Array
(
[text] =>

Uni

"မင်းက ကလေးပဲကို ပဲနို့ကလည်းကြိုက်သေး မုန့်မြင်ရင်လင်လဲမေ့တက်သေး ကျုပ်ပြောတာမဟုတ်ဘူးလား "

"အဲနေ့ကမေ့တာမဟုတ်ပါဘူးဆို ဦးဘာသာဦးနေခဲ့တာလေ "

"မဟုတ်တာညန်း မုန့်လဲရရော ကျုပ်ပိုက်ဆံရှင်းနေတာကိုမစောင့်မင်းထွက်သွားတာလေ ကို့လင်ပါလားမပါလားတောင်မသိဘူး ဆိုင်ရှင်ကအော်မှ အနောက်မှာလေတဲ့ ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ "

"ဦးလိုက်လာတယ်ထင်လို့အနောက်မှာလို့ပြောတာပေါ့ "

"မငြင်းနဲ့ မေ့တာကမေ့တာပဲ"

"စိတ်တိုလာပြီနော် "

"တိုပါနဲ့ နဂိုကပုရတဲ့ထဲ ဆွဲဆန့်ကြည့်ပါလား "

"ဘယ်မှာပုလို့လဲ ၅ပေ၆ကပုံမှန်ပဲ ဦးသာရှည်နေတာ "

"၅ပေ၈ကမှပုံမှန်အရပ်နော် မင်းကသာလေ လူနဲ့ဟိုဟာနဲ့မလိုက်တာ ဟိုဟာကနဲနဲသေးတယ်"

ဘုန်း.~..

"ညစ်တီးညစ်ပတ်တွေ "

"ကျုပ်ပြောတာအမှန်ပဲမဟုတ်ဘူးလား ကျုပ်ဆိုရင်အရပ်ရောဟိုဟာရောတူတူပဲ "

ဒေါက်လ်!

"ဒါထမင်းဟင်းချက်တဲ့နေရာ မင်းတို့ညစ်တီးညစ်ပတ်တွေပြောတဲ့နေရာမဟုတ်ဘူး "

"အစီ အမယ်တွေကများလိုက်တာ ဘာတွက်အဲလောက်ချက်ထားတာလဲ "

"ဒီဟာတွေအကုန်က ဆက်ဟန်တွက်လောပန်း လောပန်းတို့တွက်ကအုပ်ဆောင်းထဲမှာတစ်ချို့ရှိတယ်"

"ဘာနေ့မို့လို့လဲဆက်ဟန် "

"မနေ့က အစီနဲ့ကျုပ်ဖဲဆော့တာ အစီရှုံးလို့ဆက်ဟန်စားချင်တာချက်ကျွေးရမှာပ"

"ဪ~ ဒါနဲ့ဆက်ဟန်ရန်ကုန်ကဘယ်နေ့ပြန်ရမှာလဲ "

"မနက်ဖြန် "

"ကားရောပြောထားပြီးပြီလား တော်ဝင်အကယ်ဒမီနဲ့ပဲလား"

"ဟုတ်တယ် ဦးအောင်မျိုး "

ဒုန့် ~~

"ပိုင်စိုးဦးကဘာဖြစ်သွားတာလဲ "

"ဆက်ဟန် မင်းကင်းကောင်ကိုမပြောရသေးဘူးလား "

"ဟင့်အင့်အစီ "

"မြန်မြန်လိုက်ချော့တော့မောင် ကောက်တေးကကောက်သွားပြီ "

ဟန်မီးဖိုဆောင်ကနေအပြင်ထွက်လာတော့ ဦးအစပင်မတွေ့ရတော့

"နီးကြား ဦးတယောက်တွေ့မိသေးလား "

"မတွေ့ဘူး "

"ငလုံးရော"

"လမ်းဘက်ထွက်သွားတာတွေ့လိုက်ကောင် မေးတာတောင်မဖြေဘူး၉၉ပြား"

လမ်းဘက်ထွက်သွားတယ်ပြောလို့သွားတက်သည့်နေရာပြန်စဥ်းစားရတယ် ဟုတ်သားပဲစံကားဝါပင်

စံကားဝါပင်းနားရောက်တော့ အပင်ခြေမှာထိုင်ကာ ကြွေကျသည့်စံကားဝါပွင့်ဖတ်ကို တစိုက်စိုက်ကြည့်နေလေသည်

"ဦး"

"ဘာလို့လိုက်လာတာလဲ ကျင်းထဲနေခဲ့တာမဟုတ်ဘူး "

"ဦးက ဘာလို့ဒီကိုလာတာလဲ "

"လာလို့မရဘူးလား "

"မဟုတ်ဘူးလေ ဟန်ပြောချင်တာက..."

"သူများသိပြီးမှ ကျုပ်သိရတဲ့အဖြစ်က ဘယ်လိုနေမယ်ဆိုတာမင်းမသိဘူးလား ကျုပ်ကိုပြောစရာမလိုဘူး အဲလိုလား "

"ဦး "

"......."

"ဦး"

"..........."

"ပိုင်စိုးဦး "

"ဘာဖြစ်နေတာလဲမောင် "

"ဟန်ကိုကြည့်...ဟန်ပြောဖို့ပါဘဲ ဦးမနက်နိုးလာတုန်း​ေခါင်းကိုက်တယ်ဆိုပြီးပြန်အိပ်သွားတော့ဟန်မပြောဖြစ်တာ အခုနိုးလာတော့လည်း အစီနဲ့ ဟင်းချက်ရင်းပြောဖို့မေ့သွားတာ "

ဦးထိုင်နေသည်က စကံားဝါအပင်ရဲ့အနောက်မှာမို့လမ်းကကြည့်ရင်ကွယ်နေလေသည်

"ကျုပ် အဆက်သွယ်တော့လုပ်လို့ရတယ်မလား "

"ရတာပေါ့ အရင်စာတော့ရေးလိုက်ပေါ့မဟုတ်ဘူးလား"

ဟန်ဦးဘေးဝင်ထိုင်လိုက်သည် ဦးကတော့ကြွေကျနေသည့်ပန်းပွင့်ဖတ်အားငေးတုန်း

ရင်ခွင်ထဲဝင်လိုက်တော့အလိုက်သင့်ပြန်ဖက်လာသည့်ဦး

"ဒီစံကားဝါပင်အောက်ရောက်တိုင်း ခများပုံရိပ်တွေလွမ်းနေရတော့မှာဘဲ "

"လွမ်းရင်ဖုန်းဆက် "

"မသွားလို့မရဘူးလား "

"ဘယ်ရမလဲဦးရဲ့လက်မှတ်ဖြတ်ထားပြီးသား "

"ခများဘယ်မှမသွားနဲ့တော့ ကျုပ်နားမှာဘဲနေပေး ခများတယောက်စာတွက်ကျုပ်ရှာပေးနိုင်ပါတယ်"

"မဟုတ်သေးဘူးဦး ဟန်ကဦးတယောက်တည်းမပင်ပန်းစေချင်လို့ကို"

"မရဘူးလား ကျုပ်နားမှာဘဲဘုရင်တစ်ပါးလိုနေလေ အလုပ်လဲမလုပ်နဲ့ "

"အဲလိုမရဘူး "

"မင်းကိုစိတ်မချဘူး"

"ဟန် ၆လတခါလောက်ပြန်လာခဲ့မယ်လေ အခါကြီးရက်ကြီးတွေဆိုလည်းရရင်လာခဲ့မှာပေါ့ "

"ဒါပေမဲ့လည်းဟန်ရယ်.."

မွ~~

"တစ်သက်လုံးခွဲရမဲ့သူလိုပဲ"

"ခေတ်ဆက်သာဟန်! တော်ပြီ ကျုပ်နားမလာနဲ့ "

"မလာဘူး "

ရှိနေသည့်စိတ်ရင်းခံကစိတ်ဆတ်သည်မို့ ဆက်လည်းမပြောတော့ ကျင်းထဲကိုပဲလှည့်ထွက်လာလိုက်သည် ဟိုရောက်တော့ အစီကအားလုံးချက်ပြုတ်ပြီးစီးနေပြီ

"ဆက်ဟန် လာပြီလား ဒီမှာအကုန်ပြီးပြီ ဝက်ချိုချဥ်ဘယ်လိုနေလဲမြည်းကြည့် ငါချက်မတက်လို့လောပန်းအောင်မျိုးချက်ပေးထားတာ "

"ဟုတ်အစီ ခဏနေကျရင်စားလိုက်မယ် အဲမှာဘဲထားထားလိုက်လေ"

"တခါတည်းစားလိုက်ပါလားမောင် နေ့လယ်စားချိန်တောင်ရောက်နေပ ကျန်သူတွေကိုစောင့်ရင်မင်းဟာကုန်ပြီ"

"အင်း "

"ခဏလေးစောင့် ငါထမင်းခူးပေးမယ် "

"ကင်းကောင်နဲ့ခြေနေဘယ်လိုလဲ ကောက်နေသေးလား"

"မသိဘူး "

"မင်းသူ့နောက်ကိုလိုက်သွားတာမဟုတ်ဘူးလား "

"ဟန်အလုပ်လုပ်လို့မရဘူးလားအစီ"

"ဘာဖြစ်ကြတာလဲဆက်ဟန်"

"ဦးက ဟန်အလုပ်လုပ်တာမကြိုက်ဘူးထင်တယ်"

"ဒါကတော့ဆက်ဟန်ရယ် အိမ်ထောင်ရှိတဲ့လူတိုင်းပါဘဲ မလုပ်စေချင်တာမဟုတ်ပဲ ပင်ပန်းမှာစိုးလို့ပေါ့ မင်းကရောဘာလို့အလုပ်လုပ်ချင်နေရတာလဲ"

"ဦးတယောက်တည်းရုန်းကန်နေရမှာစိုးလို့ "

"..........."

"ဟန်မှန်တယ်မလားအစီ"

"ကင်းကောင်ဘာပြောလဲ "

"သူ့နားမှာဘဲနေတဲ့ သူရှာကျွေးနိုင်တယ်တဲ့ ရှာကျွေးနိုင်မှန်းဟန်သိတယ် ဒါပေမဲ့သူ့နားမှာနေပါပြီတဲ့ဟန်ကယောင်္ကျားလေး အမြင်စောင်းလာကြမှာ အနားမှာဒီတိုင်နေတာထက်ထဖက်တလှမ်းကကူညီချင်တာကို "

"ငါလည်းမပြောတက်တော့ဘူးဆက်ဟန်ရယ်"

ချက်ပြုတ်ထားသည့်အရောင်သွေးစုံလင်လှသည့်ဟင်းများကိုကြည့်ကာစားချင်စရာပေမဲ့ မစားချင် ချက်ပြုတ်ပေးသူပင်ပန်းပျောက်အောင်သာ နဲနဲချင်းစီစားပေးလိုက်သည်

"ဘယ်လိုလဲဆက်ဟန်စားမကောင်းဘူးလား စားတာအားမရလိုက်တာမောင် တို့ကနဲဆိတ်နဲ"

"အစီချက်ထားတာကောင်းပါတယ် ဟန်မစားချင်လို့ "

"နဲနဲ​ဖြစ်ဖြစ်စားလိုက်ပါအုံးလားဆက်ဟန် မစားချင်ရင်လည်းဝက်သားဆလပ်လေးတော့ စားလိုက်ပါလား "

စားဆိုတော့လည်းအကုန်စားလိုက်သည် အမြဲတမ်းပျော်အောင်နေတဲ့သူကအခုလိုညိုးနေတော့စိတ်မကောင်း နှစ်ယောက်လုံးကြည့်ရင်ဘယ်သူမှမမှား

ခဏနေတော့ ကင်းကောင်ကရောက်လာလေသည်

"ပိုင်စိုးဦး ဆက်ဟန်နဲ့ဘာဖြစ်တာလဲ "

"ထမင်းစားပြီးပြီလား "

"မစားရသေးဘူး ငဟိန်းစောင့်နေတာ "

"ကျုပ်မေးတာကသူ့ကို "

"ဪ မသိဘူးလေကွာ မင်းကဗလိုင်းကြီးထမင်းစားပြီးလားဆိုတော့"

"ကျုပ်မေးတာသာဖြေ အစီ"

"နဲနဲတော့စားတယ် မစားချင်ဘူးတဲ့ မျက်နှာလည်းမကောင်းဘူး"

"ကျုပ်မမှားဘူး အစီ "

"မဟုတ်သေးဘူးပိုင်စိုးဦး"

"လောပန်း "

"မင်းတို့ကိစ္စဝင်မပါချင်ဘူး ဒါမဲ့ဆက်ဟန်အစီကိုပြောတာအကုန်လုံးကြားတယ် ဒီကိစ္စမင်းလည်းမမှားသလို ဆက်ဟန်လည်းမမှားဘူး"

"မင်းကလဲအနားမှာရှိစေချင်သလို ဆက်ဟန်ကလဲမင်းဘက်ပြန်ကြည့်တာလေ မင်းတစ်ယောက်တည်းကျားကန်ရမှာထက်တဖက်ကနေကူညီပေးချင်တာ ပြီးတော့မင်းတို့ကတစ်သက်လုံးခွဲနေရတာမဟုတ်ဘူး အခါကြီးရက်ကြီးတွေဆိုဆက်ဟန်လာတာပဲ မလာစေချင်လဲမင်းလိုက်သွားပေါ့ မင်းသေချာမင်းစဥ်းစားကြည့် ဆက်ဟန်သာဒီမှာအမြဲရှိနေရင် ဆက်ဟန်တွက်မကောင်းဘူး လူ့စိတ်ကဘယ်တော့မှတစ်သက်မတ်တည်းမရှိဘူး အချိန်မရွေးဖောက်ပြန်နေတာ ဒီနေ့ကြည့်ရရင် မနက်ဖြန်ရချက်မှရမှာ ငါပြောတာဟုတ်တယ်မလား "

"ကျုပ်တို့မဝေးဘူးမလား "

"ဘာလို့ဝေးရမှာလဲကွ မင်းမှာဖုန်းရှိသားပဲအဆက်သွယ်လုပ်လို့ရတယ်လေ မင်းဆက်ဟန်ကိုပြန်ချော့သင့်တယ်"

"လောပန်းပြောတာငါထောက်ခံတယ် "

အစီစကားဆုံးသည်နှင့် ဟိုလူ့ကိုသွားကြည့်လိုက်သည် အိပ်ယာပေါ်ကွေးကွေးလေးနှင့်အိပ်နေသည်မို့ အရိုးတွေနာတော့မှာပဲတွေးမိပြီး ပြင်ပေးချင်ပေမဲ့ စိတ်ကတင်းခံနေသေးသည်

"အစီ ကျုပ်ကိုကိုးဖျော်ထားပေးတယ် ဟိုလူနိုးရင်တိုက်လိုက် ကျုပ်ဖျော်တယ်လို့မပြောနဲ့ "

"မင်းဟာကလဲကွာ မင်းဖျော်တယ်ပြောရင်ဘာဖြစ်မှာမို့လို့ "

"ကျုပ်​ေပြာသလိုသာလုပ်စမ်းပါ အခုနဟင်းတွေရော "

"ရှိတယ် မင်းစားမှာလားကို့ဘာသာကိုယူလိုက်တော့ "

"အင်း"

ညနေဘက်တွင်လည်းဟိုလူနှင့်စကားမပြောဖြစ်သေး အရက်ဝိုင်းတွင်သောင်တင်နေလေသည်

"ဆုံစည်းရာ အရက်ဝိုင်းတဲ့ မသိရင် ဆိုင်ထောင်ထားတာကျလို့"

"အေးလေ "

ကျင်းနှင့်နီးသည့်သစ်ပင်ကြီးအောက်တွင် အရက်ဝိုင်းထောင်နေကြဒီနေ့မှ ကျင်းသားတယောက်လက်ကမြင်းပြီး သစ်ပင်အကိုင်း၌ 'ဆုံစည်းရာအရက်ဝိုင်း'ဆိုပြီးသစ်သားဆိုင်းပုဒ်လေးဆွဲထားလေသည်

"နာမည်ကြီးပြောင်လိုက်စမ်းပါကွာ ဆုံစည်းရအောင်ကငါတို့ကျင်းသားတွေပဲရှိတာ "

"ငါရေးထားတာအဲဓိပ္ပါယ်မဟုတ်ဘူးဟ ငါတို့အရက်သောက်ချင်ရင်ဒီအောက်ကိုပဲလာကြလို့ ဆုံစည်းရာလို့ရေးထားတာပ"

"အရက်ပဲသောက်တာမဟုတ်ဘူးလေ ဖဲပါရိုက်တယ် "

"ဦးနိုင်ဝင်းတို့လက်သွက်ချက်ပဲ ချဖဲရိုက်မယ် "

"ရှမ်းကိုးမီးလား ၊ ဝိုက် ၊ နဲ ၊ ၉ပေါက် ၊ ဘာလဲ"

"နဲဆော့မယ်"

"ရှမ်းကိုးမီးဆိုပါလား ရိုက်တက်တာကြလို့ "

"ဘယ်လောက်ကြေးလဲ "

"၂၀၀"

"၂၀၀နဲ့ငါ့လီးလိုဆော့မှာလား "

"ကင်းကောင်တို့မိုက်ရိုင်းတာ ၂၀၀တောင်နိုင်အောင်ဆော့"

"စိန်လိုက်ပ"

လူခြောက်ယောက်ရှိသည့်ဝိုင်းလေးသည် တက်ညီလက်ညီဖြင့် ဖဲရိုက်ရန်ပြင်ကြတော့သည် ဘယ်နှစ်ချပ်ဆိုတာမဟုတ်ပဲ လေးချပ်တီးလည်းဆော့ကြသလို သုံးချပ်လည်းဆော့ကြသည် အခုကလေးချပ် နဲဖစ်သည့်အတွက်ဂဏန်းအနဲဆုံးလူကနိုင်သည်

"ကင်းကောင်တို့ဖဲပွတ်တဲ့ပုံစံကဆရာကြီးစတိုင်နဲ့ "

"ကလယ်ဖင်ထိုးခိုင်းကြည့်ပါလား အလှူမှာပိုက်ဆံကြဲသလိုပဲ "

"ဟား....ဟား....အဲဒါတော့ဟုတ်တယ်"

"ရော့နိုင်ပြီပ "

"ဟာ စောက်ကျိုးနည်း နှဲဆော့ရင်အကြီးတွေပဲကျတယ်"

"ဒီတခါပိုင်စိုးဦးတို့အလှည့်ပဲ လာထားလိုက်တော့ နှဲကပိုင်စိုးဦးတို့တွက်လာဘ်ကောင်းတယ်"

"လုပ်ထားအုံးပေါ့ကွာကင်းကောင်ရာ မင်းတစ်ခါတည်းပါနောက်မနိုင်ဘူးကြည့်နေ "

"ကြေးပိုထိုး "

"၁၀၀၀ထိုးမယ်"

"ရော.......ရော့. ပိုင်စိုးဦးတို့ကအဲလိုဆိုသိပ်ကြိုက်တာ"

ဒီတခါတွက်လည်းပိုင်စိုးဦးက၂ဖြင့်နိုင်သွားလေသည်

"ကဲလာထား ကျုပ်ကနှစ်ထောင်ဆိုတော့နှစ်ဆ ငါးယောက်၁၀၀၀၀ပေး "

"နောက်တစ်ခေါက်ကွာ ကြေးပိုမြှင့်မယ် "

"၅၀၀၀"

"အစီရှုံးမဲမမဲနဲ့နော် "

"ကြိုက်သွားပြီရော...ကင်းကောင်တို့က၅၀၀၀သုံးဆ"

"ငါ့လိ့ဖြစ်သုံးဆလား မင်းသာနိုင်ရင် ၁၅၀၀၀ကြီးတောင်ပေးရမှာ"

"မသိဘူးသုံးဆပဲ ခများတို့သာကြေးလျှော့ချင်လျှော့ "

"မလျှော့ဘူး ၁၀၀၀၀ကွာရှုံးရင်၃၀၀၀ထိုးတယ် ချ "

သူ၏လက်တက်ဖြစ်သောတဖက်ဖွင့်ဖဲကိုစိတ်ဝင်တစားဖြေးဖြေးချင်းပွတ်....

"ဟဲ့ရောင်ကိုကြီး "

"ဘာလဲကွာ ငါဖဲရိုက်နေတယ် အာရုံလာမစားနဲ့ "

"ကင်းကောင်ထလို့ "

"ဖဲရိုက်နေတယ် ကိုမေကိုလိုးရဲ့ "

"မင်းမိန်းမ သွေးတွေဆင်းနေလို့ "

"လာနောက်နေတာလား ငါ့မိန်းမ မိန်းမမှမဟုတ်တာ ဓမ္မတာလာတာလဲမဟုတ် ကလေးမွေးထားတာလဲမဟုတ် "

"ငါနောက်နေတာမဟုတ်ဘူးဟေ့ရောင် ငါနဲ့ထိုင်နေရင်းခေါင်းမူးပြီးဗိုက်အောင့်တယ်ပဲဆိုတာ ပြီးတော့သွေးတွေကျလာတာပဲ"

ထိုသို့ဆိုလာတော့ပွတ်နေသည့်ဖဲချပ်အောက်ကျပြီး ဟန်ရှိသည့်ကျင်းထဲစီပြေးရသည်

ဟိုရောက်တော့အနားမှာလူနှစ်ယောက်ရှိပြီးသူ့ဟန်ကပုံလျက်သားနှင့်ဘောင်းဘီအဖြူကလေးမှာသွေးတွေကြောင့်အနီရောင်ပြောင်းနေသည်

"ဟန် ကျုပ်ဟန်ဘာဖြစ်တာလဲ"

"သွေးတွေကျလာပြီးသတိလစ်သွားတာပဲကင်းကောင်"

ပုံလျက်ဖြစ်နေသည့်ဟန်ကိုယ်လေးကိုရင်ခွင်ထဲပို့သွင်းလိုက်သည်နဂိုအသားရေဖြူသူမို့နှုတ်ခမ်းသားတွေနှင့်မျက်နှာမှာသွေးရောင်မရှိတော့ပဲဖြူဖျော့နေပြီ

"ကျုပ်ဟန် မင်းဘာဖြစ်တာလဲ ကျုပ်စိတ်ပူအောင်မလုပ်ပါနဲ့ခများရယ် ကျုပ်ခများကိိုစိတ်မဆိုးတော့ပါဘူး"

"ဟန်"

သူတို့၏ညီငယ်လေးသည် သူ၏အိမ်သူသက်ထားအားဘယ်လိုမှမချစ်ဘူးဆိုဆို ဖက်၍ငိုကြွေးတတွတ်တွတ်ပြောဆိုနေသည်ကို သူ့အိမ်သူမသိနိုင်ပေ

ဆေးရုံတင်ရအောင်ပြောလည်းနားမဝင် မေ့မျောနေသည့်ခန္တာကိုယ်အားတင်းနေအောင်ဖက်၍သာနေနေ၏

လောပန်းအားလုံးဝင်ဖြောင်းဖျမှသာ ရနိုင်တော့မည့်အခြေနေ

"ပိုင်စိုးဦး ဆက်ဟန်ကိုဆေးရုံတင်မှရမယ် ဒီတိုင်းထားထားလို့မရဘူး"

"ဟုတ်တယ်ကင်းကောင် အချိန်နောက်ကျလိုက်မယ် ကားအဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဆေးရုံသွားရအောင်နော်"

အဲလိုနှင့်တစ်ခါဆက်ဟန်အားလက်နှစ်ဖက်နှင့်ပွေ့ကာ ကားပေါ်တက်သွားသည်ကြောင့် အနောက်ကလောပန်းတစ်စုပိုက်ဆံအိတ်ပြေးကိုင်သူကိုင် ကားမောင်းဖို့သွားသူသွားနှင့်ပြာယာခတ်ကုန်ပြန်သည်

"ဆရာမ ကျွန်တော့ယောင်္ကျားကိုကယ်ပါအုံး"

"ကုတင်ပေါ်တင်လိုက်ပါ"

"ဆရာကျွန်တော့ယောင်္ကျားဘာဖြစ်တာလဲ"

ဆေးရုံထဲပွေ့လျက်သားဝင်လာတဲ့အတိုင်းကုတင်ပေါ်ရောက်တော့လည်းပွေ့လျက်သားအနေထားနှင့်မို့ စမ်းသပ်ဖို့ဖယ်ပေးပါပြောရသည် သူ့ယောင်္ကျားပြောနေသူကတက်တူးနှင့်ရုပ်ကြမ်းမှအားမနာ ဒူးထောက်မတက်

"ကျွန်တော့ယောင်္ကျားဘာဖြစ်တာလဲဆရာ "

စမ်းသပ်နေသည်မှာအတော်ကြာနေပြီဖြစ်ပြီး လက်ဖြူဖြူလေးမှာလည်းဆေးချိတ်ထားရသည်

"ဆရာမ OG Doctorကိုတချက်လောက်ခေါ်ပေးပါ "

"လူနာရှင်စိတ်အေးအေးထားပါ ဆရာတို့သေချာအောင်ထပ်စမ်းသပ်မှရလိုက်မယ် ကျေးဇူးပြုပြီးအပြင်မှာထွက်စောင့်ပေးပါ "

သူတို့ထွက်လာတော့ ဆရာတယောက်အခန်းထဲဝင်သွားပြန်သည်

"ကျန်တဲ့သူတွေကျင်းပြန်တော့ "

"ထွေးဦးတော့နေခဲ့အုံးဆေးရုံတင်ရမယ်ထင်တယ် တင်ရင်လိုအပ်တာတွေယူလို့ရအောင် ကင်းကောင်ကဘာမှခိုင်းလို့မရဘူး ငူငူငိုင်ငိုင်နဲ့ ငလုံးမင်းလဲနေခဲ့ချေ "

"လင်တယောက်လုံးနေရင်းထိုင်ရင်းသွေးတွေဆင်းလာမှတော့ ဘယ်လင်ကသာယာနေမလဲဦးရီးရ"

နောက်ထပ်အလုပ်တစ်ခုကကင်းကောင်အားနှစ်သိမ့်ပေးရန်သာဖြစ်သည်

"လောပန်း ဟန်ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးနော် "

"မဖြစ်လောက်ပါဘူးကွာ ဆရာဝန်ကြီးတွေကြည့်ပေးနေတာပဲ "

"ထွေးဦး "

"ဗျာ"

"ငါသူ့ကိုထားမိလို့စိတ်ဆိုးနေတာများလား မင်းသူ့ကိုပြောပေးပါ ကျုပ်သူ့ကိုမပစ်ထားပါဘူးလို့"

"ပြောပေးမှာပေါ့ဗျာ "

"ဟန်အခုလို့​ဖြစ်ရတာငါ့ကြောင့် ငါသူ့ကို့ပစ်ပြီးဖဲရိုက်နေလို့ဖြစ်ရတာ "

"မဟုတ်တာပဲကိုကြီးရာ "

တင်လ်~

"လူနာရှင်ဘယ်သူလဲ ဗျ "

"ကျွန်တော်ပါဆရာ "

"ခများတို့လည်းဝင်လို့ရပါပြီ "

ဝင်ဆိုတာ ပိုင်စိုးဦးကဆက်ဟန်နားတစ်ခါးရောက်သွားပြီး ဆက်ဟန်အဘေးတွင်ဝင်ရပ်လေသည် ဆက်ဟန်မှာမေ့မျှောနေလျက်အတိုင်းပင်

"ကျွန်တော့်ယောင်္ကျားဘာဖြစ်တာလဲဆရာ "

"လူနာကအခုလိုပဲသွေးဆင်းတက်လား "

"မဆင်းပါဘူးဗျ ဒီနေ့မှဗိုက်အောင့်တယ်ဆိုပြီး သွေးတွေဆင်းလာတာ "

"အစားရောမှားတာမျိုးရှိလား "

"မရှိဘူးဆရာ ဒီနေ့လည်းဘာမှမစားထားဘူး "

"ဒိလိုမဖြစ်ခင်က အစားသောက်နဲ့ပတ်သက်ပြီးထူးခြားတာရော "

ရွှတ်!

"အရင်နေ့တွေကတော့ လက်ဖက်သုတ်တွေစားတက်တယ် အအေးတွေရောအပူအစပ်တွေလဲအရမ်းစားတယ်ဆရာ "

"အဲလောက်ဆိုကျွန်တော်တို့ခက်မှန်းလို့ရပါပြီ သေချာအောင်လို့ အက်ထရာဆောင်းတော့ရိုက်ရမယ် အသေးစိတ်ကိုတော့လူနာသတိရတော့မှပဲပြောပြတာပေါ့ "

"ဆရာမ လူနာစီကသွေးတွေရှင်းလိုက်ပါအုံး"

"လူနာစီကမဟုတ်ပါဘူးဆရာ လူနာရှင်စီကပါ "

"လူနာရှင် ခများခြေထောက်မှာ"

ဆရာဝန်ပြောမှကင်းကောင်ခြေထောက်ကို အားလုံးကြည့်မိသည်

"ပိုင်စိုးဦးရယ် မင်းနာကျင်မှုကိုမခံစားရဘူးလား "

"ကျွန်တော်ဘာမှမဖြစ်ဘူးဦးအောင်မျိုး "

အိမ်သူတွက်စိတ်ပူနေတာနဲ့တင်ခြေတောက်ကနာကျင်မှုကိုမခံစားရပုံ လူနာအနားမှာပဲပေတေနေနေသည် မေးခိုင်ကာကွယ်ဆေးထိုးဖို့အနာသန့်စင်ဖို့ကိုမနဲပြောရသည်

အဲဒါကိုမှလူနာနားမှာပဲဆရာမလေးတွေကိုသန့်စင်ခိုင်းလိုက်ရသည်

..........

အက်ထရာဆောင်းလည်းရိုက်ပြီးပြီ တနေ့လည်းကူးလို့နောက်တနေ့တောင်ကူးနေပြီ ဆက်ဟန်ကသတိမရသေး

"အကို တစ်ခုခုစားလိုက်ပါလားကွာ "

"မစားချင်ပါဘူးကွာ ဟန်ကနှစ်ရက်တောင်ရှိပြီသတိတောင်မရသေးဘူး "

"မင်းမစားရင်လဲသွားလိုက်မယ်ကင်းကောင် ဆက်ဟန်နိုးလာရင်မင်းကလဲသွားလို့မဖြစ်ဘူး "

"ဆက်ဟန်သတိရလာတဲ့ချိန်ငါရှိနေမှဖြစ်မှာငလုံးရ"

"မင်းပုံစံလည်းကြည့်အုံးအကို မရီးလဲကတည်းကအဝတ်အစားတွေနဲ့ဘာမှလည်းမစားဘူး ဒီတိုင်းကြီးထိုင်နေလို့မဖြစ်ဘူးလေ "

"သွားလုပ်ပါကွာနော် ငါတို့စောင့်ပေးနေမယ်"

"မသွားချင်ဘူး"

"ပိုင်စိုးဦးမင်းပုံစံလည်းမင်းကြည့်အုံး နဂိုကဖရိုဖရဲနဲ့ပါဆိုမှဆံပင်ဘုတ်သိုက် ညစ်သိုးသိုးနဲ့ဆက်ဟန်နိုးရင်လူမှားနိုင်တယ်"

"ဟုတ်တယ်အကိုရ မင်းရေသွားချိုးအဝတ်လဲ ပြီးရင်ပြန်လာခဲ့ပေါ့ ငါတို့မရီးနားမှာဘဲရှိနေမယ် "

သူတို့ပြောတာလည်းမှန်သည်မို့ နှစ်ရက်စာထိုင်ထားသည့်ဒဏ်ကြောင့်ခြေထောက်ကနာကျင်မှုကိုပါခံစားလိုက်သည်

အခန်းထဲနှစ်ယောက်သားကျန်ခဲ့သည်

"ေထွးဦး မင်းတော့မသိဘူးငါတော့လေဆက်ဟန်ကိုမိန်းကလေးလို့မြင်တယ်"

"ကျုပ်လည်းထင်တယ် မရီးနေမကောင်းတုန်းကငါနဲ့ထိမိလိုက်တာ ဓာတ်ပါလိုက်သလိုခံစားချက်ကြီး"

"ဘာဖြစ်လို့"

"ကျုပ်တွေ့ဖူးသမျှဖြူဖြူချောချောလေးတွေက ယောင်္ကျားဆန်ဆန်အငွေ့သက်ကြီးနဲ့ကြည့်လိုက်တာနဲ့အမွှေးကြမ်းကြီးနဲ့သိသာတယ် ကျုပ်ထိမိတုန်းကဆိုအမွှေးတွေကနူးညံနေရော အသားရေဆိုအိနေတာ ကျုပ်အကိုသဝန်တိုလွန်းတာလဲမပြောနဲ့ ပါးစပ်ထဲငုံထားချင်စရာလေး"

"မင်းတော့သိမယ်မထင်ဘူးထွေးဦး မင်းအကိုကပါးစပ်ကဘယ်လောက်မချစ်ဘူးဆိုဆို သူ့လုပ်ရပ်တွေကသိနိုင်တယ် ငါတို့အလုပ်တွဲလုပ်လာတာသုံးနှစ် ဝန်းသိုမှာတုန်းကပင်လောင်းမျောက်ဆိုနာမည်ကျော် ငါတို့နဲ့ပေါင်းလာတဲ့နှစ်မှာ ရန်ပဲဲဖစ်လို့သူ့ကိုမျက်စောင်းမထိုးနဲ့ဖိနပ်ကိုင်ပြီးပြေးပြီ

အခုဆက်ဟန်ကိုထိလို့ဟိုဘက်ကဆေးရုံရောက်တယ် ဆက်ဟန်နဲ့မညားခင်ကဆို ဘယ်နေရာမှာကစားဝိုင်းရှိတယ် ဘယ်နေရာမှာဖဲဝိုင်း သူအကုန်သွားတယ် အခုသွားဖို့ကိုဆက်ဟန်စိတ်မချလို့မသွားဘူး သွားခဲ့ရင်လည်းဆက်ဟန်နားမပေါက်ဖို့ပြောရတာလည်းအမောပဲ 'အရက်နံ့စွဲနေရင်သိပ်ကြိုက်တာပ' လို့ပြောတဲ့အဲကောင်က အခုဆက်ဟန်လည်းလာရောခေါင်းကိုက်မှာကြောက်လို့ပီကေဆောင်တယ်တဲ့ မကြားဖူးမကြုံဖူးတွေ အဲဒါချစ်လို့မဟုတ်ရင်ဘာလဲ ဆက်ဟန်စီရောက်ရင်သာ ဟိတ်ဟန်ကြီးနဲ့မချစ်ဘူး ဖင်ပိတ်ပြောတာကောင်"

"ဟုတ်လို့လားငလုံးရဲ့ ဘယ်ရန်ပွဲမဆိုအကိုမပါမပြီးဘူးမလား"

"အဲဒါဝန်းသိုမှာ ငါတို့နဲ့တွဲလုပ်လာတဲ့နှစ်တွေမှာလေ ရန်ပွဲဆိုကင်းကောင်မပါဘူးပြေးပြီ အေကျင်းသားတွေနဲ့မတည့်လို့တချက်ထိုးနှစ်ချက်ထိုးအဲလောက်ပဲ ဟိုတနေ့ဆက်ဟန်ထိတုန်းဆို အမယ်လေးငါသူ့နားတောင်မကပ်ရဲတော့ဘူး သတ်လို့ရရင်သတ်မဲ့ပုံစံနဲ့ "

"ညနေဆရာဝန် အခန်းလှည့်တာဘယ်ချိန်လဲ "

"မလှည့်တော့ဘူး ည၈နာရီလောက်မှလှည့်တော့မယ် "

"အဲဒါအသာထား ငါအပြင်မှာဂိမ်းသွားဆော့အုံးမယ် "

"အေး ကင်းကောင်လာတာလဲကြည့်အုံးနော် ဟိုကောင်ကဆဲမှာ "

"အေး မင်းရောစားချင်တာရှိလား ထွက်ဝယ်ပေးမယ် "

"အဲလိုရလား အဲဆိုကျုပ်တွက် VCodeတစ်ဗူးလောက် "

ငလုံးထွက်သွားတော့မှ သူမရီးနားကပ်သွားမိသည် ရောက်ကတည်းကဆေးချိတ်ထားတာကြောင့် မျက်နှာလှလှဟာ သွေးရောင်အနဲငယ်ရှိနေပြီ ခဏကြာတော့တံခါးဖွင့်ဝင်လာသည့်လူကြောင့် လူကကြောင်လျက်သား

"ကိုကြီး မင်းအခုနဘဲသွားတာလေ "

"ဘာဖြစ်လို့လဲ "

"မင်းရေတော့ချိုးပါတယ်နော် "

"ချိုးတယ် ငါလည်းအထွက်အစီလည်းအရောက် ငါမောင်းရင်မှောက်မှာစိုးလို့သူမောင်းပေးတာ "

"အေးပါကွာ "

"မင်းပြန်ချင်ပြန် တဲမှာလျှော်စရာတွေရှိတယ်လျှော်လိုက် "

"အေးအေး"

ညီဖြစ်သူထွက်သွားပြီးမှ ဟန်ဘေးနားဝင်ထိုင်လိုက်သည်

'ဟန် မင်းနိုးလာရင်ကျွန်တော်ပစ်မထားတော့ပါဘူး ဖဲရိုက်လို့စိတ်ဆိုးနေတာလား ဒါဆိုလည်းနိုးလာတော့လေ ခများနိုးလာရင်အကြောင်းစုံရှင်းပြပါ့မယ် မဟုတ်မှကျွန်တော့အနားမှာပဲနေပြောလို့မကျေနပ်တာများလား နိုးသင့်ပြီလေမောင် နှစ်ရက်ရှိပြီပ ကျွန်တော့နမ်းတိုင်းနှုမ်းခမ်းမွှေးစူးကြောင်းပြောပါအုံး ခများမနိုးရင် ခများမြတ်နိုးတဲ့လက်သည်းတွေဖြတ်ပြစ်မယ် '

ကုတင်ထက်လဲလျောင်းနေသည့်ကောင်ငယ်လေးအနား လက်ကိုကိုင်ကာ ရုမ်ကြမ်းကြီးနှင့်တယောက်က တတွတ်တွတ်ပြောနေလေသည် ထိုမြင်ကွင်းကိုမှာစရာရှိ၍လာသော OG Doctor တယောက်ပြန်လှည့်သွားရလေသည်

7:25pmချိန်တွင် ညီဖြစ်သူလည်းတဖက်ကုတင်တွင်အိပ်ပျော်နေလေပြီးသူလည်းမှေးကနဲဖြစ်သွားလေသည်

"ဦး "

"ဟင် "

"ဦး လက် "

"အာ ဆောရီး..ဘယ်လိုနေသေးလဲ.. ဘာဖြစ်နေလဲ.. နေရခက်တာရှိလဲ... ဘယ်နားနာနေလဲ ကျုပ်ကိုပြော"

"ဟန်ဘာမှမဖြစ်ဘူး သက်သာတယ် ရေတော့ဆာတယ် "

"ဩ ခဏလေး ထိုင်လို့ရလား ကျုပ်ရေခပ်ပေးမယ် "

"ထွေးဦး ဟေ့ရောင် ထစမ်း "

"အိပ်ပါစေ ဦးကလည်း "

"ထွေးဦး "

"ဗျာ "

"ဆရာဝန်သွားခေါ်ချေ မင်းမရီးနိုးလာပြီ "

"ဟုတ် ဟုတ် "

"ခဏလေးနော်ဆရာဝန်သွားခေါ်နေပြီ "

"ဦးကဘာလို့ တုန်နေတာလဲ "

"အရက်လိုနေလို့ "

"ဒါဆိုသွားသောက်လေ "

"ဘာလို့သောက်ရမှာလဲ မင်းခေါင်းကိုက်နေမှာပေါ့ပြီးတော့ဆေးရုံမှာအဲလောက်ကတော့ကျုပ်သိတယ် "

ခရနေကျတော့ဆရာဝန်နှစ်ယောက်နှင့်ထွေးဦးရောက်လာလေသည်

"လူနာရှင်တွေနေပါ အပြင်ထွက်စရာမလိုတော့ပါဘူးဗျ"

"လူနာရောဘယ်လိုနေသေးလဲ ဘယ်နားကဆင်မပြေတာရှိလဲ ဆရာ့ကိုအားမနာပဲပြောနော်"

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးဆရာ ဒါနဲ့ဘာလို့အခုလိုဖြစ်တာလဲ "

"အခုတော့နားလိုက်ပါအုံး မနက်ဖြန်မှပြောကြတာပေါ့ အခြေနေတွေစောင့်ကြည့်စရာမလိုတော့ပါဘူး မနက်ဖြန်တောင်ဆင်းချင်ဆင်းလို့ရပြီ "

"ဟုတ်ကဲ့ပါဆရာ"

ဆရာထွက်သွားတော့မှ ဦးဖက်ပြန်လှည့်ရသည်

"ဘာမှမဖြစ်တာသေချာတယ်နော် "

"တကယ်ပါဆို ဒါနဲ့ဘယ်ချိန်ရှိပြီလဲထွေးဦး "

"၇နာရီခွဲ​ပြီမရီး "

"မနက်ကတည်းက အိပ်ပျော်သွားတာအခုမှနိုးတာလား "

"ဗရမ်းဗတာ...ဒီနေ့က၂ရက်နေ့ညဖြစ်သွားပြီ မရီးအိပ်နေတာ တစ်ရက်နေ့မနက်ကတည်းက "

"ဟင် တကယ် တော်တော့လေးအိပ်ပျော်သွားတာပဲ "

"ခများကလေ လူကိုစိတ်ပူရအောင်သိပ်လုပ်တာပဲ"

"ဟန်.... ဦးစိတ်ပူရအောင်လုပ်မိတဲ့တွက်တောင်းပန်ပါတယ်"

"မဟုတ်တာကွာ"

"ဦးမျက်ကွင်းတွေဝင်သွားသလိုပဲ "

"ဝင်မှာပေါ့မရီးကလဲ မရီးဒီကိုရောက်ကတည်းက မရီးဘေးမှာတစ်ချိန်လုံးရှိနေတာ အစားတောင်မစားလို့ခေါက်ထားရသေးတယ်ဆေးသောက်ဖို့"

"ဆေးသောက်ဖို့ ဘာဆေးလဲ ဦးကဘာဖြစ်လို့လဲ "

"ပိုင်ထွေးဦး!! ''

"ဘာတုန်း ကင်းကောင်ပေါ့ မရီးဆေးရုံတင်တဲ့နေ့ကကားပေါ်တင်တာ ဖိနပ်ယူရမှန်းမသိလို့သံစူးတာ အဲလိုသံစူးရဲ့နဲ့ပဲအခန်းထဲမှာမနဲကြာတယ် "

"ထွေးဦးပြောတာ အမှန်ပဲလားဦး "

"အင်း "

"ဘာလို့လဲ ကို့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကနာကျင်မှုကိုတောင်မသိရတာလဲဦးရယ်"

"ကျုပ်ခြေကနာကျင်မှုထက် ကျုပ်ရင်ဘက်ကပိုနာတယ် ခများကိုပစ်ထားမိလို့ဆိုတဲ့စိတ်က ဘယ်လောက်နာကျင်ရတယ်ထင်လဲဟန်"

"အခုရောဆေးထည့်ထားပေးလား "

"ဆေးထည့်ပေးလို့ကိုမရတာမရီးရေ "

"အဲနေ့ကတောင်မှလောပန်းတွေဝိုင်းပြောမှ မေးခိုင်ဆေးထိုးတာ ဆေးတစ်စက်မှမထည့်ရသေးဘူး ပြောလည်းကျွဲပါးစောင်းတီးနေသလိုပဲ "

"အဲလိုလုပ်နေလို့မရဘူးဦး ဟန်တစ်ခုခုဖြစ်ရင်ဦးကပဲဒီခြေထောက်နဲ့ပြေးလာလို့ရမှာ ဘယ်တုန်းကအဲလောက်ခေါင်းမာတက်သွားရတာလဲ"

"ကျုပ်ဒဏ်ရာထက် ခများပိုနာကျင်နေလိမ့်မယ်ထင်လို့ ပြီးတော့မေးခိုင်ဆေးလဲထိုးထားသေးတာပဲကို"

"ဦးကတော့လေ ၊ ထွေးဦး ဆေးယူလာပေး "

မရီးပြောတော့မှ ဟိုကောင်ဆေးတွေယူပြီးပေးလိုက်သည် သူတို့ပြောရင်သာနားမပေါက်တာ သူ့လင်ဆိုရင်တစ်ခွန်းပဲ

"သံကဘယ်နှစ်လက်မလဲ "

"2လက်မ "

"၂လက်မသံ ခြေဖနောင့်ဝင်တာတောင်မသိဘူလား"

"ကျုပ်ဘာမှမသိဘူး ကျုပ်ပစ်ထားမိလို့အခုလိုဖြစ်ရတာဆိုတဲ့စိတ်ကလွဲရင်.."

"ဦး..ဟန်ကိုချစ်လား"

"ဘာလို့မေးတာ "

"မချစ်ဘူးလို့ပဲ ဖြေမှာမလား ဒါဆိုဘာလို့စိတ်ပူနေရတာလဲ"

"ကျုပ်မှာအဖြေမရှိဘူး"

"တနေ့ဟန်မချစ်ဘူးလို့ပြောရင် ဦးချစ်တယ်လို့ပြန်ပြောမလား"

"မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲဟန် "

"ဦးသိလားတဖက်ကသာချစ်တယ်ချစ်တယ်နဲ့ ပြောနေတာ ဟိုဖက်ကမချစ်ဘူးဆိုတဲ့စကားတစ်ခွန်းရယ်ကြောင့်ဘယ်လောက်ထိခံရခက်လဲဦးသိလား ကြားထဲစိတ်ပူပေးနေတာတွေ ဂရုစိုက်နေပြတာတွေကအပေါ်ယံလား သက်သက်နာကျင်စေချင်လို့များမချစ်ဘူးလို့ပြောသလား တစ်ခါတစ်လေတွေးမိတယ် "

"............"

"ရပြီ ဟန်အိပ်တော့မယ် "

စကားသံဟာတိတ်ဆိတ်သွားပြီး မျက်လုံးအစုံပိတ်ချလိုက်တော့ ကိုယ်ပေါ်ရောက်လာသည့်အနွေးဓာတ်တစ်ခု အချိန်တစ်ခုမျှအကြာတွင်တော့ သက်ပြင်းချသံရယ် 'စိတ်ပူတာရော ဂရုစိုက်တာရောက ကျုပ်စိတ်ရင်းအမှန်' ဆိုသည့်စကားသံဦးစီမှကြားလိုက်ရသည်

🌇🌇

မနက်ရောက်တော့ ဆရာဝန်ထံသွားရတော့သည် ဦးကအပြင်မှာနေခဲ့ရလေသည်

"ဗျာ... ကျွန်တော်ကိုယ်ဝန်ဆောင်လို့ရတယ် "

"ဟုတ်တယ်ဗျ ထူးထူးဆန်းဆန်း၁၀၀မှာတယောက်ပါတယ်လို့ပဲပြောရမှာပေါ့ ဓာတ်မှန်ရိုက်ချက်အရခများမှာသားအိမ်ပါနေပြီး အခုလိုသွေးတွေကျရတာကသားအိမ်ကျတဲ့လက္ခာတွေ့ရတယ် "

"မဖြစ်နိုင်တာဆရာရယ် ကျွန်တော်ကယောင်္ကျားစစ်ကြီးလေ"

"ဟုတ်ပါတယ် သားအိမ်ပါသူတွေရဲ့အားနည်းချက်က မိန်းမယူရင်မျိုးပွားနှုန်းနဲမယ် ယောင်္ကျားဆိုရင်တော့ပါတနာရဲ့ထိတွေမှုကြောင့်သားအိမ်ကဖွံ့ဖြိုးလာချေများတယ် "

"ဒါဆို ဘာလို့သားအိမ်ကကျတာလဲဆရာ "

"ကျားဟော်မုန်း နဲ့မဟော်မုန်းကတပြိုင်တည်းဝင်နေတဲ့အတွက်ရယ် ခန္ဓာကိုယ်ကပါလက်မခံချင်တာကြောင့်ဖြစ်တာပါ အခုလိုမဖြစ်ခံစားရတာရှိလား ထူးခြားချက်တွေပေါ့ "

"ရှိတော့ရှိတယ်ဆရာ သွေးစအနဲငယ်လေးရက်လောက်ကျတက်တယ် နဲနဲပဲဆိုတော့ ပေါ့တန်ပေါ့တနေခဲ့တာ "

"ဘယ်ကတည်းကကျနေတာလဲ"

"သူနဲ့နှစ်ခါလောက်အတူနေပြီးကတည်းကပါဆရာ "

"ခများ ဒီသားအိမ်ကထုပ်ချင်လား မဟုတ်ရင်သားအိမ်ခိုင်ဆေးစားမလား "

"ဆေးစားချင်တယ်ဆရာ ဘယ်လောက်ပြင်းပြင်းပါ"

"ခများစိတ်ဓာတ်တော့သဘောကျသွားပြီ တစ်ချိုကလိုချင်လို့ဘန်ကောက်ထိသွားရတာ ခများအိမ်ထောင်ဖက်ကအရမ်းကံကောင်းတယ် "

"ဆရာဒီဆေးတွေဘယ်နှလလောက်စားရင်သားအိမ်ပြန်ခိုင်လာနိုင်လဲဆရာ "

"အယ် အနဲဆုံးတစ်လခွဲပေါ့ ကြားထဲမှာပါတနာနဲ့အတူနေပေးနိုင်ရင်အကောင်းဆုံးပဲ မလောဖို့တော့အကြံပေးချင်တယ် ခများတို့ကအခုမှငယ်ငယ်လေးတွေရယ် ဆောင်ချိန်ကအများကြီးပါ သားအိမ်ကောင်းအောင်အရင်လုပ်လိုက်ပါအုံး သားအိမ်ရှိနေပြီဆိုတော့ရှောင်ရမှာတွေရေးပေးလိုက်မယ် ဆေးကဆယ်ရက်စာပေးလိုက်မယ် ပြန်လာပြပေးပါ

ဓာတ်မှန်ပါထပ်ရိုက်ကြတာပေါ့ "

"ဟုတ်ဆရာ ဒါဆိုသွားခွင့်ပြုပါအုံး "

"ကောင်းပါပြီဗျာ "

ဝင်ပြီးပြီး ထမင်းတစ်အိုးကျက်ခန့်တွင်ဟန်ကထွက်လာလေသည်

"ဟန် ဆရာဘာပြောသေးလဲ "

"အခြေနေကောင်းတယ် ဆေးရုံကဆင်းလို့ရပြီ ဆယ်ရက်စာဆေးလဲပေးလိုက်တယ် ပြန်တော့လာပြရမယ် "

"အဲဆိုပြီးရော ကိုထွန်းကားဆေးရုံပြင်မှာရှိနေတယ် အထုပ်တွေရောအဲမှာ "

"အင်း ဒါနဲ့ဟန်ရန်ကုန်မသွားတော့ဘူးဦး "

"ကောင်းတယ် အစကလည်းစိတ်ကချချင်တာမဟုတ်ဘူး ကျုပ်နားမှာပဲနေရမယ် "

"မနေပါဘူး ဦးနဲ့နီးတယ်အလုပ်ရှာမှာပေါ့ နေ့စားဖြစ်ဖြစ်ဘာဖြစ်ဖြစ် "

"ဗရမ်းဗတာတွေမပြောနဲ့ ကြက်ရိုးနဲ့တောင်လက်ရှတဲ့လူကနေ့စားကလုပ်ချင်သေးတယ် "

"ဦးကလဲ "

"ကျုပ်မလဲဘူး ရပ်နေတာ"

"......."

"၆လပိုင်းခများမွေးနေ့ရှိတယ် လက်ဆောင်ဘာလို့ချင်လဲ"

"ဟန်ဘဝတွက်တန်ဖို့အရှိဆုံးအရာ"

"ခများနားမှာကျုပ်ရှိနေတာက မင်းဘဝတွက်တန်ဖိုးရှိဆုံးသောအရာပဲ"

"ဦးကရောဘာလိုချင်လဲ "

"ကျုပ်က၈လပိုင်းမှ ၃လကျော်တောင်ကျန်သေးတယ်"

"မွေးနေ့နီးမှဘာလို့ချင်လဲပြောတော့အဲဆို "

"အင်း "

ကားနားရောက်တော့ ထွေးဦးနှင့်အထုပ်ကားပေါ်တင်ထားပြီးသွားရန်အဆင်သင့် အစီပါဆိုင်ကယ်နှင့်ရောက်နေလေသည်

"အစီ ဆိုင်ကယ်ပေး မင်းတို့ကားနဲ့သွားလိုက်ကျုပ်တို့ဆိုင်ကယ်နဲ့လိုက်လာမယ်"

"ဆက်ဟန်က ရလို့လား"

"ရတယ်အစီ "

ထိုတော့မှကားနှင့်ထွက်သွားကြပြီး ဟန်တို့နှစ်ယောက်သာဆိုင်ကယ်နှင့်ကျန်ခဲ့သည်

"ဘယ်ဘက်သွားမလဲ"

"ဦးသွားတဲ့နောက်လိုက်မယ် "

"မင်းကတော့လေ "

ထိုသို့ထိုသို့ဖြင့် ယားဘူး ၊ နှမ်းကြဲ ၊ လမ်းမတန်းတလျှောက် လေညှင်းခံထွက်ကြတော့သည် ။

(လာတော့မယ် ဟိဟိဟားဟား......)

........................................................................

Zaw

"မင္းက ကေလးပဲကို ပဲနို႔ကလည္းႀကိဳက္ေသး မုန့္ျမင္ရင္လင္လဲေမ့တက္ေသး က်ဳပ္ေျပာတာမဟုတ္ဘူးလား "

"အဲေန႕ကေမ့တာမဟုတ္ပါဘူးဆို ဦးဘာသာဦးေနခဲ့တာေလ "

"မဟုတ္တာညန္း မုန့္လဲရေရာ က်ဳပ္ပိုက္ဆံရွင္းေနတာကိုမေစာင့္မင္းထြက္သြားတာေလ ကို႔လင္ပါလားမပါလားေတာင္မသိဘူး ဆိုင္ရွင္ကေအာ္မွ အေနာက္မွာေလတဲ့ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႕ "

"ဦးလိုက္လာတယ္ထင္လို႔အေနာက္မွာလို႔ေျပာတာေပါ့ "

"မျငင္းနဲ႕ ေမ့တာကေမ့တာပဲ"

"စိတ္တိုလာၿပီေနာ္ "

"တိုပါနဲ႕ နဂိုကပုရတဲ့ထဲ ဆြဲဆန့္ၾကည့္ပါလား "

"ဘယ္မွာပုလို႔လဲ ၅ေပ၆ကပုံမွန္ပဲ ဦးသာရွည္ေနတာ "

"၅ေပ၈ကမွပုံမွန္အရပ္ေနာ္ မင္းကသာေလ လူနဲ႕ဟိုဟာနဲ႕မလိုက္တာ ဟိုဟာကနဲနဲေသးတယ္"

ဘုန္း.~..

"ညစ္တီးညစ္ပတ္ေတြ "

"က်ဳပ္ေျပာတာအမွန္ပဲမဟုတ္ဘူးလား က်ဳပ္ဆိုရင္အရပ္ေရာဟိုဟာေရာတူတူပဲ "

ေဒါက္လ္!

"ဒါထမင္းဟင္းခ်က္တဲ့ေနရာ မင္းတို႔ညစ္တီးညစ္ပတ္ေတြေျပာတဲ့ေနရာမဟုတ္ဘူး "

"အစီ အမယ္ေတြကမ်ားလိုက္တာ ဘာတြက္အဲေလာက္ခ်က္ထားတာလဲ "

"ဒီဟာေတြအကုန္က ဆက္ဟန္တြက္ေလာပန္း ေလာပန္းတို႔တြက္ကအုပ္ေဆာင္းထဲမွာတစ္ခ်ိဳ႕ရွိတယ္"

"ဘာေန႕မို႔လို႔လဲဆက္ဟန္ "

"မေန႕က အစီနဲ႕က်ဳပ္ဖဲေဆာ့တာ အစီရႈံးလို႔ဆက္ဟန္စားခ်င္တာခ်က္ေကြၽးရမွာပ"

"ဪ~ ဒါနဲ႕ဆက္ဟန္ရန္ကုန္ကဘယ္ေန႕ျပန္ရမွာလဲ "

"မနက္ျဖန္ "

"ကားေရာေျပာထားၿပီးၿပီလား ေတာ္ဝင္အကယ္ဒမီနဲ႕ပဲလား"

"ဟုတ္တယ္ ဦးေအာင္မ်ိဳး "

ဒုန့္ ~~

"ပိုင္စိုးဦးကဘာျဖစ္သြားတာလဲ "

"ဆက္ဟန္ မင္းကင္းေကာင္ကိုမေျပာရေသးဘူးလား "

"ဟင့္အင့္အစီ "

"ျမန္ျမန္လိုက္ေခ်ာ့ေတာ့ေမာင္ ေကာက္ေတးကေကာက္သြားၿပီ "

ဟန္မီးဖိုေဆာင္ကေနအျပင္ထြက္လာေတာ့ ဦးအစပင္မေတြ႕ရေတာ့

"နီးၾကား ဦးတေယာက္ေတြ႕မိေသးလား "

"မေတြ႕ဘူး "

"ငလုံးေရာ"

"လမ္းဘက္ထြက္သြားတာေတြ႕လိုက္ေကာင္ ေမးတာေတာင္မေျဖဘူး၉၉ျပား"

လမ္းဘက္ထြက္သြားတယ္ေျပာလို႔သြားတက္သည့္ေနရာျပန္စဥ္းစားရတယ္ ဟုတ္သားပဲစံကားဝါပင္

စံကားဝါပင္းနားေရာက္ေတာ့ အပင္ေျခမွာထိုင္ကာ ေႂကြက်သည့္စံကားဝါပြင့္ဖတ္ကို တစိုက္စိုက္ၾကည့္ေနေလသည္

"ဦး"

"ဘာလို႔လိုက္လာတာလဲ က်င္းထဲေနခဲ့တာမဟုတ္ဘူး "

"ဦးက ဘာလို႔ဒီကိုလာတာလဲ "

"လာလို႔မရဘူးလား "

"မဟုတ္ဘူးေလ ဟန္ေျပာခ်င္တာက..."

"သူမ်ားသိၿပီးမွ က်ဳပ္သိရတဲ့အျဖစ္က ဘယ္လိုေနမယ္ဆိုတာမင္းမသိဘူးလား က်ဳပ္ကိုေျပာစရာမလိုဘူး အဲလိုလား "

"ဦး "

"......."

"ဦး"

"..........."

"ပိုင္စိုးဦး "

"ဘာျဖစ္ေနတာလဲေမာင္ "

"ဟန္ကိုၾကည့္...ဟန္ေျပာဖို႔ပါဘဲ ဦးမနက္နိုးလာတုန္းေခါင်းကိုက်တယ်ဆိုပြီးပြန်အိပ်သွားတော့ဟန်မပြောဖြစ်တာ အခုနိုးလာေတာ့လည္း အစီနဲ႕ ဟင္းခ်က္ရင္းေျပာဖို႔ေမ့သြားတာ "

ဦးထိုင္ေနသည္က စကံားဝါအပင္ရဲ႕အေနာက္မွာမို႔လမ္းကၾကည့္ရင္ကြယ္ေနေလသည္

"က်ဳပ္ အဆက္သြယ္ေတာ့လုပ္လို႔ရတယ္မလား "

"ရတာေပါ့ အရင္စာေတာ့ေရးလိုက္ေပါ့မဟုတ္ဘူးလား"

ဟန္ဦးေဘးဝင္ထိုင္လိုက္သည္ ဦးကေတာ့ေႂကြက်ေနသည့္ပန္းပြင့္ဖတ္အားေငးတုန္း

ရင္ခြင္ထဲဝင္လိုက္ေတာ့အလိုက္သင့္ျပန္ဖက္လာသည့္ဦး

"ဒီစံကားဝါပင္ေအာက္ေရာက္တိုင္း ခမ်ားပုံရိပ္ေတြလြမ္းေနရေတာ့မွာဘဲ "

"လြမ္းရင္ဖုန္းဆက္ "

"မသြားလို႔မရဘူးလား "

"ဘယ္ရမလဲဦးရဲ႕လက္မွတ္ျဖတ္ထားၿပီးသား "

"ခမ်ားဘယ္မွမသြားနဲ႕ေတာ့ က်ဳပ္နားမွာဘဲေနေပး ခမ်ားတေယာက္စာတြက္က်ဳပ္ရွာေပးနိုင္ပါတယ္"

"မဟုတ္ေသးဘူးဦး ဟန္ကဦးတေယာက္တည္းမပင္ပန္းေစခ်င္လို႔ကို"

"မရဘူးလား က်ဳပ္နားမွာဘဲဘုရင္တစ္ပါးလိုေနေလ အလုပ္လဲမလုပ္နဲ႕ "

"အဲလိုမရဘူး "

"မင္းကိုစိတ္မခ်ဘဴး"

"ဟန္ ၆လတခါေလာက္ျပန္လာခဲ့မယ္ေလ အခါႀကီးရက္ႀကီးေတြဆိုလည္းရရင္လာခဲ့မွာေပါ့ "

"ဒါေပမဲ့လည္းဟန္ရယ္.."

မြ~~

"တစ္သက္လုံးခြဲရမဲ့သူလိုပဲ"

"ေခတ္ဆက္သာဟန္! ေတာ္ၿပီ က်ဳပ္နားမလာနဲ႕ "

"မလာဘူး "

ရွိေနသည့္စိတ္ရင္းခံကစိတ္ဆတ္သည္မို႔ ဆက္လည္းမေျပာေတာ့ က်င္းထဲကိုပဲလွည့္ထြက္လာလိုက္သည္ ဟိုေရာက္ေတာ့ အစီကအားလုံးခ်က္ျပဳတ္ၿပီးစီးေနၿပီ

"ဆက္ဟန္ လာၿပီလား ဒီမွာအကုန္ၿပီးၿပီ ဝက္ခ်ိဳခ်ဥ္ဘယ္လိုေနလဲျမည္းၾကည့္ ငါခ်က္မတက္လို႔ေလာပန္းေအာင္မ်ိဳးခ်က္ေပးထားတာ "

"ဟုတ္အစီ ခဏေနက်ရင္စားလိုက္မယ္ အဲမွာဘဲထားထားလိုက္ေလ"

"တခါတည္းစားလိုက္ပါလားေမာင္ ေန႕လယ္စားခ်ိန္ေတာင္ေရာက္ေနပ က်န္သူေတြကိုေစာင့္ရင္မင္းဟာကုန္ၿပီ"

"အင္း "

"ခဏေလးေစာင့္ ငါထမင္းခူးေပးမယ္ "

"ကင္းေကာင္နဲ႕ေျခေနဘယ္လိုလဲ ေကာက္ေနေသးလား"

"မသိဘူး "

"မင္းသူ႕ေနာက္ကိုလိုက္သြားတာမဟုတ္ဘူးလား "

"ဟန္အလုပ္လုပ္လို႔မရဘူးလားအစီ"

"ဘာျဖစ္ၾကတာလဲဆက္ဟန္"

"ဦးက ဟန္အလုပ္လုပ္တာမႀကိဳက္ဘူးထင္တယ္"

"ဒါကေတာ့ဆက္ဟန္ရယ္ အိမ္ေထာင္ရွိတဲ့လူတိုင္းပါဘဲ မလုပ္ေစခ်င္တာမဟုတ္ပဲ ပင္ပန္းမွာစိုးလို႔ေပါ့ မင္းကေရာဘာလို႔အလုပ္လုပ္ခ်င္ေနရတာလဲ"

"ဦးတေယာက္တည္း႐ုန္းကန္ေနရမွာစိုးလို႔ "

"..........."

"ဟန္မွန္တယ္မလားအစီ"

"ကင္းေကာင္ဘာေျပာလဲ "

"သူ႕နားမွာဘဲေနတဲ့ သူရွာေကြၽးနိုင္တယ္တဲ့ ရွာေကြၽးနိုင္မွန္းဟန္သိတယ္ ဒါေပမဲ့သူ႕နားမွာေနပါၿပီတဲ့ဟန္ကေယာကၤ်ားေလး အျမင္ေစာင္းလာၾကမွာ အနားမွာဒီတိုင္ေနတာထက္ထဖက္တလွမ္းကကူညီခ်င္တာကို "

"ငါလည္းမေျပာတက္ေတာ့ဘူးဆက္ဟန္ရယ္"

ခ်က္ျပဳတ္ထားသည့္အေရာင္ေသြးစုံလင္လွသည့္ဟင္းမ်ားကိုၾကည့္ကာစားခ်င္စရာေပမဲ့ မစားခ်င္ ခ်က္ျပဳတ္ေပးသူပင္ပန္းေပ်ာက္ေအာင္သာ နဲနဲခ်င္းစီစားေပးလိုက္သည္

"ဘယ္လိုလဲဆက္ဟန္စားမေကာင္းဘူးလား စားတာအားမရလိုက္တာေမာင္ တို႔ကနဲဆိတ္နဲ"

"အစီခ်က္ထားတာေကာင္းပါတယ္ ဟန္မစားခ်င္လို႔ "

"နဲနဲျဖစ္ျဖစ္စားလိုက္ပါအုံးလားဆက္ဟန္ မစားခ်င္ရင္လည္းဝက္သားဆလပ္ေလးေတာ့ စားလိုက္ပါလား "

စားဆိုေတာ့လည္းအကုန္စားလိုက္သည္ အၿမဲတမ္းေပ်ာ္ေအာင္ေနတဲ့သူကအခုလိုညိုးေနေတာ့စိတ္မေကာင္း ႏွစ္ေယာက္လုံးၾကည့္ရင္ဘယ္သူမွမမွား

ခဏေနေတာ့ ကင္းေကာင္ကေရာက္လာေလသည္

"ပိုင္စိုးဦး ဆက္ဟန္နဲ႕ဘာျဖစ္တာလဲ "

"ထမင္းစားၿပီးၿပီလား "

"မစားရေသးဘူး ငဟိန္းေစာင့္ေနတာ "

"က်ဳပ္ေမးတာကသူ႕ကို "

"ဪ မသိဘူးေလကြာ မင္းကဗလိုင္းႀကီးထမင္းစားၿပီးလားဆိုေတာ့"

"က်ဳပ္ေမးတာသာေျဖ အစီ"

"နဲနဲေတာ့စားတယ္ မစားခ်င္ဘူးတဲ့ မ်က္ႏွာလည္းမေကာင္းဘူး"

"က်ဳပ္မမွားဘူး အစီ "

"မဟုတ္ေသးဘူးပိုင္စိုးဦး"

"ေလာပန္း "

"မင္းတို႔ကိစၥဝင္မပါခ်င္ဘူး ဒါမဲ့ဆက္ဟန္အစီကိုေျပာတာအကုန္လုံးၾကားတယ္ ဒီကိစၥမင္းလည္းမမွားသလို ဆက္ဟန္လည္းမမွားဘူး"

"မင္းကလဲအနားမွာရွိေစခ်င္သလို ဆက္ဟန္ကလဲမင္းဘက္ျပန္ၾကည့္တာေလ မင္းတစ္ေယာက္တည္းက်ားကန္ရမွာထက္တဖက္ကေနကူညီေပးခ်င္တာ ၿပီးေတာ့မင္းတို႔ကတစ္သက္လုံးခြဲေနရတာမဟုတ္ဘူး အခါႀကီးရက္ႀကီးေတြဆိုဆက္ဟန္လာတာပဲ မလာေစခ်င္လဲမင္းလိုက္သြားေပါ့ မင္းေသခ်ာမင္းစဥ္းစားၾကည့္ ဆက္ဟန္သာဒီမွာအၿမဲရွိေနရင္ ဆက္ဟန္တြက္မေကာင္းဘူး လူ႕စိတ္ကဘယ္ေတာ့မွတစ္သက္မတ္တည္းမရွိဘူး အခ်ိန္မေ႐ြးေဖာက္ျပန္ေနတာ ဒီေန႕ၾကည့္ရရင္ မနက္ျဖန္ရခ်က္မွရမွာ ငါေျပာတာဟုတ္တယ္မလား "

"က်ဳပ္တို႔မေဝးဘူးမလား "

"ဘာလို႔ေဝးရမွာလဲကြ မင္းမွာဖုန္းရွိသားပဲအဆက္သြယ္လုပ္လို႔ရတယ္ေလ မင္းဆက္ဟန္ကိုျပန္ေခ်ာ့သင့္တယ္"

"ေလာပန္းေျပာတာငါေထာက္ခံတယ္ "

အစီစကားဆုံးသည္ႏွင့္ ဟိုလူ႕ကိုသြားၾကည့္လိုက္သည္ အိပ္ယာေပၚေကြးေကြးေလးႏွင့္အိပ္ေနသည္မို႔ အရိုးေတြနာေတာ့မွာပဲေတြးမိၿပီး ျပင္ေပးခ်င္ေပမဲ့ စိတ္ကတင္းခံေနေသးသည္

"အစီ က်ဳပ္ကိုကိုးေဖ်ာ္ထားေပးတယ္ ဟိုလူနိုးရင္တိုက္လိုက္ က်ဳပ္ေဖ်ာ္တယ္လို႔မေျပာနဲ႕ "

"မင္းဟာကလဲကြာ မင္းေဖ်ာ္တယ္ေျပာရင္ဘာျဖစ္မွာမို႔လို႔ "

"က်ဳပ္ေပြာသလိုသာလုပ်စမ်းပါ အခုနဟင္းေတြေရာ "

"ရွိတယ္ မင္းစားမွာလားကို႔ဘာသာကိုယူလိုက္ေတာ့ "

"အင္း"

ညေနဘက္တြင္လည္းဟိုလူႏွင့္စကားမေျပာျဖစ္ေသး အရက္ဝိုင္းတြင္ေသာင္တင္ေနေလသည္

"ဆုံစည္းရာ အရက္ဝိုင္းတဲ့ မသိရင္ ဆိုင္ေထာင္ထားတာက်လိဳ႕"

"ေအးေလ "

က်င္းႏွင့္နီးသည့္သစ္ပင္ႀကီးေအာက္တြင္ အရက္ဝိုင္းေထာင္ေနၾကဒီေန႕မွ က်င္းသားတေယာက္လက္ကျမင္းၿပီး သစ္ပင္အကိုင္း၌ 'ဆုံစည္းရာအရက္ဝိုင္း'ဆိုၿပီးသစ္သားဆိုင္းပုဒ္ေလးဆြဲထားေလသည္

"နာမည္ႀကီးေျပာင္လိုက္စမ္းပါကြာ ဆုံစည္းရေအာင္ကငါတို႔က်င္းသားေတြပဲရွိတာ "

"ငါရေးထားတာအဲဓိပ္ပါယ်မဟုတ်ဘူးဟ ငါတို႔အရက္ေသာက္ခ်င္ရင္ဒီေအာက္ကိုပဲလာၾကလို႔ ဆုံစည္းရာလို႔ေရးထားတာပ"

"အရက္ပဲေသာက္တာမဟုတ္ဘူးေလ ဖဲပါရိုက္တယ္ "

"ဦးနိုင္ဝင္းတို႔လက္သြက္ခ်က္ပဲ ခ်ဖဲရိုက္မယ္ "

"ရွမ္းကိုးမီးလား ၊ ဝိုက္ ၊ နဲ ၊ ၉ေပါက္ ၊ ဘာလဲ"

"နဲေဆာ့မယ္"

"ရွမ္းကိုးမီးဆိုပါလား ရိုက္တက္တာၾကလို႔ "

"ဘယ္ေလာက္ေၾကးလဲ "

"၂၀၀"

"၂၀၀နဲ႕ငါ့လီးလိုေဆာ့မွာလား "

"ကင္းေကာင္တို႔မိုက္ရိုင္းတာ ၂၀၀ေတာင္နိုင္ေအာင္ေဆာ့"

"စိန္လိုက္ပ"

လူေျခာက္ေယာက္ရွိသည့္ဝိုင္းေလးသည္ တက္ညီလက္ညီျဖင့္ ဖဲရိုက္ရန္ျပင္ၾကေတာ့သည္ ဘယ္ႏွစ္ခ်ပ္ဆိုတာမဟုတ္ပဲ ေလးခ်ပ္တီးလည္းေဆာ့ၾကသလို သုံးခ်ပ္လည္းေဆာ့ၾကသည္ အခုကေလးခ်ပ္ နဲဖစ္သည့္အတြက္ဂဏန္းအနဲဆုံးလူကနိုင္သည္

"ကင္းေကာင္တို႔ဖဲပြတ္တဲ့ပုံစံကဆရာႀကီးစတိုင္နဲ႕ "

"ကလယ္ဖင္ထိုးခိုင္းၾကည့္ပါလား အလႉမွာပိုက္ဆံႀကဲသလိုပဲ "

"ဟား....ဟား....အဲဒါေတာ့ဟုတ္တယ္"

"ေရာ့နိုင္ၿပီပ "

"ဟာ ေစာက္က်ိဳးနည္း ႏွဲေဆာ့ရင္အႀကီးေတြပဲက်တယ္"

"ဒီတခါပိုင္စိုးဦးတို႔အလွည့္ပဲ လာထားလိုက္ေတာ့ ႏွဲကပိုင္စိုးဦးတို႔တြက္လာဘ္ေကာင္းတယ္"

"လုပ္ထားအုံးေပါ့ကြာကင္းေကာင္ရာ မင္းတစ္ခါတည္းပါေနာက္မနိုင္ဘူးၾကည့္ေန "

"ေၾကးပိုထိုး "

"၁၀၀၀ထိုးမယ္"

"ေရာ.......ေရာ့. ပိုင္စိုးဦးတို႔ကအဲလိုဆိုသိပ္ႀကိဳက္တာ"

ဒီတခါတြက္လည္းပိုင္စိုးဦးက၂ျဖင့္နိုင္သြားေလသည္

"ကဲလာထား က်ဳပ္ကႏွစ္ေထာင္ဆိုေတာ့ႏွစ္ဆ ငါးေယာက္၁၀၀၀၀ေပး "

"ေနာက္တစ္ေခါက္ကြာ ေၾကးပိုျမႇင့္မယ္ "

"၅၀၀၀"

"အစီရႈံးမဲမမဲနဲ႕ေနာ္ "

"ႀကိဳက္သြားၿပီေရာ...ကင္းေကာင္တို႔က၅၀၀၀သုံးဆ"

"ငါ့လိ့ျဖစ္သုံးဆလား မင္းသာနိုင္ရင္ ၁၅၀၀၀ႀကီးေတာင္ေပးရမွာ"

"မသိဘူးသုံးဆပဲ ခမ်ားတို႔သာေၾကးေလွ်ာ့ခ်င္ေလွ်ာ့ "

"မေလွ်ာ့ဘူး ၁၀၀၀၀ကြာရႈံးရင္၃၀၀၀ထိုးတယ္ ခ် "

သူ၏လက္တက္ျဖစ္ေသာတဖက္ဖြင့္ဖဲကိုစိတ္ဝင္တစားေျဖးေျဖးခ်င္းပြတ္....

"ဟဲ့ေရာင္ကိုႀကီး "

"ဘာလဲကြာ ငါဖဲရိုက္ေနတယ္ အာ႐ုံလာမစားနဲ႕ "

"ကင္းေကာင္ထလို႔ "

"ဖဲရိုက္ေနတယ္ ကိုေမကိုလိုးရဲ႕ "

"မင္းမိန္းမ ေသြးေတြဆင္းေနလို႔ "

"လာေနာက္ေနတာလား ငါ့မိန္းမ မိန္းမမွမဟုတ္တာ ဓမၼတာလာတာလဲမဟုတ္ ကေလးေမြးထားတာလဲမဟုတ္ "

"ငါေနာက္ေနတာမဟုတ္ဘူးေဟ့ေရာင္ ငါနဲ႕ထိုင္ေနရင္းေခါင္းမူးၿပီးဗိုက္ေအာင့္တယ္ပဲဆိုတာ ၿပီးေတာ့ေသြးေတြက်လာတာပဲ"

ထိုသို႔ဆိုလာေတာ့ပြတ္ေနသည့္ဖဲခ်ပ္ေအာက္က်ၿပီး ဟန္ရွိသည့္က်င္းထဲစီေျပးရသည္

ဟိုေရာက္ေတာ့အနားမွာလူႏွစ္ေယာက္ရွိၿပီးသူ႕ဟန္ကပုံလ်က္သားႏွင့္ေဘာင္းဘီအျဖဴကေလးမွာေသြးေတြေၾကာင့္အနီေရာင္ေျပာင္းေနသည္

"ဟန္ က်ဳပ္ဟန္ဘာျဖစ္တာလဲ"

"ေသြးေတြက်လာၿပီးသတိလစ္သြားတာပဲကင္းေကာင္"

ပုံလ်က္ျဖစ္ေနသည့္ဟန္ကိုယ္ေလးကိုရင္ခြင္ထဲပို႔သြင္းလိုက္သည္နဂိုအသားေရျဖဴသူမို႔ႏႈတ္ခမ္းသားေတြႏွင့္မ်က္ႏွာမွာေသြးေရာင္မရွိေတာ့ပဲျဖဴေဖ်ာ့ေနၿပီ

"က်ဳပ္ဟန္ မင္းဘာျဖစ္တာလဲ က်ဳပ္စိတ္ပူေအာင္မလုပ္ပါနဲ႕ခမ်ားရယ္ က်ဳပ္ခမ်ားကိိုစိတ္မဆိုးေတာ့ပါဘူး"

"ဟန္"

သူတို႔၏ညီငယ္ေလးသည္ သူ၏အိမ္သူသက္ထားအားဘယ္လိုမွမခ်စ္ဘူးဆိုဆို ဖက္၍ငိုေႂကြးတတြတ္တြတ္ေျပာဆိုေနသည္ကို သူ႕အိမ္သူမသိနိုင္ေပ

ေဆး႐ုံတင္ရေအာင္ေျပာလည္းနားမဝင္ ေမ့ေမ်ာေနသည့္ခႏၱာကိုယ္အားတင္းေနေအာင္ဖက္၍သာေနေန၏

ေလာပန္းအားလုံးဝင္ေျဖာင္းဖ်မွသာ ရနိုင္ေတာ့မည့္အေျခေန

"ပိုင္စိုးဦး ဆက္ဟန္ကိုေဆး႐ုံတင္မွရမယ္ ဒီတိုင္းထားထားလို႔မရဘူး"

"ဟုတ္တယ္ကင္းေကာင္ အခ်ိန္ေနာက္က်လိဳက္မယ္ ကားအဆင္သင့္ျဖစ္ေနၿပီေဆး႐ုံသြားရေအာင္ေနာ္"

အဲလိုႏွင့္တစ္ခါဆက္ဟန္အားလက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ေပြ႕ကာ ကားေပၚတက္သြားသည္ေၾကာင့္ အေနာက္ကေလာပန္းတစ္စုပိုက္ဆံအိတ္ေျပးကိုင္သူကိုင္ ကားေမာင္းဖို႔သြားသူသြားႏွင့္ျပာယာခတ္ကုန္ျပန္သည္

"ဆရာမ ကြၽန္ေတာ့ေယာကၤ်ားကိုကယ္ပါအုံး"

"ကုတင္ေပၚတင္လိုက္ပါ"

"ဆရာကြၽန္ေတာ့ေယာကၤ်ားဘာျဖစ္တာလဲ"

ေဆး႐ုံထဲေပြ႕လ်က္သားဝင္လာတဲ့အတိုင္းကုတင္ေပၚေရာက္ေတာ့လည္းေပြ႕လ်က္သားအေနထားႏွင့္မို႔ စမ္းသပ္ဖို႔ဖယ္ေပးပါေျပာရသည္ သူ႕ေယာကၤ်ားေျပာေနသူကတက္တူးႏွင့္႐ုပ္ၾကမ္းမွအားမနာ ဒူးေထာက္မတက္

"ကြၽန္ေတာ့ေယာကၤ်ားဘာျဖစ္တာလဲဆရာ "

စမ္းသပ္ေနသည္မွာအေတာ္ၾကာေနၿပီျဖစ္ၿပီး လက္ျဖဴျဖဴေလးမွာလည္းေဆးခ်ိတ္ထားရသည္

"ဆရာမ OG Doctorကိုတခ်က္ေလာက္ေခၚေပးပါ "

"လူနာရွင္စိတ္ေအးေအးထားပါ ဆရာတို႔ေသခ်ာေအာင္ထပ္စမ္းသပ္မွရလိုက္မယ္ ေက်းဇူးျပဳၿပီးအျပင္မွာထြက္ေစာင့္ေပးပါ "

သူတို႔ထြက္လာေတာ့ ဆရာတေယာက္အခန္းထဲဝင္သြားျပန္သည္

"က်န္တဲ့သူေတြက်င္းျပန္ေတာ့ "

"ေထြးဦးေတာ့ေနခဲ့အုံးေဆး႐ုံတင္ရမယ္ထင္တယ္ တင္ရင္လိုအပ္တာေတြယူလို႔ရေအာင္ ကင္းေကာင္ကဘာမွခိုင္းလို႔မရဘူး ငူငူငိုင္ငိုင္နဲ႕ ငလုံးမင္းလဲေနခဲ့ေခ် "

"လင္တေယာက္လုံးေနရင္းထိုင္ရင္းေသြးေတြဆင္းလာမွေတာ့ ဘယ္လင္ကသာယာေနမလဲဦးရီးရ"

ေနာက္ထပ္အလုပ္တစ္ခုကကင္းေကာင္အားႏွစ္သိမ့္ေပးရန္သာျဖစ္သည္

"ေလာပန္း ဟန္ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးေနာ္ "

"မျဖစ္ေလာက္ပါဘူးကြာ ဆရာဝန္ႀကီးေတြၾကည့္ေပးေနတာပဲ "

"ေထြးဦး "

"ဗ်ာ"

"ငါသူ႕ကိုထားမိလို႔စိတ္ဆိုးေနတာမ်ားလား မင္းသူ႕ကိုေျပာေပးပါ က်ဳပ္သူ႕ကိုမပစ္ထားပါဘူးလို႔"

"ေျပာေပးမွာေပါ့ဗ်ာ "

"ဟန္အခုလို႔ျဖစ္ရတာငါ့ေၾကာင့္ ငါသူ႕ကို႔ပစ္ၿပီးဖဲရိုက္ေနလို႔ျဖစ္ရတာ "

"မဟုတ္တာပဲကိုႀကီးရာ "

တင္လ္~

"လူနာရွင္ဘယ္သူလဲ ဗ် "

"ကြၽန္ေတာ္ပါဆရာ "

"ခမ်ားတို႔လည္းဝင္လို႔ရပါၿပီ "

ဝင္ဆိုတာ ပိုင္စိုးဦးကဆက္ဟန္နားတစ္ခါးေရာက္သြားၿပီး ဆက္ဟန္အေဘးတြင္ဝင္ရပ္ေလသည္ ဆက္ဟန္မွာေမ့ေမွ်ာေနလ်က္အတိုင္းပင္

"ကြၽန္ေတာ့္ေယာကၤ်ားဘာျဖစ္တာလဲဆရာ "

"လူနာကအခုလိုပဲေသြးဆင္းတက္လား "

"မဆင္းပါဘူးဗ် ဒီေန႕မွဗိုက္ေအာင့္တယ္ဆိုၿပီး ေသြးေတြဆင္းလာတာ "

"အစားေရာမွားတာမ်ိဳးရွိလား "

"မရွိဘူးဆရာ ဒီေန႕လည္းဘာမွမစားထားဘူး "

"ဒိလိုမျဖစ္ခင္က အစားေသာက္နဲ႕ပတ္သက္ၿပီးထူးျခားတာေရာ "

႐ႊတ္!

"အရင္ေန႕ေတြကေတာ့ လက္ဖက္သုတ္ေတြစားတက္တယ္ အေအးေတြေရာအပူအစပ္ေတြလဲအရမ္းစားတယ္ဆရာ "

"အဲေလာက္ဆိုကြၽန္ေတာ္တို႔ခက္မွန္းလို႔ရပါၿပီ ေသခ်ာေအာင္လို႔ အက္ထရာေဆာင္းေတာ့ရိုက္ရမယ္ အေသးစိတ္ကိုေတာ့လူနာသတိရေတာ့မွပဲေျပာျပတာေပါ့ "

"ဆရာမ လူနာစီကေသြးေတြရွင္းလိုက္ပါအုံး"

"လူနာစီကမဟုတ္ပါဘူးဆရာ လူနာရွင္စီကပါ "

"လူနာရွင္ ခမ်ားေျခေထာက္မွာ"

ဆရာဝန္ေျပာမွကင္းေကာင္ေျခေထာက္ကို အားလုံးၾကည့္မိသည္

"ပိုင္စိုးဦးရယ္ မင္းနာက်င္မႈကိုမခံစားရဘူးလား "

"ကြၽန္ေတာ္ဘာမွမျဖစ္ဘူးဦးေအာင္မ်ိဳး "

အိမ္သူတြက္စိတ္ပူေနတာနဲ႕တင္ေျခေတာက္ကနာက်င္မႈကိုမခံစားရပုံ လူနာအနားမွာပဲေပေတေနေနသည္ ေမးခိုင္ကာကြယ္ေဆးထိုးဖို႔အနာသန့္စင္ဖို႔ကိုမနဲေျပာရသည္

အဲဒါကိုမွလူနာနားမွာပဲဆရာမေလးေတြကိုသန့္စင္ခိုင္းလိုက္ရသည္

..........

အက္ထရာေဆာင္းလည္းရိုက္ၿပီးၿပီ တေန႕လည္းကူးလို႔ေနာက္တေန႕ေတာင္ကူးေနၿပီ ဆက္ဟန္ကသတိမရေသး

"အကို တစ္ခုခုစားလိုက္ပါလားကြာ "

"မစားခ်င္ပါဘူးကြာ ဟန္ကႏွစ္ရက္ေတာင္ရွိၿပီသတိေတာင္မရေသးဘူး "

"မင္းမစားရင္လဲသြားလိုက္မယ္ကင္းေကာင္ ဆက္ဟန္နိုးလာရင္မင္းကလဲသြားလို႔မျဖစ္ဘူး "

"ဆက္ဟန္သတိရလာတဲ့ခ်ိန္ငါရွိေနမွျဖစ္မွာငလုံးရ"

"မင္းပုံစံလည္းၾကည့္အုံးအကို မရီးလဲကတည္းကအဝတ္အစားေတြနဲ႕ဘာမွလည္းမစားဘူး ဒီတိုင္းႀကီးထိုင္ေနလို႔မျဖစ္ဘူးေလ "

"သြားလုပ္ပါကြာေနာ္ ငါတို႔ေစာင့္ေပးေနမယ္"

"မသြားခ်င္ဘူး"

"ပိုင္စိုးဦးမင္းပုံစံလည္းမင္းၾကည့္အုံး နဂိုကဖရိုဖရဲနဲ႕ပါဆိုမွဆံပင္ဘုတ္သိုက္ ညစ္သိုးသိုးနဲ႕ဆက္ဟန္နိုးရင္လူမွားနိုင္တယ္"

"ဟုတ္တယ္အကိုရ မင္းေရသြားခ်ိဳးအဝတ္လဲ ၿပီးရင္ျပန္လာခဲ့ေပါ့ ငါတို႔မရီးနားမွာဘဲရွိေနမယ္ "

သူတို႔ေျပာတာလည္းမွန္သည္မို႔ ႏွစ္ရက္စာထိုင္ထားသည့္ဒဏ္ေၾကာင့္ေျခေထာက္ကနာက်င္မႈကိုပါခံစားလိုက္သည္

အခန္းထဲႏွစ္ေယာက္သားက်န္ခဲ့သည္

"ေထွးဦး မင္းေတာ့မသိဘူးငါေတာ့ေလဆက္ဟန္ကိုမိန္းကေလးလို႔ျမင္တယ္"

"က်ဳပ္လည္းထင္တယ္ မရီးေနမေကာင္းတုန္းကငါနဲ႕ထိမိလိုက္တာ ဓာတ္ပါလိုက္သလိုခံစားခ်က္ႀကီး"

"ဘာျဖစ္လို႔"

"က်ဳပ္ေတြ႕ဖူးသမွ်ျဖဴျဖဴေခ်ာေခ်ာေလးေတြက ေယာကၤ်ားဆန္ဆန္အေငြ႕သက္ႀကီးနဲ႕ၾကည့္လိုက္တာနဲ႕အေမႊးၾကမ္းႀကီးနဲ႕သိသာတယ္ က်ဳပ္ထိမိတုန္းကဆိုအေမႊးေတြကႏူးညံေနေရာ အသားေရဆိုအိေနတာ က်ဳပ္အကိုသဝန္တိုလြန္းတာလဲမေျပာနဲ႕ ပါးစပ္ထဲငုံထားခ်င္စရာေလး"

"မင္းေတာ့သိမယ္မထင္ဘူးေထြးဦး မင္းအကိုကပါးစပ္ကဘယ္ေလာက္မခ်စ္ဘူးဆိုဆို သူ႕လုပ္ရပ္ေတြကသိနိုင္တယ္ ငါတို႔အလုပ္တြဲလုပ္လာတာသုံးႏွစ္ ဝန္းသိုမွာတုန္းကပင္ေလာင္းေမ်ာက္ဆိုနာမည္ေက်ာ္ ငါတို႔နဲ႕ေပါင္းလာတဲ့ႏွစ္မွာ ရန္ပဲဲဖစ္လို႔သူ႕ကိုမ်က္ေစာင္းမထိုးနဲ႕ဖိနပ္ကိုင္ၿပီးေျပးၿပီ

အခုဆက္ဟန္ကိုထိလို႔ဟိုဘက္ကေဆး႐ုံေရာက္တယ္ ဆက္ဟန္နဲ႕မညားခင္ကဆို ဘယ္ေနရာမွာကစားဝိုင္းရွိတယ္ ဘယ္ေနရာမွာဖဲဝိုင္း သူအကုန္သြားတယ္ အခုသြားဖို႔ကိုဆက္ဟန္စိတ္မခ်လိဳ႕မသြားဘူး သြားခဲ့ရင္လည္းဆက္ဟန္နားမေပါက္ဖို႔ေျပာရတာလည္းအေမာပဲ 'အရက္နံ႕စြဲေနရင္သိပ္ႀကိဳက္တာပ' လို႔ေျပာတဲ့အဲေကာင္က အခုဆက္ဟန္လည္းလာေရာေခါင္းကိုက္မွာေၾကာက္လို႔ပီေကေဆာင္တယ္တဲ့ မၾကားဖူးမႀကဳံဖူးေတြ အဲဒါခ်စ္လို႔မဟုတ္ရင္ဘာလဲ ဆက္ဟန္စီေရာက္ရင္သာ ဟိတ္ဟန္ႀကီးနဲ႕မခ်စ္ဘူး ဖင္ပိတ္ေျပာတာေကာင္"

"ဟုတ္လို႔လားငလုံးရဲ႕ ဘယ္ရန္ပြဲမဆိုအကိုမပါမၿပီးဘူးမလား"

"အဲဒါဝန္းသိုမွာ ငါတို႔နဲ႕တြဲလုပ္လာတဲ့ႏွစ္ေတြမွာေလ ရန္ပြဲဆိုကင္းေကာင္မပါဘူးေျပးၿပီ ေအက်င္းသားေတြနဲ႕မတည့္လို႔တခ်က္ထိုးႏွစ္ခ်က္ထိုးအဲေလာက္ပဲ ဟိုတေန႕ဆက္ဟန္ထိတုန္းဆို အမယ္ေလးငါသူ႕နားေတာင္မကပ္ရဲေတာ့ဘူး သတ္လို႔ရရင္သတ္မဲ့ပုံစံနဲ႕ "

"ညေနဆရာဝန္ အခန္းလွည့္တာဘယ္ခ်ိန္လဲ "

"မလွည့္ေတာ့ဘူး ည၈နာရီေလာက္မွလွည့္ေတာ့မယ္ "

"အဲဒါအသာထား ငါအျပင္မွာဂိမ္းသြားေဆာ့အုံးမယ္ "

"ေအး ကင္းေကာင္လာတာလဲၾကည့္အုံးေနာ္ ဟိုေကာင္ကဆဲမွာ "

"ေအး မင္းေရာစားခ်င္တာရွိလား ထြက္ဝယ္ေပးမယ္ "

"အဲလိုရလား အဲဆိုက်ဳပ္တြက္ VCodeတစ္ဗူးေလာက္ "

ငလုံးထြက္သြားေတာ့မွ သူမရီးနားကပ္သြားမိသည္ ေရာက္ကတည္းကေဆးခ်ိတ္ထားတာေၾကာင့္ မ်က္ႏွာလွလွဟာ ေသြးေရာင္အနဲငယ္ရွိေနၿပီ ခဏၾကာေတာ့တံခါးဖြင့္ဝင္လာသည့္လူေၾကာင့္ လူကေၾကာင္လ်က္သား

"ကိုႀကီး မင္းအခုနဘဲသြားတာေလ "

"ဘာျဖစ္လို႔လဲ "

"မင္းေရေတာ့ခ်ိဳးပါတယ္ေနာ္ "

"ခ်ိဳးတယ္ ငါလည္းအထြက္အစီလည္းအေရာက္ ငါေမာင္းရင္ေမွာက္မွာစိုးလို႔သူေမာင္းေပးတာ "

"ေအးပါကြာ "

"မင္းျပန္ခ်င္ျပန္ တဲမွာေလွ်ာ္စရာေတြရွိတယ္ေလွ်ာ္လိုက္ "

"ေအးေအး"

ညီျဖစ္သူထြက္သြားၿပီးမွ ဟန္ေဘးနားဝင္ထိုင္လိုက္သည္

'ဟန္ မင္းနိုးလာရင္ကြၽန္ေတာ္ပစ္မထားေတာ့ပါဘူး ဖဲရိုက္လို႔စိတ္ဆိုးေနတာလား ဒါဆိုလည္းနိုးလာေတာ့ေလ ခမ်ားနိုးလာရင္အေၾကာင္းစုံရွင္းျပပါ့မယ္ မဟုတ္မွကြၽန္ေတာ့အနားမွာပဲေနေျပာလို႔မေက်နပ္တာမ်ားလား နိုးသင့္ၿပီေလေမာင္ ႏွစ္ရက္ရွိၿပီပ ကြၽန္ေတာ့နမ္းတိုင္းႏႈမ္းခမ္းေမႊးစူးေၾကာင္းေျပာပါအုံး ခမ်ားမနိုးရင္ ခမ်ားျမတ္နိုးတဲ့လက္သည္းေတြျဖတ္ျပစ္မယ္ '

ကုတင္ထက္လဲေလ်ာင္းေနသည့္ေကာင္ငယ္ေလးအနား လက္ကိုကိုင္ကာ ႐ုမ္ၾကမ္းႀကီးႏွင့္တေယာက္က တတြတ္တြတ္ေျပာေနေလသည္ ထိုျမင္ကြင္းကိုမွာစရာရွိ၍လာေသာ OG Doctor တေယာက္ျပန္လွည့္သြားရေလသည္

7:25pmခ်ိန္တြင္ ညီျဖစ္သူလည္းတဖက္ကုတင္တြင္အိပ္ေပ်ာ္ေနေလၿပီးသူလည္းေမွးကနဲျဖစ္သြားေလသည္

"ဦး "

"ဟင္ "

"ဦး လက္ "

"အာ ေဆာရီး..ဘယ္လိုေနေသးလဲ.. ဘာျဖစ္ေနလဲ.. ေနရခက္တာရွိလဲ... ဘယ္နားနာေနလဲ က်ဳပ္ကိုေျပာ"

"ဟန္ဘာမွမျဖစ္ဘူး သက္သာတယ္ ေရေတာ့ဆာတယ္ "

"ဩ ခဏေလး ထိုင္လို႔ရလား က်ဳပ္ေရခပ္ေပးမယ္ "

"ေထြးဦး ေဟ့ေရာင္ ထစမ္း "

"အိပ္ပါေစ ဦးကလည္း "

"ေထြးဦး "

"ဗ်ာ "

"ဆရာဝန္သြားေခၚေခ် မင္းမရီးနိုးလာၿပီ "

"ဟုတ္ ဟုတ္ "

"ခဏေလးေနာ္ဆရာဝန္သြားေခၚေနၿပီ "

"ဦးကဘာလို႔ တုန္ေနတာလဲ "

"အရက္လိုေနလို႔ "

"ဒါဆိုသြားေသာက္ေလ "

"ဘာလို႔ေသာက္ရမွာလဲ မင္းေခါင္းကိုက္ေနမွာေပါ့ၿပီးေတာ့ေဆး႐ုံမွာအဲေလာက္ကေတာ့က်ဳပ္သိတယ္ "

ခရေနက်ေတာ့ဆရာဝန္ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ေထြးဦးေရာက္လာေလသည္

"လူနာရွင္ေတြေနပါ အျပင္ထြက္စရာမလိုေတာ့ပါဘူးဗ်"

"လူနာေရာဘယ္လိုေနေသးလဲ ဘယ္နားကဆင္မေျပတာရွိလဲ ဆရာ့ကိုအားမနာပဲေျပာေနာ္"

"ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးဆရာ ဒါနဲ႕ဘာလို႔အခုလိုျဖစ္တာလဲ "

"အခုေတာ့နားလိုက္ပါအုံး မနက္ျဖန္မွေျပာၾကတာေပါ့ အေျခေနေတြေစာင့္ၾကည့္စရာမလိုေတာ့ပါဘူး မနက္ျဖန္ေတာင္ဆင္းခ်င္ဆင္းလို႔ရၿပီ "

"ဟုတ္ကဲ့ပါဆရာ"

ဆရာထြက္သြားေတာ့မွ ဦးဖက္ျပန္လွည့္ရသည္

"ဘာမွမျဖစ္တာေသခ်ာတယ္ေနာ္ "

"တကယ္ပါဆို ဒါနဲ႕ဘယ္ခ်ိန္ရွိၿပီလဲေထြးဦး "

"၇နာရီခွဲၿပီမရီး "

"မနက္ကတည္းက အိပ္ေပ်ာ္သြားတာအခုမွနိုးတာလား "

"ဗရမ္းဗတာ...ဒီေန႕က၂ရက္ေန႕ညျဖစ္သြားၿပီ မရီးအိပ္ေနတာ တစ္ရက္ေန႕မနက္ကတည္းက "

"ဟင္ တကယ္ ေတာ္ေတာ့ေလးအိပ္ေပ်ာ္သြားတာပဲ "

"ခမ်ားကေလ လူကိုစိတ္ပူရေအာင္သိပ္လုပ္တာပဲ"

"ဟန္.... ဦးစိတ္ပူရေအာင္လုပ္မိတဲ့တြက္ေတာင္းပန္ပါတယ္"

"မဟုတ္တာကြာ"

"ဦးမ်က္ကြင္းေတြဝင္သြားသလိုပဲ "

"ဝင္မွာေပါ့မရီးကလဲ မရီးဒီကိုေရာက္ကတည္းက မရီးေဘးမွာတစ္ခ်ိန္လုံးရွိေနတာ အစားေတာင္မစားလို႔ေခါက္ထားရေသးတယ္ေဆးေသာက္ဖို႔"

"ေဆးေသာက္ဖို႔ ဘာေဆးလဲ ဦးကဘာျဖစ္လို႔လဲ "

"ပိုင္ေထြးဦး!! ''

"ဘာတုန္း ကင္းေကာင္ေပါ့ မရီးေဆး႐ုံတင္တဲ့ေန႕ကကားေပၚတင္တာ ဖိနပ္ယူရမွန္းမသိလို႔သံစူးတာ အဲလိုသံစူးရဲ႕နဲ႕ပဲအခန္းထဲမွာမနဲၾကာတယ္ "

"ေထြးဦးေျပာတာ အမွန္ပဲလားဦး "

"အင္း "

"ဘာလို႔လဲ ကို႔ခႏၶာကိုယ္ေပၚကနာက်င္မႈကိုေတာင္မသိရတာလဲဦးရယ္"

"က်ဳပ္ေျခကနာက်င္မႈထက္ က်ဳပ္ရင္ဘက္ကပိုနာတယ္ ခမ်ားကိုပစ္ထားမိလို႔ဆိုတဲ့စိတ္က ဘယ္ေလာက္နာက်င္ရတယ္ထင္လဲဟန္"

"အခုေရာေဆးထည့္ထားေပးလား "

"ေဆးထည့္ေပးလို႔ကိုမရတာမရီးေရ "

"အဲေန႕ကေတာင္မွေလာပန္းေတြဝိုင္းေျပာမွ ေမးခိုင္ေဆးထိုးတာ ေဆးတစ္စက္မွမထည့္ရေသးဘူး ေျပာလည္းကြၽဲပါးေစာင္းတီးေနသလိုပဲ "

"အဲလိုလုပ္ေနလို႔မရဘူးဦး ဟန္တစ္ခုခုျဖစ္ရင္ဦးကပဲဒီေျခေထာက္နဲ႕ေျပးလာလို႔ရမွာ ဘယ္တုန္းကအဲေလာက္ေခါင္းမာတက္သြားရတာလဲ"

"က်ဳပ္ဒဏ္ရာထက္ ခမ်ားပိုနာက်င္ေနလိမ့္မယ္ထင္လို႔ ၿပီးေတာ့ေမးခိုင္ေဆးလဲထိုးထားေသးတာပဲကို"

"ဦးကေတာ့ေလ ၊ ေထြးဦး ေဆးယူလာေပး "

မရီးေျပာေတာ့မွ ဟိုေကာင္ေဆးေတြယူၿပီးေပးလိုက္သည္ သူတို႔ေျပာရင္သာနားမေပါက္တာ သူ႕လင္ဆိုရင္တစ္ခြန္းပဲ

"သံကဘယ္ႏွစ္လက္မလဲ "

"2လက္မ "

"၂လက္မသံ ေျခဖေနာင့္ဝင္တာေတာင္မသိဘူလား"

"က်ဳပ္ဘာမွမသိဘူး က်ဳပ္ပစ္ထားမိလို႔အခုလိုျဖစ္ရတာဆိုတဲ့စိတ္ကလြဲရင္.."

"ဦး..ဟန္ကိုခ်စ္လား"

"ဘာလို႔ေမးတာ "

"မခ်စ္ဘူးလို႔ပဲ ေျဖမွာမလား ဒါဆိုဘာလို႔စိတ္ပူေနရတာလဲ"

"က်ဳပ္မွာအေျဖမရွိဘူး"

"တေန႕ဟန္မခ်စ္ဘူးလို႔ေျပာရင္ ဦးခ်စ္တယ္လို႔ျပန္ေျပာမလား"

"မင္းဘာျဖစ္ေနတာလဲဟန္ "

"ဦးသိလားတဖက္ကသာခ်စ္တယ္ခ်စ္တယ္နဲ႕ ေျပာေနတာ ဟိုဖက္ကမခ်စ္ဘူးဆိုတဲ့စကားတစ္ခြန္းရယ္ေၾကာင့္ဘယ္ေလာက္ထိခံရခက္လဲဦးသိလား ၾကားထဲစိတ္ပူေပးေနတာေတြ ဂ႐ုစိုက္ေနျပတာေတြကအေပၚယံလား သက္သက္နာက်င္ေစခ်င္လို႔မ်ားမခ်စ္ဘူးလို႔ေျပာသလား တစ္ခါတစ္ေလေတြးမိတယ္ "

"............"

"ရၿပီ ဟန္အိပ္ေတာ့မယ္ "

စကားသံဟာတိတ္ဆိတ္သြားၿပီး မ်က္လုံးအစုံပိတ္ခ်လိဳက္ေတာ့ ကိုယ္ေပၚေရာက္လာသည့္အႏြေးဓာတ္တစ္ခု အခ်ိန္တစ္ခုမွ်အၾကာတြင္ေတာ့ သက္ျပင္းခ်သံရယ္ 'စိတ္ပူတာေရာ ဂ႐ုစိုက္တာေရာက က်ဳပ္စိတ္ရင္းအမွန္' ဆိုသည့္စကားသံဦးစီမွၾကားလိုက္ရသည္

မနက္ေရာက္ေတာ့ ဆရာဝန္ထံသြားရေတာ့သည္ ဦးကအျပင္မွာေနခဲ့ရေလသည္

"ဗ်ာ... ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္ဝန္ေဆာင္လို႔ရတယ္ "

"ဟုတ္တယ္ဗ် ထူးထူးဆန္းဆန္း၁၀၀မွာတေယာက္ပါတယ္လို႔ပဲေျပာရမွာေပါ့ ဓာတ္မွန္ရိုက္ခ်က္အရခမ်ားမွာသားအိမ္ပါေနၿပီး အခုလိုေသြးေတြက်ရတာကသားအိမ္က်တဲ့လကၡာေတြ႕ရတယ္ "

"မျဖစ္နိုင္တာဆရာရယ္ ကြၽန္ေတာ္ကေယာကၤ်ားစစ္ႀကီးေလ"

"ဟုတ္ပါတယ္ သားအိမ္ပါသူေတြရဲ႕အားနည္းခ်က္က မိန္းမယူရင္မ်ိဳးပြားႏႈန္းနဲမယ္ ေယာကၤ်ားဆိုရင္ေတာ့ပါတနာရဲ႕ထိေတြမႈေၾကာင့္သားအိမ္ကဖြံ႕ၿဖိဳးလာေခ်မ်ားတယ္ "

"ဒါဆို ဘာလို႔သားအိမ္ကက်တာလဲဆရာ "

"က်ားေဟာ္မုန္း နဲ႕မေဟာ္မုန္းကတၿပိဳင္တည္းဝင္ေနတဲ့အတြက္ရယ္ ခႏၶာကိုယ္ကပါလက္မခံခ်င္တာေၾကာင့္ျဖစ္တာပါ အခုလိုမျဖစ္ခံစားရတာရွိလား ထူးျခားခ်က္ေတြေပါ့ "

"ရွိေတာ့ရွိတယ္ဆရာ ေသြးစအနဲငယ္ေလးရက္ေလာက္က်တက္တယ္ နဲနဲပဲဆိုေတာ့ ေပါ့တန္ေပါ့တေနခဲ့တာ "

"ဘယ္ကတည္းကက်ေနတာလဲ"

"သူနဲ႕ႏွစ္ခါေလာက္အတူေနၿပီးကတည္းကပါဆရာ "

"ခမ်ား ဒီသားအိမ္ကထုပ္ခ်င္လား မဟုတ္ရင္သားအိမ္ခိုင္ေဆးစားမလား "

"ေဆးစားခ်င္တယ္ဆရာ ဘယ္ေလာက္ျပင္းျပင္းပါ"

"ခမ်ားစိတ္ဓာတ္ေတာ့သေဘာက်သြားၿပီ တစ္ခ်ိဳကလိုခ်င္လို႔ဘန္ေကာက္ထိသြားရတာ ခမ်ားအိမ္ေထာင္ဖက္ကအရမ္းကံေကာင္းတယ္ "

"ဆရာဒီေဆးေတြဘယ္ႏွလေလာက္စားရင္သားအိမ္ျပန္ခိုင္လာနိုင္လဲဆရာ "

"အယ္ အနဲဆုံးတစ္လခြဲေပါ့ ၾကားထဲမွာပါတနာနဲ႕အတူေနေပးနိုင္ရင္အေကာင္းဆုံးပဲ မေလာဖို႔ေတာ့အႀကံေပးခ်င္တယ္ ခမ်ားတို႔ကအခုမွငယ္ငယ္ေလးေတြရယ္ ေဆာင္ခ်ိန္ကအမ်ားႀကီးပါ သားအိမ္ေကာင္းေအာင္အရင္လုပ္လိုက္ပါအုံး သားအိမ္ရွိေနၿပီဆိုေတာ့ေရွာင္ရမွာေတြေရးေပးလိုက္မယ္ ေဆးကဆယ္ရက္စာေပးလိုက္မယ္ ျပန္လာျပေပးပါ

ဓာတ္မွန္ပါထပ္ရိုက္ၾကတာေပါ့ "

"ဟုတ္ဆရာ ဒါဆိုသြားခြင့္ျပဳပါအုံး "

"ေကာင္းပါၿပီဗ်ာ "

ဝင္ၿပီးၿပီး ထမင္းတစ္အိုးက်က္ခန့္တြင္ဟန္ကထြက္လာေလသည္

"ဟန္ ဆရာဘာေျပာေသးလဲ "

"အေျခေနေကာင္းတယ္ ေဆး႐ုံကဆင္းလို႔ရၿပီ ဆယ္ရက္စာေဆးလဲေပးလိုက္တယ္ ျပန္ေတာ့လာျပရမယ္ "

"အဲဆိုၿပီးေရာ ကိုထြန္းကားေဆး႐ုံျပင္မွာရွိေနတယ္ အထုပ္ေတြေရာအဲမွာ "

"အင္း ဒါနဲ႕ဟန္ရန္ကုန္မသြားေတာ့ဘူးဦး "

"ေကာင္းတယ္ အစကလည္းစိတ္ကခ်ခ်င္တာမဟုတ္ဘူး က်ဳပ္နားမွာပဲေနရမယ္ "

"မေနပါဘူး ဦးနဲ႕နီးတယ္အလုပ္ရွာမွာေပါ့ ေန႕စားျဖစ္ျဖစ္ဘာျဖစ္ျဖစ္ "

"ဗရမ္းဗတာေတြမေျပာနဲ႕ ၾကက္ရိုးနဲ႕ေတာင္လက္ရွတဲ့လူကေန႕စားကလုပ္ခ်င္ေသးတယ္ "

"ဦးကလဲ "

"က်ဳပ္မလဲဘူး ရပ္ေနတာ"

"......."

"၆လပိုင္းခမ်ားေမြးေန႕ရွိတယ္ လက္ေဆာင္ဘာလို႔ခ်င္လဲ"

"ဟန္ဘဝတြက္တန္ဖို႔အရွိဆုံးအရာ"

"ခမ်ားနားမွာက်ဳပ္ရွိေနတာက မင္းဘဝတြက္တန္ဖိုးရွိဆုံးေသာအရာပဲ"

"ဦးကေရာဘာလိုခ်င္လဲ "

"က်ဳပ္က၈လပိုင္းမွ ၃လေက်ာ္ေတာင္က်န္ေသးတယ္"

"ေမြးေန႕နီးမွဘာလို႔ခ်င္လဲေျပာေတာ့အဲဆို "

"အင္း "

ကားနားေရာက္ေတာ့ ေထြးဦးႏွင့္အထုပ္ကားေပၚတင္ထားၿပီးသြားရန္အဆင္သင့္ အစီပါဆိုင္ကယ္ႏွင့္ေရာက္ေနေလသည္

"အစီ ဆိုင္ကယ္ေပး မင္းတို႔ကားနဲ႕သြားလိုက္က်ဳပ္တို႔ဆိုင္ကယ္နဲ႕လိုက္လာမယ္"

"ဆက္ဟန္က ရလို႔လား"

"ရတယ္အစီ "

ထိုေတာ့မွကားႏွင့္ထြက္သြားၾကၿပီး ဟန္တို႔ႏွစ္ေယာက္သာဆိုင္ကယ္ႏွင့္က်န္ခဲ့သည္

"ဘယ္ဘက္သြားမလဲ"

"ဦးသြားတဲ့ေနာက္လိုက္မယ္ "

"မင္းကေတာ့ေလ "

ထိုသို႔ထိုသို႔ျဖင့္ ယားဘူး ၊ ႏွမ္းႀကဲ ၊ လမ္းမတန္းတေလွ်ာက္ ေလညွင္းခံထြက္ၾကေတာ့သည္ ။

(လာေတာ့မယ္ ဟိဟိဟားဟား......)

........................................................................

[text_hash] => ca784992
)