပမယ့္ လြမ္းလည္းလြမ္း ဖက္လည္းဖက္ခ်င္သည္။

"ညီဘာြဖစ္ခ်င္လဲ ကိုကိုအကုန္ ြဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးမယ္"

"ကိုကိုတို့ အေြခေနက ဘယ္အဆင့္ေရာက္ေနျပီလည္းဟင္"

"စကားေျပာေနတုန္း အဆင့္ရွိပါေသးတယ္ ညီရဲ့!!

ဩဂတ္သည္ ေျပာရင္းမွ မြကာေသးခင္က နီနီက သူ့ကို

မုန့္သြားစားဖို့ ဖိတ္ခဲ့ေြကာင္းကို သတိရသြားခဲ့သည္။

"မြကာခင္တုန္းက သူ့ဘက္ကေန ကိုကို့ကို မုန့္စားဖို့

ဖိတ္ထားေသးတယ္ အဲ့တုန္းက မအားလို့ အားတဲ့အခါမွ

ေျပာမယ္လို့ ‌ျပန္ေျပာထားေသးတယ္"

"အဲ့ထက္ပိုျပီး မရွိတာ ေသခ်ာတယ္ေနာ္ ကိုကို"

ဩဂတ္မွာ အခုမွပဲ ညီ့ရဲ့ပါးကို ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း

ဆြဲဖဲ့နိုင္သြားသည္။ ညီတစ္ေယာက္ နီနီကိုသေဘာက်၍

သူ့ဟာသူ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ေနခဲ့ြခင္းြဖစ္သည္။ ဒီလိုဆိုေတာ့

ကေလးဆန္ဆန္ စိတ္ေကာက္ေနတဲ့ ညီ့ကို သူအသည္းယားေနမိေတာ့သည္။

"ေသခ်ာတယ္!!! ကိုကို့ကို ယုံေနာ္"

ေျပာရင္း ညီ့လက္တစ္ဖက္ကို ဆြဲယူကာ ဖြဖြကေလး

ကိုင္တြယ္ကာ ပါးတစ္ဖက္ကို ဖ်တ္ခနဲ အနမ္းေပးလိုက္ေတာ့

ရင္းနွီးေနတဲ့ စူးရွရွ ေအာ္သံေလးက အစ သူ့ကိုြကည္နူးေအာင္

လုပ္နိုင္ခဲ့ပါ၏။

"ဟာ.. ကိုကို မနမ္းနဲ့ေလ ညီက..လူြကီးြဖစ္ေနျပီဗ်"

ညီ အခုလိုဆတ္ဆတ္ထိမခံေလ သူက ပိုစခ်င္ေလ

ြဖစ္ေနခဲ့သည္။

"ဟုတ္ပါျပီ အဆိုးေလးရယ္!!!

ဆြဲဖက္ခံလိုက္ရသည္မို့ ကိုကို့ရင္ခြင္ထဲ မ်က္နွာအပ္သြားသည္။

ျပီးေနာက္ ကိုကိုက လူကိုအတင္း ဖက္ထားရင္း သူ့ရင္ခြင္ထဲမွာ

စုံးစုံးျမွုပ္တဲ့အထိ လြွတ္မေပး။

"ကိုကို့ကို မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ရတာ ေပ်ာ္ရဲ့လားဟမ္"

"ကိုကိုကသာ ညီ့ကို ပစ္ထားတာ မဟုတ္ဘူးလား ဟိုမမနဲ့ပဲ

အခ်ိန္ကုန္ေနျပီး..."

ထိုအခါ ဩဂတ္က ညီ့ကိုဖက္ထားရင္းမွ ခန္ဓာကိုယ္ခ်င္း

ခြာလိုက္ျပီး မ်က္နွာနုနုအား ြကည့္လိုက္သည္..။ စိတ္ေကာက္

မေျပေသးသလိုြဖစ္ေနတဲ့ ညီ့မ်က္နွာက စူပုတ္ေနကာ ခုနက

ဂ်စ္ကန္ကန္ အမူယာေလးက ေပ်ာက္ကြယ္သြားကာ ခ်စ္စရာေလး ြဖစ္ေနခဲ့သည္။

မ်က္ရည္ခံမွဲ့ေလးကို အသည္းယားစြာ ေငးြကည့္ျပီးေနာက္

ညီ့ကို ဖ်စ္ညွစ္လိုက္ခ်င္စိတ္ေတြက တဖြားဖြား..

"မဟုတ္ပါဘူးကြာ ကိုယ့္စိတ္ေတြက ခ်စ္ရတဲ့ ညီေလးဆီမွာပဲ

ရွိတာ ညီက ကိုကို့ကို အျမဲလစ္လ်ူရွုထားေတာ့ ဘယ္လိုမ်ိုး

ေခ်ာ့ရမလည္း မသိတာကြာ ေနာက္ျပီး ကိုကိုေခ်ာ့ဖူးတာ

ဒီအဆိုးေလး တစ္ေယာက္ထဲရွိတာ .."

နူးညံ့စြာ ြကည့္ရင္း ပါးေလးကို ဆြဲဖဲ့ေတာ့ စိတ္ေကာက္ေျပသြားတဲ့ ကေလးငယ္က ျပုံးြဖီးသြားတာျမင္ရသည့္အခါဩဂတ္စိတ္ထဲ

ရြွင္ပ်ပ်ေလး ျပန္ြဖစ္လာရသည္။ ညီဟာ သူနဲ့ယွဉ္ပါက

အသိစိတ္ကအစ အရာအားလုံး ကေလးတစ္ေယာက္လိုသာ

ေတြးတတ္သည္။ ဒါေြကာင့္ အေတြးေတြနဲ့ အသိဉာဏ္ေတြက

ရင့္က်က္ေနျပီြဖစ္တဲ့သူက ညီ့အား အရာရာ လိုက္မယွဉ္သင့္။

အရွူံးကို၊ ကိုယ္တိုင္ယူျပီး အနိုင္ကိုေတာ့ ညီ့အတြက္သာ

ရွိသင့္သည္ဟု ဩဂတ္က မွတ္ယူထားခဲ့သည္။

.......................

"ေစာင့္ေနတာ ြကာျပီလားဟင္ အစ္မ!!

ေရွ့မွာ လာထိုင္ရင္း ရြွင္ပ်ပ် နွုတ္ဆက္လာေသာ ေကာင္ေလးေြကာင့္ သူမ ေြကာင္အသြားရသည္။ ထို့ေနာက္ ဩဂတ္က

နွုတ္ဆက္သလို ျပုံးျပျပီး လြတ္ေနတဲ့ ခုံမွာဝင္ထိုင္၏..။

ဩဂတ္နဲ့ နွစ္ဦးတည္း ေတြ့ဖို့ ခ်ိန္းထားေပမယ့္ သူ့ညီဂ်စ္တူးကို

ေခါ္လာမယ္လို့ လဝန္းနီ တကယ္မထင္ထားခဲ့။ သူမတို့ ေအးေဆး

ခ်ိန္းေတြ့ရမယ္ထင္တာ ေသာ္ဒီရွိေနေတာ့ မလြတ္လပ္ေတာ့။

ပိုဆိုးတာက ဩဂတ္က သူ့ညီလိုက္လာမယ့္အေြကာင္းကို သူမထံ

ဖုန္းြကိုမဆက္သလို အခုလို လိုက္ေနွာက္ေနြခင္းကိုလည္း

ဘာမွမြဖစ္သလို ေပါ့ေပါ့ပါးပါးရွိေနတဲ့အခါ စိတ္ထဲ တင္းခနဲ

ြဖစ္သြားရသည္။

"ေသာ္ဒီပါ လိုက္လာမယ္ မထင္ထားဘူး"

"ကိုကို့ကို အျပစ္မတင္ပါနဲ့ အစ္မ က်ြန္ေတာ္ကသာ

ြကိုမေျပာခိုင္းတဲ့သူပါ"

"အင္း.. အစ္မက နည္းနည္း အံ့ဩသြားရုံပါ"

"ဟုတ္ အစ္မြကိုက္တာမွာေလ က်ြန္ေတာ္ ေက်ြးမယ္"

ေသာ္ဒီက ေမးြကီးေထာက္လ်က္ သူမကို ရြွင္းရြွင္းစားစားြကည့္ကာ ေျပာလာေတာ့ စိတ္ထဲမလုံမလဲ ြဖစ္သြားတာမို့ မုန့္ေတြ

ေကာက္မွာပစ္လိုက္သည္။

"ဒါနဲ့.. အစ္မ အရင္က Boyfriend ဘယ္နွစ္ေယာက္

ရွိခဲ့ဖူးသလဲ"

"နွစ္ေယာက္!!

"ဟမ္!! ဒါဆို ကိုကိုထက္ သာတာေပါ့ ကိုကိုဆို တစ္ေယာက္ထဲ"

ဩဂတ္မွာေတာ့ ညီ့ကိုလြွတ္ထားေပးရင္း နီနီနဲ့မ်က္နွာခ်င္း

မဆိုင္ဝံ့တာမို့ မ်က္လြွာခ်ကာ လာပို့ေပးတဲ့ မုန့္ေတြကို တစ္ခုျပီး

တစ္ခု ျမည္းေနလိုက္သည္။

"အင္း လူတိုင္းက အတိတ္ရွိတာပဲ ကိုဩဂတ္လည္း

အရင္က ရည္းစားထားဖူးမွာေပါ့"

"ဟုတ္တယ္ အစ္မ!! ဒါေပမယ့္ သူတို့ခ်င္းက ျပတ္သြားြကျပီပဲဟာ"

နီနီက ျငိမ္ေနတာမို့ ရန္စခ်င္တဲ့ သူကပဲ

"က်ြန္ေတာ္ လိုက္ြဖတ္လို့ ျပတ္သြားြကတာေလ.."

"ဟမ္!!

နီနီ သူ့မ်က္နွာကို မ်က္လုံးေတြျပူးရင္း ြကည့္လာသည္..။

ေသာ္ဒီကေတာ့ ဒီလိုြဖစ္ရပ္ေတြ ြဖစ္လာမယ္ဆိုတာ

ြကိုေတြးျပီးသားမို့ အျပုံးမပ်က္..။

"ကိုကို အစ္မကို ေျပာဖူးလားေတာ့ အသိဘူး!!

ေကာ္ဖီတစ္ငုံအား ေသာက္လိုက္ျပီး နီနီမ်က္နွာကို စိမ္ေျပနေျပ

ြကည့္ေနတဲ့ သူ့မ်က္ဝန္းအြကည့္ေတြထဲမွာ ေအာင္လံတို့က

စိုက္ထူထားလ်က္....

"ဘာကိုလည္းဟင္ အစ္မ နားမလည္ဘူး.."

သူမ ဩဂတ္ကိုြကည့္လိုက္ေတာ့ ဩဂတ္ရဲ့ အြကည့္ေတြက

မလန္းဆန္းသလို မ်က္နွာကလည္းရြွင္ပ်မေနပါ။ ဒါက သူမ

စိတ္ဝင္စားခဲ့သည့္ ေယာက္်ားနဲ့ လားလားမွ သက္ဆိုင္မွု

မရွိသလို။

"ကိုကို... ညီဆက္ေျပာရမလား"

"ရတယ္ ကိုကိုပဲ ေျပာလိုက္ပါ့မယ္"

ဩဂတ္ ေလးကန္စြာ သက္ျပင္းခ်လိုက္ရင္း အကဲခတ္ေနပုံရတဲ့

နီနီအား ြကည့္လိုက္သည္။ နီနီရဲ့ အျပစ္ကင္းစင္တဲ့  မ်က္နွာကို

နွေမ်ာတသစြာ ြကည့္ျပီးေနာက္ ေတြေဝမေနေတာ့ပဲ ေျပာလိုက္

ပါ၏။

"ကိုယ့္ညီက နီနီကို သေဘာက်တဲ့အတြက္ တြဲခ်င္ေနတာ!!!

"ဟမ္!!!

"ဟုတ္တယ္ နီနီ .."

သူမမွာ အရွက္သည္းရင္း ဩဂတ္မ်က္နွာကိုြကည့္လိုက္

မ်က္နွာကိုေမာ္ခ်ီထားတဲ့ ေသာ္ဒီကိုြကည့္လိုက္နဲ့ အလုပ္ရွုပ္ေနခဲ့သည္။ ဒါက သူမ ေမ်ွာ္မွန္း ထားတာနဲ့ ေသြဖယ္ေန၍ ေရွာ့

အြကီးက်ယ္ ရသြားတာေတာ့အမွန္။

"ေသာ္ဒီက အစ္မကို သေဘာက်တယ္ေပါ့ ဟုတ္လား"

"အင္း အမွန္ပဲ"

"အစ္မလည္းသေဘာက်ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ေမာင္ေလး တစ္ေယာက္လိုပဲ.."

ေမ်ွာ္လင့္ထားျပီးသားမို့ ေသာ္ဒီထူးထူးြခားြခား ဘာမွ

ခံစားမေန။

"ေသာ္ဒီက နီနီကိုသေဘာက်တာကို သိျပီးျပီ ဒါဆို ကိုဩဂတ္

ရွင္ကေရာ"

ဩဂတ္မွာ ေြကာင္အမ္းသြားရ၏။ ခဏြကာသည္အထိ

စဉ္းစားျပီးခါမွ နီနီဘာေျပာခ်င္သလည္းဆိုတာ သူနားလည္ေတာ့သည္။

"ကိုယ္ လဝန္းနီကို လုံးဝ သေဘာမက်ဖူးပါဘူး..."

လဝန္းနီမ်က္နွာက ရွက္စိတ္ေြကာင့္ ခ်က္ခ်င္း ရဲတြတ္လာ၏။

ဩဂတ္ဂုဏ္ပိုင္ဆိုတဲ့ အမ်ိုးသားနဲ့ လာမေတြ့ခင္မွာ သူမရဲ့

စိတ္ကို အေကာင္းဆုံးျပင္ဆင္ခဲ့ရသည္။ အခု နွစ္ေယာက္အတူ

ေတြ့ြခင္းက ကိုဩဂတ္ သူမကို ဖြင့္ေျပာလာမယ္ဆိုတဲ့ေမ်ွာ္လင့္

ခ်က္တစ္ခုထဲသာ ရွိခဲ့သည္။

အခုေတာ့ ကိုဩဂတ္က သူမကိုျငင္းတဲ့အျပင္ ညီြဖစ္သူဆီကိုပါ

ထိုးေပးေနတာမို့ သူမကိုယ္ သူမ သိပ္အထင္ြကီးခဲ့ေြကာင္း

စိတ္ထဲက ြကိတ္ေျပာရင္း ခပ္ေလွာင္ေလွာင္ျပုံးမိသြားသည္။

"အစ္မ တကယ္လို့ ကိုကို့ကို သေဘာက်ရင္ နွစ္ေယာက္တြဲလိုက္ေလ"

"ညီညီ!! ေတာ္စမ္း အဓိပ္ပာယ္မရွိတာေတြ မေျပာနဲ့

မိန္းကေလး တစ္ေယာက္က ဘယ္လိုလုပ္ နွစ္ေယာက္တြဲလို့

ရနိုင္မွာလဲ ကိုကို မင္းကို ခ်စ္ေပမယ့္ ဒီတစ္ခုကိုေတာ့

အလိုမလိုက္နိုင္ဘူးေနာ္ မင္းပဲနီနီကိုသေဘာက်တယ္ဆို"

ေသာ္ဒီ ကိုကို့ကိုလ်ွာထုတ္ေျပာင္ျပျပီး ဘာမွမြဖစ္သလိုပဲ

ျပန္ေနလိုက္သည္။ အစ္မ လဝန္းနီကေတာ့ မ်က္ရည္ေတြ

ဝဲေနျပီမို့  ေမးေထာက္လ်က္ စိမ္ေျပနေျပြကည့္ေနလိုက္၏။

"ညီ့စကားေတြ အရမ္းလြန္သြားတယ္ နီနီ.. ညီ့အစား

ကိုယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္ ကိုယ့္ညီက နီနီကိုတကယ္ပဲ

သေဘာက်တာပါ "

"ရ.. ရပါတယ္ ကိုဩဂတ္ ဒါေပမယ့္ နီနီ ေသာ္ဒီကို

ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္ထက္ မပိုဖူးဘူးေနာ္"

"အင္း!! ကိုယ္နားလည္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္

ကိုယ္ နီနီကို သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လိုမ်ိုးပဲ ခင္တာေနာ္"

သူမ ေအာက္နွုတ္ခမ္းကို ခပ္သာသာကိုက္ရင္းဆြံ့အေနမိသည္။

သူမနဲ့ ဩဂတ္ ခ်ိန္းေတြ့နိုင္မယ္လို့ထင္ေပမယ့္ အခုက

ဆိုင္ေခါ္ျပီး တကူးတက အရွက္ခြဲသလိုြကီးမို့ မ်က္ဝန္းေထာင့္စြန္းေလး နွစ္ဖက္ကစိုစြတ္လာ၏။

"ေသာ္ဒီက နီနီကိုသေဘာက်လို့ ကိုဩဂတ္ ေနာက္ဆုတ္လိုက္တာလားဟင္"

ဩဂတ္က စိတ္မသက္သာစြာ နီနီမ်က္နွာကိုြကည့္ေနလိုက္သည္။

ေသာ္ဒီကလည္း စကားဝိုင္းထဲကို ဝင္ပါဖို့ စိတ္ကူးမရွိ။

ခဏြကာေတာ့ သူတို့နွစ္ေယာက္ကို ထားရစ္ခဲ့ျပီး ထထြက္သြား၏။ ဩဂတ္အြကည့္ေတြက ထြက္သြားျပီြဖစ္တဲ့ ညီ့ေနာက္ေက်ာမွာ ကပ္ပါသြားခဲ့ပါသည္။

"အဲ့လိုလည္း ေျပာလို့ရပါတယ္ ကိုယ္က ညီ့ကို ေက်ာ္လို့မရဘူး

ဒါေပမယ့္ နီနီ.. ကိုယ့္ညီကို အျပစ္မတင္ပါနဲ့ေနာ္ သူက

ငယ္ေသးေတာ့ အေကာင္း အဆိုး ေသခ်ာခြဲတတ္ေသးတာ

မဟုတ္ဘူး တကယ္တမ္း အျပစ္ရွိတဲ့သူက ကိုယ္ပါ!!!

ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္ထိ ကာကြယ္ေပးသြားတဲ့ ဩဂတ္ကိုသာ

ေြကာင္အမ္းစြာ ေငးရင္း မ်က္လြွာခ်လိုက္တယ္..။

"နီနီရဲ့ စိတ္ကို ကိုဩဂတ္ သိတယ္မလား!!

"အင္း!!

"ဒါဆို ဘာလို့ နီနီကို ေသာ္ဒီဆီ ထိုးေပးေနရေသးတာလဲ

ေနာက္ျပီး ေသာ္ဒီပုံစံက နီနီကိုတကယ္သေဘာက်ျပီး

ခ်စ္တဲ့ပုံလည္း မရဘူးေနာ္ ကိုဩဂတ္တို့ ညီအစ္ကိုနွစ္ေယာက္

ေပါင္းျပီး နီနီကို လာလွိမ့္ေနြကတာလား"

"အဲ့လိုသေဘာမ်ိုး မဟုတ္ပါဘူး နီနီ... တကယ္ေတာ့

နီနီက မိန္းမေကာင္းေလး တစ္ေယာက္ပါ လွလည္းလွသလို

ေတာ္လည္းေတာ္တယ္ ဘယ္သူမဆို နီနီကို စိတ္ဝင္စားမိမွာပဲ

ညီကလည္း နီနီကိုသေဘာက်တယ္ေျပာေတာ့ ကိုယ္လည္း

အံ့ဩသြားတာ ကိုယ္လက္မခံလို့ မရဘူးေလ.."

"ဘာလို့လဲ... နီနီက ကိုဩဂတ္ကိုပဲ....."

"သူက ကိုယ့္ညီြဖစ္ေနတာေြကာင့္!!! ဟင္း!!!

တစ္ခ်ို့ကိစ္စေတြမွာ ကိုယ္က ညီ့ကိုေက်ာ္လို့မရဘူး နီနီ"

သူမ ေအာက္နွုတ္ခမ္းေလးကို ဖိကိုက္လိုက္မိတယ္..။

ညီအစ္ကိုြဖစ္တာနဲ့ပဲ အလြယ္တကူ ေနာက္ဆုတ္ေပးခဲ့တဲ့

ဩဂတ္ကို တကယ္မယုံနိုင္။ သူမ သိတဲ့အခ်စ္ကေတာ့

တကယ္ခ်စ္ရင္ စြန့္စားရဲရမွာပင္။ ဩဂတ္ဆီမွာ သူမနဲ့ပတ္သတ္ျပီး  အသည္းသန္ြဖစ္မွုေတြအား မေတြ့ရ။ ဒါကိုြကည့္ရုံနဲ့

ဒီေယာက္်ားရဲ့ စိတ္ကို အလိုလိုနားလည္လိုက္သလိုရွိသည္။

ကိုဩဂတ္က နီနီကို သေဘာက်ေပမယ့္ သူ့ညီသေဘာက်တယ္

ဆိုေတာ့ အလြယ္ေလးေနာက္ဆုတ္ေပးခဲ့သည္။

"ညီကလည္း ေခ်ာပါတယ္ နီနီသေဘာက်ရင္ သူ့ကိုလည္း

ဆယ္တန္းေအာင္တာနဲ့ ဆရာဝန္ြဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးလိုက္မယ္ေလ "

"အို... နီနီက ကိုဩဂတ္ကို ဆရာဝန္ တစ္ေယာက္ ြဖစ္ကို

ြဖစ္မွာမို့ သေဘာက်တယ္ထင္ေနလား ကိုဩဂတ္ နီနီရဲ့စိတ္ကို

ေသခ်ာနားမလည္ေသးပါဘူး"

"ဟုတ္တယ္... ကိုယ္နားမလည္ပါဘူး "

"နီနီ.. ရွင္းရွင္းပဲေျပာမယ္ ေသာ္ဒီကို သေဘာက်တာမဟုတ္ပဲ

ရွင့္ကိုပဲ ခ်စ္တာ"

"ကိုယ္..."

နီနီကို ျငင္းဖို့ရာအတြက္ သူခ်ိတုံခ်တုံြဖစ္ေနသည္။ ထိုစဉ္

ျပန္လာျပီြဖစ္တဲ့ ညီညီေြကာင့္ အံြကိတ္ရင္း..

"ကိုယ္ မင္းကို မခ်စ္ခဲ့ဖူးဘူး..ဒီအတိုင္း မင္းကိုယ့္ကို ခ်စ္တာကို

သေဘာက်ရုံပါပဲ အဲ့ဒီထက္မပိုဘူး"

"ကိုကို.. ညီ ‌ပိုက္ဆံရွင္းခဲ့ျပီေနာ္"

အေနာက္ကေန ဖက္လာရင္း ပါးတစ္ဖက္ကို နမ္းလိုက္တာမို့

နီနီ ပိုျပီး ရွုပ္ေထြးသြားရသည္။ ျပီးမွ ဩဂတ္နဲ့ ေသာ္ဒီက

ညီအစ္ကို အရင္းေတြ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သတိရသြားေတာ့

တကယ္တမ္း ရွက္ရသူက သူမသာ ြဖစ္ေနသည္။

"အစ္မက ဘာတဲ့လဲ ညီ့ကို တြဲမယ္တဲ့လား.."

"သူျငင္းးလိုက္တယ္!!!

စကားဆုံးေတာ့ ညီ မ်က္ေမွာင္ြကုတ္သြားခဲ့သည္။ နီနီဘက္က

ျငင္းလိုက္တယ္ဆိုတာကို လက္သင့္မခံတဲ့ ပုံစံမ်ိုး ြဖစ္ေနခဲ့၏။

"အစ္မ တြဲခ်င္ရင္ က်ြန္ေတာ္ကိုပဲ ရမယ္ ကိုကို့ကို မရဘူး!!!

"ညီ..ေတာ္ေတာ့ ကားေပါ္က သြားေစာင့္ေန ကိုကို့ကို

အခ်ိန္ခဏေပး ဟုတ္ျပီလား"

ညီ့ပါးကိုဖြဖြနမ္းရင္း ေျပာေတာ့ ေခါင္းညိတ္ကာ လွည့္ထြက္သြား

သည္မို့ ဩဂတ္မွာ ထိုေနာက္ေက်ာျပင္ေလးအား ြကည့္လ်က္

နွုတ္ခမ္းတြန့္ရုံျပုံးမိသြားသည္။

"ကိုဩဂတ္တို့က ညီအစ္ကို အရင္းမဟုတ္ဘူးဆို "

"ဒီအေြကာင္းကို နီနီလည္း သိတယ္မဟုတ္ဘူးလား"

လဝန္းနီရဲ့ မ်က္နွာမွာ ေထ့ေငါ့သည့္ အျပုံးေလးက ေပါ္ေပါက္လာ၏။ ရွင့္ဒယ္ဒီ ယူထားတဲ့ လူကလည္း ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ ဆိုတာ နီနီ ေမ့သြားတာ။

"ရွင္ ေယာက္်ားေတြကို စိတ္ဝင္စားတာလား ကိုဩဂတ္"

မထင္မွတ္ထားတဲ့ ေမးခြန္းေြကာင့္ ဩဂတ္ေြကာင္အမ္းျပီးမွ

မ်က္ေမွာင္ြကုတ္လိုက္မိသည္။ သူေယာက္်ားေတြကို ဘယ္တုန္းကမွ စိတ္မဝင္စားဖူးဘူး။ သူ့ရဲ့ ပထမဆုံးရည္းစားကလည္း မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပင္။ အရင္တည္းက မိန္းမေတြပဲ

သေဘာက်ခဲ့သူမို့ ေသတဲ့အထိ မိန္းမေတြပဲ သေဘာက်သြားမွာ

ြဖစ္သည္။

သူကိုယ္တိုင္ကလည္း ေဂးတစ္ေယာက္နဲ့ တူတာရွိမေနပါ..။

ဒါကို နီနီက ဘာကိုြကည့္ျပီး ေယာက္်ားေတြကို သေဘာက်တယ္

လို့ ထင္ရတာလဲ။ ကိုယ္သာ တကယ္သေဘာက်ရင္ အနီးဆုံး

ြဖစ္တဲ့ မင္းသြင္ကို သေဘာက်မွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ သူနဲ့မင္းသြင္က

သူငယ္ခ်င္းထက္မပိုတာ သူကိုယ္တိုင္နဲ့ မင္းသြင္သာသိသည္။

"ဘာအဓိပ္ပာယ္လဲ နီနီ!!!

"နီနီေျပာဖို့ေတာင္ လိုမယ္မထင္ဘူး ရွင္နဲ့ ရွင့္ညီက

ရိုးေရာ ရိုးရဲ့လား.."

"ဒီမွာ လဝန္းနီ.. ငါ့ဒယ္ဒီက ေယာက္်ားတစ္ေယာက္နဲ့

လက္ထပ္ထားတယ္ဆိုတိုင္း ငါ့ကိုပါ လိုရာဆြဲမေတြးစမ္းပါနဲ့

ညီနဲ့ ငါက ြဖူစင္တယ္ ဒါကိုမွ မင္းတို့ ေတြးခ်င္ရာေတြးြကတယ္

ဆိုရင္ေတာ့ ငါလည္း မတတ္နိုင္ဘူး ေနာက္တစ္ခုက ဘာမွ

မသိေသးတဲ့ ညီ့ကိုပါ မရိုးသားဘူးလို့ ထင္တာကေတာ့

လြန္တယ္ မထင္ဘူးလား"

"အကယ္၍ ရိုးတယ္ဆိုရင္ေတာင္ အဲ့ဒီလူက ရွင္ပဲြဖစ္မွာပါ

နီနီက ေျမြေျမြခ်င္း ေြချမင္ျပီးသား"

"ညီ့ကို မဟုတ္တာေတြ စြပ္စြဲေျပာဆိုေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့

ငါတို့ ထပ္မေတြ့ပဲ ေနရေအာင္!!

ဩဂတ္ထရပ္လိုက္ျပီး ျပန္လွည့္ထြက္မည္အျပု

"ကိုဩဂတ္.. "

သူ့ေြခလွမ္းေတြ တန့္သြားေပမယ့္ လွည့္ေတာ့မြကည့္...

"နီနီ ေက်ာင္းျပီးရင္ မန္တေလးကို ျပန္ေတာ့မယ္.."

"ဒါကေတာ့ မင္းရဲ့ဆုံးြဖတ္ခ်က္ပါ နီနီ ငါ့ကို အစအဆုံး

ေျပာျပဖို့ မလိုပါဘူး"

"တစ္သက္လုံး ရွင့္ညီကိုပဲ ေရြးခ်ယ္သြားနိုင္ပါေစလို့

စိတ္ရင္းနဲ့ ဆုေတာင္းပါတယ္"

အဖ်ားခတ္တိမ္ဝင္သြားတဲ့ အသံေြကာင့္ လက္သီးဆုပ္မိသြားတယ္။ ျပီးမွ ထိုမိန္းကေလးကို တစ္ခ်က္မွ လွည့္မြကည့္ေတာ့ပဲ

ညီညီရွိရာ ကားဆီသို့ျပန္လာလိုက္သည္။

"ကိုကို.. ျပန္လာျပီလား"

"အင္း!!

ကားတံခါးကို ဝုန္းခနဲေဆာင့္ပိတ္ျပီးမွ လုပ္ခ်င္လုပ္ျပီးေက်နပ္ေနတဲ့ ညီ့မ်က္နွာကို ခပ္တည္တည္ြကည့္ရတယ္။ ညီ့လုပ္ရပ္က

မွန္ေနတာမ်ိုးးမဟုတ္ေပမယ့္ အျပစ္လည္းမေျပာရက္..။

မ်က္ရည္ေတြနဲ့ သနားေအာင္လုပ္ျပနိုင္တာကိုက ညီ့ရဲ့အားသာ

ခ်က္ တစ္ခုြဖစ္ေနတာ။

"အခုေက်နပ္ျပီလား.."

ေသာ္ဒီတစ္ေယာက္ ေပါ့ပါးစြာျပုံးရင္း ကိုကို့အနားပိုကပ္သြားတယ္။

"ညီ့ြကည့္ရတာ သူျပန္မြကိုက္လို့ ဝမ္းနည္းေနတဲ့ပုံမရဘူးေနာ္"

"ကိုကိုရာ အာရုံေနာက္စရာေတြ မေျပာစမ္းပါနဲ့လား

သူမြကိုက္လည္း ဘာြဖစ္လဲ ကန္ထဲမွာ ငါးေတြမွ အမ်ားြကီးပဲ

တစ္ေန့က်ရင္ ကိုယ့္ပိုက္ကြန္မွာ လာျငိတဲ့ ငါးတစ္ေကာင္ေတာ့

ရွိလာမွာပါ.."

"မင္းပဲ ေျပာတတ္..."

"ဘာလဲ ကိုကိုက အစ္မကို လက္လြွတ္ရလို့ ဝမ္းနည္းေနတာလား

ဒါဆိုလည္း ျပန္လိုက္သြားေလ အခုသြားရင္ မွီေသးတယ္.."

"အဲ့လို မလုပ္နိုင္တာ သိတယ္မလား!!

သူ့အတြက္ေတာ့ ခုနက လဝန္းနီေရွ့ကေန လွည့္ထြက္လာတည္းက ျပန္သြားဖို့ စိတ္ကူးနည္းနည္းေတာင္ မရွိေတာ့တာ..။

တစ္ေန့က်ရင္ ညီညီ နားလည္ဖို့ကိုသာ ဆုေတာင္းရင္း သက္ျပင္း

ခ်ကာ နီနီထိုင္ေနတဲ့ ေနရာကို ြကည့္လိုက္မိေတာ့သည္။

သူနီနီကို တကယ္သေဘာက်ျပီး အဆင္ေျပရင္တြဲဖို့အထိပါ

ေတြးခဲ့ဖူးပါသည္။ သို့ေသာ္ ညီက နီနီကို သေဘာက်တယ္

ဆိုေတာ့ အစ္ကိုြဖစ္တဲ့ သူကပဲ ေနာက္ဆုတ္ေပးရမည္သာ။

နီနီက ညီ့ကိုျငင္းလိုက္ေပမယ့္ ဒါကိုအခြင့္ေကာင္းယူျပီး

နီနီနဲ့ တြဲလိမ့္မည္မဟုတ္။ ဒီကိစ္စက ညီ့နွလုံးသားကိုနင္းေြခသလို

ြဖစ္သြားမွာကို သူမလိုလားေပ။

သူ့အတြက္ေတာ့ ညီက ပထမ၊ ဒုတိယ ေနာက္ျပီး တတိယ။

ညီနဲ့ယွဉ္ျပီး ဘယ္သူ့ကိုမွ မေရြးနိုင္တာကလည္း သူ့အားနည္းခ်က္တစ္ခုသာ ြဖစ္သည္။ အကယ္၍ သူသြားရမယ့္

ပန္းတိုင္က ညီ့ကိုနင္းျပီးမွ လိုရာကိုေရာက္မယ္ဆို

လမ္းတစ္ဝက္မွာပဲ ရပ္ပစ္လိုက္တာ ပိုေကာင္းလိမ့္မည္။

[text_hash] => b8750394
)