Array
(
[text] =>

ချစ်သူတစ်ယောက် ကောက်ရထားသည် {အခန်း ၁၆}

ပုံမှန်ဟုတ်မနေတဲ့ လေထုကြောင့် ဩဂတ် မနက်ခင်းလေးက

စိတ်သက်သာရာ ရကာ လက်မောင်းထဲမှာ ပွေ့ဖက်ထားဟန်

ရှိတဲ့ ခပ်နွေးနွေး ကိုယ်လုံးလေးကြောင့် သူမျက်လုံးတွေ ပြူးပြဲ

ဖွင့်ကြည့်လိုက်တယ်။

သူ့ဘေးမှာ ပုစွန်ကွေးလေးလို ကွေးကွေးလေး အိပ်နေရှာတဲ့

ညီ့ကို တွေ့လိုက်ရမှ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။ ညီက

လှုပ်ရှားလာသည်မို့ အိပ်ရေးမဝမှာစိုးတဲ့သူက ကျောလေးကို

ပြန်ပုတ်သိပ်မှ ပြန်ငြိမ်ကျသွား၏။ ညက သူအစောကြီး

အိပ်သွားသည့်တိုင် ညီညီကလည်း ဘယ်ချိန်အိမ်ပြန်လာပြီး

သူ့အိပ်ယာမှာ လာအိပ်ခဲ့သလည်း မသိရ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြင်ရခဲတဲ့ ညီညီကို အခုလို ပြန်တွေ့ရတော့လည်း

အတိုင်းဆမသိ ဝမ်းသာရသည်။ လွမ်းနေရတဲ့ မျက်နှာလေးကို

ကြည့်ပြီး ပါးတစ်ဖက်ကို ငုံ့နမ်းလိုက်တော့ ဆတ်ခနဲဖွင့်လာတဲ့

မျက်လုံးတွေနဲ့အတူ ညီညီက အလန့်တကြား ထထိုင်သည်။

"ကိုကို ဘာလို့ လာနမ်းတာလဲ ရူးနေလား!!!

ညီ့စကားကြောင့် သူကတော့ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်ရနေရပြီ။

ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းက စောင်နဲ့ဖုံးထားတာမို့ ညီ့ရဲ့အပေါ်ပိုင်း

ပုံစံကိုသာ ကြည့်လျက်..

"ဘာလဲကွာ ကိုယ့်ညီကို နမ်းတာပဲ.."

သော်ဒီ သက်ပြင်းချသည်။ ကိုကိုကတော့ အခုထိ သူ့ကို

ကလေးလို့ ထင်နေပုံ...

"ကျွန်တော် ကလေးမဟုတ်တော့ဘူးနော် ကိုကို

စိတ်ရှိတိုင်း လူကိုလာနမ်းမနေနဲ့"

"ဟာ.. ကိုကို့မျက်စိထဲမှာ မင်းက၊ ကလေးပဲလေ"

သော်ဒီ စောင်ကိုလှပ်ပြီး ထရပ်လိုက်တော့ ဩဂတ်မျက်ခုံး

ပင့်ပြီး ဘဝင်မကျသည့်လေသံနဲ့

"ညီညီ!!!

သော်ဒီက ဘာလဲဆိုတဲ့ သဘောနဲ့ မေးဆတ်ပြတယ်။ ညီ့ရဲ့

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ရှိတဲ့ ရှပ်အင်္ကျီက သူ့ရဲ့အင်္ကျီဖြစ်နေပြီး

ထိုအင်္ကျီက ပေါင်ထိ ရှည်ကျနေ၏။ ဒါပေမယ့် ထိုအင်္ကျီက

လွဲလို့ အောက်ပိုင်းမှာ ဘာမှမရှိ။

"ဘောင်းဘီရော ဝတ်ထားရဲ့လား.."

"ပါတယ်လေ ကိုကိုရာ!!!

‌ပြောရင်းဆိုရင်း ပေါင်ထိရှည်တဲ့ အင်္ကျီကို လှန်ပြလာတော့

မျက်နှာလွှဲရသူက သူသာဖြစ်နေသည်။ ညီကတော့ သူ့ကိုယ်သူ

ကလေးလို့ သဘောထားခံရတာကို သိပ်မကြိုက်ပေမယ့်

လုပ်သမျှ ကိစ္စတွေက ၊ ကလေးတစ်ယောက်လို ဆိုတာကို

သိပုံမရ။

"ညက ဘယ်ချိန် ပြန်လာခဲ့တာလဲ "

"၁၁ ဝန်းကျင်လောက်!!

"အင်း.. ကိုကို့ကို ဖုန်းဆက်နှိူးလိုက်တာ မဟုတ်ဘူး"

"မဟုတ်ရင်တောင် ကိုကိုက ဆေးရုံမှာ ပင်ပန်းနေတဲ့ဟာ.."

ညီ့ရဲ့ ဒီအပြောတွေကြားမှာ နေသားကျနေတဲ့ ဩဂတ်က

အခုလည်း ပြုံးစိစိ ဖြစ်သွားရသည်။

"ရေသွားချိုးတော့.."

"ဟုတ်!!

ညီ ရေချိုးခန်းဝင်သွားတဲ့ အချိန်မှာတော့ တစ်ခန်းလုံးကို

သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး အိပ်ယာသိမ်းရသည်။ အကုန်ပြီးပြီဆိုမှ

တိုက်ဆိုင်စွာ မင်းသွင်က ဖုန်းဆက်လာ၏..။ မင်းသွင်မှာ

ဘာအဖြစ်မှ မရှိဘူးထင်ခဲ့ပေမယ့် မကြာခင်ကပဲ ဌာနတစ်ခုထဲမှာ

လုပ်တဲ့ ဆရာဝန်မလေး သီရိဖူးဝေ ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးနဲ့

တွဲဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ဒီကောင့်ရဲ့ မြှားနက်မောင် အကျင့်က အခုထိမပျောက်သေး။

လူကို ဟိုကောင်မလေးနဲ့သဘောတူလိုက် ဒီကောင်မလေးနဲ့

သဘောတူလိုက်နဲ့ ညီညီက မင်းသွင်ရဲ့ ထိုအကျင့်တွေကြောင့်

မင်းသွင်ကို တစ်စက်မှအကောင်းမမြင်တော့။

"မင်းသွင် ပြော..."

'ညက ငါကလပ်သွားတာကွာ မင်းညီနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်'

"အဲ့ဒါ ဘာထူးဆန်းလို့လဲ ငါ့ညီက ရန်ကုန်အနှံ့ပတ်နေတဲ့ကောင်လေ"

'ငါ သူ့ကို ကောင်လေးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့လိုက်တယ်'

"ဪ ငါ့ညီက အရွယ်ရောက်ပြီလေ သူငယ်ချင်းအသစ်တွေ

ဘာတွေနဲ့ ကဲချင်ကဲမှာပေါ့ နောက်ပြီး ဟိန်းလေးလည်း

ရှိတာပဲမလား"

'ဟိန်းလေးမဟုတ်ဘူး နောက်ပြီး အဲ့သူစိမ်းကောင်လေးနဲ့

မင်းရဲ့ညီက မှောင်မှောင်မဲမဲထဲမှာ နမ်းနေကြတာနော် သားရီး

ဒါဘာအဓိပ္ပာယ်လည်းဆိုတာ သိတယ်မလား..'

ဖုန်းကို ကိုင်ထားတဲ့ဩဂတ် လက်ချောင်းတွေက တင်းခနဲ

ဖြစ်သွားသည်။ ညီညီအကြောင်း အားလုံးသိတယ်ထင်ခဲ့တာ

အခုကြည့်ရသလောက် အကုန်လုံးသိနေတာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ..။ နောက်ပြီး ဘာဖြစ်တယ် ယောက်ျား‌ချင်း နမ်းတယ် ဟုတ်လား။ ဒါဆို ညီညီက ဒယ်ဒီနဲ့ ဖေဖေ့လိုမျိုးလား..

'ငါပြောတာ ကြားလား သားရီး'

"အင်း!! ငါညီညီကို မေးကြည့်လိုက်မယ် "

ဖုန်းကို တန်းချပြီးနောက် ဩဂတ်ရဲ့ မျက်ခုံးနှစ်ခုက ထိလုနီးနီး

စုကြုတ်သွားတယ်။ ညီညီ ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ နမ်းတယ်

ဆိုတဲ့ မင်းသွင်ရဲ့ စကားက နားထဲမှာတဝဲလည်လည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူကတော့ ညီ့နှုတ်က ထွက်လာတဲ့ စကားကိုပဲယုံမှာမို့

စိတ်ကိုလည်း အသင့်ပြင်ထားလိုက်ပါသည်။

ညီက ရည်းစားထားသင့်တဲ့အရွယ်ရောက်နေပေမယ့်

ဘယ်မိန်းကလေးနဲ့မှ မ‌တွဲဖူးသေးကြောင်း သတိရလိုက်တော့

ရင်ထဲထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရတာအမှန်။ အကယ်၍.. မင်းသွင်ရဲ့

ပြောစကားသာ မှန်နေမယ်ဆိုရင်ရော...

"ကိုကို.. "

ထိုအချိန် ရေချိုးခန်းထဲကနေ ခေါင်းပြူထွက်လာတဲ့ ညီ့အပြုံးတွေက ဖြူစင်တောက်ပနေပေမယ့် သု့မျက်နှာကတော့ ပင်သေ

ခြောက်လေးလို ညှိုးရော်နေတယ်။ ဒါကိုတော့ ညီသတိမထားမိဖို့

မျှော်လင့်ရတာပဲ...

"ကိုကို့အင်္ကျီလေး ခဏငှားပေးပါ့လား!!

ခေါင်းတစ်ချက်ပဲ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး အဝတ်ဗီရိုထဲက ကိုယ့်အင်္ကျီကို

ဆွဲယူပြီး ညီလက်ထဲထည့်ပေးလိုက်သည်။

"Boxerရော? ယူဦးမလား"

"ကိုကို့ဟာက ညီနဲ့ မတော်ဘူးလေ ရတယ် ကိုကို ပြီးမှ

ညီကိုယ့်ဘာသာ အခန်းထဲက သွားယူဝတ်လိုက်မယ်"

"အင်း!!

ညီက ပြောချင်ရာပြောပြီး ရေချိုးခန်းတံခါးကို ပြန်ပိတ်သွားသည်။

ခဏလောက်ကြာမှ ပြန်ထွက်လာပြီး သူလှမ်းပေးတဲ့Boxerကို

မျက်လုံးပင့်ကြည့်သည်။

"ညီ့အခန်းထဲက ယူထားတာလား"

"ဟုတ်တယ်"

ထိုအခါ သော်ဒီက ကိုကို့လက်ထဲက Boxerကို လှမ်းယူပြီး

ကျေးဇူးတင်စကားပြောဖို့လည်းမမေ့။

"အလိုက်သိတာ ကိုကိုပဲရှိတယ်!!!

Boxerကို ယူပြီး သူ့ရှေ့မှာပဲ ဝတ်လိုက်တဲ့ညီက တကယ်ကို

ပေါ့ပါးတည်ငြိမ်နေပြီး ဘာအပြစ်မှ လုပ်မထားသည့်အတိုင်းပင်။

လုပ်ချင်ရာလုပ်နေသူက မရှက်ပေမယ့် မြင်နေရတဲ့ သူကတော့

ရှက်လာသလိုပဲမို့ ခပ်မြန်မြန်အကြည့်လွှဲလိုက်ရသည်။

Gym ရုံမှာ သွားကစားလေ့ရှိတဲ့ ညီက အခုဆို ထင်းထွက်နေတဲ့

Six Pack တွေနဲ့ အတော်ကြည့်လို့ ကောင်းနေပြီး ညီက

သူ့လို ထွားမနေပဲ ပိန်ပါးနေတာမို့ ပေါင်တံလေးတွေက စင်းနေ၏။

"ကိုကိုလည်း ရေချိုးမှာလား.."

"အင်း!!

"ဒါဆို ညီတို့ Breakfast အတူတူစားရမှာလားဟင်"

"စားရမှာပေါ့ ညီလာမယ်ဆိုတာ မသိခဲ့လို့ ကိုကိုဘာမှတော့

စီစဉ်ထားတာမရှိဘူး ပေါင်မုန့်မီးကင်လောက်နဲ့ ကော်ဖီပဲ

ရမှာ"

"ရပါတယ် ကိုကိုရဲ့ ဘာဖြစ်လဲ .."

"ဒါဆို ထမင်းစားခန်းမှာ ထိုင်စောင့်နေလေ ကိုကိုလာခဲ့မယ်"

"ဟုတ်!!

ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်သွားတဲ့ ကိုကို့နောက်ကျောကို ရွှင်းရွှင်းစားစား

ကြည့်နေပြီး ခုံပေါ်တင်ထားတဲ့ဖုန်းကိုယူကာ အောက်ထပ်ကို

ဆင်းလာလိုက်သည်။ ပြင်ဦးလွင်မှာရှိတဲ့ ရာသီဥတုကို ပိုသဘော

ကျပေမယ့် ရန်ကုန်မှာရှိတဲ့ ကိုကို့ဆီမှာသာ သော်ဒီပျော်ရသည်..။

တစ်ခါတစ်လေ ဖေဖေ့ဆီသွားရင် တစ်ပတ်လောက်နေမယ်လို့

တွေးတွေးပြီး ကိုကို့ကို လွမ်းလို့ ၃ရက်လောက်နဲ့ပြန်ပြန်လာရတာ

သူသာအသိ။

ကိုကို့ ကိုယ်သင်းရနံ့တွေရှိနေတဲ့  ရှပ်အင်္ကျီကို

သော်ဒီ ငုံ့နမ်းလိုက်သည်။ နွေးနွေးထွေးထွေးရှိပြီး သင်းသင်းလေး။ ထို့နောက်မှာတော့ သူ့အပြုံးတွေပီပြင်လာကာ အရူးလို

ခေါင်းမော့ရယ်ပစ်လိုက်ရသည်။

ကိုကို့ရဲ့ အငွေ့သက်ကို ရချိန်တိုင်း ဟိုအရင်ကတည်းက

ရင်တလှပ်လှပ်ဖြစ်ရပြီး ထိုအချိန်တိုင်းမှာလည်း ပြုံးစိစိ

ဖြစ်နေတတ်သည်။ ခြေချိတ်ထိုင်လိုက်မှ သွယ်စင်းနေတဲ့

ပေါင်တံတို့က ကျစ်လစ်ပြီး ပိုကြည့်ကောင်းနေသယောင်။

"ညီ ရန်ကုန်ရောက်လာတာ ဒယ်ဒီနဲ့ အတူတူလိုက်လာတယ်လို့

ကိုကို ထင်ထားတာ ကြည့်ရတာ အဲ့လိုမဟုတ်ပုံပဲ.."

ဩဂတ်မှာ ပေါင်မုန့်မီးကင်ကို ခပ်မြန်မြန်လုပ်ရင်း ပေါင်မုန့်ပေါ်မှာ

ညီ့အတွက်ကတော့ ချောကလက်ချိစ့်သုတ်လိုက်ပြီး သူစားမယ့်

ပေါင်မုန့်ပေါ်မှာတော့ စတော်ဘယ်ရီယိုသုတ်ကာ ကော်ဖီနှစ်ခွက်

ဖျော်ပြီးသည်အထိ ညီ့ဆီက ဘာစကားမှပြန်မကြားရ။

"မေးရင် ဖြေမှပေါ့!!

"ညီ!! ကိုကို့ဆီ လာမလို့ပါပဲ "

"ဘယ်မှာ အိပ်လဲ ကလပ်မှာလား!!

"ဖက်တီးဆီမှာ"

ဩဂတ်မျက်နှာက တည်နေပြီး ခေါင်းတညိတ်ညိတ် ဖြစ်သွားရင်း

သော်ဒီရဲ့ သွယ်လျစွာ ပေါ်နေတဲ့ ပေါင်တံလေးတွေကြောင့်

မျက်ခုံးပင့်ကာ

"ဒယ်ဒီတို့ဆီမှာလည်း မင်းအဲ့ပုံစံအတိုင်း နေတာလား.."

ထိုအခါ သော်ဒီက ပြာပြာသလဲနဲ့...

"ဒီပုံစံအတိုင်းသာ နေရင် ဖေဖေ ကျွန်တော်ကိုရိုက်သတ်မှာပေါ့"

"ဒါဆို!!!

"ကိုကို့ဆီမှာပဲ နေတာပါ စိတ်ချ!!

သော်ဒီက သူလုပ်ပေးတဲ့ မနက်စာကို အပြစ်ကင်းတဲ့

ကလေးတစ်ယောက်လို ငုံ့စားနေတာမြင်တော့ ဘယ်ကနေ

ဘယ်လို စကားစရမှန်းမသိဖြစ်သွားတယ်။ သူကလည်း

ဒယ်ဒီသားပေမယ့် တစ်လျှောက်လုံး မိန်းမတွေကိုသာ သဘော

ကျလာသည့်သူပင်။

"ညီ!!

သော်ဒီ မျက်လုံးတွေက ဝိုင်းစက်လာကာ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့

သူ့မျက်နှာနုနုလေးနဲ့ လိုက်ဖက်စွာ...

"ညက ကောင်လေးတစ်ယောက်နဲ့ မဖွယ်မရာ လုပ်ခဲ့တယ်ဆို?

"ဟမ်!!

"မလိမ်နဲ့နော် တိုင်တဲ့သူ ရှိတယ်!!

သော်ဒီ ကိုကိုစကားကြောင့် နင်သွားရပေမယ့် စားစရာတွေကို

အတင်းငုံ့စားပြီး ပလုတ်ပလောင်း ဖြစ်မှ ကိုကို့ကို ပြူးတိပြူးကြောင် တစ်ချက်မော့ကြည့်သည်။

"မေးရင် ဖြေရတယ် ကလေးရဲ့!!!

‌ဒါနဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာရှိသမျှ အကုန်မျိုချပြီး ကော်ဖီတစ်ငုံလောက်

သောက်ပြီးမှ

"နမ်းရုံပါပဲ ကိုကို မဖွယ်မရာ မလုပ်ပါဘူး!!

"ဘာလို့ ကောင်လေးလဲ?

ကိုကို့အား သူသေချာကြည့်လျက် ပခုံးကိုခပ်သာသာ

ခပ်ပြရင်း

"ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ နမ်းတယ်ဆိုမှတော့

ညီက Gay ဖြစ်နေလို့ပေါ့ ကိုကိုရာ "

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလာတဲ့ ညီ့အား သူဆွံ့အစွာ ကြည့်နေမိသည်။

ထို့ကြောင့် ဇွန်းခက်ရင်း ကိုင်ထားတဲ့ သူ့လက်တွေက

သတိလက်လွတ်၊ လွှတ်ချမိသွားတာမို့ ချလွင်ဆိုတဲ့ အသံက

ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဘာလို့ ကိုကို့ကို မပြောရတာလဲ.."

"အဟွန်း!! ဘယ်လိုပြောရမှာလဲ ကိုကိုရေ ကိုကို့ညီက

ယောက်ျားတွေကိုပဲကြိုက်တဲ့ Gayစစ်စစ်ပါလို့ပြောရမှာလား

နောက်ပြီး အဲ့လိုပြောလိုက်ရင်ရော ကိုကို မရွံသွားဘူးလို့

အာမခံနိုင်လို့လား"

ဩဂတ် မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ညီ့အနောက်ကို လျှောက်သွားပြီးမှ

အနောက်ကနေ တင်းတင်းလေး ဖက်ထားလိုက်သည်..။

ထိုအခါ အဖက်ခံရတဲ့သော်ဒီမှာ ကြောင်အမ်းသွားပြီး

မလှုပ်ရဲပဲ အသက်အောင့်ထားရသည်အထိ။

"ကိုကိုက ဘာလို့ မင်းကိုရွံရမှာလဲ.."

"..........."

"ကိုကိုတို့မှာ ဒီညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ပဲရှိတာ ကိုကိုက

မင်းကိုရွံစရာလားဟမ်!! နောက်တစ်ခါ ဘာဖြစ်ဖြစ်

ညီ့ရဲ့ကိစ္စတိုင်းကို သိသူက ကိုကို ပထမဆုံးပဲ ဖြစ်ရမယ်

နားလည်ရဲ့လား"

"အင်း!! ညီကြိုးစားပါ့မယ်"

"ညီမေ့နေပြီလား ကိုကိုက သဘောထားကြီးတယ်လေ

ဒယ်ဒီတောင် ယောက်ျားတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ညီ့ဖေဖေကို

လက်ထပ်သေးတာပဲ မင်းကို ဂေးဖြစ်နေလို့ ဆိုတဲ့အကြောင်း

ပြချက်နဲ့ ကိုကိုဘယ်တော့မှ ဖယ်ထားမှာမဟုတ်ဘူး"

ပြောရင်း ကိုကိုက ပါးတစ်ဖက်ကို နှာခေါင်းတစ်ခုလုံးနစ်ဝင်တဲ့အထိ နမ်းသည်မို့ သော်ဒီ အင်္ကျီစလေးကိုသာ တင်းနေအောင်

ဆွဲဆုပ်ထားရတယ်။ အပြင်မှာ အရမ်း Strong ဖြစ်ပေမယ့်

သူက ကိုကို့မျက်စိထဲမှာ ကလေးတစ်ယောက် မပိုပါ။

သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ကိုကို့အပေါ်ဆို ကလေးတစ်ယောက်လို

ဆိုးချင်တဲ့စိတ်လေးက ရှိနေခဲ့ပါသည်။

"ကိုကို မေးမယ် မေးမယ်နဲ့ အခုတော့ မေးခွန်းပြောင်းရတော့မှာပေါ့"

ဩဂတ် သူ့နေရာမှာ ပြန်ထိုင်ရင်း စကားဆက်တယ်။

"ညီ့မှာ ချစ်ရတဲ့ ကောင်လေး ရှိနေပြီလား ကိုကို့ကိုမရှက်နဲ့"

ကိုကို့မေးခွန်းကြောင့် သူမျက်ခုံးခပ်သာသာပင့်ရ၏။

"အတည်တွဲနေတဲ့ ကောင်လေးအကြောင်း မေးရင်တော့

မရှိ‌ပါဘူး ကိုကို... ဒါပေမယ့် ချစ်နေတဲ့လူ အကြောင်း

မေးရင်တော့ ရှိတယ်လို့ဖြေရမှာပေါ့"

စကားအဆုံး ဩဂတ်မှာ မျက်လုံးပင့်ရ၏။

"ရှိရင် ကိုကို့ဆီ ခေါ်လာခဲ့ ညီနဲ့ လိုက် ၊ မလိုက်ကို

ကိုကိုပဲ ဆုံးဖြတ်ပေးမယ်.."

သော်ဒီ ကိုကို့အား မျက်လုံးပင့်ကြည့်ကာ ငြိမ်ကျသွားရသည်။

"ကိုကိုပြောတာ ကြားလား ကိုယ်ကယောက်ျားလေးဆိုတိုင်း

ဘာမှ မဖြစ်ဘူးဆိုပြီး ထင်ရာလျှောက်မလုပ်နဲ့ အဆင့်တက်ချင်လို့

လွန်ကျူးချင်တယ်ဆိုလည်း ကိုကို့ကို အရင်ပြော.."

သော်ဒီ ခေါင်းညိတ်ပြတော့ ဩဂတ် ပြုံးလိုက်သည်...။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ညီ့ဘက်က ကောင်လေးတွေကို သဘောကျတယ်လို့

ဝန်ခံတာကလည်း တစ်ခုတော့ကောင်းသည်။ သူ့မှာ အဲ့တုန်းက

အရူးလို ကတိကြောင့် ဒီနေ့အထိ ကောင်မလေးတစ်ယောက်တောင် မရှိခဲ့တာလေ။ အခု ညီညီ့ကြောင့် သူအဲ့တုန်းက

ကတိကို မတည်လို့လည်း အဆင်ပြေသွားပြီမဟုတ်လား။

...........................

"ကိုသော် ရောက်မှ ရောက်လာပါ့မလားလို့ ကျွန်တော်

စောင့်လိုက်ရတာဗျာ"

ဝိုင်းမှာ ဖက်တီးကိုစောင့်ရင်း သောက်နေတုန်း ကောင်လေး

တစ်ယောက် သူ့ဘေးမှာ ကပ်ထိုင်လာသည်။ ကြည့်လိုက်တော့

သူ ကလပ်မှာတုန်းက သရမ်းပြီး နမ်းခဲ့တဲ့ တစ်ယောက်..။

အဲ့တုန်းက တစ်ယောက်နာမည်တစ်ယောက်မသိပဲ ဒီတိုင်း

နမ်းဖြစ်သွားတာ။ ဒါနဲ့ အဲ့ဒီကောင်လေးက ကိုယ့်ကိုသိလို့ထင်တယ် နာမည်တွေဘာတွေတောင် တပ်ခေါ်လို့။

"ကျွန်တော်ကို မှတ်မိလား!!

"အင်း!! မှတ်မိပေမယ့် မင်းနာမည်ကိုတော့ ကိုယ်မသိပါဘူး"

ထိုကောင်လေးက အရှေ့တိုးလာကာ မျက်နှာချင်း နီးကပ်လာတာမို့ သူကလည်း ကောင်လေးမျက်နှာကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း

ပြန်ကြည့်နေလိုက်တယ်။ ကောင်လေးက အသားဖြူပေမယ့်

သူ့လောက်တော့ဖြူနေတာမဟုတ်။ ဆံပင်ဆေးဆိုးထားတာကြောင့် အကြောင်ကြားဖြစ်နေတဲ့ ဆံပင်အုပ်အုပ်လေးနဲ့တော့

ထိုကလေးက လိုက်ဖက်နေခဲ့သည်။

"ကိုသော် တကယ် ကျွန်တော်နာမည် မသိဘူးပေါ့ ဟုတ်လား"

သူခေါင်းညိတ်ရင်း ကောင်လေးရဲ့ ခါးကို လက်တစ်ဖက်နဲ့

ဆွဲဖက်ထားလိုက်တယ်။

"မင်းလေးရဲ့ နာမည်က ဘယ်သူများလဲ.."

"ဒါမှမဟုတ်.. ကျွန်တော့်ကို... ကိုသော်အပိုင်လေးလို့

တပ်ခေါ်ရင်ရော?

သူ ထိုကောင်လေးနဲ့ ထပ်ပြီးကျီစယ်ချင်ပေမယ့် သူ့နားကို

လျှောက်လာတဲ့ ဖက်တီးအား မြင်လိုက်ရတာကြောင့် ဖက်ထားတဲ့

ခါးကိုပြန်လွှတ်ပေးလိုက်တယ်။

"ကျွန်တော့်နာမည်က ကောင်းထက်ယံပါ ကိုသော်!!

"ကိုယ်မှတ်ထားပါ့မယ်!!

"ဆောရီးကွာ ငါနောက်ကျသွားတယ်"

"နောက်မကျပါဘူး ဖက်တီးရ "

ဖက်တီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သူစတွေ့ဖူးတုန်းကလို ဝနေတာမျိုး

မဟုတ်တော့ပဲ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ပြေးညီ ပြည့်ပြည့်လေး

ဖြစ်ကာ ကြည့်လို့ကောင်းနေသည်။ ဒါပေမယ့် နှုတ်ကျိုးနေပြီမို့

ဖက်တီးရဲ့ နာမည်အစစ်ဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ဟိန်းဆိုတဲ့နာမည်

ပျောက်ကာ ဖက်တီးလို့သာ ခေါ်ဖြစ်ခဲ့သည်။

"မင်းအလုပ်များနေတာလား ဖက်တီး!!

"အလုပ်များတာတော့ ဟုတ်တယ် ငါ့ကောင်ရေ..

မနက်ကတောင် အဖေက ငါ့ကို သူ့အလုပ်ဆိုဒ်ထဲ

ခေါ်သွားသေးတယ် ငါ့အရည်အချင်းတွေကို မြင်တော့

သူဘာပြောတယ်ထင်လဲ"

"ဘာတဲ့လဲ မင်းကိုတော်တယ်တဲ့လား.."

"ဘယ်ကသာ... အင်ဂျင်နီယာတော့ ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး

အုတ်သယ်ဖို့တော့ အရည်အချင်းမှီတယ်တဲ့"

"ဟား!!! မင်းဖားသားကြီးကလည်း မမိုက်သေးပါဘူးကွာ

ငါ့ကိုပဲကြည့် ဒယ်ဒီရောဖေဖေရောရှိပြီး ကိုကိုတစ်ယောက်လည်း

ရှိသေးတယ် ငါဘာအလုပ်မှ လုပ်စရာမလိုဘူး မိဘလုပ်စာကို

ထိုင်စားလိုက် ထစားလိုက်နဲ့ ဘယ်လောက်အဆင်ပြေလဲ"

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ ဖက်တီးဆီကနေ အားကျတဲ့အကြည့်နဲ့သာ ကြည့်ခံလိုက်ရသည်။ သော်ဒီကလည်း အလိုလိုက်ခံထားရတဲ့ သားအငယ်ဆုံးလေးမို့ ဖင်ခေါင်းက ခပ်ကျယ်ကျယ်။ ကောင်လေး တွေပဲ သဘောကျတယ်လို့ သူ့ဆီမှာ ဝန်ခံတုန်းက သူက

သိပ်မအံ့ဩခဲ့။ ဒီလိုဖြစ်မယ်ဆိုတာ ထင်သားပဲ...

သော်ဒီမှာ ဘယ်တစ်ယောက် ညာတစ်ယောက် ပြိုင်တွဲဖို့

ရည်းစားတွေရှိပေမယ့် သူကတော့ အခုထိ စော်ငြင်းကောင်

ဖြစ်နေတုန်းပဲ ဒါကလည်း ရုပ်ရည်တစ်ခုထဲနဲ့ ဆိုင်တာမဟုတ်ဘူး

တော်ကီနဲ့လည်း ဆိုင်သေးတယ်လို့ သော်ဒီက ပြောတတ်သည်။

"ဒါနဲ့ သူက ဘယ်သူလဲ.."

သော်ဒီနားမှာ အသီးစားလိုက် ‌သောက်စရာရှိတာ သောက်လိုက်နဲ့

လုပ်နေတဲ့ ကောင်းထက်ယံအား ဖက်တီးက မေးဆတ်ပြလိုက်သည်။ လှစ်ခနဲ ပြုံးသွားတဲ့ သော်ဒီက ကောင်းထက်ယံ ခါးလေးကို ဖက်ပြီး ဖက်တီးကို ခပ်လှောင်လှောင်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကိုသော်.. ထပ်သောက်ဦးမှာလား"

"မင်းကိုယ့်နာမည်ကို ဘယ်လိုသိတာလဲ နောက်ပြီး ကိုယ်ဒီကို

လာမယ်ဆိုတာရော ဘယ်လိုသိလဲ.."

"ကိုသော်နဲ့ မနမ်းခင်ကတည်းက ကိုသော်ကို သိနေတာပါ

အဲ့ဒီနောက် ကိုသော် ဘယ်သွားတတ်တယ် ဘယ်လာတတ်တယ်

ဆိုတာကို ကျွန်တော်စုံစမ်းခဲ့ရတာ"

သော်ဒီက နောက်ယောင်ခံ လိုက်ခံရတာကို သဘောမကျပေမယ့်

အခုဟာက သူ့အတွက်အန္တရာယ်မရှိတာမို့ ခေါင်းတဆတ်ဆတ်

ညိတ်ပြလိုက်၏။

"‌ကိုယ်နဲ့ ပတ်သတ်ပြီး မင်းသိတာ ဘာရှိသေးလဲ. "

"ယံယံသိတာကတော့ ကိုသော်က ရည်းစားရှုပ်တယ်

ငြီးငွေ့လွယ်တယ် ချည်နှောင်ခံရတာမျိုးကို မကြိုက်ဘူး

နောက်ပြီး ကိုသော်ဆိုင်ကယ်ပေါ်ကို ဘယ်ရည်းစားကိုမှ

တင်မခေါ်ဖူးဘူး"

ကောင်လေးသိထားတဲ့ သူ့အချက်လက်တွေကြောင့် သော်ဒီ

မျက်ခုံးပင့်လိုက်တယ်။

"မင်းက သိထားတာတွေ မနည်းဘူးပဲ !!

"ဟုတ်ကဲ့ ကိုသော်.."

"ဒါဆို ထပ်ပြောစမ်းပါဦး ကိုယ်က ငြီးငွေ့လွယ်မှန်း သိရဲ့သားနဲ့

ဘာဖြစ်လို့ လာကပ်ရတာလဲ .."

"ဘာလို့လည်းဆိုတော့ နှလုံးသားကို မလွန်ဆန်နိုင်လို့!!!

ကောင်းထက်ယံနဲ့ သော်ဒီ အကြည့်ချင်းဆုံသွားခဲ့သည်..။

တစ်ယောက်မျက်လုံး တစ်ယောက်စိုက်ကြည့်နေစဉ်မှာပဲ

သော်ဒီက မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို ဖျတ်ခနဲ မှိတ်ပြလိုက်တော့

ယံယံက ရှက်ရွံ့စွာ မျက်နှာရဲရဲနဲ့ တစ်ဖက်ပြန်လှည့်သွားသည်။

Ring..Ring

အရှိန်ရနေတုန်း သော်ဒီကို နှောက်ယှက်တာကတော့

ဖုန်းမြည်သံတစ်ခုက ဖြစ်သည်။ ကျစ်ခနဲ စုတ်သပ်ရင်းဖုန်းကို

ထုတ်ကြည့်တော့ ခေါ်သူက ကိုကိုမို့ ဝေ့ဝါးနေတဲ့ မျက်လုံးတွေက

ပြူးပြဲသွားရ၏။

"ကိုကို.."

'သော်ဒီထူးဟန် အိမ်ကိုပြန်လာခဲ့'

"ညီ.. အပြင်ရောက်နေတာ ကိုကို ဟို.. ဖက်တီးနဲ့

သောက်နေတာ"

'ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုကိုနဲ့ ညစာစားဖို့ အိမ်ပြန်လာခဲ့

နာရီဝက်အတွင်း အိမ်အရောက်ပြန်ခဲ့..'

"ဟုတ်!!!

ကိုကို့ဖုန်းကျသွားတော့ လေပူတစ်ချက်ကို ခပ်လောလော

မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဘာတဲ့လဲ မင်းကိုကိုက အိမ်ပြန်လာဖို့ ခေါ်တာလား"

"ဟုတ်တယ် ကြည့်ရတာ ကိုကိုပြန်ရောက်နေပြီထင်တယ်

ငါအိမ်ပြန်မှ ဖြစ်မယ် မဟုတ်ရင် ကိုကိုငါ့ကို စိတ်တိုလိမ့်မယ်"

ဘယ်နေရာရောက်နေပါစေ သူ့ကိုကိုခေါ်ပါက အမြှီးလေးနှံ့ပြီး

ချက်ချင်းပြေးသွားတတ်တဲ့ သော်ဒီအကျင့်တွေက ဖက်တီး

အတွက် ရိုးနေပြီမို့ ခေါင်းကိုအသာညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကိုသော်... ယံယံနဲ့အတူ မသောက်တော့ဘူးလားဟင်"

"ဆောရီး နောက်တစ်ကြိမ်မှပေါ့!!

"ဒါပေမယ့်!!!

ယံယံ နောက်ထပ် ဘာစကားမှ ဆက်မပြောနိုင်အောင်

နှုတ်ခမ်းလွှာလေးကို ဖိနမ်းပြီး နှုတ်ပိတ်ပစ်လိုက်သည်...။

"လိမ်မာမယ်မလား!!!

"ဟုတ်"

ထို့နောက် သော်ဒီ ထထွက်လာသည်။ ကိုကိုဝယ်ပေးတဲ့

ဆိုင်ကယ်က အခုထိ သော်ဒီ သဘောကျရတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုမို့

ဆိုင်ကယ်ပေါ်ကို ကျန်တဲ့သူမပြောနဲ့ ဖက်တီးကိုတောင်ခေါ်တင်ခြင်းမရှိ။ ကိုကို့ကို လိုက်စီးမလား မေးပေမယ့် ဆိုင်ကယ်စီးရတာ

ဝါသနာမပါဘူးဟုသာ ပြောပြီးခဏခဏ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

သော်ဒီ အိမ်ရှေ့မှာပဲ ဆိုင်ကယ်ကို ရပ်ပစ်ခဲ့ပြီး အိမ်ထဲကို

ဝင်လာလိုက်တယ်။ ဒယ်ဒီနဲ့ ဖေဖေနဲ့ မရှိတဲ့နောက် အိမ်က

ခါတိုင်းထက် ပိုတိတ်ဆိတ်သွားသလို သူနဲ့ ကိုကို နှစ်ယောက်ထဲ

နေဖို့အတွက်တော့ တော်တော်လေးကျယ်လွန်းအားကြီးတယ်လို့

ပြောလို့ရတယ်။ ကိုယ် ပြင်ဦးလွင်မှာ ရောက်နေတဲ့ ရက်တွေဆို

ကိုကိုတစ်ယောက် ဘယ်လိုများ ဖြတ်သန်းတယ်မသိ။

"ပြန်ရောက်ပြီလား !!

အပေါ်ထပ်ကနေ ဆင်းလာနေတဲ့ ကိုကို့ကို အပြုံးနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြ

လိုက်တယ်။ ကိုကိုက အခုမှရေချိုးခါစဖြစ်တာမို့ ဆံပင်တွေက

မခြောက်သေးပဲ ရေစတွေ တွဲခိုနေတယ်။ အိမ်နေရင်းဖြစ်တာမို့

စွပ်ကျယ်တစ်ထည်ကို ဝတ်ထားတဲ့ ကိုကို့ပုံစံက ယောက်ျား

ဆန်တဲ့ အငွေ့သက်တွေ ထုတ်လွှတ်နေခဲ့ပါသည်။

"ညစာ အတူစားရအောင်"

"အင်း!!

ကိုကို့လက်ရာကို စားဖူးချင်တယ်ဆိုတဲ့ စကားကြောင့် ဖေဖေ

ပြင်ဦးလွင်မသွားခင်မှာ ဩဂတ်က အကုန်သင်ယူထားခဲ့တာ..။

အခုတော့ ညီညီ့ကို သူကိုယ်တိုင် ချက်ကျွေးနိုင်နေပြီမို့ ကျေနပ်ရသည်။

"ဒီည ကိုကိုနဲ့ အတူအိပ်မယ်မလား"

ထမင်းငုံ့စားနေတဲ့ သော်ဒီက သူ့ကိုမျက်လုံးပင့်ကြည့်လာတယ်။

အတူတူ အိပ်မလား ဆိုတဲ့ စကားက သူ့ကို နည်းနည်းလန့်သွား

စေတာတော့အမှန်။

"ဟောဗျာ!! အိပ်မယ်မလားလို့"

"ရတယ် ကိုကို ဒီည.. ညီ့အခန်းမှာပဲ ပြန်အိပ်ပါ့မယ်"

ဩဂတ်မှာ ညီဖြစ်သူစကားကို သဘောမကျ။ ပန်းကန်ထဲ

ဟင်းထည့်နေတဲ့ သူ့လက်က တန့်သွားရင်း

"ဘာလို့လဲ အရင်ကလည်း အိပ်နေကျ မဟုတ်ဘူးလား!!

"ကျွန်တော် ကလေးမဟုတ်တော့ဘူး ကိုကို

ဪ.. နောက်ပြီး ညီမရှိတုန်း ညီ့အခန်းထဲကိုမဝင်ပါနဲ့

ညီက၊ ကလေးမဟုတ်တော့ ကိုယ်ပိုင်လျို့ဝှက်ချက်တွေ

ရှိနေပြီ"

သော်ဒီ သူနဲ့ခပ်ခွာခွာ နေရခြင်းအကြောင်းကို တွေးမိပြန်တော့

ဩဂတ် ဆွေးမြေ့စွာ ညီ့အား ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ အချိန်တွေကုန်တာ ဒီလောက်မြန်ရတာလည်းမသိဘူး

ကိုကိုကတော့လေ ညီ့ကို ၁၃နှစ် အရွယ်လေးပဲ ပြန်ဖြစ်စေချင်တာ ကိုကို့အနား အရမ်းကပ်ပြီး ကိုကိုအချိန်ပြည့် နမ်းလို့

ရတယ်လေ"

ဒီလို‌ဆိုတော့လည်း သော်ဒီက နှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံပြုံးလိုက်သည်..။

"ကျွန်တော်လည်း ၁၃နှစ်သားပဲ ပြန်ဖြစ်ချင်တာပါ ကိုကို"

ဒါမှ ကိုကို့နားမှာ ကပ်ချွဲလို့ရပြီး ကိုကို့ကိုလည်း အချိန်ပြည့်

နမ်းလို့ရမှာလေ။ အသက်ရွယ်ဆိုတာကြီးနဲ့ ညီကလည်း

ကိုကိုနဲ့ မကန့်သတ်ထားချင်ခဲ့ပါဘူး။

Zawgyi

ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ေကာက္ရထားသည္ {အခန္း ၁၆}

ပုံမွန္ဟုတ္မေနတဲ့ ေလထုေြကာင့္ ဩဂတ္ မနက္ခင္းေလးက

စိတ္သက္သာရာ ရကာ လက္ေမာင္းထဲမွာ ေပြ့ဖက္ထားဟန္

ရွိတဲ့ ခပ္ေနြးေနြး ကိုယ္လုံးေလးေြကာင့္ သူမ်က္လုံးေတြ ျပူးျပဲ

ဖြင့္ြကည့္လိုက္တယ္။

သူ့ေဘးမွာ ပုစြန္ေကြးေလးလို ေကြးေကြးေလး အိပ္ေနရွာတဲ့

ညီ့ကို ေတြ့လိုက္ရမွ စိတ္သက္သာရာ ရသြားေတာ့သည္။ ညီက

လွုပ္ရွားလာသည္မို့ အိပ္ေရးမဝမွာစိုးတဲ့သူက ေက်ာေလးကို

ျပန္ပုတ္သိပ္မွ ျပန္ျငိမ္က်သြား၏။ ညက သူအေစာြကီး

အိပ္သြားသည့္တိုင္ ညီညီကလည္း ဘယ္ခ်ိန္အိမ္ျပန္လာျပီး

သူ့အိပ္ယာမွာ လာအိပ္ခဲ့သလည္း မသိရ။

ဘာပဲြဖစ္ြဖစ္ ျမင္ရခဲတဲ့ ညီညီကို အခုလို ျပန္ေတြ့ရေတာ့လည္း

အတိုင္းဆမသိ ဝမ္းသာရသည္။ လြမ္းေနရတဲ့ မ်က္နွာေလးကို

ြကည့္ျပီး ပါးတစ္ဖက္ကို ငုံ့နမ္းလိုက္ေတာ့ ဆတ္ခနဲဖြင့္လာတဲ့

မ်က္လုံးေတြနဲ့အတူ ညီညီက အလန့္တြကား ထထိုင္သည္။

"ကိုကို ဘာလို့ လာနမ္းတာလဲ ရူးေနလား!!!

ညီ့စကားေြကာင့္ သူကေတာ့ ေြကာင္အမ္းအမ္းြဖစ္ရေနရျပီ။

ခန္ဓာကိုယ္ေအာက္ပိုင္းက ေစာင္နဲ့ဖုံးထားတာမို့ ညီ့ရဲ့အေပါ္ပိုင္း

ပုံစံကိုသာ ြကည့္လ်က္..

"ဘာလဲကြာ ကိုယ့္ညီကို နမ္းတာပဲ.."

ေသာ္ဒီ သက္ျပင္းခ်သည္။ ကိုကိုကေတာ့ အခုထိ သူ့ကို

ကေလးလို့ ထင္ေနပုံ...

"က်ြန္ေတာ္ ကေလးမဟုတ္ေတာ့ဘူးေနာ္ ကိုကို

စိတ္ရွိတိုင္း လူကိုလာနမ္းမေနနဲ့"

"ဟာ.. ကိုကို့မ်က္စိထဲမွာ မင္းက၊ ကေလးပဲေလ"

ေသာ္ဒီ ေစာင္ကိုလွပ္ျပီး ထရပ္လိုက္ေတာ့ ဩဂတ္မ်က္ခုံး

ပင့္ျပီး ဘဝင္မက်သည့္ေလသံနဲ့

"ညီညီ!!!

ေသာ္ဒီက ဘာလဲဆိုတဲ့ သေဘာနဲ့ ေမးဆတ္ျပတယ္။ ညီ့ရဲ့

ခန္ဓာကိုယ္ေပါ္မွာ ရွိတဲ့ ရွပ္အင္္က်ီက သူ့ရဲ့အင္္က်ီြဖစ္ေနျပီး

ထိုအင္္က်ီက ေပါင္ထိ ရွည္က်ေန၏။ ဒါေပမယ့္ ထိုအင္္က်ီက

လြဲလို့ ေအာက္ပိုင္းမွာ ဘာမွမရွိ။

"ေဘာင္းဘီေရာ ဝတ္ထားရဲ့လား.."

"ပါတယ္ေလ ကိုကိုရာ!!!

‌ေျပာရင္းဆိုရင္း ေပါင္ထိရွည္တဲ့ အင္္က်ီကို လွန္ျပလာေတာ့

မ်က္နွာလြွဲရသူက သူသာြဖစ္ေနသည္။ ညီကေတာ့ သူ့ကိုယ္သူ

ကေလးလို့ သေဘာထားခံရတာကို သိပ္မြကိုက္ေပမယ့္

လုပ္သမ်ွ ကိစ္စေတြက ၊ ကေလးတစ္ေယာက္လို ဆိုတာကို

သိပုံမရ။

"ညက ဘယ္ခ်ိန္ ျပန္လာခဲ့တာလဲ "

"၁၁ ဝန္းက်င္ေလာက္!!

"အင္း.. ကိုကို့ကို ဖုန္းဆက္နွိူးလိုက္တာ မဟုတ္ဘူး"

"မဟုတ္ရင္ေတာင္ ကိုကိုက ေဆးရုံမွာ ပင္ပန္းေနတဲ့ဟာ.."

ညီ့ရဲ့ ဒီအေျပာေတြြကားမွာ ေနသားက်ေနတဲ့ ဩဂတ္က

အခုလည္း ျပုံးစိစိ ြဖစ္သြားရသည္။

"ေရသြားခ်ိုးေတာ့.."

"ဟုတ္!!

ညီ ေရခ်ိုးခန္းဝင္သြားတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ တစ္ခန္းလုံးကို

သန့္ရွင္းေရးလုပ္ျပီး အိပ္ယာသိမ္းရသည္။ အကုန္ျပီးျပီဆိုမွ

တိုက္ဆိုင္စြာ မင္းသြင္က ဖုန္းဆက္လာ၏..။ မင္းသြင္မွာ

ဘာအြဖစ္မွ မရွိဘူးထင္ခဲ့ေပမယ့္ မြကာခင္ကပဲ ဌာနတစ္ခုထဲမွာ

လုပ္တဲ့ ဆရာဝန္မေလး သီရိဖူးေဝ ဆိုတဲ့ မိန္းကေလးနဲ့

တြဲြဖစ္ခဲ့ြကသည္။

ဒီေကာင့္ရဲ့ ျမွားနက္ေမာင္ အက်င့္က အခုထိမေပ်ာက္ေသး။

လူကို ဟိုေကာင္မေလးနဲ့သေဘာတူလိုက္ ဒီေကာင္မေလးနဲ့

သေဘာတူလိုက္နဲ့ ညီညီက မင္းသြင္ရဲ့ ထိုအက်င့္ေတြေြကာင့္

မင္းသြင္ကို တစ္စက္မွအေကာင္းမျမင္ေတာ့။

"မင္းသြင္ ေျပာ..."

'ညက ငါကလပ္သြားတာကြာ မင္းညီနဲ့ ေတြ့ခဲ့တယ္'

"အဲ့ဒါ ဘာထူးဆန္းလို့လဲ ငါ့ညီက ရန္ကုန္အနွံ့ပတ္ေနတဲ့ေကာင္ေလ"

'ငါ သူ့ကို ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ့ ေတြ့လိုက္တယ္'

"ဪ ငါ့ညီက အရြယ္ေရာက္ျပီေလ သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေတြ

ဘာေတြနဲ့ ကဲခ်င္ကဲမွာေပါ့ ေနာက္ျပီး ဟိန္းေလးလည္း

ရွိတာပဲမလား"

'ဟိန္းေလးမဟုတ္ဘူး ေနာက္ျပီး အဲ့သူစိမ္းေကာင္ေလးနဲ့

မင္းရဲ့ညီက ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲထဲမွာ နမ္းေနြကတာေနာ္ သားရီး

ဒါဘာအဓိပ္ပာယ္လည္းဆိုတာ သိတယ္မလား..'

ဖုန္းကို ကိုင္ထားတဲ့ဩဂတ္ လက္ေခ်ာင္းေတြက တင္းခနဲ

ြဖစ္သြားသည္။ ညီညီအေြကာင္း အားလုံးသိတယ္ထင္ခဲ့တာ

အခုြကည့္ရသေလာက္ အကုန္လုံးသိေနတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးပဲ..။ ေနာက္ျပီး ဘာြဖစ္တယ္ ေယာက္်ား‌ခ်င္း နမ္းတယ္ ဟုတ္လား။ ဒါဆို ညီညီက ဒယ္ဒီနဲ့ ေဖေဖ့လိုမ်ိုးလား..

'ငါေျပာတာ ြကားလား သားရီး'

"အင္း!! ငါညီညီကို ေမးြကည့္လိုက္မယ္ "

ဖုန္းကို တန္းခ်ျပီးေနာက္ ဩဂတ္ရဲ့ မ်က္ခုံးနွစ္ခုက ထိလုနီးနီး

စုြကုတ္သြားတယ္။ ညီညီ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္နဲ့ နမ္းတယ္

ဆိုတဲ့ မင္းသြင္ရဲ့ စကားက နားထဲမွာတဝဲလည္လည္။ ဘာပဲြဖစ္ြဖစ္ သူကေတာ့ ညီ့နွုတ္က ထြက္လာတဲ့ စကားကိုပဲယုံမွာမို့

စိတ္ကိုလည္း အသင့္ျပင္ထားလိုက္ပါသည္။

ညီက ရည္းစားထားသင့္တဲ့အရြယ္ေရာက္ေနေပမယ့္

ဘယ္မိန္းကေလးနဲ့မွ မ‌တြဲဖူးေသးေြကာင္း သတိရလိုက္ေတာ့

ရင္ထဲထိတ္ခနဲ ြဖစ္သြားရတာအမွန္။ အကယ္၍.. မင္းသြင္ရဲ့

ေျပာစကားသာ မွန္ေနမယ္ဆိုရင္ေရာ...

"ကိုကို.. "

ထိုအခ်ိန္ ေရခ်ိုးခန္းထဲကေန ေခါင္းျပူထြက္လာတဲ့ ညီ့အျပုံးေတြက ြဖူစင္ေတာက္ပေနေပမယ့္ သု့မ်က္နွာကေတာ့ ပင္ေသ

ေြခာက္ေလးလို ညွိုးေရာ္ေနတယ္။ ဒါကိုေတာ့ ညီသတိမထားမိဖို့

ေမ်ွာ္လင့္ရတာပဲ...

"ကိုကို့အင္္က်ီေလး ခဏငွားေပးပါ့လား!!

ေခါင္းတစ္ခ်က္ပဲ ညိတ္ျပလိုက္ျပီး အဝတ္ဗီရိုထဲက ကိုယ့္အင္္က်ီကို

ဆြဲယူျပီး ညီလက္ထဲထည့္ေပးလိုက္သည္။

"Boxerေရာ? ယူဦးမလား"

"ကိုကို့ဟာက ညီနဲ့ မေတာ္ဘူးေလ ရတယ္ ကိုကို ျပီးမွ

ညီကိုယ့္ဘာသာ အခန္းထဲက သြားယူဝတ္လိုက္မယ္"

"အင္း!!

ညီက ေျပာခ်င္ရာေျပာျပီး ေရခ်ိုးခန္းတံခါးကို ျပန္ပိတ္သြားသည္။

ခဏေလာက္ြကာမွ ျပန္ထြက္လာျပီး သူလွမ္းေပးတဲ့Boxerကို

မ်က္လုံးပင့္ြကည့္သည္။

"ညီ့အခန္းထဲက ယူထားတာလား"

"ဟုတ္တယ္"

ထိုအခါ ေသာ္ဒီက ကိုကို့လက္ထဲက Boxerကို လွမ္းယူျပီး

ေက်းဇူးတင္စကားေျပာဖို့လည္းမေမ့။

"အလိုက္သိတာ ကိုကိုပဲရွိတယ္!!!

Boxerကို ယူျပီး သူ့ေရွ့မွာပဲ ဝတ္လိုက္တဲ့ညီက တကယ္ကို

ေပါ့ပါးတည္ျငိမ္ေနျပီး ဘာအျပစ္မွ လုပ္မထားသည့္အတိုင္းပင္။

လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေနသူက မရွက္ေပမယ့္ ျမင္ေနရတဲ့ သူကေတာ့

ရွက္လာသလိုပဲမို့ ခပ္ျမန္ျမန္အြကည့္လြွဲလိုက္ရသည္။

Gym ရုံမွာ သြားကစားေလ့ရွိတဲ့ ညီက အခုဆို ထင္းထြက္ေနတဲ့

Six Pack ေတြနဲ့ အေတာ္ြကည့္လို့ ေကာင္းေနျပီး ညီက

သူ့လို ထြားမေနပဲ ပိန္ပါးေနတာမို့ ေပါင္တံေလးေတြက စင္းေန၏။

"ကိုကိုလည္း ေရခ်ိုးမွာလား.."

"အင္း!!

"ဒါဆို ညီတို့ Breakfast အတူတူစားရမွာလားဟင္"

"စားရမွာေပါ့ ညီလာမယ္ဆိုတာ မသိခဲ့လို့ ကိုကိုဘာမွေတာ့

စီစဉ္ထားတာမရွိဘူး ေပါင္မုန့္မီးကင္ေလာက္နဲ့ ေကာ္ဖီပဲ

ရမွာ"

"ရပါတယ္ ကိုကိုရဲ့ ဘာြဖစ္လဲ .."

"ဒါဆို ထမင္းစားခန္းမွာ ထိုင္ေစာင့္ေနေလ ကိုကိုလာခဲ့မယ္"

"ဟုတ္!!

ေရခ်ိုးခန္းထဲ ဝင္သြားတဲ့ ကိုကို့ေနာက္ေက်ာကို ရြွင္းရြွင္းစားစား

ြကည့္ေနျပီး ခုံေပါ္တင္ထားတဲ့ဖုန္းကိုယူကာ ေအာက္ထပ္ကို

ဆင္းလာလိုက္သည္။ ျပင္ဦးလြင္မွာရွိတဲ့ ရာသီဥတုကို ပိုသေဘာ

က်ေပမယ့္ ရန္ကုန္မွာရွိတဲ့ ကိုကို့ဆီမွာသာ ေသာ္ဒီေပ်ာ္ရသည္..။

တစ္ခါတစ္ေလ ေဖေဖ့ဆီသြားရင္ တစ္ပတ္ေလာက္ေနမယ္လို့

ေတြးေတြးျပီး ကိုကို့ကို လြမ္းလို့ ၃ရက္ေလာက္နဲ့ျပန္ျပန္လာရတာ

သူသာအသိ။

ကိုကို့ ကိုယ္သင္းရနံ့ေတြရွိေနတဲ့  ရွပ္အင္္က်ီကို

ေသာ္ဒီ ငုံ့နမ္းလိုက္သည္။ ေနြးေနြးေထြးေထြးရွိျပီး သင္းသင္းေလး။ ထို့ေနာက္မွာေတာ့ သူ့အျပုံးေတြပီျပင္လာကာ အရူးလို

ေခါင္းေမာ့ရယ္ပစ္လိုက္ရသည္။

ကိုကို့ရဲ့ အေငြ့သက္ကို ရခ်ိန္တိုင္း ဟိုအရင္ကတည္းက

ရင္တလွပ္လွပ္ြဖစ္ရျပီး ထိုအခ်ိန္တိုင္းမွာလည္း ျပုံးစိစိ

ြဖစ္ေနတတ္သည္။ ေြခခ်ိတ္ထိုင္လိုက္မွ သြယ္စင္းေနတဲ့

ေပါင္တံတို့က က်စ္လစ္ျပီး ပိုြကည့္ေကာင္းေနသေယာင္။

"ညီ ရန္ကုန္ေရာက္လာတာ ဒယ္ဒီနဲ့ အတူတူလိုက္လာတယ္လို့

ကိုကို ထင္ထားတာ ြကည့္ရတာ အဲ့လိုမဟုတ္ပုံပဲ.."

ဩဂတ္မွာ ေပါင္မုန့္မီးကင္ကို ခပ္ျမန္ျမန္လုပ္ရင္း ေပါင္မုန့္ေပါ္မွာ

ညီ့အတြက္ကေတာ့ ေခ်ာကလက္ခ်ိစ့္သုတ္လိုက္ျပီး သူစားမယ့္

ေပါင္မုန့္ေပါ္မွာေတာ့ စေတာ္ဘယ္ရီယိုသုတ္ကာ ေကာ္ဖီနွစ္ခြက္

ေဖ်ာ္ျပီးသည္အထိ ညီ့ဆီက ဘာစကားမွျပန္မြကားရ။

"ေမးရင္ ေြဖမွေပါ့!!

"ညီ!! ကိုကို့ဆီ လာမလို့ပါပဲ "

"ဘယ္မွာ အိပ္လဲ ကလပ္မွာလား!!

"ဖက္တီးဆီမွာ"

ဩဂတ္မ်က္နွာက တည္ေနျပီး ေခါင္းတညိတ္ညိတ္ ြဖစ္သြားရင္း

ေသာ္ဒီရဲ့ သြယ္လ်စြာ ေပါ္ေနတဲ့ ေပါင္တံေလးေတြေြကာင့္

မ်က္ခုံးပင့္ကာ

"ဒယ္ဒီတို့ဆီမွာလည္း မင္းအဲ့ပုံစံအတိုင္း ေနတာလား.."

ထိုအခါ ေသာ္ဒီက ျပာျပာသလဲနဲ့...

"ဒီပုံစံအတိုင္းသာ ေနရင္ ေဖေဖ က်ြန္ေတာ္ကိုရိုက္သတ္မွာေပါ့"

"ဒါဆို!!!

"ကိုကို့ဆီမွာပဲ ေနတာပါ စိတ္ခ်!!

ေသာ္ဒီက သူလုပ္ေပးတဲ့ မနက္စာကို အျပစ္ကင္းတဲ့

ကေလးတစ္ေယာက္လို ငုံ့စားေနတာျမင္ေတာ့ ဘယ္ကေန

ဘယ္လို စကားစရမွန္းမသိြဖစ္သြားတယ္။ သူကလည္း

ဒယ္ဒီသားေပမယ့္ တစ္ေလ်ွာက္လုံး မိန္းမေတြကိုသာ သေဘာ

က်လာသည့္သူပင္။

"ညီ!!

ေသာ္ဒီ မ်က္လုံးေတြက ဝိုင္းစက္လာကာ အျပစ္ကင္းစင္တဲ့

သူ့မ်က္နွာနုနုေလးနဲ့ လိုက္ဖက္စြာ...

"ညက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ့ မဖြယ္မရာ လုပ္ခဲ့တယ္ဆို?

"ဟမ္!!

"မလိမ္နဲ့ေနာ္ တိုင္တဲ့သူ ရွိတယ္!!

ေသာ္ဒီ ကိုကိုစကားေြကာင့္ နင္သြားရေပမယ့္ စားစရာေတြကို

အတင္းငုံ့စားျပီး ပလုတ္ပေလာင္း ြဖစ္မွ ကိုကို့ကို ျပူးတိျပူးေြကာင္ တစ္ခ်က္ေမာ့ြကည့္သည္။

"ေမးရင္ ေြဖရတယ္ ကေလးရဲ့!!!

‌ဒါနဲ့ ပါးစပ္ထဲမွာရွိသမ်ွ အကုန္မ်ိုခ်ျပီး ေကာ္ဖီတစ္ငုံေလာက္

ေသာက္ျပီးမွ

"နမ္းရုံပါပဲ ကိုကို မဖြယ္မရာ မလုပ္ပါဘူး!!

"ဘာလို့ ေကာင္ေလးလဲ?

ကိုကို့အား သူေသခ်ာြကည့္လ်က္ ပခုံးကိုခပ္သာသာ

ခပ္ျပရင္း

"ေယာက္်ားတစ္ေယာက္နဲ့ နမ္းတယ္ဆိုမွေတာ့

ညီက Gay ြဖစ္ေနလို့ေပါ့ ကိုကိုရာ "

ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေျပာလာတဲ့ ညီ့အား သူဆြံ့အစြာ ြကည့္ေနမိသည္။

ထို့ေြကာင့္ ဇြန္းခက္ရင္း ကိုင္ထားတဲ့ သူ့လက္ေတြက

သတိလက္လြတ္၊ လြွတ္ခ်မိသြားတာမို့ ခ်လြင္ဆိုတဲ့ အသံက

က်ယ္ေလာင္စြာ ထြက္ေပါ္လာခဲ့သည္။

"ဘာလို့ ကိုကို့ကို မေျပာရတာလဲ.."

"အဟြန္း!! ဘယ္လိုေျပာရမွာလဲ ကိုကိုေရ ကိုကို့ညီက

ေယာက္်ားေတြကိုပဲြကိုက္တဲ့ Gayစစ္စစ္ပါလို့ေျပာရမွာလား

ေနာက္ျပီး အဲ့လိုေျပာလိုက္ရင္ေရာ ကိုကို မရြံသြားဘူးလို့

အာမခံနိုင္လို့လား"

ဩဂတ္ မတ္တပ္ထရပ္ျပီး ညီ့အေနာက္ကို ေလ်ွာက္သြားျပီးမွ

အေနာက္ကေန တင္းတင္းေလး ဖက္ထားလိုက္သည္..။

ထိုအခါ အဖက္ခံရတဲ့ေသာ္ဒီမွာ ေြကာင္အမ္းသြားျပီး

မလွုပ္ရဲပဲ အသက္ေအာင့္ထားရသည္အထိ။

"ကိုကိုက ဘာလို့ မင္းကိုရြံရမွာလဲ.."

"..........."

"ကိုကိုတို့မွာ ဒီညီအစ္ကိုနွစ္ေယာက္ပဲရွိတာ ကိုကိုက

မင္းကိုရြံစရာလားဟမ္!! ေနာက္တစ္ခါ ဘာြဖစ္ြဖစ္

ညီ့ရဲ့ကိစ္စတိုင္းကို သိသူက ကိုကို ပထမဆုံးပဲ ြဖစ္ရမယ္

နားလည္ရဲ့လား"

"အင္း!! ညီြကိုးစားပါ့မယ္"

"ညီေမ့ေနျပီလား ကိုကိုက သေဘာထားြကီးတယ္ေလ

ဒယ္ဒီေတာင္ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ြဖစ္တဲ့ ညီ့ေဖေဖကို

လက္ထပ္ေသးတာပဲ မင္းကို ေဂးြဖစ္ေနလို့ ဆိုတဲ့အေြကာင္း

ျပခ်က္နဲ့ ကိုကိုဘယ္ေတာ့မွ ဖယ္ထားမွာမဟုတ္ဘူး"

ေျပာရင္း ကိုကိုက ပါးတစ္ဖက္ကို နွာေခါင္းတစ္ခုလုံးနစ္ဝင္တဲ့အထိ နမ္းသည္မို့ ေသာ္ဒီ အင္္က်ီစေလးကိုသာ တင္းေနေအာင္

ဆြဲဆုပ္ထားရတယ္။ အျပင္မွာ အရမ္း Strong ြဖစ္ေပမယ့္

သူက ကိုကို့မ်က္စိထဲမွာ ကေလးတစ္ေယာက္ မပိုပါ။

သူကိုယ္တိုင္ကလည္း ကိုကို့အေပါ္ဆို ကေလးတစ္ေယာက္လို

ဆိုးခ်င္တဲ့စိတ္ေလးက ရွိေနခဲ့ပါသည္။

"ကိုကို ေမးမယ္ ေမးမယ္နဲ့ အခုေတာ့ ေမးခြန္းေျပာင္းရေတာ့မွာေပါ့"

ဩဂတ္ သူ့ေနရာမွာ ျပန္ထိုင္ရင္း စကားဆက္တယ္။

"ညီ့မွာ ခ်စ္ရတဲ့ ေကာင္ေလး ရွိေနျပီလား ကိုကို့ကိုမရွက္နဲ့"

ကိုကို့ေမးခြန္းေြကာင့္ သူမ်က္ခုံးခပ္သာသာပင့္ရ၏။

"အတည္တြဲေနတဲ့ ေကာင္ေလးအေြကာင္း ေမးရင္ေတာ့

မရွိ‌ပါဘူး ကိုကို... ဒါေပမယ့္ ခ်စ္ေနတဲ့လူ အေြကာင္း

ေမးရင္ေတာ့ ရွိတယ္လို့ေြဖရမွာေပါ့"

စကားအဆုံး ဩဂတ္မွာ မ်က္လုံးပင့္ရ၏။

"ရွိရင္ ကိုကို့ဆီ ေခါ္လာခဲ့ ညီနဲ့ လိုက္ ၊ မလိုက္ကို

ကိုကိုပဲ ဆုံးြဖတ္ေပးမယ္.."

ေသာ္ဒီ ကိုကို့အား မ်က္လုံးပင့္ြကည့္ကာ ျငိမ္က်သြားရသည္။

"ကိုကိုေျပာတာ ြကားလား ကိုယ္ကေယာက္်ားေလးဆိုတိုင္း

ဘာမွ မြဖစ္ဘူးဆိုျပီး ထင္ရာေလ်ွာက္မလုပ္နဲ့ အဆင့္တက္ခ်င္လို့

လြန္က်ူးခ်င္တယ္ဆိုလည္း ကိုကို့ကို အရင္ေျပာ.."

ေသာ္ဒီ ေခါင္းညိတ္ျပေတာ့ ဩဂတ္ ျပုံးလိုက္သည္...။

ဘာပဲြဖစ္ြဖစ္ ညီ့ဘက္က ေကာင္ေလးေတြကို သေဘာက်တယ္လို့

ဝန္ခံတာကလည္း တစ္ခုေတာ့ေကာင္းသည္။ သူ့မွာ အဲ့တုန္းက

အရူးလို ကတိေြကာင့္ ဒီေန့အထိ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ေတာင္ မရွိခဲ့တာေလ။ အခု ညီညီ့ေြကာင့္ သူအဲ့တုန္းက

ကတိကို မတည္လို့လည္း အဆင္ေျပသြားျပီမဟုတ္လား။

...........................

"ကိုေသာ္ ေရာက္မွ ေရာက္လာပါ့မလားလို့ က်ြန္ေတာ္

ေစာင့္လိုက္ရတာဗ်ာ"

ဝိုင္းမွာ ဖက္တီးကိုေစာင့္ရင္း ေသာက္ေနတုန္း ေကာင္ေလး

တစ္ေယာက္ သူ့ေဘးမွာ ကပ္ထိုင္လာသည္။ ြကည့္လိုက္ေတာ့

သူ ကလပ္မွာတုန္းက သရမ္းျပီး နမ္းခဲ့တဲ့ တစ္ေယာက္..။

အဲ့တုန္းက တစ္ေယာက္နာမည္တစ္ေယာက္မသိပဲ ဒီတိုင္း

နမ္းြဖစ္သြားတာ။ ဒါနဲ့ အဲ့ဒီေကာင္ေလးက ကိုယ့္ကိုသိလို့ထင္တယ္ နာမည္ေတြဘာေတြေတာင္ တပ္ေခါ္လို့။

"က်ြန္ေတာ္ကို မွတ္မိလား!!

"အင္း!! မွတ္မိေပမယ့္ မင္းနာမည္ကိုေတာ့ ကိုယ္မသိပါဘူး"

ထိုေကာင္ေလးက အေရွ့တိုးလာကာ မ်က္နွာခ်င္း နီးကပ္လာတာမို့ သူကလည္း ေကာင္ေလးမ်က္နွာကို ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း

ျပန္ြကည့္ေနလိုက္တယ္။ ေကာင္ေလးက အသားြဖူေပမယ့္

သူ့ေလာက္ေတာ့ြဖူေနတာမဟုတ္။ ဆံပင္ေဆးဆိုးထားတာေြကာင့္ အေြကာင္ြကားြဖစ္ေနတဲ့ ဆံပင္အုပ္အုပ္ေလးနဲ့ေတာ့

ထိုကေလးက လိုက္ဖက္ေနခဲ့သည္။

"ကိုေသာ္ တကယ္ က်ြန္ေတာ္နာမည္ မသိဘူးေပါ့ ဟုတ္လား"

သူေခါင္းညိတ္ရင္း ေကာင္ေလးရဲ့ ခါးကို လက္တစ္ဖက္နဲ့

ဆြဲဖက္ထားလိုက္တယ္။

"မင္းေလးရဲ့ နာမည္က ဘယ္သူမ်ားလဲ.."

"ဒါမွမဟုတ္.. က်ြန္ေတာ့္ကို... ကိုေသာ္အပိုင္ေလးလို့

တပ္ေခါ္ရင္ေရာ?

သူ ထိုေကာင္ေလးနဲ့ ထပ္ျပီးက်ီစယ္ခ်င္ေပမယ့္ သူ့နားကို

ေလ်ွာက္လာတဲ့ ဖက္တီးအား ျမင္လိုက္ရတာေြကာင့္ ဖက္ထားတဲ့

ခါးကိုျပန္လြွတ္ေပးလိုက္တယ္။

"က်ြန္ေတာ့္နာမည္က ေကာင္းထက္ယံပါ ကိုေသာ္!!

"ကိုယ္မွတ္ထားပါ့မယ္!!

"ေဆာရီးကြာ ငါေနာက္က်သြားတယ္"

"ေနာက္မက်ပါဘူး ဖက္တီးရ "

ဖက္တီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ္က သူစေတြ့ဖူးတုန္းကလို ဝေနတာမ်ိုး

မဟုတ္ေတာ့ပဲ ခန္ဓာကိုယ္က တစ္ေျပးညီ ျပည့္ျပည့္ေလး

ြဖစ္ကာ ြကည့္လို့ေကာင္းေနသည္။ ဒါေပမယ့္ နွုတ္က်ိုးေနျပီမို့

ဖက္တီးရဲ့ နာမည္အစစ္ြဖစ္တဲ့ ေကာင္းကင္ဟိန္းဆိုတဲ့နာမည္

ေပ်ာက္ကာ ဖက္တီးလို့သာ ေခါ္ြဖစ္ခဲ့သည္။

"မင္းအလုပ္မ်ားေနတာလား ဖက္တီး!!

"အလုပ္မ်ားတာေတာ့ ဟုတ္တယ္ ငါ့ေကာင္ေရ..

မနက္ကေတာင္ အေဖက ငါ့ကို သူ့အလုပ္ဆိုဒ္ထဲ

ေခါ္သြားေသးတယ္ ငါ့အရည္အခ်င္းေတြကို ျမင္ေတာ့

သူဘာေျပာတယ္ထင္လဲ"

"ဘာတဲ့လဲ မင္းကိုေတာ္တယ္တဲ့လား.."

"ဘယ္ကသာ... အင္ဂ်င္နီယာေတာ့ ြဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး

အုတ္သယ္ဖို့ေတာ့ အရည္အခ်င္းမွီတယ္တဲ့"

"ဟား!!! မင္းဖားသားြကီးကလည္း မမိုက္ေသးပါဘူးကြာ

ငါ့ကိုပဲြကည့္ ဒယ္ဒီေရာေဖေဖေရာရွိျပီး ကိုကိုတစ္ေယာက္လည္း

ရွိေသးတယ္ ငါဘာအလုပ္မွ လုပ္စရာမလိုဘူး မိဘလုပ္စာကို

ထိုင္စားလိုက္ ထစားလိုက္နဲ့ ဘယ္ေလာက္အဆင္ေျပလဲ"

ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ သူ ဖက္တီးဆီကေန အားက်တဲ့အြကည့္နဲ့သာ ြကည့္ခံလိုက္ရသည္။ ေသာ္ဒီကလည္း အလိုလိုက္ခံထားရတဲ့ သားအငယ္ဆုံးေလးမို့ ဖင္ေခါင္းက ခပ္က်ယ္က်ယ္။ ေကာင္ေလး ေတြပဲ သေဘာက်တယ္လို့ သူ့ဆီမွာ ဝန္ခံတုန္းက သူက

သိပ္မအံ့ဩခဲ့။ ဒီလိုြဖစ္မယ္ဆိုတာ ထင္သားပဲ...

ေသာ္ဒီမွာ ဘယ္တစ္ေယာက္ ညာတစ္ေယာက္ ျပိုင္တြဲဖို့

ရည္းစားေတြရွိေပမယ့္ သူကေတာ့ အခုထိ ေစာ္ျငင္းေကာင္

ြဖစ္ေနတုန္းပဲ ဒါကလည္း ရုပ္ရည္တစ္ခုထဲနဲ့ ဆိုင္တာမဟုတ္ဘူး

ေတာ္ကီနဲ့လည္း ဆိုင္ေသးတယ္လို့ ေသာ္ဒီက ေျပာတတ္သည္။

"ဒါနဲ့ သူက ဘယ္သူလဲ.."

ေသာ္ဒီနားမွာ အသီးစားလိုက္ ‌ေသာက္စရာရွိတာ ေသာက္လိုက္နဲ့

လုပ္ေနတဲ့ ေကာင္းထက္ယံအား ဖက္တီးက ေမးဆတ္ျပလိုက္သည္။ လွစ္ခနဲ ျပုံးသြားတဲ့ ေသာ္ဒီက ေကာင္းထက္ယံ ခါးေလးကို ဖက္ျပီး ဖက္တီးကို ခပ္ေလွာင္ေလွာင္ြကည့္လိုက္သည္။

"ကိုေသာ္.. ထပ္ေသာက္ဦးမွာလား"

"မင္းကိုယ့္နာမည္ကို ဘယ္လိုသိတာလဲ ေနာက္ျပီး ကိုယ္ဒီကို

လာမယ္ဆိုတာေရာ ဘယ္လိုသိလဲ.."

"ကိုေသာ္နဲ့ မနမ္းခင္ကတည္းက ကိုေသာ္ကို သိေနတာပါ

အဲ့ဒီေနာက္ ကိုေသာ္ ဘယ္သြားတတ္တယ္ ဘယ္လာတတ္တယ္

ဆိုတာကို က်ြန္ေတာ္စုံစမ္းခဲ့ရတာ"

ေသာ္ဒီက ေနာက္ေယာင္ခံ လိုက္ခံရတာကို သေဘာမက်ေပမယ့္

အခုဟာက သူ့အတြက္အန္တရာယ္မရွိတာမို့ ေခါင္းတဆတ္ဆတ္

ညိတ္ျပလိုက္၏။

"‌ကိုယ္နဲ့ ပတ္သတ္ျပီး မင္းသိတာ ဘာရွိေသးလဲ. "

"ယံယံသိတာကေတာ့ ကိုေသာ္က ရည္းစားရွုပ္တယ္

ျငီးေငြ့လြယ္တယ္ ခ်ည္ေနွာင္ခံရတာမ်ိုးကို မြကိုက္ဘူး

ေနာက္ျပီး ကိုေသာ္ဆိုင္ကယ္ေပါ္ကို ဘယ္ရည္းစားကိုမွ

တင္မေခါ္ဖူးဘူး"

ေကာင္ေလးသိထားတဲ့ သူ့အခ်က္လက္ေတြေြကာင့္ ေသာ္ဒီ

မ်က္ခုံးပင့္လိုက္တယ္။

"မင္းက သိထားတာေတြ မနည္းဘူးပဲ !!

"ဟုတ္ကဲ့ ကိုေသာ္.."

"ဒါဆို ထပ္ေျပာစမ္းပါဦး ကိုယ္က ျငီးေငြ့လြယ္မွန္း သိရဲ့သားနဲ့

ဘာြဖစ္လို့ လာကပ္ရတာလဲ .."

"ဘာလို့လည္းဆိုေတာ့ နွလုံးသားကို မလြန္ဆန္နိုင္လို့!!!

ေကာင္းထက္ယံနဲ့ ေသာ္ဒီ အြကည့္ခ်င္းဆုံသြားခဲ့သည္..။

တစ္ေယာက္မ်က္လုံး တစ္ေယာက္စိုက္ြကည့္ေနစဉ္မွာပဲ

ေသာ္ဒီက မ်က္လုံးတစ္ဖက္ကို ဖ်တ္ခနဲ မွိတ္ျပလိုက္ေတာ့

ယံယံက ရွက္ရြံ့စြာ မ်က္နွာရဲရဲနဲ့ တစ္ဖက္ျပန္လွည့္သြားသည္။

Ring..Ring

အရွိန္ရေနတုန္း ေသာ္ဒီကို ေနွာက္ယွက္တာကေတာ့

ဖုန္းျမည္သံတစ္ခုက ြဖစ္သည္။ က်စ္ခနဲ စုတ္သပ္ရင္းဖုန္းကို

ထုတ္ြကည့္ေတာ့ ေခါ္သူက ကိုကိုမို့ ေဝ့ဝါးေနတဲ့ မ်က္လုံးေတြက

ျပူးျပဲသြားရ၏။

"ကိုကို.."

'ေသာ္ဒီထူးဟန္ အိမ္ကိုျပန္လာခဲ့'

"ညီ.. အျပင္ေရာက္ေနတာ ကိုကို ဟို.. ဖက္တီးနဲ့

ေသာက္ေနတာ"

'ဘာပဲြဖစ္ြဖစ္ ကိုကိုနဲ့ ညစာစားဖို့ အိမ္ျပန္လာခဲ့

နာရီဝက္အတြင္း အိမ္အေရာက္ျပန္ခဲ့..'

"ဟုတ္!!!

ကိုကို့ဖုန္းက်သြားေတာ့ ေလပူတစ္ခ်က္ကို ခပ္ေလာေလာ

မွုတ္ထုတ္လိုက္သည္။

"ဘာတဲ့လဲ မင္းကိုကိုက အိမ္ျပန္လာဖို့ ေခါ္တာလား"

"ဟုတ္တယ္ ြကည့္ရတာ ကိုကိုျပန္ေရာက္ေနျပီထင္တယ္

ငါအိမ္ျပန္မွ ြဖစ္မယ္ မဟုတ္ရင္ ကိုကိုငါ့ကို စိတ္တိုလိမ့္မယ္"

ဘယ္ေနရာေရာက္ေနပါေစ သူ့ကိုကိုေခါ္ပါက အျမွီးေလးနွံ့ျပီး

ခ်က္ခ်င္းေျပးသြားတတ္တဲ့ ေသာ္ဒီအက်င့္ေတြက ဖက္တီး

အတြက္ ရိုးေနျပီမို့ ေခါင္းကိုအသာညိတ္ျပလိုက္သည္။

"ကိုေသာ္... ယံယံနဲ့အတူ မေသာက္ေတာ့ဘူးလားဟင္"

"ေဆာရီး ေနာက္တစ္ြကိမ္မွေပါ့!!

"ဒါေပမယ့္!!!

ယံယံ ေနာက္ထပ္ ဘာစကားမွ ဆက္မေျပာနိုင္ေအာင္

နွုတ္ခမ္းလြွာေလးကို ဖိနမ္းျပီး နွုတ္ပိတ္ပစ္လိုက္သည္...။

"လိမ္မာမယ္မလား!!!

"ဟုတ္"

ထို့ေနာက္ ေသာ္ဒီ ထထြက္လာသည္။ ကိုကိုဝယ္ေပးတဲ့

ဆိုင္ကယ္က အခုထိ ေသာ္ဒီ သေဘာက်ရတဲ့ ပစ္စည္းတစ္ခုမို့

ဆိုင္ကယ္ေပါ္ကို က်န္တဲ့သူမေျပာနဲ့ ဖက္တီးကိုေတာင္ေခါ္တင္ြခင္းမရွိ။ ကိုကို့ကို လိုက္စီးမလား ေမးေပမယ့္ ဆိုင္ကယ္စီးရတာ

ဝါသနာမပါဘူးဟုသာ ေျပာျပီးခဏခဏ ျငင္းဆန္ခဲ့သည္။

ေသာ္ဒီ အိမ္ေရွ့မွာပဲ ဆိုင္ကယ္ကို ရပ္ပစ္ခဲ့ျပီး အိမ္ထဲကို

ဝင္လာလိုက္တယ္။ ဒယ္ဒီနဲ့ ေဖေဖနဲ့ မရွိတဲ့ေနာက္ အိမ္က

ခါတိုင္းထက္ ပိုတိတ္ဆိတ္သြားသလို သူနဲ့ ကိုကို နွစ္ေယာက္ထဲ

ေနဖို့အတြက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးက်ယ္လြန္းအားြကီးတယ္လို့

ေျပာလို့ရတယ္။ ကိုယ္ ျပင္ဦးလြင္မွာ ေရာက္ေနတဲ့ ရက္ေတြဆို

ကိုကိုတစ္ေယာက္ ဘယ္လိုမ်ား ြဖတ္သန္းတယ္မသိ။

"ျပန္ေရာက္ျပီလား !!

အေပါ္ထပ္ကေန ဆင္းလာေနတဲ့ ကိုကို့ကို အျပုံးနဲ့ ေခါင္းညိတ္ျပ

လိုက္တယ္။ ကိုကိုက အခုမွေရခ်ိုးခါစြဖစ္တာမို့ ဆံပင္ေတြက

မေြခာက္ေသးပဲ ေရစေတြ တြဲခိုေနတယ္။ အိမ္ေနရင္းြဖစ္တာမို့

စြပ္က်ယ္တစ္ထည္ကို ဝတ္ထားတဲ့ ကိုကို့ပုံစံက ေယာက္်ား

ဆန္တဲ့ အေငြ့သက္ေတြ ထုတ္လြွတ္ေနခဲ့ပါသည္။

"ညစာ အတူစားရေအာင္"

"အင္း!!

ကိုကို့လက္ရာကို စားဖူးခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ စကားေြကာင့္ ေဖေဖ

ျပင္ဦးလြင္မသြားခင္မွာ ဩဂတ္က အကုန္သင္ယူထားခဲ့တာ..။

အခုေတာ့ ညီညီ့ကို သူကိုယ္တိုင္ ခ်က္ေက်ြးနိုင္ေနျပီမို့ ေက်နပ္ရသည္။

"ဒီည ကိုကိုနဲ့ အတူအိပ္မယ္မလား"

ထမင္းငုံ့စားေနတဲ့ ေသာ္ဒီက သူ့ကိုမ်က္လုံးပင့္ြကည့္လာတယ္။

အတူတူ အိပ္မလား ဆိုတဲ့ စကားက သူ့ကို နည္းနည္းလန့္သြား

ေစတာေတာ့အမွန္။

"ေဟာဗ်ာ!! အိပ္မယ္မလားလို့"

"ရတယ္ ကိုကို ဒီည.. ညီ့အခန္းမွာပဲ ျပန္အိပ္ပါ့မယ္"

ဩဂတ္မွာ ညီြဖစ္သူစကားကို သေဘာမက်။ ပန္းကန္ထဲ

ဟင္းထည့္ေနတဲ့ သူ့လက္က တန့္သြားရင္း

"ဘာလို့လဲ အရင္ကလည္း အိပ္ေနက် မဟုတ္ဘူးလား!!

"က်ြန္ေတာ္ ကေလးမဟုတ္ေတာ့ဘူး ကိုကို

ဪ.. ေနာက္ျပီး ညီမရွိတုန္း ညီ့အခန္းထဲကိုမဝင္ပါနဲ့

ညီက၊ ကေလးမဟုတ္ေတာ့ ကိုယ္ပိုင္လ်ို့ဝွက္ခ်က္ေတြ

ရွိေနျပီ"

ေသာ္ဒီ သူနဲ့ခပ္ခြာခြာ ေနရြခင္းအေြကာင္းကို ေတြးမိျပန္ေတာ့

ဩဂတ္ ေဆြးေျမ့စြာ ညီ့အား ျပန္ြကည့္လိုက္သည္။

"ဘာလို့ အခ်ိန္ေတြကုန္တာ ဒီေလာက္ျမန္ရတာလည္းမသိဘူး

ကိုကိုကေတာ့ေလ ညီ့ကို ၁၃နွစ္ အရြယ္ေလးပဲ ျပန္ြဖစ္ေစခ်င္တာ ကိုကို့အနား အရမ္းကပ္ျပီး ကိုကိုအခ်ိန္ျပည့္ နမ္းလို့

ရတယ္ေလ"

ဒီလို‌ဆိုေတာ့လည္း ေသာ္ဒီက နွုတ္ခမ္းတြန့္ရုံျပုံးလိုက္သည္..။

"က်ြန္ေတာ္လည္း ၁၃နွစ္သားပဲ ျပန္ြဖစ္ခ်င္တာပါ ကိုကို"

ဒါမွ ကိုကို့နားမွာ ကပ္ခ်ြဲလို့ရျပီး ကိုကို့ကိုလည္း အခ်ိန္ျပည့္

နမ္းလို့ရမွာေလ။ အသက္ရြယ္ဆိုတာြကီးနဲ့ ညီကလည္း

ကိုကိုနဲ့ မကန့္သတ္ထားခ်င္ခဲ့ပါဘူး။

[text_hash] => a542b703
)