Array
(
[text] =>

Uni

သူနိုးလာချိန်တွင် လူတယောက်ရဲ့သိမ်းကျုံးဖက်ထားခြင်းကိုခံထားရတော့လှုပ်ကြည့်ပေမဲ့ တစ်စက်မှလှုပ်မရ ခြေရောလက်ပါခွထားတာများ ဖက်လုံးထင်နေလားမသိ

မျက်နှာခြင်းဆိုင်ဖြစ်နေတာကြောင့် ဦးရဲ့ဝင်လေထွက်လေဟာနှာခေါင်းကိုလာရိုက်ခတ်နေသည် သူချစ်ရတဲ့မျက်ခုံးတန်းတွေ မကျေနပ်ရင်ဟွန့်ခနဲ အမြဲလုပ်သည့်နှာခေါင်းလုံးလုံးလေး နှုတ်ခမ်းမွေးကရေးရေးလေး မှေးမှာခပ်ရှည်ရှည်အပင်လေးတွေ နောက်ဆုံးသူမြတ်နိုးရတဲ့နှုတ်ခမ်းညိုညိုတွေ

ကျစ်! ဒီရင်ဘက်ကသေမလို့ခုန်နေတာလား

"ကြည့်လို့ဝပြီးလား"

"ဟင့်အင့်.. အယ်...နိုးသွားတာလား sorryပြန်အိပ်လေနော် အစောကြီးရှိသေးတယ် "

"ဆယ့်ငါးမိနစ်ပဲ ရလား ပြီးရင်လာနှိုး "

"ရတာပေါ့ အိပ်အိပ် "

အိပ်ရေးမက်သည့်ဦးဟာ ပြောလိုက်တာနဲ့ပင်တန်းအိပ်သွားသည် ညဘက်တော်ရုံမအိပ်တက်သည့်ဦးကမနက်ကျမထနိုင် ၉နာရီလောက်မှကမန်းကတန်းထပြီး ပြာပြာလူးလုပ်လိုက်မည် အခုက၆နာရီပဲရှိသေးတော့ ဆက်မအိပ်တော့ပဲ မနက်စာတွက်ပြင်ဆင်ဖို့လုပ်ရတော့သည်

မနက်စာဝယ်ပြီးပြန်လာတော့ ၆နာရီခွဲပြီ

မီးဖိုချောင်ထဲ အထုပ်တွေတစ်ခုပြီးတစ်ခုဖြည်ပြီးတော့ ဦးကိုနှိုးဖို့အိပ်ခန်းထဲဝင်လာလိုက်သည်

ဟန်ထားခဲ့တုန်းကနဲ့မတူဘဲ ဟန်အိပ်သည့်ဘက်ကို ခြေရောလက်ပါပစ်ကာမှောက်ရက်သားအိပ်နေသည့်ဦး  ချစ်တဲ့မျက်စိနဲ့ကြည့်လို့ထင်ပါရဲ့ဘယ်လိုနေနေချစ်ဖို့ကောင်းတာ

"ဦး~ ဦးရေ.. ဦးလို့! ထတော့ "

တစ်ခွန်းနှစ်ခွန်း သုံးခွန်း

"ကင်းကောင်ရေ ထတော့လို့ "

"ပြန်ခေါ်ပါအုံး အခုနနာမည်လေး"

"ဦးရေ"

"အဲဒါမဟုတ်ဘူး မင်းနော်မင်း ကျုပ်အဲလောက်ပဲပြောမယ် နောက်တခါကျုပ်အဆိုးမဆိုနဲ့ "

ပြောပြီးမျက်နှာသွားသစ်နေလေသည် ကင်းကောင်လို့ခေါ်ရင်ဘယ်တော့မှမကြိုက် သူ့လူတွေလဲခေါ်တာပဲလေ ဖြစ်ပျက်နေလိုက်တာ

"သွားမယ် အဝတ်သွားလဲ"

"ဟင်~ ဘယ်သွားမှာ"

"ဟ! မင်းမနက်စာမစားဘူးလား"

"အော်~ ဦးဆက်အိပ်နေတုန်းက ဟန်သွားဝယ်ပြီးပြီ "

အပေါ်ထပ်ဝတ်မဲ့လက်တွေ ရပ်တန့်သွားပြီး ထိုနားကအဝတ်တန်းပေါ်လွှားခနဲပြန်ပစ်တင်လိုက်ပြီး ရှိသမျှအားနဲ့မျက်ခုံးအစုံကိုတွန့်ချိုးပစ်လိုက်သည်

ထမင်းပွဲပေါ်အသင့်ပြင်ထားပြီး မုန့်ဟင်းခါးအနံ့ကတထောင်းထောင်းနဲ့ငွေ့တလူလူ  ဦးတွက်နံနံပင်မထည့်ဘဲအိုးဘဲဥရယ် ပဲကြော်ရယ်ကိုထည့်ပေးလိုက်ပြီး ဦးစီထိုးပေးလိုက်တော့ ဘာမှမပြောဘဲမုန့်ဟင်းခါးသာခပ်စားနေသည်

စားသောက်ပြီးတော့တဖက်ရွာကူးဖို့ အဝတ်စားလဲကြပြီး ထွက်လာကြသည် ဦးသူငယ်ချင်းတယောက်ရဲ့ဆိုင်ကယ်ကိုငှားလာတာမို့ သွားရမှာမခက်ပေ ဒီရွာကနေဒီရွာဆိုတော်သေး အခုက အလယ်ကတရွာခြားနေတော့လမ်းလျှောက်လို့လဲမဖြစ် ရေကန်တွေလယ်ကွင်းတွေနဲ့မြေနီလမ်းပေါ်ဖြတ်ရင်း လေတဖြူးဖြူးတိုက်နေသည်မို့မသိမသာ ဦးရဲ့အင်္ကျီခါးအစအားဆွဲထားမိသည်

"သေချာကိုင်လေခများရဲ့ ပြုတ်ကျမှဖြင့် ကျုပ်စောစောစီးစီးမုဆိုးဖိုအဖြစ်မခံနိုင်ဘူး "

ဆွဲထားသည့်ဟန်လက်ကိုထပ်ကိုင်လာပြီး အင်္ကျီအိတ်ထဲထိုးထည့်ပေးသည် နောက်ဆိုင်ကယ်အာရုံစိုက်ကာမောင်းနေပြီး သိပ်မကြာ ဝက်ဖုံရွာလယ် ဘုန်းကြီးကျောင်းရောက်လာသည်

သစ်ရိပ်ဝါးရိပ်ကောင်းမွန်သည့်အပြင် အပင်မျိုးစုံလည်းရှိသည် ညောင်ပင်တစ်ပင်တိုင်းစီတွင် အပင်ကိုဝိုင်းကာ ကွပ်ပစ်လေးလုပ်ထားသည်

"ဟော~ ကျုပ်ဖြင့်ကြည့်နေတာ ဘယ်သူများလဲလို့ပင်လောင်းမျောက်ပဲ"

"ဆရာတော်ရှိလား ကပ္ပိယ"

"ဆရာတော်ကကျောင်းပေါ်မယ် ဒါနဲ့ဒီလူလေးက"

"ကျောင်းပေါ်ရောက်မှပြောတာပေါ့ "

အသက်ရွယ်ရနေပြီဖြစ်သည့်ဘုန်းကြီးတပါး တနီးအားဖြင့်ဝက်ဖုံကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ဖြစ်သည်

"နေကောင်းတယ်မလားဘုရား"

"ကောင်းပ မင်းမရှိတော့သွေးတိုးမတက်တာကြာပေါ့"

"ဟင့်! တပည့်တော်ဆို ပြောဖို့ကြီးပဲဖရား"

"ဦး~ "

"ဟုတ်သား မေ့သွားတာ"

"ဘုန်းဘုန်းဖရား ဒါကတပည့်တော်ယောင်္ကျား ခေတ်ဆက်သာဟန်ပါဘုရား ခေါ်မယ်ဆိုလို့ရှိရင် ဆက်ဟန်လို့ပဲခေါ်ပါဘုရား"

"အံမယ်! ငါဘာသာငါဘလိုခေါ်ခေါ်ပေါ့်"

"အေးလေ ဥပမာ သာဟန်ရေ အဲ ဟန်ဆိုလဲရတယ် ခေတ်ဆက်ဆိုလဲရတယ် "

"ရော်~ ကပ္ပိယတယ်လည်းလေရှည်ပါလား သာဟန်ဆိုတာသူ့အဖေ ကျွန်တော့်ယောက်ကထီးနာမည် ဟန်ဆိုတာကျွန်တော်ခေါ်တာမို့မရဘူး ကပ္ပိယကဘုန်းကြီးကျောင်းမှာကြီးလာတာဆိုတော့ဒါတွေနားလည်မှာလည်းမဟုတ်ဘူးညန်း "

ဒေါက်!

ဆရာတော်ကတုတ်ကောက်သည် ဦးခေါင်းနှင့်မိတ်ဆက်သွားရသည်

"ဒီကဒကာလေးအသက်ကဘယ်လောက်လဲ ကြည့်ရပုံငယ်အုံးမယ်ထင်တယ်"

"တင်ပါ့ တပည့်တော်အသက်က၁၇နှစ်ပါဘုရား "

"အသက်တောင်မပြည့်ကြသေးဘူးပဲ ရှေးဘဝရေစက်တွေရှိရင်အခုဘဝမှာဆုံရတာပေါ့ ယောင်္ကျားမိန်းမသတ်မှတ်ထားတဲ့လူ့ဘဝကြီးမှာ အခုလိုအချင်းချင်းဆုံရတာလဲကံတရားပေါ့"

"လူလေးကဘယ်ရွာကလဲ"

"ကျွန်တော်က တနင်္သါရီတိုင်းတောတန်းရွာကပါကပ္ပိယဗျ ဦးတို့အလုပ်လာလုပ်ရင်းနဲ့ဆုံတာပါ "

"ဟေ! ဒါဆို ရွာထဲကလူတွေပြောပြောနေတဲ့ထားဝယ်သူ ထားဝယ်သားတွေနေရာဆိုတာလား"

"ဟုတ်ပါတယ်ကပ္ပိယ "

ဟိုအကြောင်းပြောဒီအကြောင်းပြော ဝယ်လာသည်များနှင့်ကန်တော်လိုက်သည်  ဆရာတော်တုတ်ကောက်ခဏခဏစားလိုက်နှင့် ဦးကိုပင်သနားလာမိသည် တော်တော်လေးနာမှာ

"ရော... အပြောကောင်းနေတာနဲ့ ကပ္ပိယဒီကဒကာလေးပျင်းနေရော့မယ် ကျောင်းဝင်းထဲလိုက်ပြချေ ဟိုမျောက်မပါ"

"တင်ပါ့ဘုရား"

"ဟိုသားလည်းလိုက်သွားမယ်လေ ကြောက်နေမှာစိုးလို့"

"တိတ်စမ်း "

"ပိုင်စိုးဦး မင်းလည်းငါ့သားတယောက်လိုပဲ အရင်လိုပေါပေါတောတောမနေဘဲ ကိုယ့်အိမ်ထောင်ဘက်နဲ့ရှေးရေးအချေကျဖို့ မင်းကြိုးစားစမ်းပါငါ့သားရာ ပြီးတော့မင်းကအိမ်ထောင်ဦးစီးနေရာပဲယူထားယူထား အိမ်သူနေရာပဲယူယူ သူ့ကိစ္စငါ့ကိစ္စ မခွဲခြားပဲလုပ်တာအကောင်းဆုံး မင်းယူထားတာယောင်္ကျားလေးဖြစ်တဲ့တွက် ပတ်ဝန်းကျင်စကားနားမယောင်ပဲပွင့်လင်းတဲ့အိမ်ထောင်ရေးဖြစ်အောင်ကြိုးစားပါငါ့သား"

............

"အပင်တွေသိပ်ပေါတာပဲနော်ကပ္ပိယ "

"ပိနွှဲ့ပင် သရက်ပင် မကလာပင် အုန်းပင် အဲဒါတွေကပင်လောင်းမျောက်အဘိုးကစိုက်ထားပေးခဲ့တာ ဒီမှာစွန့်ပစ်ခံကလေးတွေတွက် နေစရာပေါ့ အဲဒါကစမတည်တာကမျောက်အဖေကိုပိုင်စိုးပဲ စဆောက်တုန်းကဆိုရင်ရွာထဲကဘယ်သူမှလက်မခံဘူး နောက်ကလေးတွေများလာတယ် နေစရာလိုလာတယ်ဆိုတော့ ရွာလူကြီးကဖျောင်းဖျရင်း သူလှုမယ်ငါလှုမယ်နဲ့အခုလိုအဆောင်ကြီးဖြစ်သွားတာ "

"ဟိုပင်လောင်းမျောက်ဆိုပြီးဘာလို့ခေါ်တာလဲဟင်"

"အဲဒါကဆရာတော်ဘုရားကပေးခဲ့တာ ဒီမိဘမဲ့ဂေဟာစဆောက်တုန်းက ပိုင်စိုးဦးကဆယ်နှစ်သားလေး မကလာပင်ဆိုနဲနဲပဲရှိသေးတာ သူ့အဖေလာရင် ရှိသမျှအပင်ကသူ့တက်ပြီးသားပဲ တခါတလေညနေဘက်ဘယ်မှာရှိတက်လဲဆိုရင် ကျောင်းကကလေးတွေနဲ့ ရာသီပေါ်အပင်ထက်ရောက်နေပြီ များသောအားဖြင့်သရက်ပင်ပေါ်မှာပဲ ပိနွှဲသီးပေါ်ချိန်ဆို အဲပင်မှာသရက်သီးချိန်ဆို သရက်ပင်ပေါ်မှာ မကလာပင်ချိန်ဆို သူမှာရေလောင်းပေါင်းသင်လုပ်ရတာ အမောတခါကဆရာတော် သရက်ပင်အောက်သွားထိုင်တုန်း မြေနဲ့နီးတဲ့အခက်မှာပိုင်စိုးဦးက တွဲလောင်းချိတ်ပြီးနေနေတာ ဆရာတော်ကလန့်ပြီးသွေးတက်သွားတယ်လေ ဆရာတော်ကအပစ်ပေးတယ်ဆိုပြီး ဒီသရက်ပင်နှစ်ပင်အောက်မှာကွပ်ပစ်လုပ်ခိုင်းခဲ့တာ နောက်တနေ့ကျတော့ ကလေးတွေအုပ်စုနဲ့ဘော်လုံးကန်ရင်း ဆရာတော်နေတဲ့ဘက်ကပြတင်းပေါက်မှန်ကို ဘော်လုံးသွားထိပြန်တယ် အဲမှာတင် အပင်ပေါ်ကတွဲလောင်းရယ် ခြေစွမ်းတဲ့မျောက်ပေါင်းပြီး ပင်လောင်းမျောက်ဖြစ်သွားတာပဲငါ့တူရေ "

ဟားဟားးး

ဟန်ကဆိုးလှပြီထင်တာ ဦးကိုတော့မမှီဘူးပဲ

"ပြီးတော့သူအဖေကိုပိုင်စိုးနဲ့ကတောက်ကဆဖြစ်ပြီး အလုပ်လိုက်တော့တာပဲ သူမရှိတော့ဆရာတော်ဘုရားလဲလွမ်းတယ်ထင်ပ မကလာပင်တွေထပ်စိုက်ခိုင်းတယ် ရှိသမျှအပင်အောက်တိုင်းကွပ်ပစ်တွေလုပ်ခိုင်းတယ်

တခါတလေဆို ပင်လောင်းမျောက်သွားတက်လာတက် ဆော့တက်တဲ့နေရာတွေကိုအချိန်ကြာကြီးငေးနေတက်ပြန်တယ် ဒီကျောင်းကကလေးတွေထက် ပင်လောင်းမျောက်နဲ့ကသံယောဇဥ်ကကြီးသကိုး"

ပြန်လာတော့သစ်ပင်အောက်ကွပ်ပစ်မှာကလေးတွေနဲ့တူ ကစားနေသည့်ဦး

​ပြုံးနေတယ် တကယ့်ဖြူဖြူစင်စင်လေး ပကာသနတွေမပါတဲ့အပြုံးလေး

အဲကလေးတွေမနာလိုလိုက်တာ ဟိုလူကလည်းကြည့် ပါးချိုင့်တွေပေါ်အောင်ဘာလို့ရီနေတာလဲ

"ဦး "

"အော် မင်းလာပီလားကျွန်တော်ကကပ္ပိယလုပ်နေပြီထင်တာ"

"ဦးကလဲ ပြန်မယ်လေ"

"အင်း နေ့လယ်စာအမေအိမ်မှာစားမလား "

"မစားတော့ဘူး ဆိုင်ဘဲဝင်ရအောင်"

"မင်းသဘော Chocolate mike shakeရှိတဲ့ဆိုင်ကျွန်တော်သိတယ်"

ဆိုင်ကပ်ပေါ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကဦးခါးကိုဖက်ထားပြီး ကျောပြင်နွေးနွေးလေးကို မျက်နှာအပ်ထားလိုက်သည်

ဆိုင်ကယ်နောက်ကြည့်မှန်ထဲကြည့်တော့ဦးမျက်နှာတွေနီရဲနေတယ် လေတိုက်လို့ပဲနေမှာ

ဟန်စားသောက်နေတဲ့အချိန်တွင် ဦးကမစားပဲ ဟန်အားအရှေ့တည့်တည့်ကနေပြီး လက်ထောက်ပြီးကြည့်နေသည့်ဦးကြောင့် စားနေသည်ပင်နင်ချင်သလိုလို ဒီလိုအကြည့်မျိုးကအကြိမ်ရေမတွက်နိုင်ပေမဲ့ ဟန်ရှက်ရစမြဲ

"ဦးဘာတွေသက်ပြင်းချနေတာလဲ "

"နောက်နောင်ကျွန်တော်ပိုက်ဆံပိုရှာရမဲ့အကြောင်းတွေးမိပြီး သက်ပျင်းချလိုက်တာ"

"......."

"မင်းကတနေ့တနေ့အစားပုတ်လာတယ်လေ တော်ကြာ ကျွန်တော်ရှာတာမလောက်ဘူးဖြစ်နေမှ"

"ဟုတ်တယ်နော် ဟန်ကအစားပုတ်တယ် အဲကြောင့်ဟန်လည်းအလုပ်လုပ်မယ်လေ"

"တော်လိုက်တော့ဟန်! ထစ်ကနဲရှိရင်ဒီအလုပ်ကြောင်းပဲပြောနေတာ မမောသေးဘူးလား "

"ဟင့်! ဟန်လည်းအားကောင်းမောင်းသန်ယောင်္ကျားတယောက်ပဲလေ အလုပ်လုပ်ချင်တာပေါ့ "

"တော်တော့ဟန် ဒီအကြောင်းဆက်ပြောမယ်ဆိုရင်ကျွန်တော်စိတ်ဆိုးမိလိမ့်မယ် စားပြီးရင်သွားမယ် "

ဆိုင်ကနေအမေ့အိမ်ရောက်တဲ့ထိဦးနှင့်စကားမပြောဖြစ် ပြောရင်လည်းအဲအကြောင်းပဲပါလာမှာ

"ဟော~ သားတို့လာကြ"

"ဘယ်လဲ ဒီကိုပဲလာတာလား"

"ဆရာတော်စီလာရင်း လမ်းကြုံဝင်လာတာ "

"ထမင်းစားချိန်တောင်ရောက်နေပီ ထမင်းစားပြီးမှသွား"

"ဟန်တို့လမ်းမှာစားလာပြီးပြီအမေ"

"အမေအိမ်ရှိတာကို လမ်းမှာစားလာတယ်တဲ့ဒီကလေးတွေအံ့ဩပ "

"သူမစားရင် ကျုပ်စားမယ် အမေရောလာလေ"

"အမေရင်ပြည့်နေလို့သားရယ် မင်းပဲသွားစားချေ"

"ဟန်လေး မျက်နှာလည်းမကောင်းဘူးစကားများထားကြတာလား"

"..............."

"အင်း အဲလိုဆိုတော့လည်းသေချာလေးဆွေးနွေးကြည့်ပေါ့"

"ဟုတ်အမေ"

"မရီးတို့လင်လင်တွေများ မနက်ကကျွန်တော့်ကိုတောင်မမြင်ဘူး နင်းမသွားတာကံကောင်း"

"စိတ်လောနေတာနဲ့မမြင်လိုက်တာ ဦးကနိုးရင်အမေ့အိမ်သွားလိုက်မယ်ဆိုလို့ ဟီး"

"အမေ! အမေ့ကိုအဖေခေါ်နေတယ်သွားလိုက်အုံး "

ဦးကိုဘလိုပဲစိတ်ကောက်နေပါစေ ခြေချင်း ကချူသံကြားတိုင်းပြုံးရစမြဲ

"မရီး ခြေချင်းက"

"မင်းအကိုပေါ့ ဘာစိတ်ကူးပေါက်ပြီးတပ်ပေးထားလဲမသိပါဘူး "

"ချည်နှောင်ချင်လို့"

"ဘလို"

"ဟုတ်တယ် ပြီးတော့ချူတွေပါပါသေးတယ် သာမာန်ဝတ်စေချင်လို့မဟုတ်ပဲ ချူသံကြားရင်အနားမှာရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ခံစားချက်နဲ့ တပ်ပေးထားတာ ကိုကြီးကချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ပတ်သက်လာရင်အတ္တနဲနဲကြီးတက်လို့ ရှေ့လျှောက်မရီးကပါရမီဖြည့်ပေးပါ "

"မတောင်းဆိုလည်းလိုက်လျှောပေးမှာမို့ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီးစိတ်ချထားလို့ရတယ် "

"ကိုကြီးက မရီးကိုမချစ်ဘူးလို့တွေးမိလား"

"အင်း"

"မရီးကပွင့်လင်းသားပဲ ချစ်နေရဲ့သားနဲ့သူကိုယ်သူမသိတာ သူ့ကိုယ်သူသာညာလို့ရမယ် အဘေးလူတွေကိုညာလို့မရဘူး

အရင်ကဆိုအိမ်ရဲ့အဝေးမှာပဲအလုပ်လုပ်ချင်သူက တနေ့စာခရီးနဲ့အလုပ်သွားဖို့တောင် မလုပ်နိုင်ဘူး

စားသောက်ဆိုင်သွားရင် သူကြိုက်တာပဲမှာတက်သူက သူလည်းဒါကြိုက်တယ်လို့တွေးမိလာတယ်

အရက်ဆိုင်ဝင်ရင်ဖင်အေးတက်တဲ့သူက အိမ်မှာမျှော်နေလိမ့်မယ်လို့ပြောတက်လာတယ်

ကိုယ့်အကြိုက်တောင်ကိုယ်မေ့လာပြီး ဒါလေးနဲ့လိုက်မှာဒါလေးကြိုက်တယ် ဆိုပြီးတွေးတက်လာတယ် အဲဒါတွေကအချစ်ပါပဲမရီး ထုပ်မပြတာပဲရှိတာပါ လှေလိုက်မဲ့နေ့ကကိုကြီးဘာပြောလဲသိလား

အတိတ်တွင်

"ကိုကြီး အင်းတော်သွားမှာဆို "

"ငါမသွားတော့ဘူး ဝေးတယ်"

"ဝေးတယ် ကြားသားမိုးကြိုးစစ်ကိုင်းကနေတနင်္သါရီထိအလုပ်သွားလုပ်တဲ့သူက ဝေးတယ်ဆိုတာမသိဘူးလား "

" ဟန်တယောက်တည်းထားခဲ့ရမှာစိတ်မချဘူးကွ"

"သူလည်းယောင်္ကျားပဲဗျာ ဘာဖြစ်မှာမို့လို့"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်စိတ်မချဘူးဆို စိတ်မချဘူးကောင် ထပ်ပြောရင် အရှေ့ကပုလင်းနဲ့မိတ်ဆက်သွားမယ် "

"ပိုင်စိုးဦး ပိုင်စိုးဦးပြောသာမချစ်တာ ချစ်များချစ်ရင်ပါးစပ်ထဲငုံထားမလားပဲ "

"မင်းတို့ကောင်တွေငါ့အကြောင်းပြောမှာလား အရက်သောက်မှာလား"

"သောက်လည်းသောက်မယ် ပြောလည်းပြောမယ် "

"အဲဆိုငါပြန်ပြီ "

"မဆိုင်ဘူးထင်တယ်မောင်"

"ဆိုင်ဆိုင်မဆိုင်ဆိုင်ကွာ ပြန်ပြီ ဒီဝိုင်းမင်းတို့ရှင်းလိုက်"

"မင်းတိုက်မယ်ဆိုပြီး ခေါ်လာတာလေမောင်"

"ငါ.. မင်း.. တို့..ကြောင့် စိတ်မကြည်တော့ဘူး အဲတော့သွားပြီ "

"ဒီဖေ့ ပဲဟေ့ ဟေ့ကောင်တွေလုပ်ကြအုံးတပြားမှမပါဘူး"

"ဟီး~ငါတို့လည်းမပါဘူး "

လူသုံးယောက်၏စကားသံကားတက်ညီလက်ညီပင်

"အကြွေးလုပ်လိုက် "

"မင်းဝင်လာတုန်းကဆိုင်းပုဒ်ကပ်ထားတာမမြင်ဘူးလား ငါတို့နာမည်နဲ့အကြွေးမရောင်းပါလို့ကပ်ထားတာလေ "

ပစ္စုပ္ပန်တွင်

"အဲဒါပဲမရီး မရီးကိုမိတ်ဆက်ပေးတိုင်း ဟန်ကလွဲရင်ကြိုက်သလိုခေါ်လို့ပြောပြီးမှမိတ်ဆက်ပေးတာ အရင်ကဆိုဖုန်းပြောတိုင်းစိတ်ရှုပ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာကွာဆိုပြီးအဲလူအကြောင်းမပါရင်မပြီးဘူး "

"အဟမ့်! နဲနဲတော့များနေပြီမောင်"

"ဦး ပြီးပြီလား"

"ပြန်မယ် "

ဘယ်ကတည်းက ရပ်နေမှန်းမသိတဲ့ဦးဟာ ဟန်ကိုပြောပြီးသည်နှင့် ဆိုင်ကယ်ပေါ်ရောက်နှင့်နေပြီမို့ ဦးညီကိုအလောတကြီး နှုတ်ဆက်ပြီး အဖေနဲ့အမေကိုနှုတ်ဆက်တယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း ပြောခိုင်းလိုက်သည်

"ဦး~ ဦး~ ဦးလို့~ ကင်းကောင်!"

"ကျစ်! ဘာဖြစ်တာလဲခများက"

"ဦးမှာမထူးပဲ"

"ဘာလဲပြော"

"ဘယ်ကတည်းကရပ်နေတာလဲ ကြားသွားလား"

"ဘယ်ကနေကြားကြားပေါ့ "

"ဦး~ ဖြေဆို"

"ဟာ~ အရင်ကဖုန်းပြောတိုင်း အဲဒါကနေကြားတာ ရပြီလား"

"မင်းကိုလေ ခေတ်ဆက်သာဟန်လို့မပေးဘဲ ခေတ်လျှာရှောက်ရှေ လို့ပေးရမှာ "

"ဟင့်း? ဦးကလဲ "

"မူဂျင်မှာသူငယ်ချင်းအိမ်တွေရှိတယ် သွားမယ် "

"ဦးသဘော "

တစ်အိမ်ဝင်တစ်အိမ်ထွက်သွားအပြီး နေဟာအနောက်ဘက်ရပ်ဝန်းကိုဝင်ဖို့ တာစူနေပြီ

"ကဲ ငါတို့ပြန်မယ် ၃နာရီလည်းခွဲပြီ "

"အေအေ နောက်လည်းအားရင်လာလည်ပေါ့ကွာ"

"အရီးကျွန်တော်တို့ပြန်လိုက်ပါအုံးမယ် "

"အေးကွယ် ဂရုတစိုက်ပြန်နော်

ဆိုင်ကယ်လည်းဖြေးဖြေးမောင်း"

"ဟုတ်ကဲ့ပါဗျ"

"ဝေ့! ပင်လောင်းမျောက်ဘယ်တုန်းကရောက်တာလဲ"

"တလလောက်တော့ရှိပြီဗျ ဒါကျုပ်ယောင်္ကျားလေ"

"ဟေ! ဒါဆိုရွာထဲကသူတွေပြောနေတာအမှန်ပေါ့ "

"အေးကွာ အိမ်ထောင်တခုဖြစ်လာရင်တော့ရေရှည်မှာမြဲဖို့ပဲတွေးကွာနော့် ကဲသွားတော့သွားတော့ မှောင်သွားရင်မကောင်းဘူး "

နေလုံးကြီးဟာအနောက်ဘက်သိုလုံးလုံးဝင်သွားပြီး ကောင်းကောင်တခွင်ဟာပုဇွန်ဆီရောင်သန်း၍ကျန်ခဲ့သည် အင်း ချစ်ရသူနဲ့လက်တွဲပြီး လမ်းလျှောက်လိုက်ရရင်...

"ဘာလို့ရပ်လိုက်တာလဲ ရွာရောက်ဖို့ကလိုသေးတယ်မလား"

"အင်း "

"အတော်ပဲ ပိုင်စိုးဦးရယ် မင်းနဲ့တွေ့လို့ "

"ဘာကိစ္စလဲ "

"ငါဆိုင်ကယ်ပြန်ယူသွားချင်လို့ "

"ဟင်~ ဆိုင်ကယ်ပြန်ယူရင်ဟန်တို့ကဘာနဲ့သွားရမလဲ "

"ဟိုကျွန်တော်အမြန်လိုနေလို့ဘာ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အမကဆေးရုံတယောက်ထဲရောက်သွားတော့စိတ်ပူလို့"

"ဒါဆိုမင်းအမကမွေးတော့မှာလား"

"အင်း ဝက်ဖုံသွားရင်းဗိုက်နာလာလို့ဆေးရုံတင်လိုက်တာ ဘယ်သူမှမပါသွားဘူး"

"အဲဆိုယူသွား ငါတို့ကရတယ် "

"ကျေးဇူးကွာ"

"ရတယ် မင်းသာဂရုစိုက်သွားအုံး "

"အေးအေး "

"ကျွန်တော်တို့လမ်းလျှောက်ကြတာပေါ့ "

"အင်း ညောင်းရင်ဦးကျောပိုးလေနော်"

"အင်းပိုးရမှာပေါ့ ရွာနှစ်ရွာတံတားနားရောက်ရင်ပစ်ချပေးခဲ့မယ် စေသနာနဲ့"

"ဂါးးးဦးနဲ့တော့ "

ဟား...ဟာလ်...ဟားးးးး

ဟား....ဟာလ်း....ဟား...

"ဦး ငှားလို့ရလား "

"လူနားလည်အောင်ပြော "

"ဦးလက် "

"ငှားခတော့များပစေ"

"၁၅၀၀ဆိုရင်ရော "

"သိပ်တော့မဆိုးပါဘူး ကဲအတည်မှတ်လိုက်တော့  လက်ဖဝါး လက်မောင်းပခုံးတဖက်ငှားမယ် "

"အဆင်ပြေရင်ဘောနပ်ပေးမယ် "

လက်မောင်းကိုကျစ်နေအောင်လာဖက်ပြီး ခေါင်းကပခုံးပေါ်မှီထားသေးသည် ကလေးလို့ပြောရင်လည်းမကြိုက်ဘူး ပိုင်စိုးဦးမှာဟန်မရှိသည့်ဘက်ကိုလှည့်ကာ ပြုံးမိသည်

မူဂျင်လမ်းမနှင့် ရေဦးကြားတံတားလေးတွင် ပုဇွန်ဆီ​​ရောင်ကို​နောက်ခံထား​ပြီး ယောင်္ကျားလေးနှစ်ယောက်လက်တွဲသွားနေသည်မှာအတော်ပင်လိုက်ဖက်လွန်းလှသည်

"နေအုံး အိမ်ရောက်ရင်ငှားဒါပြည့်ပြီနော် "

"ထပ်ငှားမယ် "

"ဘာတွက်"

"ညအိပ်ရင် လက်မောင်းရယ် ပခုံးရယ် ရင်ခွင်လေးရယ်ငှားပါအုံး ၁၅၀၀ထပ်ပေးမယ် "

"ကျွန်​တော်ချမ်းသာတော့မယ် "

တကယ်လည်း အိမ်ပြန်ရောက်လို့ ညအိပ်ချိန်တွင် ရင်ခွင်လေးငှာပေးထားတယ်

ညအိမ်မီးဝါကျင်ကျင်အောက် တယောက်ရင်ဘက်ပေါ်နောက်တယောက်ကမှောက်အိပ်နေပြီး နှစ်ယောက်စလုံးဟာအသားချင်းထိနိုင်ဖို့ အဝတ်ဆိုသည့်အလွှာကို ပစ်ပယ်ထားကြသည်

"သူဌေးခမျ သုံးပြုရတာဆင်ပြေရဲ့လား "

"သိပ်သိပ်ပြေတာမို့ ဘောနပ်ပေးမယ် မျက်လုံးမှိတ်"

"မွ "

"မင်း "

ရင်ဘက်ပေါ်ကထကာ မျက်လုံးပေကလပ်ပေကလပ်ဖြင့် puppy eyes လေးပုံစံလေး ဒီကောင်သေအောင်လုပ်နေတာ

"ဆုပေးတာလေ "

"ကျွန်တော်ငှားတာအများကြီးလေ ပါးကိုပဲနမ်းလို့မရဘူး "

"အဲဆိုနောက်တဖက်နမ်းမယ်"

"မရဘူး နမ်းတယ်ဆိုတာလေ နေရာစုံမှနမ်းတယ်လို့ခေါ်တာ မင်းမသိရင်ကျွန်တော်ပြောပြမယ် ပါးနှစ်ဖက် မျက်လုံးနှစ်လုံး နဖူး မေး နှာခေါင်း နှခမ်း နမ်းမှရတာ မင်းမလုပ်တက်ရင်ကျွန်​တော်သင်ပေးမယ်"

"ဒီလိုလေး ဒီလိုလေး "

"အား ယားတယ်ဦးရဲ့ နှုတ်ခမ်းမွှေးတွေက စူးတယ်"

"အစကနုနုလေးတွေအခုမှ ကြမ်းလာတာ အောက်မှာနှစ်မွှေးတည်းတော်တော်လေးရှည်နေပြီ "

"ဟမ်~ ဘာ! ဘာမွှေး"

"မေးကအမွှေးလေ မင်းကဘာတွေတွေနေတာလဲဟမ်~ ပြောလေ ပြောလို့"

"ယားတယ်ဆို အ့ "

"ဦး! ဦးဟာ လာ လာထိနေတယ်"

သွားပါပြီ တနှာရူးလို့ထင်တော့မှာပဲ ဒီနေ့မှလျှာရှည်ပြီးပုဆိုးဝတ်ထားမိသည်

အိမ်သာပြေးဖို့လုပ်နေသူအား အမှီလမ်းဆွဲလိုက်ရသည်

"ဟန်ကူညီရမလား ဦးအဆင်ပြေရင်ပေါ့"

အပေါ်ကအဝတ်ဗလာဖြစ်နေပြီး ပေါင်သလုံးလောက်ဘောင်းဘီခပ်တိုတိုလေးသာရှိသည် အထက်အောက်စုံဆန်ကြည့်မိတော့ ပိုထကြွလာသည့်ညီလေး

"ဦးမလုပ်နဲ့ ငရဲကြီးမယ် "

"ငရဲကြီးရင်ငရဲလေးနိုင်တယ် မင်းသိလား မင်းခြေဖဝါးကပန်းရောင်သန်းနေတာတွေ ဟော့ဒီခြေဖမိုးအပေါ်ကအကြောစိမ်းဖန့်ဖန့်တွေကို ကျွန်တော်အရမ်းသဘောကျတယ်ဆိုတာ "

"အင့် !ဟိုဒီတိုင်းမထည့်နဲ့လေ "

"ကျွန်တော်တို့ကရင်းနှီးပြီးသားလေ လက်ခံမှာပါ နဲနဲတော့ညင်သာပေးမယ် "

ခြေသလုံးကနေတဖြည်းဖြည်းတက်လာပြီး ပေါင်းတွင်းသားကနေတဆင့် ဂူတွင်းထဲဝင်ရောက်ဖို့ကြိုးစားတော့သည်

ပြွတ်!

ခံတွင်းထဲဝင်လာသည့်အရက်ခါးခါးအရသာကို စုပ်ယူပစ်လိုက်သည် ပြီးနောက်လည်ပင်းစီ အရာထင်အောင်ဖိကိုက်လာသည်မို့ ဟန့်မှာ ငရန့်ပြာလူးနေသကဲ့သို့ဖြစ်နေသည် ရင်ဘက်ကNippleသီးကိုပါ စုပ်ယူလာသည်မို့ ခံစားမူကအတော်ကောင်းမွန်နေတော့သည် နောက်တော့နေရာလွတ်မရှိအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းခံရတော့သည်

တချက်လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ဟလာသည့်နှုတ်ခမ်းကိုလည်းအလွတ်မပေးချေ မီးကုန်ရေခမ်းကြိုးစားနေသည်ကြောင့် နာကျင်ပေမဲ့ အသားကျလာသည့်ကိုယ်ကြောင့် နိဗ္ဗာန်ထက်ရောက်သထက်ရောက်နေရသည်

"အ့ ဦး ...မြန်မြန်..မြန်မြန်..လုပ်ပေးပါ "

"မြန်မြန်...အ့ ..ဦး.."

"မောင်.. မောင်လို့...ညီးပေး.."

"ဟ့.. မောင်..မြန်မြန်လေးလုပ်ပေးပါတော့"

"အွန်း..ပြွတ်စ်..အင့်"

"အ့.. ဦး..အဲနားလေး..အင်း..အဲနား.."

"ဘာဦးလဲ..မောင်လို့ခေါ် "

"အင်း"

"မောင်လုပ်တာကောင်းလား "

"ဟင့်အင့်... မကောင်းဘူး... "

"ဒီလိုဆိုရင်ရော "

"အ့...အရမ်းမြန်တယ်..လျှော့..လျှော့ပေး မြန်တယ်"

"အဲဆိုကျွန်တော်မေးတာဖြေ ကောင်းလား"

"အင်း.."

"ကောင်းတယ်လို့ပြော"

"အင်း..ကောင်းတယ်..မောင်လုပ်တာ"

ဟား....ဟား....ဟာလ်း.....

"နွေးပြီးတင်းကြပ်နေတာပဲကွာ ဘာလို့အဲလောက်နွေးနေရတာလဲ"

"ဟ့ !သူကအပြင်မှာမနေတော့နွေးနေတာပေါ့"

"မင်းစကားတက်လာတယ်"

ထို့နောက် အာရုံတက်ချိန်တွင်ရင်ခွင်ထဲထည့်၍ အိပ်မောကျသွားတော့သည်

အာ့ ကျွတ််စ် ကျွတ် ကျွတ်စ်

ဖောင်း~ ဘုတ်!

"အ့! နာတယ် ဘာလို့တွန်းချနာလဲ"

"ဪခံရတာဟန်လေ ခုထိမထုတ်ရသေးဘူးလား ပြီးတော့ကိုယ်ပေါ်မှာလည်းအိပ်နေသေးတယ်"

"သူကိုယ့်အလေးကြီးနဲ့ဖိထားတာလေးတယ် ဖယ်.. အ့! "

"အရမ်းမလုပ်နဲ့လေ မင်းဆွဲထုတ်လိုက်တာနာမှာပေါ့ "

"ဪ~ အဲဆိုထိန်းလေ ညင်သာပါ့မယ်ဆိုပြီး "

"မင်းလဲကြိုက်နေတာဘဲမဟုတ်ဘူးလား အ့ဦး အဲနားလေးဆိုပြီး"

ဖတ်!

"အင်းဟယ် အရှက်မရှိအုံး"

"မဟုတ်လို့လား မောင်လုပ်တာကောင်းတယ်ဆိုပြီးတောင်ပြောသေး လူကိုလည်းလာရိုက်နေသေးတယ်ဟွန့် ဟောဒီကျုပ်က နတ်ပြည်ရောက်အောင်လည်းပို့ပေးရသေး မင်းမတရားဘူး "

စူပုတ်ပုတ်မျက်နှာနှင့် မသိရင်ကိုယ်ကဘဲ အလိုမတူတက်လုပ်ထားသလိုလို သူကပဲနစ်နာသူလိုလို နှင့်စောက်မြင်ကပ်လာ၍ခေါင်းအုံးနဲ့ပစ်ပေါက်လိုက်သည်

"မင်း ပစ်နေတာတော်လိုက်တော့ "

"မတော်ဘူးဆိုရင်ဘာလုပ်ချင်လဲ ဟမ်"

"အခုထမလား မထားဘူးလား "

"မ ထ ဘူး "

"ကောင်းတယ် သိပ်ကောင်းတယ် ခဏလေးစောင့် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့သွားယူပေးမယ် မလုပ်နဲ့သိလား အရမ်းနာနေမှာ "

အခန်းထဲကလှစ်ခနဲထွက်သွားသူကြောင့်ပြောချိန်ပင်မရလိုက် အခုနရန်စနေတာမဟုတ်ဘူးလား

ပြီးတော့အခန်းထဲရေဇလုံနဲ့ တဘက်နဲ့ဝင်လာ၍ တားမရတဲ့ဆုံးလွှတ်ပေးလိုက်ရပြန်သည် ကိုယ်မှပြန်မလုပ်နိုင်တာ

"ကျုပ် မင်းစားဖို့တခုခုလုပ်ပေးမယ် ကြက်စွပ်ပြုတ်သောက်ရတယ်ကြားဖူးတယ် အစာမာတာတွေစားလို့မရဘူးတဲ့ "

"မလုပ်ပေးနဲ့ လုပ်လဲမစားဘူး ကြက်စွပ်ပြုတ်လဲမသောက်ဘူး ဘဲစွပ်ပြုတ်လဲမသောက်ဘူး "

"မရဘူး ကျုပ်ကမင်းလင် အဲတော့ကျုပ်စကားနားထောင် "

ထမင်းစားပွဲရောက်တဲ့ချိန်တွင်လည်း ဒေါသငယ်ထိပ်ရောက်ရပြန်သည်

သူရှေ့တွင်စားစရာအစုံလင်ရှိပြီး ဟန်ရှေ့တွင် ကြက်လည်ပင်းစွပ်ပြုတ် ဟန်ပြောတော့ ကြက်သားမစားဘူးဆိုလို့ ကြက်သားမဟုတ်တဲ့ကြက်လည်ပင်းတဲ့

"ကျုပ်ကအချိန်ကြာကြီးလုပ်ထားရတာနော် စားမှာသာစား"

"ကင်း....ကောင်......"

"ဒါဘာလဲသိလား ခရင်းနော် အချက်ကောင်းထိုးရင်သေတယ်"

ဟန်အကြည့်ကြောင့် သူ့ညီလေးလက်နဲ့ပင်အုပ်လိုက်မိသည် တစ်ချိန်တဲအစလွန်သွားတယ်ဆိုတာလည်းသိလိုက်ရသည်

"ကျုပ်ကစတာပါ ဒါတွေကမင်းတွက် စားလို့မရရင် အိုးထဲကြက်သားစွပ်ပြုတ်ရှိတယ် "

"သွေးတော့မတိုးဘူးမလား "

"သွေးပဲကျမှာ မတိုးဘူး ကောင်းနေတဲ့စိတ်လေးနောက်လာရင် သွန်ပစ်လိုက်မှာ "

ကြက်သားစွပ်ပြုတ်လေးအရင်သောက်ကြည့်လိုက်သည် good

ပုဇွန်ကြော် good

ပဲဟင်း  နဲနဲတော့လေးတယ် ထမင်းနဲ့စားရင်အတော်ပါဘဲ

ကြက်သားလင်ဟင်း  အစပ်ရသာလည်းမရှိဘူး

ဟင်းတွေတဇွန်းစီစားပြီး မျက်နှာမျိိုးစုံဖြစ်နေသူကိုစားပွဲလက်ထောက်ပြီးသာကြည့်နေလိုက်သည်

"မင်းပြီးအုံးမှာလား "

"တစိတ်လောက် ကျုပ်ဟင်းမြည်းနေတဲ့ချိန် မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့ Mr.Chefတယောက်အနေနဲ့တောင်းဆိုတာပါ "

"ဘာ Mr. Chefလဲ ဘာမှလည်းကောင်းကောင်းမချက်တက်ဘဲနဲ့"

"မထင်မsmallနဲ့ မြည်းတဲ့နေရာမှာ I Mr Cနော် "

"ဘာလဲ I Mr Cဆိုတာက "

" I =International. Mr. Chef ok"

"ဟုတ်ပါပြီ အဲဆိုပြောကျုပ်ဟင်းအခြေနေ "

"ကြက်သားစွပ်ပြုတ်က သားရေတွေပါနေတယ် မကောင်းဘူး"

"မင်းကျက်သရေရှိအောင်လို့ "

"ကျက်သရေကရှိပြီးသား "

"ပုဇွန်ကတော့ ဟိုပုဇွန်ဆီဘူးထဲကလိုဘာလို့မကွေးတာလဲ "

ခေတ်ဆက်သာဟန်အမေးကြောင့် ပိုင်စိုးဦးခေါင်းမှာ ကွယ်ရှင်မတ်တွေတန်းစီနေတော့သည်

"သူ့ကိုကြော်တဲ့သူက ကွေးနေတော့ သူကမကွေးချင်ဘူးတဲ့ ကြောက်လို့ဆိုလားဘဲ"

"ပဲဟင်းက လေးတယ်နဲနဲ ထမင်းနဲ့စားရင်အတော်ဘဲနေမှာပါ"

"ကြက်သားလင်ဟင်း ကအစပ်လည်းမပါဘူး"

"ဟမ်..ဘာဟင်း "

"ကြက်သားလင်ဟင်းလေ "

"ကြက်ကာလသားဟင်းပဲကြားဖူးတာပါ"

"ကြက်သားကို ဟိုအရင်လူတွေကကာလသားတွေပဲချက်လို့ ကြက်ကာလသားဟင်းဆိုတာဖြစ်တာ အခုကကျုပ်လင်ကချက်တော့ ကြက်သားလင်ဟင်း ပေါ့ ဦးနှောက်လေးသုံး"

ထမင်းဝိုင်းတွင် သာလိကာသိုက်ကပြုတ်ကျလာသလိုတတွက်တွက်ပြောနေသူကြောင့် ပိုင်စိုးဦးတို့လူကြမ်းဝင်လုပ်ရတော့သည်

........................................................................

[text_hash] => 39c063ef
)