Array
(
[text] =>

ချစ်သူတစ်ယောက် ကောက်ရထားသည် {အခန်း ၂}

ဒယ်ဒီနဲ့ ဖေဖေက လက်ထပ်ပွဲဘာညာ လုပ်မနေတော့ပဲရုံးတက်ပြီး လက်မှတ်ထိုးကာ ဒီအတိုင်းလေးပဲ ပြီးသွားခဲ့ပါသည်..။

ဒါကိုလည်း ဖေဖေ တောင်းဆိုတာလို့ ဒယ်ဒီက ပြော၏။ အခုဆို

ဒယ်ဒီနောက်အိမ်ထောင် ပြုလိုက်တယ်ဆိုတာ ပတ်ဝန်းကျင်က

လူတွေရော ရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးရော အကုန်သိကုန်ကြသည်။

ထူးခြားတာက ဒယ်ဒီရဲ့ နောက်အိမ်ထောင်က ယောက်ျား

တစ်ယောက် ဖြစ်နေခြင်းကိုပင်။ တစ်ချို့တွေက လက်သင့်မခံကြ။ အထူးသဖြင့် ဒယ်ဒီရဲ့ အမေ ဖွားဖွားကြီး ဒေါ်သန်းသန်းဆင့်က အကြီးအကျယ်ကန့်ကွက်ကာ သဘောမတူဘူးဆို၏..။

ဒယ်ဒီကလည်း သူ့ကိစ္စထဲဝင်မပါဖို့ ဖွားဖွားတို့လည်း သူ့အတွက်

ဝမ်းသာပေးဖို့ ပြောခဲ့ပါသည်။

ထိုမှတဆင့် ဖွားဖွားနဲ့ ဒယ်ဒီနဲ့ အချင်းချင်းစကားတွေ များကာ

ဒယ်ဒီကို သားအဖြစ်က စွန့်လွှတ်ကြောင်း သတင်းစာထဲ ထည့်ပစ်သည်။ ဒယ်ဒီကလည်း ဘာကိုမှသိပ်ဂရုစိုက်ပုံမရ။ ဖေဖေနဲ့

လက်ထပ်ပြီးစီးကြောင်းကို သတင်းစာထဲပါ ထည့်ပုံအရ ဖွားဖွားကို သွေးတတ်စေချင်ပုံ။

ဖွားဖွားကတောင် ဒယ်ဒီနဲ့မနေပဲ သူနဲ့သာအတူနေဖို့ အမျိုးမျိုး

ပြောပေမယ့် ညီ့ကို မခွဲနိုင်လို့ ဖွားဖွားရဲ့ စကားကိုငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး

တစ်ခါတစ်လေ သူ့ဆီလာလည်ဖို့ ကတိပေးလိုက်ပါသည်..။

ဖွားဖွားက ဘာမှမပြောပေမယ့် ညီတို့ သားအဖနဲ့တော့ ကင်းကင်း

နေခိုင်းသည်။ ဖေဖေနဲ့ညီညီက ဒယ်ဒီပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ရယူချင်လို့ ဒယ်ဒီကိုအပိုင်ဖမ်းတာလို့ အားရင်အားသလို ဖုန်းဆက်ပြီး

သူ့ခေါင်းထဲ ရိုက်သွင်းပေးတဲ့အခါ ဩဂတ်စိတ်ညစ်ရသည်...။

နောက်တော့ ဖွားဖွားရဲ့ ဖုန်းကို တတ်နိုင်သလောက် ရှောင်ပြီး

မကိုင်ဖြစ်တဲ့အချိန်က များလာ၏..။

ဒီနေ့မှာတော့ ဖွားဖွားက သွေးတိုးကြောင့် မူးလဲပြီး အိပ်ယာထဲက

မထနိုင်ဘူး ပြောတာကြောင့် မသွားချင်ပေမယ့် ဖွားဖွားရှိရာကို

ညီညီနဲ့အတူ ခြေဦးလှည့်ရသည်။

ညီညီက သိပ်တော့မလိုက်ချင်ပါ။ ဖွားဖွားက သူ့ကိုသဘော

မကျမှန်း သိသင့်သလောက် သိနေတဲ့ပုံပါပဲ။ သူကလည်းဖွားဖွားဆီ ရောက်ရင် တရားချခံရမှာသိတာမို့ ညီညီကို အဖော်ခေါ်ခဲ့ခြင်း

ဖြစ်သည်။

ဒယ်ဒီကလည်း အဲ့ဒါတွေကြိုတွေးမိပြီး အစက မလွှတ်ချင်ပေမယ့်

နောက်တော့ ခွင့်ပြုခဲ့ပါသည်။ အိမ်က ကားဒရိုင်ဘာ ကိုသိန်းကို

ဖွားဖွားဆီ လိုက်ပို့ဖို့မှာပြီးနောက် ညီညီရော ကိုယ်ပါ ကားနဲ့အတူ

ဖွားဖွားရှိရာ အိမ်ထဲ အတူခြေချဖြစ်သည်။

ဖွားဖွားက အသက်ကြီးနေပေမယ့် မိန်းမတစ်ယောက်ဆိုတော့

ခြံထဲမှာ ပန်းပင်တွေမနည်းမနော စိုက်ထားခဲ့၏။ ဖွားဖွား

တစ်ယောက်ထဲ ဖြစ်မှာစိုးလို့ ရှမ်းပြည်ဘက်က သူ့ရဲ့ဝမ်းကွဲ

တူမတွေက သူနဲ့အတူ လာနေပေးကြသည်..။

"ညီ!! လာလေ"

အထဲဝင်ဖို့ တွန့်ဆုတ် တွန့်ဆုတ်လုပ်နေတဲ့ ညီ့အား ဇွတ်အတင်း

ဆွဲခေါ်မှ အင်တင်တင်နဲ့ ပါလာခဲ့သည်။ ဧည့်ခန်းကို ရောက်တော့

ဆိုဖာကိုမှီပြီး ပုတီးစိပ်နေတဲ့ ဖွားဖွားရယ် ဖွားဖွားဘေးမှာ လိ‌မ္မော်သီး အခွံခွာပေးနေတဲ့ ဒေါ်နုကိုလည်း တွေ့ရသည်။ ဒေါ်နုက

ကိုယ့်ကိုမြင်တော့ ပြုံးသွားသလို ဖွားဖွားကလည်း မတွေ့တာကြာတဲ့ သူ့မြေးကိုတွေ့ရတဲ့အတွက် ငိုချတော့မလိုရုပ်မျိုးဖြစ်သွားခဲ့ပါသည်။

"မြေးလေး လာလေ ဖွားဖွားဆီလာ.."

"ဖွားဖွား မူးလဲလို့ဆို.."

ညီနဲ့အတူ ဆိုဖာမှာ ထိုင်ပြီး မျက်နှာမကောင်းတဲ့ ဖွားဖွားကို

ကြည့်လိုက်သည်။

"သက်သာရဲ့လားဟင် ဖွားဖွား"

"သက်သာနေပါပြီ !!

ဖွားဖွားက အခုမှ ဘေးမှာပါလာတဲ့ညီ့ကို သတိထားမိသွားပုံနဲ့

မျက်ခုံးပင့်လျက်လေး ကြည့်လာခဲ့သည်။ ညီကလည်း စရောက်

ကတည်းက ဘယ်သူ့ကိုမှမကြည့်ပဲ မျက်နှာကြီးအတင်းငုံ့ထား၏။

"ညီ!!

"ဟမ်!!

အခုမှ ကြည့်လာတဲ့ မျက်ဝန်းတွေက ဩဂတ်ဆီကနေ

အဖွားဖြစ်သူထံကို ရွှေ့လိုက်သည်။ မပြောလည်းပဲ ဖွားဖွားရဲ့

မျက်ဝန်းတွေက ကိုယ့်ကို မလိုလားတဲ့ အရိပ်ယောင်တွေ

တွေ့ရတာမို့ သူမလှုပ်ရဲခြင်းဖြစ်သည်။ ဖွားဖွားငြိုငြင်မှာစိုးရိမ်လို့

မဟုတ်ပါပဲ သူ့ကြောင့်ကိုကိုမျက်နှာပျက်မှာ စိုးရိမ်လို့ဖြစ်သည်။

ဖေဖေတို့လက်ထပ်ပြီးတာ ဆယ်ရက်လောက်သာ ရှိသေးပေမယ့်

အိမ်ထိ ရောက်ချလာပြီး ဒယ်ဒီကို တကူးတက လာဆူတဲ့

ဖွားဖွားကို သူမြင်ခဲ့ဖူးပါသည် ။

"ဒါက ကိုကို့ဖွားဖွားလေ သန်းသန်းဆင့်တဲ့ ဒါကတော့ ကိုယ့်အဒေါ် နုဝေ"

"ဟုတ်!!

"ဖွားဖွား သူက!!!

"ဖွားဖွားသိပါတယ် "

ဖွားဖွားသိပါတယ်ဆိုတာနဲ့ ဩဂတ်စကားတွေ လေပေါ်မှာသာ

ပျောက်ရှသွား၏။ ဆက်မပြောဖြစ်တော့ပဲ ဘေးက ညီညီလက်ကို

အသာကိုင်ထားမိသည်။

"နုရေ!!

"ရှင်!!

"အိမ်မှာရှိတဲ့ ကျောက်ကျောလေး သွားယူလိုက်ပါကွယ်

မြေးရဲ့ အကြိုက်ဆိုတော့.."

"ဟုတ်ကဲ့"

"ဪ စကားမစပ် မြေးမလေး သွယ့်ကိုလည်း လှမ်းခေါ်လိုက်

ကျောင်းမှာဆို သူတို့က သိပ်တွေ့ရမှာမဟုတ်ဘူး အိမ်မှာဆိုတော့

သီးသန့်တွေ့လို့ရတာပေါ့"

"ဟုတ်ကဲ့ ဒေါ်ဒေါ်"

ဆတ်ခနဲလှုပ်သွားသည့် ကိုကို့လက်ကို သော်ဒီပြန်ကြည့်ပြီး

မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။ သူ့လက်လေးးပေါ် အုပ်ကိုင်ထားသည့်

ကိုကို့လက်တွေက တစ်ဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာပုံပေါ်တာမို့

သော်ဒီရဲ့ လက်နဲ့ အပေါ်ကနေ အုပ်ကိုင်ပေးလိုက်သည်။

ထိုအခါ ကိုကိုက ပါးချိုင့်လေးပေါ်အောင် ပြုံးပြပြီး လူကို

ကြည့်ပြန်တာမို့ အပြုံးနဲ့သာ တုန့်ပြန်မိသည်။

"ဒါက ကိုကိုအကြိုက်ဆုံး ကျောက်ကျောပဲ ညီစားလေ.."

ပြောရင်း ကိုကိုက ကျောက်ကျောတစ်ခု ယူပေးပြီး ပါးစပ်နား

တေ့ပေးသည်။ ဖွားဖွားကြီးကလည်း ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်အား

မလိုလားစွာ ကြည့်နေတာမို့ ကိုကို့လက်ထဲက ကျောက်ကျောကို

တစ်ခုလုံး လှမ်းစားပစ်လိုက်သည်။

"အရသာ ရှိလား"

"ဟုတ်ကဲ့"

"ဒါက ကိုကိုအကြိုက်ဆုံးနော် ဝေမျှပေးမယ်ဆိုတာက

အလကား အာချောင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး ကိုကိုကြိုက်တာကို

ညီလည်း စားပေးရမယ်"

"စားနေပါတယ် ညီလည်း အချိုကြိုက်တယ်"

"ကိုကိုက အချိုသိပ်မကြိုက်ပါဘူး ကျောက်ကျောတစ်ခုပဲ

ကြိုက်တာ.."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ကျောက်ကျောက ဒီလောက်ချိုနေတာကို

ပြောတော့ အချိုမကြိုက်ဘူးဆိုပြီး!!

"ကိုကို့မာမီ သိပ်ကြိုက်တဲ့ မုန့်ဆိုလို့ စားရင်း စွဲသွားတာ!!

"ဪ ဒီလိုကိုး"

ဩဂတ်က သူ့ရဲ့ သွေးမတော်သားမစပ်တဲ့ ညီကို တအား

ဂရုစိုက်နေတာကြောင့် ကြည့်ရင်း သူမ နောက်တစ်ခါ

မူးလဲချင်တော့သည်။ ဒီလောက်မှာထားသည့် ကြားက မြေးက

သူမ စကားကိုနားမထောင်ပေ။ ဒီလိုနဲ့ အဲ့ဒီလူရည်လည်သားဖက

လက်ဝါးကြီးအုပ်လိုက်ရင် ဘယ့်နှယ့်လုပ်ရပါ့။

"ဖွားဖွား!!!

ထိုအချိန် တံခါးဝကနေ ချစ်စဖွယ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့

အသံကို သော်ဒီကြားလိုက်သည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့

ထိုမိန်းကလေးက ကိုကိုနဲ့ သက်တူရွယ်တူဖြစ်ကာ သိပ်လှတဲ့

မိန်းကလေးတစ်ဦးပင်။

"သွယ်!! ဖွားဖွားက မြေးမလေးကို လွမ်းနေတာကွယ်

လာခဲ့ ဒီမှာ မြေးလည်းရောက်နေတာ မြေးတို့လူငယ်ချင်း

သီးသန့်တွေ့စေချင်လို့"

သွယ်ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးက ရှက်ရဲရဲလေး လမ်းလျှောက်လာပြီး

ကိုကို့ကိုမြင်တော့ မျက်နှာလေးရဲသွားလျက် ပြုံးစိ ပြုံးစိဖြစ်သွားသည်။ ကိုကို့မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်တော့လည်း ထိုအတိုင်း

ပြုံးစိ ပြုံးစိဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထူးဆန်းတာက ကိုကို့ရဲ့ အပြုံးတွေက

အခုမှ ပိုအသက်ဝင်သလို ဖြစ်နေခဲ့တာပင်။

သော်ဒီလက်သီးဆုပ်လေး တင်းခနဲ ဖြစ်သွားတယ်..။

ကိုကိုကိုင်ထားတဲ့ မိမိလက်ကို ဆွဲယူရုတ်သိမ်းလိုက်တာတောင်

သတိထားမိပုံမရတဲ့ ကိုကိုက အာရုံတွေကို သွယ်ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးဆီမှာ အပြည့်အဝ ပို့ထားခဲ့သည်။

အခုမှ ဖွားဖွားကြီး ထိုမိန်းကလေးကို လှမ်းခေါ်ရခြင်း

ရည်ရွယ်ချက်ကို သူသဘောပေါက်ရသည်။ အခုချိန်မှာတော့

သော်ဒီ လူပိုတစ်ယောက်လို ခံစားနေရသည်..။ သူမပါဝင်တဲ့

စကားဝိုင်းလေးက ပိုပြီး အသက်ဝင်သလိုမျိုး အရောင်တွေ

စုံလင်နေခဲ့ပါသည်။

တစ်ခါတစ်ရံမှာတော့ သွယ်နဲ့သူ အကြည့်ချင်းဆုံသွားတိုင်း

ထိုအစ်မက သူ့အား ပြုံးပြပေမယ့် သော်ဒီ ပြန်မပြုံးပြနိုင်ပါ။

"မြေးတို့နှစ်ယောက် အပြင်ထွက်ပြီး နှစ်ယောက်အတူ

စကားလေး ဘာလေးပြောကြပါ့လား ကျောင်းမှာဆို အခုလို

နှစ်ယောက်တည်းရှိချိန်က ရှားတယ်လေ.."

သွယ့်ရဲ့မျက်နှာက တောက်ပလာပြီး ဖွားဖွားပြောတာကိုလက်ခံကာ ထရပ်လိုက်ပေမယ့် ဩဂတ်ညီ့ဆီကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

ညီက ခေါင်းလေးငုံ့နေပြီး သူတို့စကားဝိုင်းထဲ ဝင်ပါချင်ပုံမရသလို

ဝင်ပါဖို့ အခွင့်ရေးလည်းရှိမနေပါ။ ဒီလိုဆိုတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်ရက်က ဒယ်ဒီနဲ့ ဖေဖေ လက်ထပ်ပြီးတဲ့ မင်္ဂလာဦးညကို မြင်ကွင်းထဲမှာ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း မြင်ယောင်လာ၏။

........................

ဒယ်ဒီနဲ့ ဖေဖေ့ရဲ့ မင်္ဂလာဦးညမှာ ဖွားဖွားထံက ဖုန်းဝင်လာလို့

ဒယ်ဒီမျက်မှောင်ကြုတ်သွားတာကို သူမြင်ရသည်။

"ဘယ်သူလဲ ကိုကို!!

"ကိုယ့်အမေပါ ငယ်ရဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့.."

ဒါပေမယ့် ဖေဖေလည်း ဖုန်းဆက်တဲ့လူက ဖွားဖွားကြီးမှန်းသိတော့ မျက်စိမျက်နှာပျက်သွားကြောင်းကို ဩဂတ် ညီ့အား

ပေါင်ပေါ်တင်ပြီး ငုံးဥအခွံခွာကျွေးနေရင်း တွေ့ရပါသည်..။

"အမေ!! သားကို စိတ်ပူလို့လား"

'နင် ဟိုအကောင်နဲ့ လက်ထပ်လိုက်တယ်ဆို?

"အမေ ဘယ်အကောင့်ကို ပြောနေတာလဲ "

'အခုမှ ရူးချင်ယောင်ဆောင်မနေနဲ့ အဂ္ဂ !! ပြင်ဦးလွင်က

အပန်းဖြေ စံအိမ်ကြီးကိုသူ့နာမည်နဲ့ လွှဲပေးလိုက်တယ်ဆို'

"သတင်းရတာ မြန်သားပဲ အမေကတော့လေ မချစ်ဘူး မချစ်ဘူးနဲ့ ကိုယ့်သားမက်ကို လူလွှတ်စုံစမ်းနေပါရောလား.."

ရယ်သွမ်းရင်းပြောတဲ့ သူ့စကားကြောင့် အမေက ဖုန်းတစ်ဖက်ကနေ တောက်ခေါက်သည်။

'အဲ့ဒီအိမ်က ဘယ်လောက်တန်လည်းဆိုတာ မင်းအသိဆုံးပဲ

ဖြူ့အတွက် မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့အဖြစ် ပေးထားတဲ့ အိမ်ကို

မင်းမလို့...'

"အခု သူမှမရှိတော့တာ ကျွန်တော်က အိမ်ကြီးကိုမသုံးပဲ

အလှကြည့်နေရမှာလား အမေ့စိတ်တိုင်းကျ စီစဉ်တဲ့

လက်ထပ်ပွဲကိုလည်း မငြင်းခဲ့ဘူး မြေးချီချင်တယ်ဆိုတဲ့

စကားကိုလည်း မဖယ်ရှားခဲ့ဘူး အခုမှ ကျွန်တော်တကယ်ကြီး

ပျော်နေရတာ အမေ ကျွန်တော်အတွက် နည်းနည်းတောင်

ဝမ်းမသာဘူးလား"

အမေ့ရဲ့ တောက်ခေါက်သံက ပိုကျယ်လာ၏။ ခေါင်ပန်းဖြူနဲ့

လက်ထပ်ပါလို့ ပြောတုန်းက မိဘတွေစိတ်ချမ်းသာပါစေဆိုတဲ့

ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လက်ခံပေးခဲ့တာ။ ဖြူက လှသလို ယဉ်လည်း

ယဉ်ကျေးတဲ့ မိန်းမ။ လူတိုင်းလိုချင်တဲ့ ချွေးမ ပုံစံအပြည့်အဝ

ရှိပါသည်..။ အိမ်မှုကိစ္စလည်း နိုင်နင်းသလို ငွေရှာလည်းအတော်

သွက်တဲ့မိန်းမ။ သို့ပေမယ့် မချစ် မနှစ်သက်သူနဲ့ ညတိုင်း

အိပ်ယာတစ်ခုတည်းမှာ အိပ်နေရခြင်းက သူ့အတွက်တော့

အသက်ရှင်လျက်နဲ့ ငရဲကျနေသလိုပင်။

'ငါအဆိပ်သောက်သေမှ မင်းကျေနပ်မှာလားဟမ် ဒီမှာ အဂ္ဂ

အဲ့ဒီအိမ်ကိုသာ သူ့ကိုလွှဲပေးရင် ငါ့ကို အမေလို့လည်း မခေါ်နဲ့

လာလည်းမတွေ့နဲ့တော့..'

"ဒေါ်သန်းသန်းဆင့်က အဆိပ်သောက်ချင်တယ်ဆို တစ်ပုလင်းနဲ့

သေမှာမဟုတ်လောက်ဘူး ကျွန်တော် လူလွှတ်ပြီး ပုလင်း

၁၀၀ပါတဲ့ ဖာပုံးကို ပို့ပေးလိုက်မယ်လေ ဖြည်းဖြည်းချင်းသောက်ပေါ့"

အမေက အတော်စိတ်တိုသွားပုံနဲ့ ဖုန်းချသွားသည့်အခါ သူ

ငယ့်ရဲ့မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်မိသည်...။ အဲ့ဒီအပန်းဖြေအိမ်ကြီးကို လွှဲပေးတုန်းက ငယ်က ငြင်းရှာပေမယ့် ကိုယ်ကသာ ငယ့်ကို

လွှဲပေးခဲ့သူပင်။

"ငယ်!!!

"အမေက ဘာတဲ့လဲ ကိုကို"

"ခေါက်ထားစမ်းပါ ငယ်ရယ် အမေက အသက်ကြီးနေတဲ့ဟာကို

အခုထိ အတ္တကြီးနေတုန်းပဲ ကိုယ်တို့အခန်းထဲ သွားကြရအောင်နော်"

မိုးနှောင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တော့ သူလည်း ငယ့်ကိုအသာ

သိုင်းဖက်ပြီး သားနှစ်ယောက်ထံ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။

"သားကြီး ဩဂတ်!!

"ဟုတ် ဒယ်ဒီ!!!

"ဒယ်ဒီတို့ အိပ်ယာဝင်တော့မလို့ ပြီးရင် ညီညီကို သားပဲ

သိပ်လိုက်နော်"

"ဟုတ်!!

ဩဂတ်လည်း ဒယ်ဒီနဲ့ဖေဖေ ထွက်သွားတာကို ကြည့်နေလိုက်သည်။ ညီ့အား ငုံးဥခွာကျွေးပြီး တိုက်ဆိုင်စွာ ဖုန်းကထမြည်လာ၏။ ခေါ်သည့်သူက မင်းသွင်ပင်။

"ညီ!! ကိုကို ဖုန်းခဏပြောလိုက်အုံးမယ် ဒါတွေကို

အမှိုက်ပုံးထဲ သွားပစ်လိုက်နော်"

"ဟုတ် ကိုကို"

ထို့နောက် ဖုန်းကိုင်လိုက်တော့ မင်းသွင်မျက်နှာကြီးက

ဖုန်းထဲကနေ ဘွားခနဲပေါ်လာသည်။

"မင်းသွင် ဘာပြောစရာရှိလို့လဲ"

"ဟဲဟဲ.. မင်းဒယ်ဒီတို့ ဒီမနက်ပဲ ရုံးတက်လက်မှတ်ထိုးကြတယ်ဆို"

ဖုန်းဆက်ကတည်းက ဒီအကြောင်းပြောမယ်ဆိုတာ အတက်

သိနေတာမို့ သကောင့်သားကိုမျက်စောင်းခဲလိုက်သည်။

ဒယ်ဒီက သူဖေဖေလေးနဲ့ ဘာလုပ်တယ် ဘယ်သွားတယ်ကအစ

ဖေဖေလေးအတွက် ဘာတွေဝယ်ပေးတာကအဆုံး တိတ်တိတ်လေး လျို့ဝှက်လုပ်တာမျိုးမရှိပဲ ပေါ်ပေါ်တင်တင်ပဲ လုပ်တော့

ရပ်ကွက်ထဲက စောင့်ကြည့်သူတွေက လျှောက်ဖွခဲ့ကြတာပင်။

ဒါတွေကလည်း ဒယ်ဒီက ဖေဖေလေးကို မျက်နှာမငယ်စေရအောင် ‌ဘာပဲလုပ်လုပ် ပေါ်တင်ပဲလုပ်ပေးတာဟု ပြောခဲ့၏။

"ဟုတ်တယ် ဘာလို့လဲ.."

"ဒါဆို ဒီညက မင်းဒယ်ဒီတို့ရဲ့ ပထမဆုံး မင်္ဂလာဦးညပေါ့!!

"အေး!!

"ဟဲဟဲ မင်းတွေးကြည့် ဩဂတ်... သူတို့မင်္ဂလာဦးညမှာ

ဒန်..ဒန့်..ဒန် လုပ်မယ်ထင်လား"

မင်းသွင်စကားဆုံးတော့ ဩဂတ်ကလည်း အင်္ဂလိပ်လိုမျိုး

မိုးမွှန်အောင် ဆဲပစ်လိုက်သည်..။

"မင်းမိန်းမ ယူတော့မှ ငါလာချောင်းမှာ အဲ့တော့မှမငိုနဲ့ မင်းသွင်"

မင်းသွင်က တစ်ချက်စဉ်းစားဟန် ပြုပြီး နောက်တော့ တစ်ဟားဟား အော်ရယ်၏။ ပြီးတော့မှ မိမိကြည့်ချင်တဲ့ဆန္ဒရှိရင်

ချောင်းစရာမလိုဘူး သူကိုယ်တိုင်ပြမယ်လို့လည်း စနောက်သွားသေး၏။ ခဏကြာတော့ မင်းသွင်နဲ့ ဖုန်းပြောခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ သူသတိထားမိသလောက် ညီ အမှိုက်သွားပစ်တာ

ကြာနေပြီ အခုထိ ပြန်မလာခဲ့ပေ။

ထိုအခါမှ ခေါင်းနပန်းကြီးသွားသည်..။ အောက်ထပ်မှာနှံ့နေအောင် ပတ်ရှာသော်လည်း မတွေ့။ နောက်ဆုံးမှာတော့

ဒယ်ဒီတို့အခန်းရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့ ညီ့အား သွားတွေ့သည်..။

ညီက ရပ်နေရင်း အခန်းတံခါးကို ခေါက်ရန်ပြင်နေတာမို့ ဩဂတ်

Shitခနဲ အသံပြုပြီး အခန်းဆီလှမ်းနေတဲ့ ညီ့လက်ကိုဆတ်ခနဲ

ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

"ညီ!!!

ညီက စိုနေတဲ့ မျက်ဝန်းညိုတို့ဖြင့် သူ့အား ကြည့်လာသည့်အခါ

ဩဂတ် အလန့်တကြားဖြစ်သွားရပါသည်။

"ညီ ဘာဖြစ်လို့လည်းဟင် !!

ထိုအခါ ညီက ဒယ်ဒီအခန်းကို ညွှန်ပြရင်း

"ဖေဖေ ဒီအခန်းထဲ ဝင်သွားတာ ကိုကို ပြန်ထွက်မလာတော့ဘူး

အထဲမှာ တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေတာလား မသိဘူး.."

ဩဂတ်မျက်နှာပြုံးစိစိ ဖြစ်သွား၏။ မင်္ဂလာဦးညမှာ နှစ်ယောက်

အတူ လုပ်စရာတွေ များနေတာကို ၁၃နှစ်အရွယ် ညီလေးက

နားလည်မှာမဟုတ်ပေမယ့် သူကတော့ နားလည်သည်...။

အိမ်ကို စရောက်တုန်းက ဒယ်ဒီနဲ့ဖေဖေက အတူတူ အိပ်တာမျိုးမရှိ။ လက်ထပ်ထားတာမဟုတ်လို့ ချစ်ရသူကို အခွင့်ကောင်း

မယူချင်ဘူးဆိုတဲ့ ဒယ်ဒီစိတ်ကို သူအပြည့်အဝ နားလည်ခဲ့သည်။

အခုဟာက ဒယ်ဒီနဲ့ဖေဖေရဲ့ ပထမဆုံး မင်္ဂလာဦးညလေ..။

ညီဖြစ်သူက ဘာမှနားမလည်ပေမယ့် နားလည်တဲ့ သူကပဲ

ညီ့အား ချော့ကာမော့ကာဖြင့်

"ဖေဖေတို့ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ညီရဲ့.. ညီတစ်ခုခုလိုချင်လို့လား

ကိုကို့ကိုပြောလေ"

"ဖေဖေက ညတိုင်း ညီ့ကို ဖင်ပုတ်ပြီး ချော့သိပ်နေကျ!!

" ဖေဖေ မအားလို့ ဖေဖေ့အစား ကိုကိုချော့သိပ်မယ်လေ"

"ကိုကို!!

"အင်း"

"ညီ တစ်ယောက်ထဲဆို မအိပ်ရဲဘူး!!

"ဒါဆို ကိုကိုနဲ့အတူ လာအိပ်လေ ညီရဲ့!!

ညီ့မျက်လုံးတွေ တောက်ပသွားခဲ့သည်။

"ကိုကိုအနှောက်ယှက် မဖြစ်ဘူးလားဟင်"

"မဖြစ်ပါဘူးကွာ ငါ့ညီအတွက်ဆို ကိုကိုက အမြဲအသင့်ပဲ "

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကိုကို ညီက ဖေဖေနဲ့ခွဲမအိပ်ဖူးလို့ပါ

ကိုကို့ကိုလည်း နှောက်ယှက်ဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး"

"ရပါတယ်ကွာ လာခဲ့.. ကိုကို့အခန်း သွားရအောင်"

ညီက သူ့လက်တစ်ဖက်ကို အားကိုးတကြီးကိုင်ပြီး သူခေါ်ရာ

နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကာ အနောက်ကိုလည်း လှည့်ကြည့်လှည့်ကြည့် လုပ်သွားခဲ့သည်..။

ညီ့အမေက ညီ့ကိုမွေးပြီးပြီးချင်း ဆင်းရဲဒဏ်မခံနိုင်လို့ သူတို့ကို

ပစ်သွားခဲ့တာလို့ ဖေဖေလေး ပြောပြပြီးကတည်းက ဩဂတ်မှာ

ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုအား ပိုင်နိုင်စွာချလိုက်သည်..။ ၎င်းကတော့

သူညီ့ကို ပျော်အောင်ထားပြီး လိုချင်တာမှန်သမျှ ဝယ်ပေးမည်ဟုပင်။

အခုလို ခေါင်းလေးငုံ့ကာ သိမ်ငယ်နေတဲ့ ညီ့ပုံစံမြင်တော့လည်း

ဩဂတ်က ဂရုဏာသတ်သွားမိသည်..။

"နေပါစေ ဖွားဖွား ဒီမှာစကားပြောလည်း ရတဲ့ဟာ.."

မတ်တပ်ထရပ်ပြီးတဲ့ သွယ်က သူ့စကားကြောင့် ကြောင်အမ်းသွားပြီး ရှက်ရဲရဲပုံစံဖြင့် ပြန်ထိုင်သလို ဖွားဖွားမျက်နှာကလည်း

မကျေနပ်ခြင်းတို့ ရောပြွန်သွားသည်။ အထူးသဖြင့် ဩဂတ်ဘေးမှာ ငြိမ်ငြိမ်လေးထိုင်နေတဲ့ သော်ဒီထူးဟန်ကိုပင်။

"ဒါက နင်ပြောပြောနေတဲ့ နင့်ညီလေးလား!!

သွယ့်ရဲ့ စကားကြောင့် သော်ဒီခေါင်းမော့လာပြီး မျက်လုံးတွေ

ဝိုင်းခနဲဖြစ်သွား၏။

"အို... သွယ်ရယ် ဘာညီလေးလဲ သူတို့က ဘာသွေးသားမှ

မတော်စပ်တာ.."

"ဖွားဖွား!!!

အော်တာမျိုး မဟုတ်တဲ့ မာဆတ်ပြီးအံကြိတ်တဲ့ အသံမျိုးဖြင့်

ဩဂတ် ပြောတော့ ဖွားဖွားက ပိုလို့တောင် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားရသေး၏။

"ကိုကို!!!

"ဟင်!!

"ဟိုဟာလေ... ညီညီ အပြင်က စောင့်နေလို့ရလားဟင်

ကိုကိုတို့ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောကြပေါ့.."

ဖွားဖွားမျက်နှာကတော့ 'မြန်မြန်ကြွ'ဆိုတဲ့ သဘောမျိုးနဲ့

မဲ့ပြသည်။ ကိုကို့မျက်နှာ မသာမယာ ဖြစ်လာပုံအဆင့်ဆင့်ကို

သော်ဒီတွေ့ရတော့လည်း စိတ်မကောင်းပေ...။ ခဏကြာတော့

ကိုကိုက ထရပ်လိုက်သည်။

"ဖွားဖွား ကျွန်တော်တို့ ပြန်တော့မယ်"

"ထပ်နေပါအုံးလား ဖွားဖွားဆီ မရောက်တာ ကြာနေပြီကို"

"ဟင့်အင်း!! အိမ်မှာ ဖေဖေက မုန့်လုပ်ထားမယ်ပြောတယ်

အခုနေ ပြန်ရင်အတော်ပဲ "

မျက်လုံးခပ်ဝိုင်းဝိုင်းနဲ့ ညီက သူ့အား မျက်တောင်လေးပုတ်ခတ်

ပုတ်ခတ်လုပ်ကာ ကြည့်နေသည် ။ ထိုအခါ သူကလည်း ညီ့ရဲ့

လက်ကို ဆွဲပြီးအပြင်ကို ခေါ်ထုတ်လာခဲ့သည်။ သွယ့်ကိုတော့

အကြည့်နဲ့သာ နှုတ်ဆက်ခဲ့၏။

အိမ်ပြန်လမ်းတစ်လျှောက် ညီက ထူးခြားစွာ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ခုနတုန်းကလို တက်ကြွမှုတွေကို ဘယ်နားမှ သွားရှာလို့

မရတော့။

"ညီ!!!

"ဟုတ်ကဲ့ ကိုကို!!

"ဝမ်းမနည်းရဘူးနော် ကိုကို ရှိတယ်"

ညီက ခပ်ရေးရေး ပြုံးလာ၏..။

"ကိုကိုသာရှိနေရင် ညီ ဝမ်းမနည်းပါဘူး အခု ညီ့ကို

ကိုကိုကာကွယ်ပေးနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား.."

"သေချာတာပေါ့ အဆိုးလေးရဲ့.. ကိုကို့ပေါ် မှီချင်လား"

ပုခုံးတစ်ဖက်ကို ပုတ်ပြလိုက်တော့ ညီက မဝံ့မရဲခေါင်းလေး

ညိတ်ပြသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းလုံးလုံးလေးက သူ့ပုခုံးထက်မှာ

မှီပြုလာ၏။ ထိုအခါ သူက ညီ့‌ဆံပင်ကို နမ်းလိုက်ရင်း...

"ကိုယ့်ဒယ်ဒီနဲ့ ညီ့ဖေဖေက လက်ထပ်လိုက်ပြီ...ညီ

တစ်ချို့လူတွေအတွက် လက်သင့်မခံနိုင်စရာဖြစ်ပေမယ့် ဒါက

ပြောင်းလို့မရတဲ့ အမှန်တရားပဲ နောက်ထပ် ပြုပြင်မရတဲ့ အမှန်တရား ရှိသေးတယ် အဲ့ဒါကတော့ ညီက ကိုကို့ရဲ့ ညီလေး

ဆိုတာပဲ ဒါက တစ်သက်လုံးဖြစ်နေမှာ ကိုကိုပြောတာနားလည်လား"

ညီ ခေါင်းညိတ်တော့ ဩဂတ် ပြုံးလိုက်သည်..။ ညီ့ပုံစံက

သူ့စိတ်ကူးထဲက လိုချင်တဲ့ ညီလေးပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။ မျက်လုံး

နှာတံ မျက်နှာတည်ဆောက်ပုံလေး နောက်ပြီး နူးညံ့ငြင်သာကာ

သူ့စကားဆို ခေါင်းညိတ်နားထောင်၍ မဖယ်ရှားတတ်သည့်

ညီတစ်ယောက်ကို အရင်တည်းက သိပ်လိုချင်နေတာဖြစ်သည်။

သို့သော် သော်ဒီထူးဟန်ဆိုတဲ့ သူ့ရဲ့ညီက သူထင်ထားသလို

မဟုတ်ပါပဲ ပျော့ပျော့လေးနဲ့ နံတဲ့ကြောင်ချေးဆိုတာကိုတော့

ဩဂတ်တစ်ယောက် ယောင်လို့တောင် မတွေးမိပါချေ...။

Zawgyi

ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ေကာက္ရထားသည္ {အခန္း ၂}

ဒယ္ဒီနဲ့ ေဖေဖက လက္ထပ္ပြဲဘာညာ လုပ္မေနေတာ့ပဲရုံးတက္ျပီး လက္မွတ္ထိုးကာ ဒီအတိုင္းေလးပဲ ျပီးသြားခဲ့ပါသည္..။

ဒါကိုလည္း ေဖေဖ ေတာင္းဆိုတာလို့ ဒယ္ဒီက ေျပာ၏။ အခုဆို

ဒယ္ဒီေနာက္အိမ္ေထာင္ ျပုလိုက္တယ္ဆိုတာ ပတ္ဝန္းက်င္က

လူေတြေရာ ရပ္ကြက္တစ္ခုလုံးေရာ အကုန္သိကုန္ြကသည္။

ထူးြခားတာက ဒယ္ဒီရဲ့ ေနာက္အိမ္ေထာင္က ေယာက္်ား

တစ္ေယာက္ ြဖစ္ေနြခင္းကိုပင္။ တစ္ခ်ို့ေတြက လက္သင့္မခံြက။ အထူးသြဖင့္ ဒယ္ဒီရဲ့ အေမ ဖြားဖြားြကီး ေဒါ္သန္းသန္းဆင့္က အြကီးအက်ယ္ကန့္ကြက္ကာ သေဘာမတူဘူးဆို၏..။

ဒယ္ဒီကလည္း သူ့ကိစ္စထဲဝင္မပါဖို့ ဖြားဖြားတို့လည္း သူ့အတြက္

ဝမ္းသာေပးဖို့ ေျပာခဲ့ပါသည္။

ထိုမွတဆင့္ ဖြားဖြားနဲ့ ဒယ္ဒီနဲ့ အခ်င္းခ်င္းစကားေတြ မ်ားကာ

ဒယ္ဒီကို သားအြဖစ္က စြန့္လြွတ္ေြကာင္း သတင္းစာထဲ ထည့္ပစ္သည္။ ဒယ္ဒီကလည္း ဘာကိုမွသိပ္ဂရုစိုက္ပုံမရ။ ေဖေဖနဲ့

လက္ထပ္ျပီးစီးေြကာင္းကို သတင္းစာထဲပါ ထည့္ပုံအရ ဖြားဖြားကို ေသြးတတ္ေစခ်င္ပုံ။

ဖြားဖြားကေတာင္ ဒယ္ဒီနဲ့မေနပဲ သူနဲ့သာအတူေနဖို့ အမ်ိုးမ်ိုး

ေျပာေပမယ့္ ညီ့ကို မခြဲနိုင္လို့ ဖြားဖြားရဲ့ စကားကိုျငင္းဆန္ခဲ့ျပီး

တစ္ခါတစ္ေလ သူ့ဆီလာလည္ဖို့ ကတိေပးလိုက္ပါသည္..။

ဖြားဖြားက ဘာမွမေျပာေပမယ့္ ညီတို့ သားအဖနဲ့ေတာ့ ကင္းကင္း

ေနခိုင္းသည္။ ေဖေဖနဲ့ညီညီက ဒယ္ဒီပိုင္ဆိုင္မွုေတြကို ရယူခ်င္လို့ ဒယ္ဒီကိုအပိုင္ဖမ္းတာလို့ အားရင္အားသလို ဖုန္းဆက္ျပီး

သူ့ေခါင္းထဲ ရိုက္သြင္းေပးတဲ့အခါ ဩဂတ္စိတ္ညစ္ရသည္...။

ေနာက္ေတာ့ ဖြားဖြားရဲ့ ဖုန္းကို တတ္နိုင္သေလာက္ ေရွာင္ျပီး

မကိုင္ြဖစ္တဲ့အခ်ိန္က မ်ားလာ၏..။

ဒီေန့မွာေတာ့ ဖြားဖြားက ေသြးတိုးေြကာင့္ မူးလဲျပီး အိပ္ယာထဲက

မထနိုင္ဘူး ေျပာတာေြကာင့္ မသြားခ်င္ေပမယ့္ ဖြားဖြားရွိရာကို

ညီညီနဲ့အတူ ေြခဦးလွည့္ရသည္။

ညီညီက သိပ္ေတာ့မလိုက္ခ်င္ပါ။ ဖြားဖြားက သူ့ကိုသေဘာ

မက်မွန္း သိသင့္သေလာက္ သိေနတဲ့ပုံပါပဲ။ သူကလည္းဖြားဖြားဆီ ေရာက္ရင္ တရားခ်ခံရမွာသိတာမို့ ညီညီကို အေဖာ္ေခါ္ခဲ့ြခင္း

ြဖစ္သည္။

ဒယ္ဒီကလည္း အဲ့ဒါေတြြကိုေတြးမိျပီး အစက မလြွတ္ခ်င္ေပမယ့္

ေနာက္ေတာ့ ခြင့္ျပုခဲ့ပါသည္။ အိမ္က ကားဒရိုင္ဘာ ကိုသိန္းကို

ဖြားဖြားဆီ လိုက္ပို့ဖို့မွာျပီးေနာက္ ညီညီေရာ ကိုယ္ပါ ကားနဲ့အတူ

ဖြားဖြားရွိရာ အိမ္ထဲ အတူေြခခ်ြဖစ္သည္။

ဖြားဖြားက အသက္ြကီးေနေပမယ့္ မိန္းမတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့

ြခံထဲမွာ ပန္းပင္ေတြမနည္းမေနာ စိုက္ထားခဲ့၏။ ဖြားဖြား

တစ္ေယာက္ထဲ ြဖစ္မွာစိုးလို့ ရွမ္းျပည္ဘက္က သူ့ရဲ့ဝမ္းကြဲ

တူမေတြက သူနဲ့အတူ လာေနေပးြကသည္..။

"ညီ!! လာေလ"

အထဲဝင္ဖို့ တြန့္ဆုတ္ တြန့္ဆုတ္လုပ္ေနတဲ့ ညီ့အား ဇြတ္အတင္း

ဆြဲေခါ္မွ အင္တင္တင္နဲ့ ပါလာခဲ့သည္။ ဧည့္ခန္းကို ေရာက္ေတာ့

ဆိုဖာကိုမွီျပီး ပုတီးစိပ္ေနတဲ့ ဖြားဖြားရယ္ ဖြားဖြားေဘးမွာ လိ‌ေမ္မာ္သီး အခြံခြာေပးေနတဲ့ ေဒါ္နုကိုလည္း ေတြ့ရသည္။ ေဒါ္နုက

ကိုယ့္ကိုျမင္ေတာ့ ျပုံးသြားသလို ဖြားဖြားကလည္း မေတြ့တာြကာတဲ့ သူ့ေျမးကိုေတြ့ရတဲ့အတြက္ ငိုခ်ေတာ့မလိုရုပ္မ်ိုးြဖစ္သြားခဲ့ပါသည္။

"ေျမးေလး လာေလ ဖြားဖြားဆီလာ.."

"ဖြားဖြား မူးလဲလို့ဆို.."

ညီနဲ့အတူ ဆိုဖာမွာ ထိုင္ျပီး မ်က္နွာမေကာင္းတဲ့ ဖြားဖြားကို

ြကည့္လိုက္သည္။

"သက္သာရဲ့လားဟင္ ဖြားဖြား"

"သက္သာေနပါျပီ !!

ဖြားဖြားက အခုမွ ေဘးမွာပါလာတဲ့ညီ့ကို သတိထားမိသြားပုံနဲ့

မ်က္ခုံးပင့္လ်က္ေလး ြကည့္လာခဲ့သည္။ ညီကလည္း စေရာက္

ကတည္းက ဘယ္သူ့ကိုမွမြကည့္ပဲ မ်က္နွာြကီးအတင္းငုံ့ထား၏။

"ညီ!!

"ဟမ္!!

အခုမွ ြကည့္လာတဲ့ မ်က္ဝန္းေတြက ဩဂတ္ဆီကေန

အဖြားြဖစ္သူထံကို ေရြွ့လိုက္သည္။ မေျပာလည္းပဲ ဖြားဖြားရဲ့

မ်က္ဝန္းေတြက ကိုယ့္ကို မလိုလားတဲ့ အရိပ္ေယာင္ေတြ

ေတြ့ရတာမို့ သူမလွုပ္ရဲြခင္းြဖစ္သည္။ ဖြားဖြားျငိုျငင္မွာစိုးရိမ္လို့

မဟုတ္ပါပဲ သူ့ေြကာင့္ကိုကိုမ်က္နွာပ်က္မွာ စိုးရိမ္လို့ြဖစ္သည္။

ေဖေဖတို့လက္ထပ္ျပီးတာ ဆယ္ရက္ေလာက္သာ ရွိေသးေပမယ့္

အိမ္ထိ ေရာက္ခ်လာျပီး ဒယ္ဒီကို တကူးတက လာဆူတဲ့

ဖြားဖြားကို သူျမင္ခဲ့ဖူးပါသည္ ။

"ဒါက ကိုကို့ဖြားဖြားေလ သန္းသန္းဆင့္တဲ့ ဒါကေတာ့ ကိုယ့္အေဒါ္ နုေဝ"

"ဟုတ္!!

"ဖြားဖြား သူက!!!

"ဖြားဖြားသိပါတယ္ "

ဖြားဖြားသိပါတယ္ဆိုတာနဲ့ ဩဂတ္စကားေတြ ေလေပါ္မွာသာ

ေပ်ာက္ရွသြား၏။ ဆက္မေျပာြဖစ္ေတာ့ပဲ ေဘးက ညီညီလက္ကို

အသာကိုင္ထားမိသည္။

"နုေရ!!

"ရွင္!!

"အိမ္မွာရွိတဲ့ ေက်ာက္ေက်ာေလး သြားယူလိုက္ပါကြယ္

ေျမးရဲ့ အြကိုက္ဆိုေတာ့.."

"ဟုတ္ကဲ့"

"ဪ စကားမစပ္ ေျမးမေလး သြယ့္ကိုလည္း လွမ္းေခါ္လိုက္

ေက်ာင္းမွာဆို သူတို့က သိပ္ေတြ့ရမွာမဟုတ္ဘူး အိမ္မွာဆိုေတာ့

သီးသန့္ေတြ့လို့ရတာေပါ့"

"ဟုတ္ကဲ့ ေဒါ္ေဒါ္"

ဆတ္ခနဲလွုပ္သြားသည့္ ကိုကို့လက္ကို ေသာ္ဒီျပန္ြကည့္ျပီး

မ်က္ေမွာင္ြကုတ္သည္။ သူ့လက္ေလးးေပါ္ အုပ္ကိုင္ထားသည့္

ကိုကို့လက္ေတြက တစ္ြဖည္းြဖည္း ေအးစက္လာပုံေပါ္တာမို့

ေသာ္ဒီရဲ့ လက္နဲ့ အေပါ္ကေန အုပ္ကိုင္ေပးလိုက္သည္။

ထိုအခါ ကိုကိုက ပါးခ်ိုင့္ေလးေပါ္ေအာင္ ျပုံးျပျပီး လူကို

ြကည့္ျပန္တာမို့ အျပုံးနဲ့သာ တုန့္ျပန္မိသည္။

"ဒါက ကိုကိုအြကိုက္ဆုံး ေက်ာက္ေက်ာပဲ ညီစားေလ.."

ေျပာရင္း ကိုကိုက ေက်ာက္ေက်ာတစ္ခု ယူေပးျပီး ပါးစပ္နား

ေတ့ေပးသည္။ ဖြားဖြားြကီးကလည္း ကိုယ္တို့နွစ္ေယာက္အား

မလိုလားစြာ ြကည့္ေနတာမို့ ကိုကို့လက္ထဲက ေက်ာက္ေက်ာကို

တစ္ခုလုံး လွမ္းစားပစ္လိုက္သည္။

"အရသာ ရွိလား"

"ဟုတ္ကဲ့"

"ဒါက ကိုကိုအြကိုက္ဆုံးေနာ္ ေဝမ်ွေပးမယ္ဆိုတာက

အလကား အာေခ်ာင္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး ကိုကိုြကိုက္တာကို

ညီလည္း စားေပးရမယ္"

"စားေနပါတယ္ ညီလည္း အခ်ိုြကိုက္တယ္"

"ကိုကိုက အခ်ိုသိပ္မြကိုက္ပါဘူး ေက်ာက္ေက်ာတစ္ခုပဲ

ြကိုက္တာ.."

"ဘာြဖစ္လို့လဲ ေက်ာက္ေက်ာက ဒီေလာက္ခ်ိုေနတာကို

ေျပာေတာ့ အခ်ိုမြကိုက္ဘူးဆိုျပီး!!

"ကိုကို့မာမီ သိပ္ြကိုက္တဲ့ မုန့္ဆိုလို့ စားရင္း စြဲသြားတာ!!

"ဪ ဒီလိုကိုး"

ဩဂတ္က သူ့ရဲ့ ေသြးမေတာ္သားမစပ္တဲ့ ညီကို တအား

ဂရုစိုက္ေနတာေြကာင့္ ြကည့္ရင္း သူမ ေနာက္တစ္ခါ

မူးလဲခ်င္ေတာ့သည္။ ဒီေလာက္မွာထားသည့္ ြကားက ေျမးက

သူမ စကားကိုနားမေထာင္ေပ။ ဒီလိုနဲ့ အဲ့ဒီလူရည္လည္သားဖက

လက္ဝါးြကီးအုပ္လိုက္ရင္ ဘယ့္နွယ့္လုပ္ရပါ့။

"ဖြားဖြား!!!

ထိုအခ်ိန္ တံခါးဝကေန ခ်စ္စဖြယ္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ့

အသံကို ေသာ္ဒီြကားလိုက္သည္။ လွည့္ြကည့္လိုက္ေတာ့

ထိုမိန္းကေလးက ကိုကိုနဲ့ သက္တူရြယ္တူြဖစ္ကာ သိပ္လွတဲ့

မိန္းကေလးတစ္ဦးပင္။

"သြယ္!! ဖြားဖြားက ေျမးမေလးကို လြမ္းေနတာကြယ္

လာခဲ့ ဒီမွာ ေျမးလည္းေရာက္ေနတာ ေျမးတို့လူငယ္ခ်င္း

သီးသန့္ေတြ့ေစခ်င္လို့"

သြယ္ဆိုတဲ့ မိန္းကေလးက ရွက္ရဲရဲေလး လမ္းေလ်ွာက္လာျပီး

ကိုကို့ကိုျမင္ေတာ့ မ်က္နွာေလးရဲသြားလ်က္ ျပုံးစိ ျပုံးစိြဖစ္သြားသည္။ ကိုကို့မ်က္နွာကို ြကည့္လိုက္ေတာ့လည္း ထိုအတိုင္း

ျပုံးစိ ျပုံးစိြဖစ္ေနခဲ့သည္။ ထူးဆန္းတာက ကိုကို့ရဲ့ အျပုံးေတြက

အခုမွ ပိုအသက္ဝင္သလို ြဖစ္ေနခဲ့တာပင္။

ေသာ္ဒီလက္သီးဆုပ္ေလး တင္းခနဲ ြဖစ္သြားတယ္..။

ကိုကိုကိုင္ထားတဲ့ မိမိလက္ကို ဆြဲယူရုတ္သိမ္းလိုက္တာေတာင္

သတိထားမိပုံမရတဲ့ ကိုကိုက အာရုံေတြကို သြယ္ဆိုတဲ့ မိန္းကေလးဆီမွာ အျပည့္အဝ ပို့ထားခဲ့သည္။

အခုမွ ဖြားဖြားြကီး ထိုမိန္းကေလးကို လွမ္းေခါ္ရြခင္း

ရည္ရြယ္ခ်က္ကို သူသေဘာေပါက္ရသည္။ အခုခ်ိန္မွာေတာ့

ေသာ္ဒီ လူပိုတစ္ေယာက္လို ခံစားေနရသည္..။ သူမပါဝင္တဲ့

စကားဝိုင္းေလးက ပိုျပီး အသက္ဝင္သလိုမ်ိုး အေရာင္ေတြ

စုံလင္ေနခဲ့ပါသည္။

တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့ သြယ္နဲ့သူ အြကည့္ခ်င္းဆုံသြားတိုင္း

ထိုအစ္မက သူ့အား ျပုံးျပေပမယ့္ ေသာ္ဒီ ျပန္မျပုံးျပနိုင္ပါ။

"ေျမးတို့နွစ္ေယာက္ အျပင္ထြက္ျပီး နွစ္ေယာက္အတူ

စကားေလး ဘာေလးေျပာြကပါ့လား ေက်ာင္းမွာဆို အခုလို

နွစ္ေယာက္တည္းရွိခ်ိန္က ရွားတယ္ေလ.."

သြယ့္ရဲ့မ်က္နွာက ေတာက္ပလာျပီး ဖြားဖြားေျပာတာကိုလက္ခံကာ ထရပ္လိုက္ေပမယ့္ ဩဂတ္ညီ့ဆီကို ျပန္ြကည့္လိုက္သည္။

ညီက ေခါင္းေလးငုံ့ေနျပီး သူတို့စကားဝိုင္းထဲ ဝင္ပါခ်င္ပုံမရသလို

ဝင္ပါဖို့ အခြင့္ေရးလည္းရွိမေနပါ။ ဒီလိုဆိုေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ဆယ္ရက္က ဒယ္ဒီနဲ့ ေဖေဖ လက္ထပ္ျပီးတဲ့ မင္္ဂလာဦးညကို ျမင္ကြင္းထဲမွာ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ျမင္ေယာင္လာ၏။

........................

ဒယ္ဒီနဲ့ ေဖေဖ့ရဲ့ မင္္ဂလာဦးညမွာ ဖြားဖြားထံက ဖုန္းဝင္လာလို့

ဒယ္ဒီမ်က္ေမွာင္ြကုတ္သြားတာကို သူျမင္ရသည္။

"ဘယ္သူလဲ ကိုကို!!

"ကိုယ့္အေမပါ ငယ္ရဲ့ စိတ္မပူပါနဲ့.."

ဒါေပမယ့္ ေဖေဖလည္း ဖုန္းဆက္တဲ့လူက ဖြားဖြားြကီးမွန္းသိေတာ့ မ်က္စိမ်က္နွာပ်က္သြားေြကာင္းကို ဩဂတ္ ညီ့အား

ေပါင္ေပါ္တင္ျပီး ငုံးဥအခြံခြာေက်ြးေနရင္း ေတြ့ရပါသည္..။

"အေမ!! သားကို စိတ္ပူလို့လား"

'နင္ ဟိုအေကာင္နဲ့ လက္ထပ္လိုက္တယ္ဆို?

"အေမ ဘယ္အေကာင့္ကို ေျပာေနတာလဲ "

'အခုမွ ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္မေနနဲ့ အဂ္ဂ !! ျပင္ဦးလြင္က

အပန္းေြဖ စံအိမ္ြကီးကိုသူ့နာမည္နဲ့ လြွဲေပးလိုက္တယ္ဆို'

"သတင္းရတာ ျမန္သားပဲ အေမကေတာ့ေလ မခ်စ္ဘူး မခ်စ္ဘူးနဲ့ ကိုယ့္သားမက္ကို လူလြွတ္စုံစမ္းေနပါေရာလား.."

ရယ္သြမ္းရင္းေျပာတဲ့ သူ့စကားေြကာင့္ အေမက ဖုန္းတစ္ဖက္ကေန ေတာက္ေခါက္သည္။

'အဲ့ဒီအိမ္က ဘယ္ေလာက္တန္လည္းဆိုတာ မင္းအသိဆုံးပဲ

ြဖူ့အတြက္ မင္္ဂလာလက္ဖြဲ့အြဖစ္ ေပးထားတဲ့ အိမ္ကို

မင္းမလို့...'

"အခု သူမွမရွိေတာ့တာ က်ြန္ေတာ္က အိမ္ြကီးကိုမသုံးပဲ

အလွြကည့္ေနရမွာလား အေမ့စိတ္တိုင္းက် စီစဉ္တဲ့

လက္ထပ္ပြဲကိုလည္း မျငင္းခဲ့ဘူး ေျမးခ်ီခ်င္တယ္ဆိုတဲ့

စကားကိုလည္း မဖယ္ရွားခဲ့ဘူး အခုမွ က်ြန္ေတာ္တကယ္ြကီး

ေပ်ာ္ေနရတာ အေမ က်ြန္ေတာ္အတြက္ နည္းနည္းေတာင္

ဝမ္းမသာဘူးလား"

အေမ့ရဲ့ ေတာက္ေခါက္သံက ပိုက်ယ္လာ၏။ ေခါင္ပန္းြဖူနဲ့

လက္ထပ္ပါလို့ ေျပာတုန္းက မိဘေတြစိတ္ခ်မ္းသာပါေစဆိုတဲ့

ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ့ လက္ခံေပးခဲ့တာ။ ြဖူက လွသလို ယဉ္လည္း

ယဉ္ေက်းတဲ့ မိန္းမ။ လူတိုင္းလိုခ်င္တဲ့ ေခ်ြးမ ပုံစံအျပည့္အဝ

ရွိပါသည္..။ အိမ္မွုကိစ္စလည္း နိုင္နင္းသလို ေငြရွာလည္းအေတာ္

သြက္တဲ့မိန္းမ။ သို့ေပမယ့္ မခ်စ္ မနွစ္သက္သူနဲ့ ညတိုင္း

အိပ္ယာတစ္ခုတည္းမွာ အိပ္ေနရြခင္းက သူ့အတြက္ေတာ့

အသက္ရွင္လ်က္နဲ့ ငရဲက်ေနသလိုပင္။

'ငါအဆိပ္ေသာက္ေသမွ မင္းေက်နပ္မွာလားဟမ္ ဒီမွာ အဂ္ဂ

အဲ့ဒီအိမ္ကိုသာ သူ့ကိုလြွဲေပးရင္ ငါ့ကို အေမလို့လည္း မေခါ္နဲ့

လာလည္းမေတြ့နဲ့ေတာ့..'

"ေဒါ္သန္းသန္းဆင့္က အဆိပ္ေသာက္ခ်င္တယ္ဆို တစ္ပုလင္းနဲ့

ေသမွာမဟုတ္ေလာက္ဘူး က်ြန္ေတာ္ လူလြွတ္ျပီး ပုလင္း

၁၀၀ပါတဲ့ ဖာပုံးကို ပို့ေပးလိုက္မယ္ေလ ြဖည္းြဖည္းခ်င္းေသာက္ေပါ့"

အေမက အေတာ္စိတ္တိုသြားပုံနဲ့ ဖုန္းခ်သြားသည့္အခါ သူ

ငယ့္ရဲ့မ်က္နွာကို ြကည့္လိုက္မိသည္...။ အဲ့ဒီအပန္းေြဖအိမ္ြကီးကို လြွဲေပးတုန္းက ငယ္က ျငင္းရွာေပမယ့္ ကိုယ္ကသာ ငယ့္ကို

လြွဲေပးခဲ့သူပင္။

"ငယ္!!!

"အေမက ဘာတဲ့လဲ ကိုကို"

"ေခါက္ထားစမ္းပါ ငယ္ရယ္ အေမက အသက္ြကီးေနတဲ့ဟာကို

အခုထိ အတ္တြကီးေနတုန္းပဲ ကိုယ္တို့အခန္းထဲ သြားြကရေအာင္ေနာ္"

မိုးေနွာင္းက ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္ေတာ့ သူလည္း ငယ့္ကိုအသာ

သိုင္းဖက္ျပီး သားနွစ္ေယာက္ထံ အြကည့္ပို့လိုက္သည္။

"သားြကီး ဩဂတ္!!

"ဟုတ္ ဒယ္ဒီ!!!

"ဒယ္ဒီတို့ အိပ္ယာဝင္ေတာ့မလို့ ျပီးရင္ ညီညီကို သားပဲ

သိပ္လိုက္ေနာ္"

"ဟုတ္!!

ဩဂတ္လည္း ဒယ္ဒီနဲ့ေဖေဖ ထြက္သြားတာကို ြကည့္ေနလိုက္သည္။ ညီ့အား ငုံးဥခြာေက်ြးျပီး တိုက္ဆိုင္စြာ ဖုန္းကထျမည္လာ၏။ ေခါ္သည့္သူက မင္းသြင္ပင္။

"ညီ!! ကိုကို ဖုန္းခဏေျပာလိုက္အုံးမယ္ ဒါေတြကို

အမွိုက္ပုံးထဲ သြားပစ္လိုက္ေနာ္"

"ဟုတ္ ကိုကို"

ထို့ေနာက္ ဖုန္းကိုင္လိုက္ေတာ့ မင္းသြင္မ်က္နွာြကီးက

ဖုန္းထဲကေန ဘြားခနဲေပါ္လာသည္။

"မင္းသြင္ ဘာေျပာစရာရွိလို့လဲ"

"ဟဲဟဲ.. မင္းဒယ္ဒီတို့ ဒီမနက္ပဲ ရုံးတက္လက္မွတ္ထိုးြကတယ္ဆို"

ဖုန္းဆက္ကတည္းက ဒီအေြကာင္းေျပာမယ္ဆိုတာ အတက္

သိေနတာမို့ သေကာင့္သားကိုမ်က္ေစာင္းခဲလိုက္သည္။

ဒယ္ဒီက သူေဖေဖေလးနဲ့ ဘာလုပ္တယ္ ဘယ္သြားတယ္ကအစ

ေဖေဖေလးအတြက္ ဘာေတြဝယ္ေပးတာကအဆုံး တိတ္တိတ္ေလး လ်ို့ဝွက္လုပ္တာမ်ိုးမရွိပဲ ေပါ္ေပါ္တင္တင္ပဲ လုပ္ေတာ့

ရပ္ကြက္ထဲက ေစာင့္ြကည့္သူေတြက ေလ်ွာက္ဖြခဲ့ြကတာပင္။

ဒါေတြကလည္း ဒယ္ဒီက ေဖေဖေလးကို မ်က္နွာမငယ္ေစရေအာင္ ‌ဘာပဲလုပ္လုပ္ ေပါ္တင္ပဲလုပ္ေပးတာဟု ေျပာခဲ့၏။

"ဟုတ္တယ္ ဘာလို့လဲ.."

"ဒါဆို ဒီညက မင္းဒယ္ဒီတို့ရဲ့ ပထမဆုံး မင္္ဂလာဦးညေပါ့!!

"ေအး!!

"ဟဲဟဲ မင္းေတြးြကည့္ ဩဂတ္... သူတို့မင္္ဂလာဦးညမွာ

ဒန္..ဒန့္..ဒန္ လုပ္မယ္ထင္လား"

မင္းသြင္စကားဆုံးေတာ့ ဩဂတ္ကလည္း အင္္ဂလိပ္လိုမ်ိုး

မိုးမြွန္ေအာင္ ဆဲပစ္လိုက္သည္..။

"မင္းမိန္းမ ယူေတာ့မွ ငါလာေခ်ာင္းမွာ အဲ့ေတာ့မွမငိုနဲ့ မင္းသြင္"

မင္းသြင္က တစ္ခ်က္စဉ္းစားဟန္ ျပုျပီး ေနာက္ေတာ့ တစ္ဟားဟား ေအာ္ရယ္၏။ ျပီးေတာ့မွ မိမိြကည့္ခ်င္တဲ့ဆန္ဒရွိရင္

ေခ်ာင္းစရာမလိုဘူး သူကိုယ္တိုင္ျပမယ္လို့လည္း စေနာက္သြားေသး၏။ ခဏြကာေတာ့ မင္းသြင္နဲ့ ဖုန္းေျပာြခင္းကို အဆုံးသတ္လိုက္သည္။ သူသတိထားမိသေလာက္ ညီ အမွိုက္သြားပစ္တာ

ြကာေနျပီ အခုထိ ျပန္မလာခဲ့ေပ။

ထိုအခါမွ ေခါင္းနပန္းြကီးသြားသည္..။ ေအာက္ထပ္မွာနွံ့ေနေအာင္ ပတ္ရွာေသာ္လည္း မေတြ့။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့

ဒယ္ဒီတို့အခန္းေရွ့မွာ ရပ္ေနတဲ့ ညီ့အား သြားေတြ့သည္..။

ညီက ရပ္ေနရင္း အခန္းတံခါးကို ေခါက္ရန္ျပင္ေနတာမို့ ဩဂတ္

Shitခနဲ အသံျပုျပီး အခန္းဆီလွမ္းေနတဲ့ ညီ့လက္ကိုဆတ္ခနဲ

ဖမ္းဆြဲလိုက္သည္။

"ညီ!!!

ညီက စိုေနတဲ့ မ်က္ဝန္းညိုတို့ြဖင့္ သူ့အား ြကည့္လာသည့္အခါ

ဩဂတ္ အလန့္တြကားြဖစ္သြားရပါသည္။

"ညီ ဘာြဖစ္လို့လည္းဟင္ !!

ထိုအခါ ညီက ဒယ္ဒီအခန္းကို ညြွန္ျပရင္း

"ေဖေဖ ဒီအခန္းထဲ ဝင္သြားတာ ကိုကို ျပန္ထြက္မလာေတာ့ဘူး

အထဲမွာ တစ္ခုခုမ်ား ြဖစ္ေနတာလား မသိဘူး.."

ဩဂတ္မ်က္နွာျပုံးစိစိ ြဖစ္သြား၏။ မင္္ဂလာဦးညမွာ နွစ္ေယာက္

အတူ လုပ္စရာေတြ မ်ားေနတာကို ၁၃နွစ္အရြယ္ ညီေလးက

နားလည္မွာမဟုတ္ေပမယ့္ သူကေတာ့ နားလည္သည္...။

အိမ္ကို စေရာက္တုန္းက ဒယ္ဒီနဲ့ေဖေဖက အတူတူ အိပ္တာမ်ိုးမရွိ။ လက္ထပ္ထားတာမဟုတ္လို့ ခ်စ္ရသူကို အခြင့္ေကာင္း

မယူခ်င္ဘူးဆိုတဲ့ ဒယ္ဒီစိတ္ကို သူအျပည့္အဝ နားလည္ခဲ့သည္။

အခုဟာက ဒယ္ဒီနဲ့ေဖေဖရဲ့ ပထမဆုံး မင္္ဂလာဦးညေလ..။

ညီြဖစ္သူက ဘာမွနားမလည္ေပမယ့္ နားလည္တဲ့ သူကပဲ

ညီ့အား ေခ်ာ့ကာေမာ့ကာြဖင့္

"ေဖေဖတို့ ဘာမွမြဖစ္ပါဘူး ညီရဲ့.. ညီတစ္ခုခုလိုခ်င္လို့လား

ကိုကို့ကိုေျပာေလ"

"ေဖေဖက ညတိုင္း ညီ့ကို ဖင္ပုတ္ျပီး ေခ်ာ့သိပ္ေနက်!!

" ေဖေဖ မအားလို့ ေဖေဖ့အစား ကိုကိုေခ်ာ့သိပ္မယ္ေလ"

"ကိုကို!!

"အင္း"

"ညီ တစ္ေယာက္ထဲဆို မအိပ္ရဲဘူး!!

"ဒါဆို ကိုကိုနဲ့အတူ လာအိပ္ေလ ညီရဲ့!!

ညီ့မ်က္လုံးေတြ ေတာက္ပသြားခဲ့သည္။

"ကိုကိုအေနွာက္ယွက္ မြဖစ္ဘူးလားဟင္"

"မြဖစ္ပါဘူးကြာ ငါ့ညီအတြက္ဆို ကိုကိုက အျမဲအသင့္ပဲ "

"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ကိုကို ညီက ေဖေဖနဲ့ခြဲမအိပ္ဖူးလို့ပါ

ကိုကို့ကိုလည္း ေနွာက္ယွက္ဖို့ မရည္ရြယ္ပါဘူး"

"ရပါတယ္ကြာ လာခဲ့.. ကိုကို့အခန္း သြားရေအာင္"

ညီက သူ့လက္တစ္ဖက္ကို အားကိုးတြကီးကိုင္ျပီး သူေခါ္ရာ

ေနာက္ကို လိုက္ခဲ့ကာ အေနာက္ကိုလည္း လွည့္ြကည့္လွည့္ြကည့္ လုပ္သြားခဲ့သည္..။

ညီ့အေမက ညီ့ကိုေမြးျပီးျပီးခ်င္း ဆင္းရဲဒဏ္မခံနိုင္လို့ သူတို့ကို

ပစ္သြားခဲ့တာလို့ ေဖေဖေလး ေျပာျပျပီးကတည္းက ဩဂတ္မွာ

ဆုံးြဖတ္ခ်က္တစ္ခုအား ပိုင္နိုင္စြာခ်လိုက္သည္..။ ၎င္းကေတာ့

သူညီ့ကို ေပ်ာ္ေအာင္ထားျပီး လိုခ်င္တာမွန္သမ်ွ ဝယ္ေပးမည္ဟုပင္။

အခုလို ေခါင္းေလးငုံ့ကာ သိမ္ငယ္ေနတဲ့ ညီ့ပုံစံျမင္ေတာ့လည္း

ဩဂတ္က ဂရုဏာသတ္သြားမိသည္..။

"ေနပါေစ ဖြားဖြား ဒီမွာစကားေျပာလည္း ရတဲ့ဟာ.."

မတ္တပ္ထရပ္ျပီးတဲ့ သြယ္က သူ့စကားေြကာင့္ ေြကာင္အမ္းသြားျပီး ရွက္ရဲရဲပုံစံြဖင့္ ျပန္ထိုင္သလို ဖြားဖြားမ်က္နွာကလည္း

မေက်နပ္ြခင္းတို့ ေရာျပြန္သြားသည္။ အထူးသြဖင့္ ဩဂတ္ေဘးမွာ ျငိမ္ျငိမ္ေလးထိုင္ေနတဲ့ ေသာ္ဒီထူးဟန္ကိုပင္။

"ဒါက နင္ေျပာေျပာေနတဲ့ နင့္ညီေလးလား!!

သြယ့္ရဲ့ စကားေြကာင့္ ေသာ္ဒီေခါင္းေမာ့လာျပီး မ်က္လုံးေတြ

ဝိုင္းခနဲြဖစ္သြား၏။

"အို... သြယ္ရယ္ ဘာညီေလးလဲ သူတို့က ဘာေသြးသားမွ

မေတာ္စပ္တာ.."

"ဖြားဖြား!!!

ေအာ္တာမ်ိုး မဟုတ္တဲ့ မာဆတ္ျပီးအံြကိတ္တဲ့ အသံမ်ိုးြဖင့္

ဩဂတ္ ေျပာေတာ့ ဖြားဖြားက ပိုလို့ေတာင္ မေက်မနပ္ြဖစ္သြားရေသး၏။

"ကိုကို!!!

"ဟင္!!

"ဟိုဟာေလ... ညီညီ အျပင္က ေစာင့္ေနလို့ရလားဟင္

ကိုကိုတို့ ေအးေအးေဆးေဆး စကားေျပာြကေပါ့.."

ဖြားဖြားမ်က္နွာကေတာ့ 'ျမန္ျမန္ြကြ'ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ိုးနဲ့

မဲ့ျပသည္။ ကိုကို့မ်က္နွာ မသာမယာ ြဖစ္လာပုံအဆင့္ဆင့္ကို

ေသာ္ဒီေတြ့ရေတာ့လည္း စိတ္မေကာင္းေပ...။ ခဏြကာေတာ့

ကိုကိုက ထရပ္လိုက္သည္။

"ဖြားဖြား က်ြန္ေတာ္တို့ ျပန္ေတာ့မယ္"

"ထပ္ေနပါအုံးလား ဖြားဖြားဆီ မေရာက္တာ ြကာေနျပီကို"

"ဟင့္အင္း!! အိမ္မွာ ေဖေဖက မုန့္လုပ္ထားမယ္ေျပာတယ္

အခုေန ျပန္ရင္အေတာ္ပဲ "

မ်က္လုံးခပ္ဝိုင္းဝိုင္းနဲ့ ညီက သူ့အား မ်က္ေတာင္ေလးပုတ္ခတ္

ပုတ္ခတ္လုပ္ကာ ြကည့္ေနသည္ ။ ထိုအခါ သူကလည္း ညီ့ရဲ့

လက္ကို ဆြဲျပီးအျပင္ကို ေခါ္ထုတ္လာခဲ့သည္။ သြယ့္ကိုေတာ့

အြကည့္နဲ့သာ နွုတ္ဆက္ခဲ့၏။

အိမ္ျပန္လမ္းတစ္ေလ်ွာက္ ညီက ထူးြခားစြာ နွုတ္ဆိတ္ေနခဲ့သည္။ ခုနတုန္းကလို တက္ြကြမွုေတြကို ဘယ္နားမွ သြားရွာလို့

မရေတာ့။

"ညီ!!!

"ဟုတ္ကဲ့ ကိုကို!!

"ဝမ္းမနည္းရဘူးေနာ္ ကိုကို ရွိတယ္"

ညီက ခပ္ေရးေရး ျပုံးလာ၏..။

"ကိုကိုသာရွိေနရင္ ညီ ဝမ္းမနည္းပါဘူး အခု ညီ့ကို

ကိုကိုကာကြယ္ေပးေနတာပဲ မဟုတ္ဘူးလား.."

"ေသခ်ာတာေပါ့ အဆိုးေလးရဲ့.. ကိုကို့ေပါ္ မွီခ်င္လား"

ပုခုံးတစ္ဖက္ကို ပုတ္ျပလိုက္ေတာ့ ညီက မဝံ့မရဲေခါင္းေလး

ညိတ္ျပသည္။ ထို့ေနာက္ ေခါင္းလုံးလုံးေလးက သူ့ပုခုံးထက္မွာ

မွီျပုလာ၏။ ထိုအခါ သူက ညီ့‌ဆံပင္ကို နမ္းလိုက္ရင္း...

"ကိုယ့္ဒယ္ဒီနဲ့ ညီ့ေဖေဖက လက္ထပ္လိုက္ျပီ...ညီ

တစ္ခ်ို့လူေတြအတြက္ လက္သင့္မခံနိုင္စရာြဖစ္ေပမယ့္ ဒါက

ေျပာင္းလို့မရတဲ့ အမွန္တရားပဲ ေနာက္ထပ္ ျပုျပင္မရတဲ့ အမွန္တရား ရွိေသးတယ္ အဲ့ဒါကေတာ့ ညီက ကိုကို့ရဲ့ ညီေလး

ဆိုတာပဲ ဒါက တစ္သက္လုံးြဖစ္ေနမွာ ကိုကိုေျပာတာနားလည္လား"

ညီ ေခါင္းညိတ္ေတာ့ ဩဂတ္ ျပုံးလိုက္သည္..။ ညီ့ပုံစံက

သူ့စိတ္ကူးထဲက လိုခ်င္တဲ့ ညီေလးပုံစံမ်ိုးြဖစ္သည္။ မ်က္လုံး

နွာတံ မ်က္နွာတည္ေဆာက္ပုံေလး ေနာက္ျပီး နူးညံ့ျငင္သာကာ

သူ့စကားဆို ေခါင္းညိတ္နားေထာင္၍ မဖယ္ရွားတတ္သည့္

ညီတစ္ေယာက္ကို အရင္တည္းက သိပ္လိုခ်င္ေနတာြဖစ္သည္။

သို့ေသာ္ ေသာ္ဒီထူးဟန္ဆိုတဲ့ သူ့ရဲ့ညီက သူထင္ထားသလို

မဟုတ္ပါပဲ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးနဲ့ နံတဲ့ေြကာင္ေခ်းဆိုတာကိုေတာ့

ဩဂတ္တစ္ေယာက္ ေယာင္လို့ေတာင္ မေတြးမိပါေခ်...။

[text_hash] => 8df24a96
)